Tibetan
ན་མིག་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྨ་བྱའི་སྒྲའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དྲན་པ་ཙམ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དངོས་སུ་མི་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །མིག་གི་དབང་བློ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ་གཟུགས་ཉེ་དུས་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། གཟུགས་ལས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུགས་ཉེ་དུས་དེ་ལས་དུས་གཞན་དུའང་གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་ཙམ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་གཟུགས་ཉེ་དུས་ན་ཡང་བརྡ་དྲན་ཙམ་མེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐབས་ལ་ལར་གཟུགས་ཉེ་ཡང་ཡིད་ཡུལ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱིས་སྔར་རང་གི་བརྡ་དྲན་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱིས་རང་འཛིན་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་པས་རིམ་གྱིས་དེ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཆོས་ཅན། སྔར་རང་གི་བརྡ་དྲན་བསྐྱེད་དུས་ཉིད་ན་རང་འཛིན་མིག་ཤེས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཟུགས་རྟག་ན་ཉེས་པ་དེར་འགྱུར་ཀྱང་གཟུགས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་དེའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེའི་བརྡ་དྲན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་གཞན་དེའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་དེ་འཛིན་དབང་པོའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་མིག་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་གྱི་ཡུལ་མིང་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་རང་རྒྱུར་སྨོས་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བརྡ་དྲན་གྱི་ཡུལ་ལས་གཞན་བརྡ་བཏགས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་རང་མཚན་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་སྒྲུབ་པ་དེ་མིག་ཤེས་དེ་ཅི་ལྟར་བརྡ་བཏགས་པའི་བརྡ་དྲན་གྱི་ཡུལ་ལ་མིང་སྦྱོར་ནས་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་ཤེས་མིང་སྦྱོར་རྟོག་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་བརྡ་དྲན་པ་རྒྱུར་དོན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་འཛིན་པས་རྟོག་པའོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཟུང་དོན་ཁྱད་པར་རང་མཚན་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་རུང་བར་ཐལ། སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་བརྡ་དྲན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་མིག་དང་གཟུགས་དང་ཡིད་བྱེད་དག་ནུས་ལྡན་དུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་མིང་སྦྱོར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཇུག་སྡུད་དོ། །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་མངོན་སུམ་སྟེ་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་མིག་སོགས་དབང་པོའི་ནུས་པ་སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་ནུས་པ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཡིན་མོད། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་དབང་གཉིས་ཀ་ལ་རག་ལས་ནས་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཤེས་ཞེས་སོགས་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་དེས་མི་བརྗོད། གང་གིས་ན་མིག་ཤེས་ཞེས་སོགས་དབང་པོའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་འདོགས་ཤེ་ན། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་བརྡ་སྦྱར་བ་དེ་ནི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་ཐ་སྙད་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རྔ་བོ་ཆེ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ལ་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གོ་བྱེད་དེ་ཡོད་ལ་མིང་དུ་སྦྱོར་བར་བྱ་བར་འོས་པ་དེའང་དོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བྱེད་དེའི་ཁྱབ་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་ཤེས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འདི་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་མིང་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་འོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཆོས་ཅན། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་ཞིང་ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཡུལ་ཤེས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཆོས་ཅན། སྒོ་ངའི་ཤེས་པའི་མིང་དུ་སྦྱར་བར་འོས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བྱེད་ལོག་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། གལ་ཏེ་དེ་གཅིག་ཏུ་མི་རྟོག་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོ་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་། གང་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཞེ་ན། དེར་དོན་དུ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་སོགས་འཆད་དེ། གལ་ཏེ་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བསགས་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དག་གིས་ནི་ཚོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཚོགས་པ་དེ་སྤྱི་ཡིན་ཞིང་སྤྱི་དེ་ལ་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་བློ་རྟོག་བཅས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་བློ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་དེ་དག་རྒྱུ་རྐྱེན་དོན་གཞན་དང་ནི་མངོན་པར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར།
