Tibetan
སྟོན་པར་འོས་ཏེ། དེས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བདེན་པའི་བླང་དོར་ཐབས་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནས་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཐག་རིང་པོ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ན་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཚུར་ཤོག་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་མཁྱེན་པ་དོར་ལ་བྱ་རྒོད་དང་ཕག་རྒོད་ལ་སོགས་ཐག་རིང་པོ་མཐོང་བ་རྣམས་སྟོན་པར་བསྟེན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྟིང་ཚིག་གོ །ད་བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་ཞེས་པ་འཆད་པར་བཞེད་དེ། གལ་ཏེ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅི་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་དམ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དུ་མར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་དུ་མར་གོམས་པས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ལུས་ཞིག་ནས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ལུས་ཡན་གར་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་དུ་མར་གོམས་པར་གྲུབ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཚད་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། གཞན་ཡང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དང་མིག་སོགས་དབང་པོ་དང་ཡིད་བློ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། ཐ་མལ་པ་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ལེན་པ་ན་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་འདི་འབའ་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ས་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་ཡང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དང་སེམས་པ་ཅན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའི་ཕྱིར། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སྔར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་དུས་སུ་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བར་ནུས་ལྡན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱུ་གཞན་ལྷག་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ཕྱི་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་གྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །ཐ་མལ་འཆི་ཁའི་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཕྱིར་
Chinese
堪为导师，因为他毫不颠倒地现量见到为了实现所欲求的目标，真实的取舍之法及其方便，并且怀有向他人展示的慈悲心。如果不是这样，仅仅是看得远才是衡量标准，那么求解脱的人们，过来吧，抛弃知晓平息痛苦之法的人，而应依止秃鹫和野猪等看得远者为导师。这是结尾语。现在想要讲解“具足意乐，欲饶益有情”之义。如果有人问：衡量士夫的成立因是什么？那么，以欲救度一切有情众生脱离痛苦之相的大慈悲心为有法，是衡量士夫的成立因，因为它的因圆满具足。那么，这个因又从何而来呢？这个（大慈悲心）为有法，不是从无因或不顺品因产生，而是从多生累世串习大悲心而成就。如果顺世外道说：慈悲等心为有法，不是由多生串习而成，因为身体坏灭后就断绝了，因为它是以功德和果报等方式依赖于身体的。那么，这个（慈悲等心）为有法，不应理成为不是由依赖于独立的身体而在多生中串习而成，因为依赖于它是被量所遮止的。此外，呼吸、眼睛等根以及意识等为有法，普通人在母胎中受生时，不依赖于先前的同类而产生的自性之身，不应理仅仅由此而生。如果这样，那么地水等元素也会过度成为呼吸和有情。既然呼吸等在先前受生之时，被视为能够与后来的同类相连接，那么还需要其他的什么原因呢？又有什么理由说，死后不再与后来的同类相连接，而不会改变呢？普通临终时的呼吸等为有法，会产生后来的同类，因为它的因缘具足且没有障碍。如果说，因为太过于牵强
English
It is fitting to be a teacher, because he directly sees, without any inversion, the true methods of acceptance and rejection, along with their means, for achieving the desired goal, and because he possesses the compassion to show it to others. If it were not so, and merely seeing far were the only measure, then those seeking liberation, come here, abandon those who know the means of pacifying suffering, and instead rely on vultures and wild boars, etc., who see far, as teachers. This is the concluding remark. Now, it is intended to explain the meaning of "possessing perfect intention, desiring to benefit beings." If someone asks, what is the proof of a valid person? Then, the great compassion, with the aspect of desiring to liberate all sentient beings from suffering, is the subject. It is the proof of a valid person, because its cause is perfectly complete. And from what cause does that arise? That (great compassion) is the subject. It does not arise from a causeless or dissimilar cause, but because it is accomplished from repeatedly familiarizing oneself with great compassion in many lifetimes. If the Lokayata (materialist) says: Compassion and so forth, are the subject. It is not accomplished by familiarizing oneself in many lifetimes, because it is cut off when the body is destroyed, because it relies on the body in terms of qualities and results, and so forth. Then, that (compassion and so forth) is the subject. It is not reasonable that it is not accomplished by familiarizing oneself in many lifetimes by relying on an independent body, because relying on it is prohibited by valid cognition. Furthermore, breathing, sense faculties such as eyes, and mind and intellect, are the subject. When ordinary people take birth in the womb, it is not reasonable that this body, which is of the nature of arising without relying on the previous similar kind, arises solely from this. If so, then elements such as earth and water would also excessively become breathing and sentient beings. Since breathing and so forth are seen as capable of connecting to the subsequent similar kind at the time of taking birth, what other additional cause would there be? And for what reason would it not connect to the subsequent similar kind after death, and not change? Ordinary breathing, etc., at the time of death, are the subject. A subsequent similar kind will arise, because its causes are complete and there are no obstacles. If it is said that because it is too far-fetched
