Tibetan
སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་ཅི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་པའི་བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་གི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རློབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་ཆོས་ཅན། ཕུང་པོ་བྱིན་གྱིས་རློབས་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྟག་པས་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་རྟག་པའི་བདག་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཕུང་པོ་དུ་མ་དུས་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྟེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་མིག་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་དང་ཡིད་བྱེད་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་གཞན་སྣང་བ་དང་ཡིད་བྱེད་དག་ནི་ནུས་ལྡན་དུ་ཚོགས་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱི་ཁྱོད་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ལྡོག་པ་ལས་རྒྱུ་དབང་སོགས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་ན། རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕན་བྱེད་དུ་ལོག་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་ནས་ད་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྟོན་པ་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་མེད་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་དེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་ཡང་ན་རྟག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཤུགས་ཀྱི་ཚེར་མ་དང་པད་མའི་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་གེ་སར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣོ་བ་དང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་འཇམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རང་བཞིན་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། ། རྒྱ་ཤུགས་ཀྱི་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་
Chinese
是痛苦的，因为它是以各种方式成为罪业等的基础，这些方式与目标和相应的事物相符。因为受因果和烦恼的支配。不是常、一、自主的“我”，因为是无常、多、受支配的。不是常“我”加持的“我”，因为那个“我”不是你加持者。因此，“我”有法，不是蕴的加持者，因为它不是蕴的因，因为它是常的。周遍是有的，因为常如何产生果，之前已经说过不是了。因此，常一之“我”有法，从你那里，众多的蕴如何在时间上先后不同地产生呢？不会产生，因为它是常的。此外，作为果的眼识有法，有不同于显现和作意的因，因为其他的因，显现和作意，即使聚集在一起有能力，仅凭这些也不能使你产生，而且有时产生。像这样从反面的例子可以推断出有因的势力等。常法有法，不是果的因，因为你作为助缘，以相反的力量产生果的反例是不存在的。像这样完全了知，显示了苦谛之后，现在显示应当断除的集谛。如前所说的这个苦谛有法，成立为具有因，因为在处所和时间上是偶尔产生的。周遍是有的，因为如果没有因，就不依赖其他的因缘。那个痛苦要么是常有的，要么是常无的，不会偶尔有。就像竹子的刺、莲花的茎、叶子和花蕊等的锋利、颜色、形状和柔软等是无因而生的那样，这些痛苦也将会是无因而生的，一些主张自性为因的人这样极力宣说。竹子的刺等那些有法，是有因的，因为其他的意义，之前的任何事物作为帮助者，存在与否会跟随其变化。
English
It is suffering, because it serves as the basis for sins and the like in various ways that conform to the object and corresponding things. Because it is subject to the influence of cause, action, and afflictions. It is not a permanent, singular, and independent "self," because it is impermanent, multiple, and dependent. It is not a "self" blessed by a permanent "self," because that "self" is not the one who blesses you. Therefore, the "self," which possesses qualities, is not the blesser of the aggregates, because it is not their cause, since it is permanent. The pervasion exists, because how can the permanent produce a result? It has already been said that it does not. Therefore, the permanent, singular "self," which possesses qualities, how can numerous aggregates arise from you at different times, earlier and later? It cannot arise, because it is permanent. Furthermore, the eye consciousness, which is a result, has a cause other than appearance and attention, because other causes, appearance and attention, even if gathered together with power, are not sufficient to cause you to arise, and sometimes it arises. From such negative examples, it can be inferred that there are causal forces and the like. Permanent phenomena, which possess qualities, are not the cause of results, because the reversal of you as a helper, with the power to produce results, does not exist. Having thus fully understood, having shown the truth of suffering, now showing the truth of the origin, which is to be abandoned. This truth of suffering, as previously stated, is established as having a cause, because it arises occasionally in place and time. The pervasion exists, because if there is no cause, it does not depend on other causes and conditions. That suffering is either always present or always absent, and it will not occasionally be in between. Just as the sharpness, color, shape, and softness of bamboo thorns, lotus stems, leaves, and stamens, etc., arise without a cause, so too will these sufferings arise without a cause, some who assert nature as the cause vehemently proclaim. Those bamboo thorns and the like, which possess qualities, have a cause, because other meanings, whatever preceded them as a helper, existence or non-existence follows its changes.
