Tibetan
་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་གི་སྤྱི་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་སྦྱོར་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མི་རྟག་པ་དེ་སྤྱི་དངོས་མེད་ལ་བརྟེན་པས་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་མིན་ཏེ། ཁ་དོག་རང་མཚན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་ཅིང་བློས་ཁ་དོག་རང་མཚན་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲའི་བློ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་ལས་གཞན་ཁ་དོག་རང་མཚན་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁ་དོག་ལས་གཞན་སྤྱི་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁ་དོག་རང་མཚན་མི་རྟག་པར་མི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་གི་སྤྱི་ལ་ཁ་དོག་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་ཁ་དོག་རང་མཚན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་སྤྱི་ལ་ཁ་དོག་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་ཁ་དོག་རང་མཚན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་གྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཞུང་འཛུགས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། རང་གི་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་ལྟར་གྱི་འཇུག་ཡུལ་ལ་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་བའི་རྟོག་པ་རྣམས་རང་གི་ཞེན་ཡུལ་ལ་མི་བསླུའོ་ཞེས་སྟོན་པ་དེ། མེ་དང་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་གང་དུ་བ་དང་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་འདྲ་བར་གོ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ནི་དུ་བ་དང་བྱས་པ་ཡིན་ལ། རྟགས་དེ་གཉིས་ནི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ངེས་པའི་རྟགས་འཛིན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་རྟགས་འཛིན་དེ་ལས་དེས་བསྐྱེད་པའི་མེ་དང་མི་བསྐྱེད་པའི་མེ་དང་མི་རྟག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ལ་མི་རྟག་པའི་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་རྗེས་དཔག་འབྱུང་ངོ་། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་འབྲས་རང་གི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་ལྟར་གྱི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་རང་མཚན་པ་དེར་སྣང་བ་ཡིས་སྟོང་ཡང་དེ་ལས་སླུ་བྱེད་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་ལྟར་གྱི་རྟགས་ཅན་རང་མཚན་གྱི་དངོས་ལ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་དག་མི་བསླུ་ན་མ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཆོས་ཅན། དེའི་དངོས་པོ་ལ་སླུ་བྱེད་ཉིད་མིན་ཡང་འཁྲུལ་པར་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བ་ལྟར་དེའི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་གོ་བྱེད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ལྐོག་གྱུར་གྱི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲས་རང་གཉིས་ཁོ་ན་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ
Chinese
因此，不会出现变成荒谬的过失，因为是从将无常的共相与颜色的共相结合的角度来执取的。如果那样，无常依赖于共相和非事物，因此会变成非事物的法吗？无常，作为有法，不是非事物的自性，因为颜色的自相成立为无常，并且心识证明颜色自相就是你。如果这样的心识，作为有法，不是在共相之外成立并证成颜色自相为无常，因为在颜色之外证成共相为无常吗？那不是不证成颜色自相为无常，因为从执著颜色共相为颜色自相的角度来说，不是颜色自相，因为从执著颜色共相为颜色自相的角度来说，颜色自相成立并被证成为无常。建立那个宗义的原因也是，为了显示通过与自己的显现方式相同的行境相联系的分别念，不会欺骗自己的执著境。无论火和无常的事物在哪里，烟和所作的因和遍是怎样的，像那样，能理解的相是烟和所作。那两个相是确定相和法之间关系的相执著之心的因，并且从相执著中，由它所生的火和不生的火以及无常的那样的事物，产生具有无常相的后得智。如果道理是那样，那么果的自相和具有相的心的法，虽然空无自己显现方式相同的相和具有相的自相，但那不是欺骗，因为通过间接的方式与自己显现方式相同的具有相的自相的事物相联系。如果那些不欺骗，那么会变成不错误的，就像现量一样吗？那些，作为有法，虽然不是欺骗那个事物，但被安立为错误，因为对于空无在自己显现方式相同的事物的自性，执著为它的自性。因为相联系的相是能理解的缘故。所知，作为有法，对于要证成隐蔽的事物来说，只有果和自相是相，因为遍是所立。
English
Therefore, there will be no fault of becoming absurd, because it is grasped from the perspective of combining the universal of impermanence with the universal of color. If that is the case, does impermanence become a dharma of non-things because it relies on the universal and non-things? Impermanence, as the subject, is not the nature of non-things, because the self-character of color is established as impermanent, and the mind proves that the self-character of color is you. If such a mind, as the subject, does not establish and prove the self-character of color as impermanent apart from the universal, because it proves the universal as impermanent apart from color? That is not not proving the self-character of color as impermanent, because