Chinese
因为眼识生起之故。譬如，以孔雀声音的相作为相，仅仅忆念相与法之间的联系，实际上生起，但实际上不生起具有相的知识一样。眼之根识，是法，应是仅仅从色的名言忆念中产生，或者即使色在近处也不产生，因为不是从色直接产生，而是从色的名言忆念中直接产生。如果承认，那么即使色在近处，从其他时候也应仅仅从色的名言忆念中产生。因为仅仅从色的名言忆念中产生，并且即使色在近处，也可能没有名言忆念，因为在某些时候，即使色在近处，心也可能散乱到其他境上。如果说，色 पहले उत्पन्न करता है अपनी स्मृति और बाद में उत्पन्न करता है अपनी धारणात्मक चक्षु-विज्ञान, इसलिए क्रमिक रूप से वह दोनों का कारण है, इसलिए कोई दोष नहीं है, तो। 色，是法，在 पहले उत्पन्न करता है अपनी स्मृति के समय में ही अपनी धारणात्मक चक्षु-विज्ञान भी उत्पन्न करेगा, क्योंकि पूर्व और उत्तर में कोई भेद नहीं है, इसलिए वह नित्य है। अगर रूप नित्य है तो यह दोष होगा, लेकिन रूप क्षणिक है, इसलिए उसका पहला क्षण स्मृति का कारण है, और दूसरा क्षण धारणात्मक चेतना का कारण है। अगर ऐसा माना जाता है, तो उस पक्ष में भी, चक्षु-विज्ञान, धर्म, रूप की स्मृति के विषय को नाम के साथ मिलाकर धारण करने वाली कल्पना को सिद्ध करने के लिए रूप की स्मृति को स्व-कारण के रूप में कहना व्यर्थ हो जाएगा, क्योंकि स्मृति के विषय से अलग नाम आरोपित नहीं है, जो कि स्व-लक्षण को धारण करता है। यह व्याप्त है, क्योंकि आप रूप की स्मृति को चक्षु-विज्ञान का कारण सिद्ध करते हैं, वह चक्षु-विज्ञान कैसे नाम आरोपित स्मृति के विषय को नाम के साथ मिलाकर धारण करने वाली कल्पना में सिद्ध होने के लिए माना जाता है। इसलिए, इंद्रिय-विज्ञान को नाम के साथ मिलाकर कल्पना में सिद्ध करने के लिए स्मृति को कारण के रूप में कहने का क्या अर्थ है, इसका कोई अर्थ नहीं है। यदि इंद्रिय-विज्ञान केवल सामान्य रूप से धारण करता है, इसलिए यह कल्पना है, तो इंद्रिय-विज्ञान, धर्म, विषय विशेष स्व-लक्षण पर निर्भर नहीं होना चाहिए, क्योंकि यह केवल सामान्य रूप से धारण करता है। उसी कारण से, स्मृति पर निर्भर रहने की आवश्यकता नहीं है, बल्कि आँख, रूप और मनन आदि के सक्षम होने पर निर्भर रहने से चक्षु-विज्ञान उत्पन्न होगा, 因此是名言分别。
English
Because of the arising of eye consciousness. For example, just as the sound of a peacock's cry is a sign, merely remembering the connection between the sign and the signified, actually arises, but the consciousness of the signified does not actually arise. The eye sense consciousness, is the subject, should arise only from the mere recollection of the term for form, or even if the form is near, it does not arise, because it does not arise directly from the form, but arises directly from the recollection of the term for form. If you assert, then even if the form is near, it should arise only from the mere recollection of the term for form at other times as well. Because it arises only from the mere recollection of the term for form, and even if the form is near, it is possible that there is no mere recollection, because in some cases, even if the form is near, the mind may be distracted to other objects. If you say that the form first generates its own recollection and later generates its own grasping eye consciousness, so gradually it is the cause of both, so there is no fault, then. Form, is the subject, should generate its own grasping eye consciousness at the very time it generates its own recollection, because it is permanent without any difference between earlier and later. If form is permanent, then that fault would occur, but form is momentary, so its first moment is the cause of recollection, and the other, later moment is the cause of the grasping sense consciousness. If that is asserted, then even in that position, eye consciousness, is the subject, stating the recollection of form as its own cause in order to prove that it is a conceptualization that grasps by combining the object of the recollection of form with a name, would become meaningless, because there is no other imputation apart from the object of recollection, which grasps its own characteristic. This is pervasive, because your proving the recollection of form as the cause of eye consciousness is because you assert that eye consciousness is established as a conceptualization that grasps by combining the object of recollection, which is imputed with a name, with a name. Therefore, what is the point of stating recollection as the cause for proving that sense consciousness is a conceptualization that combines with a name? There is no point. If you say that sense consciousness grasps only a general abstraction, so it is a conceptualization, then sense consciousness, is the subject, should not have to rely on the object of apprehension, which is a particular own-characteristic, because it grasps only a general abstraction. For that reason, there is no need to rely on recollection, but eye consciousness will arise by relying on the eye, form, and attention, etc., being capable, therefore it is a name-combining conceptualization.
