Tibetan
ཞིན་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པར་མཛད་པར་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲོལ་བར་བཞེད་པ་གང་ཞིག །སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུ་མེད་དམ་རྒྱུ་དེ་ཡང་མི་འཇིག་པ་དེ་ལྟར་དུ་གནས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལོག་པ་གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མི་རྟག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་གང་ཞེས་གཉེན་པོ་ལ་བརྟག་པ་མཛད་པར་རིགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྒྱུ་མ་ལུས་པ་གཞོམ་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནད་ཞི་བར་འདོད་པས་ནད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཉེན་པོ་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉེན་པོའི་རང་བཞིན་ཀྱང་ཚད་མས་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་བྱས་པའི་འདོད་ཆགས་ནི་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མངལ་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་དེའི་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་འགལ་ཟླ་སྟོབས་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པས་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡུན་རིང་པོ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ཁྱོད་ལན་མང་པོར་གོམས་པར་བྱེད་པ་རིགས་ཏེ། ཁྱོད་གོམས་པ་ལས་གོམས་མཁན་དེ་ལ་སྤང་བྱའི་སྐྱོན་དང་གཉེན་པོའི་ཡོན་ཏན་དག་ཆེས་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རང་ལ་སྤང་གཉེན་གྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཆེས་གསལ་ན་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤང་གཉེན་གྱི་སྐྱོན་ཡོན་ལ་ཐུགས་ཀྱང་ཆེས་གསལ་བ་རབ་ཀྱིས་མཐར་
Chinese
因此，应该通过“什么是真”等方式进行思考。因为您希望将自己和他人从痛苦中解脱出来。如果痛苦没有原因，或者原因不灭，那么痛苦的结果就不会停止。因此，经过这样的思考，痛苦本身有时会发生，有时会增减，因此会明白痛苦是无常的。之后，应该思考痛苦之因的对治是什么，因为您希望彻底摧毁痛苦之因。例如，就像想要平息疾病的人会研究疾病之因的对治一样。如此思考，痛苦之因的对治的自性也会被量所确定，因为会如实地了解痛苦之因的体性、所缘等。那么，具有生之相的痛苦的原因和原因的对治是什么呢？以聚合的五取蕴为对境的，由我与我所执著所产生的贪欲，是痛苦的原因，因为依靠您，众生会在胎等处受生。以现量见到五蕴无我的智慧，是痛苦之因我与我所执著的损害者，因为它是强大的对立面。以现量见到无我是寂灭痛苦之方便，因为您希望如实地向他人展示寂灭痛苦之方便，所以应该以多种方式，不断地，长久地，在无数劫等时间里多次串习它。因为通过串习您，串习者会更加清楚地了解所断之过患和对治之功德。这是普遍的，因为如果自己清楚地了解所断和对治的过患和功德，就能如实地向他人展示。因此，能仁薄伽梵，已经完全断除了痛苦之因我与我所执著及其习气，因为您对所断和对治的过患和功德非常清楚。
English
Therefore, it is appropriate to contemplate through means such as "What is true?" Because you wish to liberate yourself and others from suffering. If suffering has no cause, or if the cause is imperishable, then the result, suffering, will not cease. Therefore, upon such reflection, suffering itself sometimes arises and sometimes increases or decreases, and thus it will be understood as impermanent. Following that, it is appropriate to contemplate what is the antidote to the cause of suffering, because you wish to completely destroy the cause of that suffering. For example, just as one who wishes to pacify a disease investigates the antidote to the cause of the disease. Having contemplated in this way, the nature of the antidote, which is the opposite of the cause of suffering, will also be ascertained by valid cognition, because the essence, object, and aspects of the cause of suffering will be understood without error. So, what are the cause of suffering, which is characterized by birth, and the antidote to that cause? The attachment produced by grasping at a self and what belongs to a self, with the aggregates of the five appropriated aggregates as their object, is the cause of suffering, because relying on you, beings take birth in wombs and so forth. The wisdom that directly sees the five aggregates as selfless is the destroyer of the grasping at a self and what belongs to a self, which is the cause of suffering, because it is a powerful opponent. Seeing selflessness directly is the means of pacifying suffering, and because you wish to show others the means of pacifying suffering without error, it is appropriate to familiarize yourself with it in various ways, continuously, for a long time, for countless eons and so forth. Because through familiarizing yourself with it, the faults to be abandoned and the qualities of the antidote will become very clear to the one who familiarizes themselves. This is universal, because if one clearly understands the faults and qualities of what is to be abandoned and the antidote, one can show it to others without error. Therefore, the capable Bhagavan has completely abandoned the cause of suffering, grasping at a self and what belongs to a self, together with its imprints, because your mind is extremely clear about the faults and qualities of what is to be abandoned and the antidote.