from the perspective of grasping the universal of color as the self-character of color, it is not the self-character of color, because from the perspective of grasping the universal of color as the self-character of color, the self-character of color is established and proven to be impermanent. The reason for establishing that tenet is also to show that the conceptualizations that are connected through the object of engagement that is the same as one's own appearance do not deceive one's own object of grasping. Wherever fire and impermanent things are, whatever the cause and pervasion of smoke and what is made are, like that, the understandable sign is smoke and what is made. Those two signs are the cause of the sign-apprehending mind that ascertains the relationship between the sign and the dharma, and from the sign-apprehension, from the fire produced by it and the fire not produced and such impermanent things, arises the subsequent cognition with the sign of impermanence. If the reasoning is like that, then the dharma of the self-sign of the result and the mind with the sign, although empty of the sign and the self-character of the sign that are the same as one's own appearance, that is not deception, because it is connected to the object of the self-character of the sign that is the same as one's own appearance through an indirect way. If those do not deceive, then will they become non-erroneous, like direct perception? Those, as the subject, although they are not deceiving that object, are established as erroneous, because they grasp as its own nature what is empty of the nature of the object that is the same as its own appearance. Because the related sign is the reason for being understandable. Knowable, as the subject, for the purpose of proving hidden things, only the result and the self-sign are signs, because the pervader is what is to be established.
Tibetan
འི་ཆོས་དེ་ནི་ཁྱབ་བྱ་རྟགས་དེའི་ངོ་བོའམ་རྒྱུ་དག་ཡིན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་རྟགས་དེ་ནི་ཡུལ་ཅན་རྟགས་འཛིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཞིང་རྟགས་འཛིན་གྱི་སེམས་དེ་ཡང་རྟགས་ཅན་དེའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དགག་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་བྱ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་དམིགས་པའི་ཚད་མས་དོན་དེ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་གྱི་བཟློག་པ་སྟེ་སྣང་རུང་གི་དོན་དམིགས་པའི་ཚད་མ་ལྡོག་པ་ཉིད་ལས་དེ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས་དགག་པ་འགྲུབ་པ་མི་འཐད་དེ། འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་ལས་ཀྱང་འགག་པ་འགྲུབ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དགག་བྱ་འགོག་པ་ལ་དགག་བྱའི་དེ་དང་འགལ་བའམ་དེའི་རྒྱུ་དང་འགལ་བར་རྟགས་སུ་བརྗོད་པ་མཐོང་བ་གྲང་རེག་མེད་དེ། མེ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དང་། གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་མེད་དེ། མེ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། དགག་བྱ་མ་དམིགས་པ་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་དེ་དམིགས་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་ཏེ། དེ་འཕེན་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཕེན་ན་དེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྲང་རེག་དང་གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་མེད་པ་དེ་ནི་ཐབས་གང་ལས་རྟོགས་ཏེ་མི་རྟོགས་པར་ཐལ། དེ་དག་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲའི་ཚད་མ་དེ་མེད་ཀྱང་མེ་དང་གྲང་རེག་འགལ་བའི་ཕྱིར་མེས་གྲང་རེག་མེད་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འགལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཅིས་འགྲུབ་དྲིས་པས། དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་གནས་པ་དེ་ཡང་གང་ལས་གྲུབ་པར་འདོད་དྲིས་པས། སྣང་རུང་གི་གྲང་རེག་རྒྱུས་མ་གཏུགས་པར་འབྱུང་བ་ན་མེ་ཉེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲང་རེག་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྨྲས་པའི་སྣང་རུང་མཐོང་བ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚད་མས་དམིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་སྟེ་མ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དོན་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྔར་ནས་དྲང་པོར་བརྗོད་ཟིན་ཀྱང་ཁྱོད་གཟུ་བོར་མི་གནས་པས་དོན་དེ་སྒྲ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་དང་འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པ་རང་ཉིད་སྒྲས་ཟིན་པར་དངོས་སུ་བརྗོད་ན་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དགག་བྱ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། མ་དམིགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དགག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པ་དེའི་
