Tibetan
་བྱའི་དངོས་པོ་འགའ་ལ་དེས་རྟོགས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་པའི་འབྲས་རང་གི་རྟགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དུས་ཀུན་ཏུ་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དེ་ལས་སྐྱེས་པའམ་དེའི་ཁྱབ་བྱའི་ངོ་བོར་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུའམ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་དག་མེད་པར་འབྲས་བུའམ་ཁྱབ་བྱའི་དོན་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་ཏུ་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་རང་གི་རྟགས་དེ་དག་གི་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་གཞན་གྱིའང་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བལྟར་རུང་བུམ་པ་དང་ཤིང་རང་གི་ངོ་བོའི་དུ་བའི་རང་རྒྱུ་མེ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཡིད་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ཡོད་པར་སྣང་བ་མེད་ན་སྟེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་དང་ཁྱབ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་བུམ་པ་དང་། ཤ་བ་དངོས་སུ་བའང་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ། དེ་དག་མེད་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ། དེ་དག་མེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་རྟགས་སུ་མ་ཟད་དགག་རྟགས་ཀྱང་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ་འདི་ལྟར། བལྟར་རུང་གི་རང་བཞིན་དང་རང་གི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུའི་རང་རྒྱུ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཡིད་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྒྱུ་དག་ཡོད་པར་སྣང་བ་མེད་ཅིང་མ་དམིགས་ན་རང་བཞིན་ཁྱབ་བྱེད་རྒྱུ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་ཁྱབ་བྱ་འབྲས་བུའང་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་མེད་དེ། རང་བཞིན་ཅན་དང་ཁྱབ་བྱ་འབྲས་བུ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྒྱུ་རྣམས་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྤྱིའི་བློ་ནི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ན། ཀུན་དགའ་ར་བ་སོགས་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་བྱ་རྣམས་ཆོས་ཅན། མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པས་མེད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་དབང་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གཞན་དང་གཞན་དུ་ནི་རྟོགས་པས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་སོགས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་རྟོགས་པས་མེད་དོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་ཀྱི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གཏོགས་པས་གཏན་ནས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ཟས་ཀྱིས་བཀྲེས
Chinese
作为论题的事物，通过某些事物可以实现理解的果之自性之相，于一切时分不欺骗自己的所立宗，因为无疑是自己的所立宗之法所生，或是其周遍的体性。周遍是，没有自己的因或周遍的体性，果或周遍的事物是不可能存在的。因此，作为论题的所知，所有三相之相于一切时分不欺骗自己的所立宗，因为见到果之自性之相的，与自己的所立宗之法若无则不生的自性之关联，那也是其他三相之相的特征。可以看见的瓶子和木头的自性，烟的自因火，看见的因其他根识等虽然存在，但若没有显现它们的存在，即没有被量所照见，作为论题的事物，具有自性、周遍和因的瓶子和动物等又怎么会存在呢？因为不欺骗没有它们，因为被没有它们所周遍。因此，不仅是成立之相，遣除之相也不欺骗自己的所立宗，就像这样，可以看见的自性和自己的体性的果之自因，看见的因其他根识等虽然存在，但若没有显现自性、周遍和因的存在，并且没有被照见，那么具有自性、周遍、因的自性者和周遍之事物果又怎么会存在呢？不会存在，因为自性者和周遍之事物果不欺骗自性、周遍和因。此外，如果总的意识不是比量，那么依靠寺院等相所理解的事物，作为论题，将会获得不存在，因为不是现量所理解的。例如，就像认为来世的事物不是现量所理解的，所以不存在一样。如果说，那些事物是被根识在其他时分所理解的，所以不会变成不存在，而来世等在一切时分都没有被理解，所以不存在。那么，因为不是根识的一切时分所包括，所以不是完全不存在，因为根有产生根识的能力，食物有解除饥饿的能力。
English
The sign of the effect's own nature, by which understanding is accomplished through certain things, is the subject. It does not deceive its own thesis at all times, because it is undoubtedly born from the dharma of its own thesis or is the nature of its pervasion. Pervasion is because without its own cause or the nature of the pervader, the effect or the meaning of the pervaded is impossible. Therefore, knowable as the subject, all three aspects of the sign do not deceive their own thesis at all times, because seeing the sign of the effect's own nature as having a natural connection of not arising if it is absent from the dharma of its own thesis, that itself is also the characteristic of other three aspects of the sign. The visible pot and the nature of the wood, the self-cause of the smoke, the fire, the cause of seeing, other sense consciousnesses, etc., although they exist, if the existence of those is not apparent, that is, if it is not perceived by valid cognition, how can the pot and animals, etc., which possess nature, pervasion, and cause, exist? Because it does not deceive the absence of them, because it is pervaded by the absence of them. Therefore, not only the establishing sign but also the eliminating sign does not deceive its own thesis, like this. The visible nature and the self-cause of the fruit of its own nature, the cause of seeing, other sense consciousnesses, etc., although they exist, if the existence of nature, pervasion, and cause is not apparent and is not perceived, then how can the nature holder and the pervaded thing, the fruit, which possess nature, pervasion, and cause, exist? They will not exist, because the nature holder and the pervaded thing, the fruit, do not deceive nature, pervasion, and cause. Furthermore, if general awareness is not inference, then the things understood based on signs such as monasteries, as the subject, will obtain non-existence, because they are not understood by direct perception. For example, just as it is assumed that things of the afterlife are not understood by direct perception, so they do not exist. If it is said that those things are understood by sense consciousnesses at other times, so they will not become non-existent, but the afterlife, etc., are not understood at all times, so they do not exist. Then, because it is not included in all times of sense consciousness, it is not completely non-existent, because the senses have the ability to generate sense consciousness, and food has the ability to relieve hunger.
