Tibetan
ཟིན་སླར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འབད་རྩོལ་བསྐྱར་མ་དང་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། རྟེན་བརྟེན་ཞིང་གར་བྱེད་མེད་ན་རང་གིས་ངང་གིས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་རྒྱུད་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་དབང་གིས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེ་དེས་གེགས་མེད་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་ཤིང་དང་ས་སོགས་དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་དང་ལ་སོགས་པས་དངུལ་ཆུ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སྨན་སོགས་ཀྱིས་དངུལ་ཆུ་མི་འཐོར་བར་དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་གསེར་དང་ཟངས་སོགས་སྦྱོང་བའི་ཁ་སྦྱར་སོགས་ཀྱིས་གསེར་དང་ཟངས་སོགས་ཀྱི་དྲི་རིམ་གྱིས་དག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། གོམས་པའི་རྩོལ་བ་གཞན་གྱིས་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྟེན་བརྟན་ཞིང་གོམས་པ་ཁྱད་པར་བྱས་ཟིན་སླར་ཡང་འབྱུང་བ་འབད་རྩོལ་བསྐྱར་མ་ལ་མི་ལྟོས་ན་དེའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་དེ་དག་གོམས་པ་ལས་སྐྱེས་ཏེ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་བརྩེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་བློ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་གོམས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་འགྱུར་ན་ཚད་གང་ན་གནས་ཏེ་ཚད་མེད་དུ་འཕེལ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རིགས་མཐུན་པའི་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་ས་བོན་ལས་འཕེལ་བ་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མཆོངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་སོགས་དེ་ལྟར་མཆོངས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་མཆོངས་པ་ཕྱི་མ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་མིན་པར་ཚད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངང་གིས་རྒྱུ་ལས་ཀྱི་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་དག་འབྲས་བུ་ཚད་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མཆོངས་པ་དེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་ལས་མ་ཡིན་པར་ལུས་སྟོབས་ལས་འཕེལ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཡང་ཕྱིས་མཆོངས་པ་བཞིན་དུ་མི་མཆོངས་པ་སྦྱོང་བའི་ཐ་མལ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དང་པོར་ཡང་ཕྱིས་མཆོངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་པ་མིན་པར་ཐལ། ལུས་མི་མཐུན་པ་བད་ཀན་ལ་སོགས་པས་ལྕི་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལུས་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་མི་མཐུན་པ་ལྕི་བ་དང་ས་ཆུ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བ་ན་ཡང་མཆོངས་པ་ཆོས་ཅན། མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕོ
Chinese
因为再次产生的习气是不依赖于重复努力的心之功德。此（习气）法，若所依稳固且无干扰，则会自然而然地生起，因为这是心续极度串习的力量所致，是能从同类前一者中产生更殊胜的后一者的功德。例如，火若无阻碍，直到化为灰烬之前，木头和土地等会产生其他的差别作用，以及用炼银的药物等使水银不散而驯服，以及用冶炼金、铜等的熔剂等逐渐去除金、铜等的杂质一样。归纳其义：因此，此（习气）法，串习的努力能使同类前一者比前一者，后一者比后一者更增胜，因为所依稳固且串习已完成，再次产生不依赖于重复努力；并且，同类前一者是从串习中产生，自然而然地生起，是心之自性所生的功德，因此。将这些应用于所要证明的论题上，慈爱和智慧等心识，若无违缘且不离顺缘串习，则其量将安住何处，即会无限增长，因为这是能从同类的同类前一者的种子中增长的功德。因此，跳跃这件事，慈爱等如此跳跃的前一者本身，后一跳跃不是自然而然地生起，而是具有确定之量，因为自然而然地，因果的力量和努力能产生具有确定之量的果的能力是确定的。如果跳跃这件事不是从同类产生，而是从身体的力量增长，那么，为什么最初也像后来跳跃一样不跳跃呢？训练的普通人，此（训练的普通人）法，最初也像后来跳跃一样不跳跃，因为身体不调，被粘液等弄沉重了。并且，当通过身体运动等努力逐渐消除不调的沉重和土水等时，跳跃这件事，不会无限地增
English
Because the habit that arises again is a quality of mind that does not depend on repeated effort. This (habit), if the basis is stable and there is no interference, will arise naturally, because it is due to the power of extreme familiarity in the mindstream, and it is the quality of being able to generate a more excellent later one from the earlier one of the same kind. For example, if fire is unimpeded, until it turns to ashes, wood and earth, etc., will produce other different effects, and like taming mercury without it scattering by using medicines for taming mercury, and like gradually removing the impurities of gold, copper, etc., by using fluxes for refining gold, copper, etc. Summarizing its meaning: Therefore, this (habit), the effort of familiarity can make the earlier one of the same kind more excellent than the earlier one, and the later one more excellent than the later one, because the basis is stable and familiarity is completed, and arising again does not depend on repeated effort; and, the earlier one of the same kind arises from familiarity and arises naturally, it is the quality born of the nature of mind, therefore. Applying these to the topic to be proven, love and wisdom, etc., these minds, if there are no opposing conditions and they are not separated from the supporting condition of familiarity, then where will their measure abide, that is, they will increase infinitely, because it is the quality of being able to increase from the seed of the earlier one of the same kind. Therefore, this act of jumping, the earlier jump itself of love, etc., in this way, the later jump does not arise naturally, but is of a definite measure, because naturally, the power of cause and effect and effort have the definite ability to produce a result of definite measure. If this act of jumping does not arise from the same kind, but increases from the strength of the body, then why does the ordinary person who trains not jump like the later jump even at first? This (ordinary person who trains), does not jump like the later jump even at first, because the body is imbalanced and weighed down by phlegm, etc. And, when the imbalance of heaviness and earth, water, etc., are gradually removed through efforts such as body movement, the act of jumping does not increase infinitely.