Tibetan
ཞེས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་འགའ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ས་བོན་མེད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་འགའ་སེམས་ཅན་གྱི་ས་བོན་མེད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་མི་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་གང་དུ་དྲོད་གཤེར་རམ་རྫུས་སྐྱེས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་དེ་འགའ་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་བློ་དང་དབང་སོགས་རྣམས་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཆ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། ས་བོན་འབྱུང་བའི་ཆ་ཀུན་ཆོས་ཅན། སྲོག་ཆགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེར་འགྱུར་བའི་ས་སོགས་དང་འབྱུང་བར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡིད་བློ་དེ་ལུས་དང་གཅིག་པ་ནི་འོག་ཏུ་འགོག་ཅིང་དོན་གཞན་ཡིན་ན། དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནམ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཤི་བའི་ལུས་དང་སྐྲ་སེན་སོགས་ལའང་ཡིད་བློ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡིད་བློ་ཆོས་ཅན། དེ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མིག་སོགས་དབང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བློ་ལུས་ལ་མི་བརྟེན་པར་མ་ཟད་ལུས་ཉིད་ཡིད་བློ་ལ་བརྟེན་ཏེ་མིག་སོགས་དབང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཡིད་བློ་འདི་འདོད་འཇིགས་མྱ་ངན་སོགས་ཀྱིས་འགྱུར་ན་ཁྱོད་ཀྱང་འགྱུར་བ་དག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བློ་ལུས་ལ་མི་བརྟེན་པར་དབང་པོ་ཡིད་བློ་ལ་བརྟེན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློ་ལ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བློའི་རྒྱུ་མཚན་གནས་པའི་རྟེན་སེམས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་རིགས་མཐུན་པའི་ལས་འགའ་ཞིག་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་འདྲའི་ལས་དེ་ཡང་ཉེར་ལེན་བློ་སྔ་མ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ནོ། །ཐ་མལ་འཆི་ཁའི་ཕྱིས་ཀྱང་ཡིད་བློ་ཆོས་ཅན། སྔར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་དུས་དེ་དང་འདྲ་བར་དབང་སོགས་འཕེན་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཐལ
Chinese
上述说法没有过失。如果有人说，因为地等元素的部分没有有情生命的种子，所以有情生命不会产生。那么，地等元素的所有部分，都是有情生命种子的自性。如果有人说，这太过分了。上述说法没有过失。如果有人说，因为地等元素的部分没有有情生命的种子，所以有情生命不会产生。那么，地等元素的所有部分，都应成为有情生命种子的自性。因为不存在任何地等元素的部分，在其中不会产生温暖、湿润或化生等生命。因此，如果意识和感官等都仅仅从其自性中产生，而不依赖于先前的同类，那么，就像地等元素完全转变一样，所有种子的元素都应转变为生物。因为转变为生物的地等元素与产生没有区别。此外，如果意识与身体是同一的（这一点将在下文反驳），或者如果它是不同的实体，那么它是依赖于没有感官的身体，还是依赖于有感官的身体？如果是前者，那么死尸和头发、指甲等也应有意识。如果是后者，那么意识就不依赖于它。即使眼睛等感官各自受到因缘的损害，也不会对你造成损害。不仅意识不依赖于身体，而且身体本身也依赖于意识，因此，眼睛等感官也是依赖于意识的。因为如果意识因欲望、恐惧、悲伤等而改变，你也会被视为发生改变。意识不依赖于身体，感官依赖于意识，因此，按照我们的观点，有情生命是由于意识而产生有形的感官。因为意识的原因存在，作为存在的所依，一些与心识同类的业是感官有形的因，因此。这样的业也依赖于先前的意识，而不是依赖于身体。即使在普通人临终之后，意识也应像先前受生时一样，成为投生感官等的推动者。
English
The aforementioned statement is without fault. If someone says that sentient beings do not arise because some parts of earth and other elements lack the seed of sentient life, then all parts of earth and other elements are, by their nature, the seed of sentient life. If someone says that this is too extreme, the aforementioned statement is without fault. If someone says that sentient beings do not arise because some parts of earth and other elements lack the seed of sentient life, then all parts of earth and other elements should become the nature of the seed of sentient life. Because there is no part of earth and other elements in which warmth, moisture, or spontaneous birth, etc., do not arise. Therefore, if mind and senses, etc., arise solely from their own nature without depending on a previous similar kind, then, just as the elements of earth, etc., completely transform, all the elements of seeds should transform into living beings. Because there is no difference between the earth and other elements that transform into living beings and arising. Furthermore, if the mind is the same as the body (which will be refuted below), or if it is a different entity, then does it rely on a body without senses or a body with senses? If the former, then even a corpse and hair, nails, etc., should have mind. If the latter, then the mind does not depend on it. Even if each of the senses, such as the eyes, is harmed by circumstances, it does not harm you. Not only does the mind not depend on the body, but the body itself depends on the mind, so the senses such as the eyes also depend on the mind. Because if the mind changes due to desire, fear, sorrow, etc., you are also seen to change. Since the mind does not depend on the body, and the senses depend on the mind, therefore, according to our view, sentient beings arise with form senses due to the mind. Because the reason for the mind exists, as the basis of existence, some actions of the same kind as consciousness are the cause of the form senses, therefore. Such actions also depend on the previous mind, not on the body. Even after the ordinary person dies, the mind should become the impeller of the senses, etc., just as at the time of previous birth.