Tibetan
ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་རྒྱུད་ལ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྔར་ཕུང་པོ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་སོགས་སུ་དཔྱོད་པ་ན་ཡང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ལ་གནས་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། ཁྱོད་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཞིང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་གནས་གྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་ན་ཡང་དེ་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་སེམས་རྒྱུད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེའི་བདག་ཉིད་དམ་ངང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ཆགས་སོགས་རེ་འགའ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་སོགས་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སྙིང་པོ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ས་རློན་པ་ལ་མེ་ཆེས་མེ་འབར་བ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་འཕགས་པའི་སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། འཚེ་བ་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བཤད་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བདག་ལྟ་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་ཙམ་གྱིས་དེས་དེ་དྲུངས་འབྱིན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་སྟེ་འགལ་ན་ཡང་གཅིག་གིས་གཅིག་དྲུངས་འབྱིན་ནུས་པའི་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་འབྱུང་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆགས་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མི་སྡུག་པ་དང་བྱམས་པ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཉེས་པའི་གཉེན་པོར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མངོན་གྱུར་མགོ་གནོན་པའི་གཉེན་པོ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་དང་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཤི
Chinese
并非如此，因为是由于错乱的因缘在心续中突然产生的缘故。因此，这些法，以前在以闻思的智慧分析无我等时，也没有安住于证悟无我的智慧上的能力，因为你是突然产生的，并且是证悟无我的智慧的自性。而且，这些法，后来在转依达到究竟的时候，也没有损害它的能力，因为那时心续已经转变为证悟无我的智慧的本体或状态。如果说，难道有些圣者的相续中不会生起贪欲等吗？那么，入流果等，即使在心续的本体上稍微产生贪欲等的能力，也没有长期存在的能力，因为对于他们来说，产生能损害它的现量证悟无我的智慧的能力是精华，是最殊胜的。例如，就像在湿地上燃起熊熊烈火一样。此外，这个理路也显示了圣者的断证不会退转，即“无害”等，解释如前。如果说，仅仅因为证悟无我的智慧和执著我见的方式相违，它也不能连根拔除它，例如贪欲和嗔恨一样，这样比喻是不恰当的。贪欲和嗔恨，虽然执著的方式相互不同，即相违，但一个不能连根拔除另一个，不是损害者，因为它们都是从执著我的一个因产生的，并且可能转变为因和果的本体，即损害贪欲的对象，嗔恨就可能产生。如果说，难道没有宣说以不净观、慈爱和缘起观等作为贪欲、嗔恨和愚痴等的对治法吗？为什么仅仅说见无我是过患的对治法呢？因为那些只是压制烦恼现行的对治法，不能从根本上连根拔除。像这样，缘众生的慈爱和不净观等，
English
It is not so, because it arises suddenly in the mind stream due to causes of confusion. Therefore, these phenomena, even when analyzing selflessness etc. with the wisdom of hearing and thinking about the aggregates, do not have the power to abide in the wisdom that realizes selflessness, because you are sudden and are the nature of the wisdom that realizes selflessness. Moreover, these phenomena, even when the transformation of the basis has reached its ultimate point, do not have the power to harm it, because at that time the mind stream has become the essence or state of the wisdom that realizes selflessness. If you say, "Don't some noble ones still generate attachment etc. in their mind streams?" then, stream-enterers etc., although they have the power to generate a little attachment etc. in the substance of the mind stream, they do not have the power to remain for a long time, because for them, the power to generate the wisdom that directly realizes selflessness, which is harmful to it, is the essence, that is, the most excellent. For example, like a great fire blazing on damp ground. Furthermore, this reasoning also shows that the abandonment of the noble ones is irreversible, that is, "harmless" etc., the explanation is as before. If you say that the wisdom that realizes selflessness and the way of holding onto self are merely contradictory, it cannot eradicate it, just like attachment and anger, then this comparison is not appropriate. Attachment and anger, although the ways of holding are different, that is, contradictory, one cannot eradicate the other, they are not harmful, because they both arise from the same cause of holding onto self, and they can become the nature of cause and effect, that is, if the object of attachment is harmed, anger may arise. If you say, "Haven't the meditations on ugliness, love, and dependent origination, etc., been taught as antidotes to attachment, hatred, and ignorance, respectively? Why is it only said that seeing selflessness is the antidote to faults?" Because those are only antidotes that suppress the manifest occurrence of afflictions, they cannot eradicate the root. Like this, love and ugliness, etc., focused on sentient beings,