Tibetan
ཕྱིན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཞན་དོན་ལ་འབད་མེད་ལྷན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་དང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ལྟར་སྤངས་པ་འདི་ནི་ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་ཞིང་དེ་དག་ལ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐབས་བདག་མེད་མཐོང་བ་གོམས་པའི་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དུ་ཁྱོད་ལ་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བཏགས་ནས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྟོན་པ་མཚན་ཉིད་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པའི་བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་དང་ཐབས་བདག་མེད་མཐོང་བ་གོམས་པའི་སྦྱོར་བ་ཕུན་ཚོགས་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྒྱུ་རུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱེད་གཉིས་དང་པོར་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་གྲུབ་པ་བདེ་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ད་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་གཉིས་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་འཆད་པར་བཞེད་ནས་རྒྱུ་སྤངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་སྤངས་པ་དང་སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ་དང་། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བདེ་གཤེགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་མིན་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་བདག་འཛིན་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། འམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡང་ན་ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་མཐོང་བའི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་གོམས་པ་རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སླར་ལྡོག་པ་སྤངས་པ་ནི་གང་། གང་སྤངས་པས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྐྱེས་བུ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་མི་འོང་རྣམས་ཆོས་ཅན། སླར་ཡང་སྤངས་པ་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་དང་སྔར་སྤངས་པའི་སྐྱོན་ཆགས་སོགས་རྣམས་ནི་སླར་ཡང་ཀུན་འབྱུང་བ་ད
Chinese
为了成办（利他）之事。因此，对于成办他利无需勤作任运成就的大雄，法，如同犀牛般的自利独觉和声闻阿罗汉等相比，您更为殊胜，因为您已断除了三门的一切恶趣习气。因此，如此断除是佛陀薄伽梵与声缘阿罗汉的差别所在，因为唯有佛陀具有而他们不具备。因此，以方便法证悟无我并串习的导师您，法，在《摄类学》的供赞中，之所以将您称为导师并进行宣说，是因为您是具足导师特征者的因。利益有情的殊胜发心和以方便法证悟无我并串习的殊胜加行二者，法，在《摄类学》的供赞中，之所以被宣说为善逝之因，是因为如前所说，您二者首先先行，由此成就善逝之果。现在，为了阐述如此二因先行之果——善逝，所以宣说了“断除因”等，即断除了痛苦之因——我与我所执，以及习气，法，在此处即是善逝本身，因为是具足善妙断除、永不退转断除和无余断除三种功德差别的解脱果。那么，何为善妙呢？善逝，法，是善妙断除，因为是并非作为再次于轮回中产生痛苦之因的断除，因为是现量证悟无我，从而连根拔除我执的解脱果。此，法，或者以“或”字连接，也是善妙断除，因为是以理智现见作为我执对治的无我，现量证悟无我并串习至究竟所生。那么，何为退转断除？断除何者才能算是无余断除呢？世间离欲者、预流者和不还者等，法，被称为还会退转断除，因为还会再次于轮回中产生，并且先前断除的过患等还会再次生起。
English
In order to accomplish (the benefit of others). Therefore, O Great Hero who effortlessly and spontaneously accomplishes the benefit of others, you are superior to solitary realizers like rhinoceroses and Hearer Arhats, because you have abandoned all the negative karmas and habitual tendencies of the three doors. Therefore, such abandonment is the difference between the Buddha, the Bhagavan, and the Hearer and Solitary Realizer Arhats, because only the Buddha possesses it while they do not. Therefore, O Teacher who is accustomed to seeing selflessness through skillful means, the reason why you, the Dharma, are called the Teacher in the praise of the Compendium is because you are the cause of those who possess the characteristics of a Teacher. These two, the excellent thought of benefiting sentient beings and the excellent practice of seeing and becoming accustomed to selflessness through skillful means, the Dharma, are said to be the cause of the Sugata in the praise of the Compendium, because, as mentioned before, you two precede them, and from this the result, the Sugata, arises. Now, in order to explain the result of such two causes preceding it, the Sugata, he spoke of "abandoning the cause," etc., that is, abandoning the cause of suffering, the attachment to self and what belongs to self, along with habitual tendencies, the Dharma, which here is the Sugata itself, because it is the liberation result that possesses the three qualities of excellent abandonment, non-returning abandonment, and complete abandonment. So, what is excellent? The Sugata, the Dharma, is excellent abandonment, because it is an abandonment that does not act as a basis for the suffering of being born again in samsara, because it is the liberation result of uprooting self-grasping by directly seeing selflessness. This, the Dharma, or connected by "or," is also excellent abandonment, because it arises from the perfection of seeing selflessness directly, which is seen by reason as the antidote to self-grasping, and becoming accustomed to it. So, what is returning abandonment? What abandonment is considered complete abandonment? Worldly beings who are free from attachment, Stream-enterers, and Non-returners, etc., the Dharma, are said to have returning abandonment, because they will be born again in samsara, and the faults, etc., that were previously abandoned will arise again.