Tibetan
་པ་དེའི་ཁྱད་པར་མ་བྱས་པ་ལས་ལོག་ཙམ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ལན་དངོས་སྟོན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་མ་བྱས་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གང་ཞིག་ཆོས་ཅན། སེལ་ངོར་བྱས་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ལས་གཞན་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་གོ་བར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིང་གི་ཆོས་བྱས་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གང་གིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སེར་ངོར་མི་རྟག་པ་དང་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ། བྱས་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཁྱོད་དངོས་སུ་གོ་བར་ནུས་ལ། མི་རྟག་པ་དངོས་སུ་གོ་བར་མི་ནུས། མི་རྟག་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་མི་རྟག་པ་དངོས་སུ་གོ་བར་ནུས་ལ། ཁྱོད་དངོས་སུ་གོ་བར་མི་ནུས་པ་དེས་ན་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་སེལ་བས་འཇུག་ཅིང་། བྱས་མི་རྟག་ཡང་སེལ་ངོར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དུ་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལ། ཁོ་ན་རེ། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་རང་མཚན་ལ་མི་འཇུག་པར་སེལ་བས་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་ཅེ་ན། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པ་བཀག་ནས་སེལ་བས་འཇུག་གོ་ཞེས་སྟོན་པ་དང་༼དེ༽། འོ་ན་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་རང་མཚན་ལ་འཇུག་ན་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཇུག་གམ། མ་ངེས་པ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཇུག་དྲིས་པས། དང་པོ་ལྟར་ན་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲ་རང་མཚན་པ་གཅིག་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་རང་གི་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་གི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་བརྟགས་བྱ་གང་སྟེ་གཞལ་བྱ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་རང་འཛིན་མངོན་སུམ་ལ་གསལ་བར་མངོན་གྱུར་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྐྱོན་དེ་ཁྱོད་ལའང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་དཀར་བ་ལ་སོགས་པ་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལྟར། གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲའི་སྟེང་དུ་མ་བྱས་པ་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་བ་སྟེ། སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ན་སྒྲ་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འཇུག་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་
Chinese
没有区分那个差别的仅仅是反体，作为有法。你将彻底领悟声音是无常的，因为这是成立声音是无常的三种方式。因此，现在要展示实际的答案：因为那是那样，所以，没有区分反体差别的仅仅是反体，作为有法。除了“所作”这个词之外，其他的“无常”等词语实际上无法理解，因为通过名称的法“所作”这个词能够非共同地理解。因此，所作，作为有法，在排除方面与无常是不同的，因为“所作”这个词能够让你实际理解，但不能实际理解无常。“无常”这个词能够实际理解无常，但不能实际理解你，因此，因为那个缘故。对于那个，因为“所有事物”等通过排除而包括所有的标志和推论，并且已经展示了所作和无常也是在排除方面反体是不同的，所以作为标志和具有标志者是合理的。有人说：标志和推论不包括自相，那么通过排除为什么包括呢？回答说：在禁止标志和推论包括自相之后，通过排除而包括。那么，如果标志和推论包括自相，是为了让未理解的被理解而包括呢？还是为了让不确定的被确定而包括呢？如果像第一种情况那样，事物的自性，声音的自相，一个，作为有法，对于没有被自证现量所见到的自己的其他部分，标志和推论的量所要考察的，也就是所要衡量的，是不存在的，因为自己的非共同的自性在自证现量中是清晰地显现的。那么，那个过失不也适用于你吗？回答说：就像从见到形状的法白色等相同之处，而在贝壳上虚构银的形象一样。如果由于内外颠倒的原因，而在声音之上附加未作的常等其他的功德，也就是说，如果不进行虚构，那么成立声音为所作、无常等的标志和推论的包括将变成无意义的过失，但不是那样的，因为“那”这个词法
English
That which is merely the opposite, without distinguishing that difference, is the subject. You will thoroughly understand that sound is impermanent, because it is the three ways of establishing sound as impermanent. Therefore, now to show the actual answer: because it is so, therefore, that which is merely the opposite without distinguishing the difference in the opposite, is the subject. Other words such as "impermanent" cannot be actually understood other than the word "made," because the word "made," which is the dharma of the name, can be understood non-commonly. Therefore, made, as the subject, exists distinctly from impermanence in terms of exclusion, because the word "made" can actually make you understand, but cannot actually understand impermanence. The word "impermanence" can actually understand impermanence, but cannot actually understand you, therefore, because of that reason. For that, because "all things" etc. include all signs and inferences by exclusion, and it has been shown that made and impermanent are also different in terms of exclusion in the opposite, so it is reasonable as a sign and a sign-possessor. Someone says: signs and inferences do not include self-character, so why do they include by exclusion? The answer is: after prohibiting signs and inferences from including self-character, they include by exclusion. Then, if signs and inferences include self-character, do they include in order to make the uncomprehended comprehended? Or do they include in order to make the uncertain certain? If it is like the first case, the self-nature of things, the self-character of sound, one, as the subject, for the other part of oneself that is not seen by self-cognizing direct perception, what is to be examined by the measure of signs and inferences, that is, what is to be measured, does not exist, because one's own non-common self-nature is clearly manifested in self-cognizing direct perception. Then, doesn't that fault also apply to you? The answer is: just as from seeing the similarities of the dharma of form, white etc., one imputes the appearance of silver to a seashell. If, due to the reasons of internal and external delusion, one attaches other qualities such as unmade, permanent, etc. to sound, that is, if one does not impute, then the inclusion of signs and inferences that establish sound as made, impermanent, etc. will become a meaningless fault, but it is not so, because the word "that" dharma.