Tibetan
ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་ཡོད་ན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་ཞིང་སྔ་མ་གར་འགྱུར་རྗེས་སུ་ཕྱི་མ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྔ་མ་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྱུང་བའི་རེག་པ་ཡང་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འབྱུང་བའི་རེག་པ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཀག་ནས་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བ་འགོག་པ་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་ཁྱོད་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཚད་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་དེ། དེ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པའི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཡོད་ཅིང་རྟག་པ་རྒྱུར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པའི་རྒྱུ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སྲིད་པ་ཡང་འབྱུང་བ་ཅན་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཏེ། འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང་འཇིག་པའི་སྲེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་སྲེད་པ་གསུམ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར། མི་ལ་སོགས་པའི་ཐ་མལ་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ་མངལ་སོགས་སྲིད་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྲིད་སྲེད་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་དབང་མེད་དུ་བཀྲི་བ་མ་ཡིན་པར་རང་དགར་སྐྱེ་གནས་དང་གནས་སྐབས་ཉེར་མཁོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་ལེན་པ་དེ་དག་ཐོབ་འདོད་བསམ་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་མེད་ན་རང་དགར་དེ་དག་ལེན་པ་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྐྱེ་གནས་སོགས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྲིད་སྲེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐ་མལ་པའི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ་འདོད་སྲེད་དང་འཇིག་སྲེད་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་འདོར་བར་འདོད་པའི་བློ་མངལ་སོགས་སུ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འདོད་སྲེད་དང་འཇིག་
Chinese
又因为存在，所以有周遍。如果先前的某个事物有助于后来的某个事物产生，并且先前的某个事物发生变化，随后后来的事物显现，那么先前的那个事物就被智者们认为是后者的原因。如果是这样，那么产生的触觉也会成为眼识的原因吗？产生的触觉，作为所见之色的眼识的原因，因为它是色的原因。这样，在驳斥了无因论之后，驳斥了异类作为原因的观点。痛苦，你不可能从自在天等常恒的原因中产生，因为自在天等常恒的事物作为原因已经被量所否定，并且它们没有产生结果的能力。显示随顺的原因，那是具有无常原因的，因为它有原因，并且常恒不能作为原因。那么，什么才是无常的原因呢？经中说：什么是痛苦的集谛圣谛呢？是与喜悦和贪欲相伴的轮回，对这个和那个都非常喜悦的状态，也就是欲爱、有爱和无有爱。这三种渴爱就是原因。理由如下：人和普通众生，在受生之前，都有想要显现胎等轮回的有爱作为原因，因为他们不是被自在天等不由自主地牵引，而是自愿地接受和获取出生地、处境、必需品等事物的差别，这是因为他们是通过想要获得这些事物的想法来实现的。如果没有想要获得这些事物的想法，那么自愿地接受这些事物是不合理的。这是周遍的，因为接受出生地等事物的差别，就是想要显现轮回的有爱。此外，普通的有情众生，在受生之前，都有欲爱和无有爱作为原因，因为他们以想要获得快乐和想要摆脱痛苦的心进入胎等之中。这是周遍的，因为这些分别是欲爱和无有
English
Moreover, because it exists, there is pervasion. If a prior thing is helpful for a subsequent thing to arise, and the prior thing changes, and subsequently the latter thing manifests, then that prior thing is said by the wise to be the cause of the latter. If that is the case, does the arising touch also become the cause of eye consciousness? The arising touch, as the cause of eye consciousness that sees form, is because it is the cause of form. Thus, having refuted the doctrine of no cause, refuting the assertion of dissimilar things as causes, suffering, it is not possible for you to arise from permanent causes such as Ishvara, because the permanent things such as Ishvara are negated by valid cognition as causes, and they do not have the power to produce results. Showing the concordant cause, that is with impermanent causes, because it has a cause and permanence cannot be a cause. What is that impermanent cause? The sutra says: What is the noble truth of the origin of suffering? It is the cycle of existence that is accompanied by delight and attachment, with a state of being delighted in this and that, namely, desire attachment, existence attachment, and non-existence attachment. These three cravings are the cause. The reason is as follows: Ordinary beings such as humans, before taking birth, have the desire for existence, wanting to manifest the womb and so on, as a cause, because they are not involuntarily led by Ishvara and so on, but voluntarily accept and acquire the distinctions of places of birth, circumstances, necessities, and so on, because they do so with the thought of wanting to obtain these things. If there is no thought of wanting to obtain these things, then it is unreasonable to voluntarily accept these things. This is pervasive, because accepting the distinctions of places of birth and so on is the desire for existence, wanting to manifest existence. Furthermore, ordinary sentient beings, before taking birth, have desire attachment and non-existence attachment as causes, because they enter the womb and so on with the mind of wanting to obtain happiness and wanting to abandon suffering. This is pervasive, because these are respectively desire attachment and non-existence