Chinese
总结说，情况并非如此。如果像生起眼识等感官意识时，需要结合眼等感官的能力一样，也需要结合色等境的能力。那么，为什么依赖于境和感官二者而产生的意识，不被称为色识等境的名称呢？为什么被称为眼识等感官的名称呢？一般来说，世间设立名称是为了容易理解意义，因此必须设立名称，例如大鼓的声音。感官意识这个名称具有五种感官意识所不共有的理解作用，并且适合作为名称的事物也是不共有的理解作用所涵盖的法。因此，感官意识这个名称，是五种感官意识所不共有的理解作用，因为它适合作为它的名称。这是能立的自性因，因为它与所立的法具有同一性关联，并且符合三种方式。此外，境识这个名称，不适合作为五种感官意识的名称，因为它的普遍性质与不共有的理解作用相反。在《摄类学》中提到：如果它不是一体的，那么五种识的集合如何缘取积聚呢？世亲论师也说：任何生处的自性，各自的自性也是境，但物质的自性则不是。这是怎么说的呢？因为在那里是由多种事物产生的。具有自义总体的行境。等等。如果缘取积聚，那么积聚这个词语表达的是集合，而集合是总的，总的可以作为衡量标准，因此感官的智慧会带有分别，因为总的智慧必然与分别相关。如果生起感官意识的能力不存在，那么各个微尘与因缘等其他事物是明显相关的。
English
The conclusion is that it is not the case. If, like generating sensory consciousness such as eye consciousness, it is necessary to combine the power of the senses such as the eye, it is also necessary to combine the power of objects such as form. Then, why is the consciousness that arises dependent on both the object and the sense not called form consciousness, etc., using the terminology of objects? Why is it referred to as eye consciousness, etc., using the terminology of the senses? Generally, in the world, the establishment of names is seen as facilitating the easy understanding of meaning, so names must be established, like the sound of a large drum. The term 'sensory consciousness' has the unique function of understanding that is not common to the five sensory consciousnesses, and the thing that is suitable to be named is also a phenomenon covered by that unique function of understanding. Therefore, the term 'sensory consciousness' is a unique understanding of the five sensory consciousnesses, because it is suitable to be named as such. This is the nature of the proof, because it is related to the established phenomenon with identity and conforms to the three modes. Furthermore, the term 'object consciousness' is not suitable as the name for the five sensory consciousnesses, because its pervasive nature is contrary to the unique function of understanding. In the Compendium of Topics, it is mentioned: If it is not one, then how do the five aggregates of consciousness apprehend the accumulation? Vasubandhu also said: Whatever the nature of the birthplace, its own nature is also an object, but the nature of matter is not. How is this said? Because there it is produced by many things. Having the object of self-meaning generality. etc. If apprehending the accumulation, then the word 'accumulation' expresses the collection, and the collection is general, and the general can be used as a measure, so the wisdom of the senses will be with discrimination, because the general wisdom is necessarily related to discrimination. If the ability to generate sensory consciousness does not exist, then the individual atoms are clearly related to other things such as causes and conditions.