Tibetan
་པ་སེལ་བའི་ནུས་པ་སོགས་ལ་དབང་པོའི་བློ་ནི་རྟོགས་བྱེད་དུ་མི་སྲིད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དཔེ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་བློ་དང་དེ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་དབང་པོས་དབང་བློ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སོགས་ལ་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ཏེ་མངོན་སུམ་མིན་ཏེ། སྤྱི་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མངོན་སུམ་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འཇུག་གི་སྤྱི་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཁ་དོག་སོགས་ནི་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་དེ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་གཞལ་བྱ་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། མངོན་རྗེས་ལས་ཚད་མ་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་འཛིན་ལས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ་རྟགས་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མངོན་རྗེས་ལས་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ་རྟགས་དང་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཚད་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། མངོན་རྗེས་ལས་མང་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་ལས་མང་བའི་ཕྱིར་དང་། དམ་གྱིས་གཞལ་བྱ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་དུ་མ་ཉིད་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁང་ནང་གི་མི་དེ་སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་ལ་ཕྱིས་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཚད་མ་མངོན་སུམ་གཅིག་པུར་ངེས་པའི་གྲངས་ཀྱང་སེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མངོན་རྗེས་གཉིས་ཡུལ་རང་སྤྱི་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚད་མ་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱང་སེལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་ལས་གཞན་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རང་སྤྱི་འདྲེས་པར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་དེ་བྱས་པའི་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་ཟེར་རམ། ཁ་དོག་གི་རྒྱུན་འགག་ཁ་མའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཁ་དོག་མི་རྟག་སྙམ་པའི་དྲན་པ་ལ་ཟེར། དང་པོ་ལྟར་ན་རྟགས་ལས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གསུམ
Chinese
因为对于消除障碍等的能力，根识的智慧是不可能作为证知的，如果认识到那个例子没有产生的能力，因此，根识的智慧和它的产生将变成无因，这是不合理的。因此，以根识作为衡量根识产生能力等的智慧，是有法，不是无分别的，即不是现量，因为是总相执，这是周遍的。因为现量是无分别的，所以它以现量的方式进入自己的自相，因为它是总相执。因此，对于它来说，就是比量，因为对于它来说，是有分别的量。如果颜色等是有法，将不会被认识为无常，因为所量是自相和总相二者，这是周遍的。因为颜色无常是自相和总相混合的第三种所量。因此，认识颜色无常的智慧是有法，将变成现量和比量之外的量，因为从总相执来说不是现量，而且在没有相的情况下也存在，所以也不是比量。数论派说，见到差别的智慧是有法，是现量和比量之外的量，因为认识隐蔽的事物不是现量，而且没有认识到相和法的关系，所以也不是比量。此外，量是有法，比现量和比量多，因为所量比自相和总相多，而且通过誓言，对于一个所量，也有多个量进入，例如，房间里的人，之前通过现量认识，之后通过见到差别的知识来认识。此外，确定量仅仅是现量的数量也不会被排除，因为没有确定现量和比量分别执持对境的自相和总相，而且第三个量等的数量也不会被排除，因为存在自相和总相之外的其他事物。如果有人问，认识自相和总相混合的量，是指从所作的相来认识颜色无常的智慧吗？还是指颜色的相续断灭之际，在现量之后产生的认为颜色无常的忆念？如果是前者，那么从相来认识颜色无常的智慧是有法，是认识自相和总相混合的第三个量。
English
Because the wisdom of the senses is impossible as a means of cognition for the ability to eliminate obstacles, etc. If it is recognized that that example does not have the ability to produce, therefore, the wisdom of the senses and its arising will become causeless, which is unreasonable. Therefore, the wisdom that uses the senses as a measure of the ability of the senses to produce wisdom, etc., is the subject, not non-conceptual, that is, not direct perception, because it is a general apprehension, which is pervasive. Because direct perception is non-conceptual, it enters its own self-character in a direct way, because it is a general apprehension. Therefore, for it, it is inference, because for it, it is a conceptual valid cognition. If color, etc., are the subject, it will not be recognized as impermanent, because the object of measurement is determined as both self-character and general character, which is pervasive. Because color impermanence is the third object of measurement that mixes self-character and general character. Therefore, the wisdom that recognizes color impermanence is the subject, it will become a valid cognition other than direct perception and inference, because it is not direct perception from general apprehension, and it also exists without a sign, so it is not inference either. The Samkhya school says that the wisdom that sees the difference is the subject, it is a valid cognition other than direct perception and inference, because recognizing hidden things is not direct perception, and there is no recognition of the relationship between the sign and the dharma, so it is not inference either. Furthermore, valid cognitions are the subject, they are more than direct perception and inference, because the object of measurement is more than self-character and general character, and through vows, multiple valid cognitions enter into one object of measurement, for example, the person in the room, who was previously recognized by direct perception, and later recognized by the knowledge of seeing the difference. Furthermore, the number that determines that valid cognition is only direct perception will not be excluded, because there is no determination that direct perception and inference separately grasp the self-character and general character of the object, and the number of the third valid cognition, etc., will not be excluded, because there are other things besides self-character and general character. If someone asks, does the valid cognition that recognizes the mixture of self-character and general character refer to the wisdom that recognizes color impermanence from the sign of being made? Or does it refer to the memory that arises after the direct perception of the cessation of the color continuum, thinking that color is impermanent? If it is the former, then the wisdom that recognizes color impermanence from the sign is the subject, it is the third valid cognition that recognizes the mixture of self-character and general character.