Tibetan
ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལ་མ་བྱས་རྟག་པ་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པས། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྱོད་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་དེའི་དོན་བསྡུ་བ་དེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྒྲའི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིས་སྒྲའི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཐོང་བ་ལྟར་ངེས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡོད་པས། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྒྲ་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་སྔར་ལྟར་ཏེ། བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་དུ་ཁས་བླངས་ནས་རྟགས་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཞིང་ངེས་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱས་པ་དང་བདག་མེད་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་གཞན་འཇུག་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་ངེས་པར་གྱུར་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཅིང་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། སྐྱོན་དེ་ཁྱོད་ལའང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲའི་ཆོས་ཀུན་བཟུང་བས་སྒྲ་ལ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་དོན་མེད་པའི་ཉེས་པ་འདིར་ནི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ལ་རྟག་པ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་དེ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཙམ་སེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ལན་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟར་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་ཤིང་བརྗོད་དེ། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་རང་མཚན་ལ་སྒྲུབ་པས་འཇུག་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང་། སེལ་བས་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་དོན་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་དེ། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པ་ལས་གཞན་དུ་རང་མཚན་ལ་འཇུག་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཆོས་ཅན་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་ལས་གཞན་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་དགོས་
Chinese
如果认为对您施加成立无常等的理由和推论并非无意义，那是因为内外错误的缘故，您不会被强加于未造作、常等之上。为了消除这些，有必要对您施加成立无常等的理由和推论。那两个偈颂的意义总结是：因为什么原因不是那样呢？即使通过看到声音的实体，就能看到声音的造作、无常等的所有功德，但由于内外错误的缘故，不会像看到的那样确定，并且存在强加。为了消除这些，对声音施加成立造作、无常等的理由和推论。结合方式如前。这是总结的偈颂。如果像第二种情况那样承认，并且通过理由和推论，从成立事物自相的角度来执持和确定，那么，声音作为有法，对您施加成立造作和无我等的其他理由和推论就变得没有意义了。因为一旦确定了您的一个无常等法，就能从成立您的所有法的角度来执持和确定。那么，那个过失难道不会也施加于您吗？如果这样问，声音无常等的推论作为有法，您执持了声音的所有法，因此对声音施加成立造作、无常等的理由和推论变得没有意义的这个过失，不会推及到这里。因为您仅仅是通过确定声音上断除常法，来消除执持声音为常的强加。总结其意义，针对当前情况的回答是：所知作为有法，应当宣说和陈述，如前所述，所有理由和推论都是以遣除他者为对境的。因为理由和推论施加于成立自相是有过失的，而通过遣除来施加是没有过失的。从反面的角度来显示那些意义是：如果声音通过遣除常法而施加，而不是施加于自相，那么，所知作为有法，施加理由和推论就变得没有意义了。因为一旦有法通过现量成立，就不需要用现量未成立的理由和推论来衡量。
English
If it is thought that applying reasons and inferences to you to establish impermanence etc. is not meaningless, it is because, due to internal and external errors, you are not imposed upon as unmade, permanent, etc. In order to eliminate these, it is necessary to apply reasons and inferences to you to establish impermanence etc. The summary of the meaning of those two verses is: For what reason is it not so? Even though by seeing the entity of sound, one can see all the qualities of sound such as being made and impermanent, due to internal and external errors, it is not determined as seen, and there is imposition. In order to eliminate these, reasons and inferences are applied to sound to establish being made, impermanence, etc. The combination is as before. This is the summarizing verse. If, as in the second case, it is admitted that through reasons and inferences, one grasps and ascertains from the perspective of establishing the own-character of things, then, sound as the subject, applying other reasons and inferences to you to establish being made and selflessness etc. becomes meaningless. Because once one of your qualities such as impermanence is ascertained, one can grasp and ascertain from the perspective of establishing all your qualities. Then, wouldn't that fault also apply to you? If asked thus, the inference of sound being impermanent etc. as the subject, you have grasped all the qualities of sound, therefore the fault of applying reasons and inferences to sound to establish being made, impermanence etc. becoming meaningless, does not extend here. Because you are merely eliminating the imposition of grasping sound as permanent by ascertaining the mere severance of permanence on sound. Summarizing its meaning, the answer relevant to the present situation is: Knowable as the subject, it should be proclaimed and stated that, as mentioned before, all reasons and inferences are object-oriented towards eliminating others. Because applying reasons and inferences to establish own-character is faulty, while applying through elimination is faultless. Showing those meanings from the opposite perspective is: If sound is applied through eliminating permanence, rather than applying to own-character, then, knowable as the subject, applying reasons and inferences becomes meaningless. Because once the subject is established through direct perception, there is no need to measure with reasons and inferences that are not established through direct perception.