Tibetan
་སྟེ། རང་གི་ཉེར་ལེན་ལུས་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་གྱི་ཚད་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མཆོངས་པ་བཞིན་དུ་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གེགས་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་བརྩེ་སོགས་གོམས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བརྒྱ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་ས་བོན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་གོམས་པ་དང་མ་བྲལ་ན་སེམས་ལ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བརྩེ་བ་དང་ཆགས་བྲལ་དང་བློ་ཤེས་རབ་དང་བྱམས་པ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ནི་གཞན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དག་གི་ཁྱད་པར་གསལ་ཞིང་འཕེལ་བའི་རྩ་བ་སྟེ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དུ་མར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཁམས་གསུམ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་བློ་དང་ཆགས་པ་ཆེས་གོམས་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཆགས་པའི་བློ་དང་མི་སྡུག་པ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡིད་ལོག་གི་བློ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ཕུན་ཚོགས་སྟོན་པ་འཆད་པར་བཞེད་ནས། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་འདོད་པས་དང་པོར་རང་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་དེ། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་འདོད་པའི་བརྩེ་ལྡན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། དང་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་རིགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་ཐར་པ་དང་ཐར་པ་དེའི་རྒྱུ་ཐར་ལམ་རྣམས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མི་ཤེས་ན་དེ་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ལུང་དང་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་བས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུ་དང་ལྡན་ནམ་རྒྱུ་མེད། རྒྱུ་དེ་ཡང་རྟག་གམ་མི་རྟག་རང་བ
Chinese
因此，由於它僅僅存在於自身所取的身體力量和努力的程度中。如果像跳躍一樣，慈愛等沒有障礙，但不是自發產生的，那麼，從自身同類先前的種子產生的慈愛等習氣，如果沒有與自身同類先前種子為因的反面，如嗔恨等損害，並且沒有與順緣習氣分離，那麼它將變成自發進入內心的本性。理由是，你的內心之法，如慈愛、離欲、智慧、慈悲、喜悅、平等等，先前的習氣是後後者的特點明顯且增長的根本，即因。因此，能仁薄伽梵是慈愛大悲自發產生的本性，因為在多生中反覆串習大悲而產生。例如，對於遠離三界貪慾的阿羅漢來說，有離欲的智慧；對於串習貪慾的人來說，有貪慾的智慧；對於串習不淨的瑜伽士來說，有厭惡的智慧自發產生。想要宣講圓滿的加行道，暫且想要從他人痛苦中解脫，首先努力於自身痛苦寂滅之方便是合理的，如是宣講者，想要從一切有情痛苦中解脫的慈愛者加行道者，為了首先摧毀自身痛苦，而顯現與痛苦寂滅相順應的方便，是合理的，因為想要如實地向他人宣講痛苦寂滅之方便。普遍存在，如果痛苦寂滅之方便所產生的解脫和解脫之因解脫道隱蔽而不能現量知曉，那麼如實地向他人宣講是困難的。那麼，串習方便的方式又是怎樣的呢？它遵循聖言和理智，以分別的智慧來觀察痛苦是有因還是無因？因是常還是無常？
English
Therefore, because it exists only to the extent of the physical strength and effort it takes. If, like jumping, love and so on are without obstacles, but not spontaneously arising, then, the habit of love and so on arising from the seed of its own kind in the past, is such that if there is no harm from the opposite side, such as hatred, which has the seed of its own kind in the past as its cause, and if it is not separated from the favorable condition of habituation, then it will become the nature of spontaneously entering the mind. The reason is that your mind's dharmas, such as love, detachment, wisdom, compassion, joy, equanimity, and so on, the former habits are the root, that is, the cause, of the latter's distinct and increasing characteristics. Therefore, the Thubpa Bhagavan is the nature of spontaneously arising love and great compassion, because it arises from repeatedly habituating great compassion in many lifetimes. For example, for an Arhat who is free from desire in the three realms, there is the wisdom of detachment; for a person who is very habituated to desire, there is the wisdom of desire; for a yogi who is habituated to impurity, there is the wisdom of aversion spontaneously arising. Wanting to expound the complete application path, for the time being, wanting to liberate others from suffering, it is reasonable to first strive for the means of pacifying one's own suffering, as such the expounder, the loving application path practitioner who wants to liberate all sentient beings from suffering, in order to first destroy his own suffering, it is reasonable to manifestly apply the means that are in accordance with the pacification of suffering, because he wants to truly expound the means of pacifying suffering to others. It is universally present, if the liberation arising from the means of pacifying suffering and the path of liberation, the cause of that liberation, are hidden and cannot be known manifestly, then it is difficult to truly expound it to others. So, what is the manner of applying the means? It follows the scriptures and reasoning, and with the wisdom of discernment, it examines whether suffering has a cause or is without a cause? Is the cause permanent or impermanent?