Tibetan
ག་བུད་མེད་དག་དང་འགྲོགས་པ་མ་རྙེད་པར་དུད་འགྲོ་དག་ལ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་དེ་བདེ་སྡུག་སོགས་མྱོང་བའི་རྟེན་མ་ཡིན་པས་བདག་གི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་བདག་སྨྲས་ཞེན་པ་ལྟར་གྱི་བདག་ཡིན་པར་འདོད་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བདེ་སྡུག་སོགས་མྱོང་བ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཐ་སྙད་ཤེས་རབ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་ལོག་པ་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བདག་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་རང་བཞིན་ནི་མྱོང་སོགས་མེད་པ་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྟག་པའི་བདག་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་བདག་དེ་ནི་མྱོང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འཇིག་པར་འདོད་དེ་འདོད་པར་མི་རིགས་པར་ཐལ། བདག་དེ་མྱོང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ལོག་ན་དེ་ལ་ཆགས་པ་མི་རིགས་ཤིང་དེ་ལ་ཆགས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་བདག་དེ་མྱོང་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འདོད་དགོས་པ་དེས་ན། ཐར་པ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདག་གིར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པར་ཐལ། བདག་འཛིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བདག་འཛིན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་བསྟེན་བྱེད་ཡིན་ལ་བདག་ཆགས་དེ་ནི་བདག་གི་ཞེན་པའི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་ཡོད་ཀྱང་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐར་པ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་ལྟ་དེ་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་ཉིད་དང་བདག་གི་བ་དེ་ཡི་སྐྱོན་ཡང་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་ལྟའི་དབང་གིས་བདག་གི་བ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཆགས་པ་འཇུག་ལྡན་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་གི་བ་བཞིན་དུ་བདག་ལའང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདག་ལྟ་སོགས་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་ཐལ། བདག་གི་བ་བཞིན་དུ་བདག་ལའང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེས་ནའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཐར་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། བདག་གི་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདག་འདོར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པས་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་གསལ་པོར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྔར་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པའ་ིཕྱིར། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ཆགས་ཡུལ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་བས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་ཆགས་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་བདག་གི་བ་དེ་ལ་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ཡི་སྐད་ཅིག་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་ཆགས་པའི་བློ་ལྡོག་ཀྱང་དེ་ལ་གཏན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འདོད་ལྡན་འགའ་ཞིག་བུད་མེད་འགའི་ཉེས་པ་མཐོང་བས་དེ་ལ་མ་ཆགས་ཀྱང་བུད་མེད་གཞན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པར་བྱེད་པ་དེ། དེ་ཆོས་ཅན། བདག་བླང་བྱ་དང་བདག་གི་བ་དོར་བྱར་ཞེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་བདག་གི་བ་དེ་ལ་གཏན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གཅིག་བདག་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང་བའི་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་གྲངས་འགའ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་བདག་གིར་ཆགས་པ་སོགས་ཆགས་པ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བདག་དེ་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ན་བདག་ཆགས་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། སྐྱོན་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་འདུན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐར་པ་ལ་འདུན་པ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང་དབང་སོགས་ཡང་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་སྐྱོན་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐར་ལམ་བཞིན། དེས་ན་ཐར་པ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་དང་བདག་ཆགས་དང་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་གསུམ་ཀ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་འགྲོ་བ་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གསུམ་པོའང་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དབང་སོགས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་སྐྱོན་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ
Chinese
就像没有找到与女性交往的机会，只能看到动物们行淫一样。如果有人说，在解脱的境界中，因为“我”不是感受苦乐等的所依，所以不会贪恋“我”的快乐，因此不会为了“我”而努力。那么，解脱境界的“我”有法，你所认为的“我”，就像自性论者所执着的“我”一样，是不合理的。因为感受苦乐等以及随之而来的名称、智慧等一切功德的所依已经消失了，就像石女的儿子一样。这是有遍的，因为自性论者所执着的“我”的自性不是没有感受等的那种。因此，任何想要在解脱境界中获得常“我”的人有法，你认为的“我”会坏灭成为感受等的所依是不合理的。如果“我”坏灭成为感受等的所依，那么就不应该贪执它，而且也是贪执者。因此，即使在解脱的境界中，也必须认为“我”是感受等的所依。因此，想要解脱的人有法，你仍然停留在执着和贪恋“我”的状态中，因为你是有“我”执的。这是有遍的，因为一切“我”执都是贪恋“我”的助缘，而贪恋“我”是执着“我”的种子。如果有人说，即使在解脱的境界中存在“我”，但因为努力将“我所”视为痛苦，所以会远离对它的贪恋。那么，想要解脱的人有法，即使你努力将“我所”视为痛苦，但你相续中的“我”见仍然会阻碍你远离对“我所”的贪恋，并且也会掩盖“我所”的过失。因为在自相续的“我”见的影响下，你会看到“我所”的功德，从而产生对它的贪恋。如果有人说，就像“我所”一样，因为对“我”也远离了贪恋，所以“我”见等不存在。那么，在解脱境界中有法，任何远离对“我所”贪恋的人是不存在的，因为就像“我所”一样，对“我”也远离了贪恋。如果承认，那么解脱的人
English
