Chinese
为了转变。因此，这个法，即使在体验痛苦者和从中解脱者的我义上不存在，也必须为了从自己的痛苦中解脱而精进于道，因为必须摧毁将蕴聚错误地执着为痛苦者的我的执着。如果解脱者的我不存在，那么离欲者立即涅槃才是合理的，不应有丝毫停留在轮回中，如果这样说。那么，有些对三界离欲者稍微停留在轮回中，这是因为，他们或者体验着自己解脱的快乐，或者通过对其他众生的依恋而停留。因为为了利益其他众生，是缘于对法的专注之爱，或者因为往昔的业力抛弃了自己的蕴聚之流，而自然而然地进入的缘故。因为不希望往昔的业力抛弃的蕴聚之流自然而然地进入被阻止。如果离欲者因业力而停留，那么他的业力也会在其他存在中连接相续吗？从有之贪欲中完全超越的阿罗汉等的业，不具有引发其他生的能力，因为它的共同作用因素贪欲已经灭尽。如果离欲者因爱而停留，那么他没有舍弃对众生的执着，因为存在着以其为先导的爱，如果这样说。那么，在离欲者的相续中产生的爱，不是以对众生的执着为因的，因为只是对痛苦的真相无常等显现了知，并且相续中习惯了没有自己对立面的嗔恨的先前行，而不是作为心之实法的法而进入，即是生起者。如果离欲者的爱不是我见的自性而是贪欲，如果这样说。那么，离欲者相续中的爱，不是贪欲，因为不需要对清净、快乐等进行虚妄的执着，而是仅仅从对行、痛苦的蕴聚之流的显现认知中产生。存在着周遍，如果存在贪欲，那么就会对不是其自性的法蕴聚，虚妄地执着为与其自性不同的清净、快乐等。
English
For the sake of transformation. Therefore, this dharma, even if it does not exist in the sense of self of the one who experiences suffering and the one who is liberated from it, one must strive on the path in order to be liberated from one's own suffering, because one must destroy the attachment of wrongly clinging to the aggregates as the self of the one who suffers. If there is no self of the liberated one, then it is reasonable for the one who is free from desire to immediately pass into nirvana, and there should not be the slightest stay in samsara, if you say so. Then, some who are free from desire for the three realms stay in samsara for a short time, because they either experience the bliss of their own liberation, or stay through attachment to other sentient beings. Because in order to benefit other sentient beings, it is due to the power of love focused on the Dharma, or because past karma has thrown away the stream of one's own aggregates, and it naturally enters. Because one does not want the stream of aggregates thrown away by past karma to be naturally prevented from entering. If the one free from desire stays due to karma, then will his karma also connect the continuum in other existences? The karma of the Arhats, etc., who have completely transcended the desire for existence, does not have the ability to cause other births, because its co-operative factor, desire, has been exhausted. If the one free from desire stays due to love, then he has not abandoned the attachment to sentient beings, because there is love that precedes it, if you say so. Then, the love that arises in the continuum of the one free from desire is not causally related to the attachment to sentient beings, because it is only the manifest knowledge of the truth of suffering, impermanence, etc., and the previous formation that is accustomed to not having its own opposite, hatred, in the continuum, but it does not enter as a dharma of the reality of the mind, that is, it is a arising one. If the love of the one free from desire is not the nature of self-view but is desire, if you say so. Then, the love in the continuum of the one free from desire is not desire, because it does not need to falsely cling to purity, happiness, etc., but arises only from the manifest cognition of the stream of formations, the aggregates of suffering. There is pervasion, if there is desire, then one will falsely cling to the aggregates of dharma that are not its nature as purity, happiness, etc., which are different from its nature.