Chinese
那个法就是周遍所立因的自性或因，而所周遍的因是具有者，是证成因的心之理由，而且证成因的心也是具有法之智的因。再说，所知法，立宗。遮遣本身在一切情况下都是由量未观察到所遮遣而成立的，因为那些说以量观察到该事物就能成立该事物的人，认为从该事物的相违，即从能显现的事物被观察之量所遮遣本身就能成立该事物不存在。如果说仅仅从未观察到就成立遮遣是不合理的，因为也见到从观察到相违也能成立遮遣。为了遣除所遮遣，见到将与所遮遣的那个相违或与它的因相违作为因来陈述，没有冷触，因为靠近火，以及没有冷果毛发竖立，因为靠近火，无论是什么因，那个也是立宗。未观察到所遮遣实际上是被抛弃的，因为能抛弃未观察到该所遮遣的量。因已成立，如果不是抛弃它之外的其他，那么那个法，立宗。其他没有冷触和没有冷果毛发竖立，那是从什么方法了知的呢？不应理，因为不能了知。因为仅仅是陈述存在一个与那些不相违的事物。如果说即使没有那样的量，因为火和冷触相违，所以火能成立没有冷触。那么反问，那个相违本身又是如何成立的呢？如果回答说，因为那二者不能同时存在。那么反问，那个不能同时存在又是如何成立的呢？如果回答说，当能显现的冷触没有接触因缘而产生时，由于靠近火的力量，就见不到冷触。那么，你所说的作为不能同时存在的成立方式的能显现而见不到，那不是量所观察到的，而是未观察到本身，而且那个道理我们之前已经如实陈述过了，只是因为你没有公正地对待，所以那个道理仅仅是用其他词语来陈述而已。因此，所知法，立宗。即使直接用语言表达观察到相违和未观察到相关，未观察到本身就是成立没有所遮遣的成立方式，因为除了未观察到之外，没有成立遮遣的方法的
English
That dharma is the nature or cause of the pervasive sign, and the sign to be pervaded is the possessor, the reason for the mind that ascertains the sign, and the mind that ascertains the sign is also the cause of the wisdom of the possessor of the sign. Furthermore, knowable phenomena, subject. Negation itself is established in all cases by the non-observation of the object to be negated by a valid cognition, because those who say that the object is established by a valid cognition that observes that object, consider that the absence of that object is established by the reversal of that object, i.e., by the reversal of the valid cognition that observes the object that can appear. If it is said that it is unreasonable to establish negation solely from non-observation, because it is also seen that negation is established from the observation of the contradictory. To prevent the object to be negated, it is seen that stating as a sign what is contradictory to that object to be negated or contradictory to its cause, there is no cold touch, because of the proximity of fire, and there is no cold result of hair standing on end, because of the proximity of fire, whatever sign it is, that is also the subject. Non-observation of the object to be negated is actually rejected, because it is what rejects the valid cognition that observes that object to be negated. The sign is established, if it does not reject anything other than that, then that phenomenon, subject. Other than the absence of cold touch and the absence of cold result of hair standing on end, from what method is that known? It is unreasonable, because it cannot be known. Because it is merely stating that there is one thing that is not contradictory to those. If it is said that even if there is no such valid cognition, because fire and cold touch are contradictory, fire establishes the absence of cold touch. Then, I ask, how is that contradiction itself established? If you answer, because the two cannot exist simultaneously. Then, I ask, how is that non-coexistence established? If you answer, when the manifest cold touch arises without contacting the cause, the cold touch is not seen due to the power of the proximity of fire. Then, that manifest non-seeing that you stated as the establishment of non-coexistence is not observed by valid cognition, but is non-observation itself, and we have already stated that reason truthfully before, but because you are not impartial, that reason is merely stated with other words. Therefore, knowable phenomena, subject. Even if one directly expresses in words the observation of the contradictory and the non-observation of the related, the non-observation itself is the establishment of the absence of the object to be negated, because there is no method of establishing negation other than non-observation.