It is like seeing animals engaging in sexual activity when one has not found the opportunity to associate with women. If someone says that in the state of liberation, because the 'self' is not the basis for experiencing pleasure and pain, one does not crave the happiness of the 'self,' and therefore does not strive for the sake of the 'self.' Then, the 'self' in the state of liberation has the property that it is unreasonable to assume that the 'self' is like the 'self' clung to by the self-theorists. This is because the basis for experiencing pleasure and pain, as well as all the qualities such as names and wisdom that follow, has disappeared, just like the son of a barren woman. This is universally true, because the nature of the 'self' clung to by the self-theorists is not like that which lacks experience, etc. Therefore, anyone who desires to attain a permanent 'self' in the state of liberation has the property that it is unreasonable to assume that the 'self' will perish as the basis for experience, etc. If the 'self' perishes as the basis for experience, etc., then one should not be attached to it, and one is also an attached one. Therefore, even in the state of liberation, it must be assumed that the 'self' is the basis for experience, etc. Therefore, a person who desires liberation has the property that they remain in the state of clinging and attachment to the 'self,' because they have 'self'-grasping. This is universally true, because all 'self'-grasping is a supporting condition for attachment to the 'self,' and attachment to the 'self' is the seed of clinging to the 'self.' If someone says that even if the 'self' exists in the state of liberation, one will become detached from it because one strives to contemplate 'what is mine' as suffering. Then, a person who desires liberation has the property that even if you strive to contemplate 'what is mine' as suffering, your own 'self'-view will hinder you from detaching from attachment to 'what is mine,' and it will also obscure the faults of 'what is mine.' This is because under the influence of your own 'self'-view, you will see the qualities of 'what is mine,' and thus attachment to it will arise. If someone says that just like 'what is mine,' 'self'-view, etc., do not exist because one has also become detached from attachment to the 'self.' Then, in the state of liberation, anyone who is detached from attachment to 'what is mine' does not exist, because just like 'what is mine,' one has also become detached from attachment to the 'self.' If you admit this, then the liberated person
Chinese
宗派是法。为了获得脱离贪欲，观修我所为痛苦是无意义的，因为我所如实地舍弃了我。此外，观修我所为痛苦的瑜伽士们是法。观修我所为痛苦，仅仅是清楚地了知它是痛苦本身，也不可能脱离对它的贪欲，因为以前没有脱离贪欲的时候，也现量地了知痛苦，即使如此，也没有脱离对它的贪欲。如果现在的情况下，有些人因为见到贪欲对象的过患而可能脱离对它的贪欲，那么观修痛苦会成为脱离痛苦贪欲的原因吗？具有我执的补特伽罗是法。如果仅仅因为见到我所的过患的那一刹那，就舍弃了对它的贪欲，也不会完全脱离对它的贪欲，因为具有对我的贪欲。例如，有些贪欲者见到某些女人的过患，虽然不贪恋她们，但会对其他女人产生贪欲。建立那个宗义的人，那个是法。如果执着于我为应取，我所为应舍的差别，那么就不会完全脱离对我所的贪欲，并且，仅仅以我为对境而产生的贪欲，在因缘的若干种类的生起时，会成为贪我所等一切贪欲的种子。如果我本身是无过失的，那么贪我者是法。应是无过失的，因为是对无过失的境有希求者。例如，如同对解脱有希求一样。身体和自在等也是法。应是无过失的，因为我是无过失的安乐的成办者。例如，如同解脱道一样。因此，希求解脱的补特伽罗是法。不可能脱离对任何境的贪欲，因为我和贪我和自在等我所三者都是无过失的缘故。有周遍，因为在你的宗派中，系缚有情的三种因也是仅仅如此。如果自在等会脱离贪欲，因为它是产生痛苦的具有过失的缘故。
English
The tenet is a dharma. In order to attain freedom from attachment, it is meaningless to meditate on what is mine as suffering, because what is mine is to abandon me as it is. Furthermore, those yogis who meditate on what is mine as suffering are dharma. Meditating on what is mine as suffering, merely clearly knowing that it is suffering itself, will not lead to detachment from it, because even in the state of not being detached from attachment before, one also directly knows suffering, and even so, there is no detachment from it. If in the present situation, some people may become detached from their attachment because they see the faults of the object of attachment, then will meditating on suffering become the cause of detachment from the attachment to suffering? The person with self-attachment is dharma. If merely at the moment of seeing the faults of what is mine, the mind of attachment to it is reversed, it will not be completely detached from it, because it has attachment to self. For example, some who are lustful, seeing the faults of some women, although they are not attached to them, will generate attachment to other women. The one who establishes that tenet, that is dharma. If there is a difference in clinging to self as what should be taken and what is mine as what should be abandoned, then there will be no complete detachment from what is mine, and the attachment that arises solely with self as its object, when it arises from several kinds of conditions, will become the seed of all attachments such as attachment to what is mine. If the self itself is faultless, then the one who is attached to self is dharma. It should be faultless, because it is one who desires a faultless object. For example, like having a desire for liberation. The body and freedom, etc., are also dharma. It should be faultless, because I am the accomplisher of faultless happiness. For example, like the path to liberation. Therefore, the person who desires liberation is dharma. It is impossible to be detached from attachment to any object, because the three, self, attachment to self, and freedom, etc., what is mine, are all faultless. There is pervasion, because in your tenet, the three causes that bind beings are also just that. If freedom, etc., will be detached from attachment, because it is the cause of generating suffering and has faults.