Tibetan
་པ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་བརྩེ་བ་དེ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེ་སྡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཞིང་དེས་ན་ཆགས་བྲལ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཉེས་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་ཡུལ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པའི་རྒྱུ་གཏི་མུག་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཞེ་སྡང་སོགས་མེད་པར་འདོད་དོ། ། གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་གནས་ན་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པ་ཐལ་འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ལས་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་ཡང་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་ནས་སྲིད་པ་གཞན་དུ་ཉིང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཟག་པ་མེད་པའི་འདུ་བྱེད་དེ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ནུས་པ་མ་ཟད་པས་དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་གནས་ན་ཡང་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་གོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་སྙིང་རྗེས་གནས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་མི་གནས་ཞེ་ན། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་མདུན་དུ་བྱས་པའི་སྙིང་རྗེས་གོམས་པ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་གང་དག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ངོར་ནི་དོན་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔོན་དུ་སོང་བའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མངའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཏི་མུག་ཉེས་པའི་རྩ་བ་སྟེ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་འཛིན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་མཐོང་ལམ་དུ་ཡང་སྲིད་པ་མེད་པར་ཐལ། དེར་དེའི་རྒྱུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་ལྟ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྒོམ་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཅིས་ཏེ་དེ་སྤངས་པར་ཁས་ལེན་ནའང་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ
Chinese
因为必须从那里产生。如果说那里的慈爱不是贪欲而是嗔恨，那么，具有烦恼的愚痴是罪过贪欲等一切的根本，而那也是执著蕴聚为有情众生的坏聚见，因此，离贪者们，不是对罪过的因，对损害的对境生起愤怒，因为没有罪过的因愚痴。因为那个理由，认为离贪的慈爱没有罪过嗔恨等。如果离贪者安住，那么成为受业力支配者，因为没有从轮回中解脱。阿罗汉们，虽然是受业力支配而安住，但不是没有从轮回中解脱，因为以前的行之业的牵引已尽，不再于其他生中连接相续。获得自在的菩萨是，无漏的行，因为善根的力量没有穷尽，因此虽然依其力量安住在轮回中，但实际上没有被轮回的过患所染污，因为已经舍弃了所有的一切烦恼。如果离贪者以悲悯而安住，那么为什么后来也不以悲悯的力量安住在轮回中呢？声闻缘觉阿罗汉们，为了有情众生的利益，没有长久安住在轮回中的巨大努力，因为以有情众生为对境的悲悯的串习力弱。获得自在的菩萨和佛陀们，为了其他有情众生的缘故，实际上会一直安住在轮回中，因为具有想要从一切痛苦中解脱的形态的菩提心，并且具有先前生起的无缘大悲。如果说“愚痴是罪过的根本，那也是执著有情众生”，这样说不合理，如果那样，那么入流者等，在最初的圣道见道中也不可能存在，因为在那里已经远离了那个因坏聚见，因为已经舍弃了三种结。入流者，不可能已经舍弃了所有的坏聚见，因为没有舍弃修道所断的俱生坏聚见。如果承认已经舍弃了，那么因此，他们怎么可能再次于有中产生呢？不可能产生。
English
Because it must arise from there. If it is said that the love there is not desire but hatred, then, the afflicted ignorance is the root of all faults such as desire, and that is also the view of the perishable collection, which is the clinging to the aggregates as sentient beings, therefore, those who are free from desire, are not angry at the object of harm, the cause of faults, because there is no cause of faults, ignorance. For that reason, it is believed that the love of those who are free from desire has no faults such as hatred. If those who are free from desire abide, then it follows that they are under the control of karma, because they are not liberated from samsara. Arhats, although they abide under the control of karma, are not without liberation from samsara, because the momentum of previous actions has been exhausted and they do not connect to another existence. The bodhisattva who has attained power, the uncontaminated action, because the power of the roots of virtue has not been exhausted, therefore, although they abide in samsara by that power, they are not actually stained by the faults of samsara, because they have abandoned all defilements. If those who are free from desire abide with compassion, then why do they not abide in samsara later by the power of compassion? Hearers, solitary realizers, and arhats do not have great effort to abide in samsara for a long time for the benefit of sentient beings, because the habituation of compassion with sentient beings as the object is weak. Those bodhisattvas and buddhas who have attained power, for the sake of other sentient beings, will actually abide in samsara as long as it exists, because they have the mind of enlightenment in the form of wanting to liberate from all suffering, and they have great compassion without object that has arisen previously. If it is said that "Ignorance is the root of faults, and that is also clinging to sentient beings," it is unreasonable to say so, if so, then stream-enterers, etc., would not be able to exist even in the first noble path of the path of seeing, because there they have abandoned that cause, the view of the perishable collection, because they have abandoned the three bonds. Stream-enterers, it follows that they have not abandoned all views of the perishable, because they have not abandoned the innate view of the perishable that is to be abandoned by meditation. If it is admitted that they have abandoned it, then therefore, how can they be born again in existence? It is impossible.