Tibetan
འི་ངོ་བོར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆོ་ག་དང་འདོན་པ་ལ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྦྱར་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ཞི་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡི་གེའི་བཀོད་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡི་གེའི་བཀོད་པ་དེ་ཡིག་སྔགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཡི་གེའི་བཀོད་པའང་སྔགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྔགས་ཡིན་པ་སྔགས་ཡིག་རྣམས་ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་མིན་ཞེས་སོགས་སུ་ནི་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་བསལ་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་དོན་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་རྟག་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་ཡི་གེའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཁོ་ནས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་ནུས་པ་གང་ཞིག །རྟག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཆོ་ག་སོགས་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡི་གེའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ནུས་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཆོ་ག་སོགས་ལ་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཁོ་ན་ལས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་དེ་འདྲ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཀུན་གྱི་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། ། གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་སྦྱོར་བ་པོ་བྲམ་ཟེ་གཙང་སྦྲ་ཅན་སོགས་ལ་ལྟོས་པས་སྐྱེས་བུ་ཀུན་ལ་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་དེ་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་ལྟོས་པར་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱིས་ལེགས་པར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་གཞུང་འཛུགས་པ་དེ། རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པའི་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཐ་དད་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། བྲམ་ཟེ་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཟང་ངན་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་རྟག་པ་ལ་ནི་སྨོས་ཅི་དགོས། དེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་མི་སྟེར་གྱི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྦྱོར་བ་པོ་འབྲས་བུ་སྐྱེས་བུ་ཤེས་མཐུ་ཅན་གྱིས་བརྡ་སྦྱར་བའི་སྟོབས་ལས་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་འགྱུར་ན། བྲམ་ཟེ་ག
Chinese
因为在本质上没有区别。如果将仪式和念诵等颠倒错乱地使用的咒语能够给予寂静等果实，那是不可能的，因为它的文字结构已经损坏。这是普遍的。如果说文字结构就是文字咒语，那么，吠陀咒语的文字，就成了你的文字结构也并非咒语的推论，因为它们变成了其他的意义。因为它们是咒语，咒语文字并非不同等等，已经被正确的推理所驳斥。此外，吠陀的咒语，就成了它自己的意义，寂静等果实将永远实现的推论。因为它的文字实体的力量能够给予寂静等果实。因为是常恒的。如果说咒语给予果实依赖于仪式等，所以不是永远给予果实，那么，你的文字实体的力量就成了无法给予寂静等果实的推论。因为你给予寂静等果实需要依赖仪式等。此外，如果文字实体的力量能够给予寂静等果实是那样的话，因此，它就成了所有人的寂静等果实的成就者的推论。如果说咒语给予果实依赖于修行者婆罗门纯净者等，所以不是给予所有人果实，那么，你给予寂静等果实就不应该依赖于修行者婆罗门等的差别。因为你不是被因缘很好地区分出来的。它的论点是，因缘聚合所产生的果实的实体之所以不同，也是因为原因的实体不同而产生不同的，而不是仅仅因为婆罗门、旃陀罗等种姓的好坏而产生，对于常恒者来说，更不用说了。因此，它就成了修行者婆罗门、旃陀罗等种姓的好坏的差别，并不能确定是否给予寂静等果实的能力的推论。因为是常恒的。因此，如果修行者果实由有智慧能力的人通过约定俗成的力量给予寂静等果实，那么，婆罗门
English
Because there is no difference in essence. If mantras that are used in a reversed and confused manner, such as rituals and recitations, could grant the fruits of pacification, etc., that would be impossible, because their textual structure has been damaged. This is universal. If it is said that the textual structure is the letter mantra, then, the letters of the Vedic mantras, it follows that your textual structure is also not a mantra, because they have become other meanings. Because they are mantras, mantra letters are not different, etc., has already been refuted by correct reasoning. Furthermore, the Vedic mantra, it follows that its own meaning, the fruits of pacification, etc., will always be achieved. Because the power of its letter entity can grant the fruits of pacification, etc. Because it is constant. If it is said that the mantra's granting of fruit depends on rituals, etc., so it does not always grant fruit, then, your letter entity's power becomes the inference that it cannot grant the fruits of pacification, etc. Because your granting of the fruits of pacification, etc., requires dependence on rituals, etc. Furthermore, if the power of the letter entity can grant the fruits of pacification, etc., in that way, therefore, it becomes the inference that it is the accomplisher of the fruits of pacification, etc., for all beings. If it is said that the mantra's granting of fruit depends on the practitioner, the Brahmin, the pure one, etc., so it does not grant fruit to all beings, then, your granting of the fruits of pacification, etc., should not depend on the difference of the practitioner, the Brahmin, etc. Because you are not well distinguished by conditions. Its argument is that the entity of the fruit produced by the aggregation of conditions is different because the entity of the cause is different, and not merely because of the goodness or badness of the Brahmin, Chandalas, etc., what need is there to say for the constant one? Therefore, it becomes the inference that the difference between the goodness and badness of the practitioner, Brahmin, Chandala, etc., does not determine the ability to grant or not grant the fruits of pacification, etc. Because it is constant. Therefore, if the practitioner's fruit is granted by the power of convention by a person with wisdom and ability, then, the Brahmin
Tibetan
དོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཟང་ངན་ལ་སྟེར་མི་སྟེར་གྱི་ཁྱད་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་སྦྱོར་བ་པོས་ཇི་ལྟར་བརྡ་སྦྱར་བ་བཞིན་དུ་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། སྔགས་དེ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཁོ་ན་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་སྔགས་རྟག་པ་དེ་སྦྱོར་བ་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པ་ཉིད་སྔགས་སྦྱོར་བ་སྟེ་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་ནི་གོང་དུ་འགྱུར་བ་མེད་རྣམས་ཁྱད་མེད་པས། །ཞེས་སོགས་སུ་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་གིས་བརྡ་སྦྱར་བའི་སྔགས་ལས་བྱུང་བའི་སྔགས་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེས་སྔགས་སྒྲ་གསལ་བ་ཡིན་ན། སྔགས་སྒྲ་གསལ་བ་དེ་ནི་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་སྔགས་སྒྲ་ཉན་པ་པོའང་ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྔགས་སྨྲ་བ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྔགས་སྒྲ་གསལ་བའི་ཉན་ཤེས་དེ་ཡང་ཞི་སོགས་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྔགས་སྒྲ་ཉན་ཤེས་ལ་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྔགས་དག་གི་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཕྲད་པའམ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་ཤུབ་བུའམ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་ཡང་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཞི་སོགས་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་སྔགས་དེ་ནི་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡིད་བཟླས་དུས་ཀྱི་སྔགས་སྒྲའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་བློ་དེའང་སྔགས་སྒྲ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བརྒྱུད་པས་སྔགས་སྒྲ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེས་ན་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡིད་བཟླས་དུས་ཀྱི་སྔགས་སྒྲའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་གཟུང་དོན་ཅན་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སྔགས་ཡིད་བཟླས་སོགས་ལས་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་མི་འགལ་ཏེ། སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་དང་སྔགས་སྒྲའི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ཏེ་རྣམ་པ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ནི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགསཀྱི་བརྡ་བརྗོད་པ་སྟེ་སྦྱར་བའི
Chinese
根据多波（Dolpa）等地区种姓的好坏来决定是否给予（加持），这是种姓的差别。如果这样，那么自己修法者会像约定俗成的那样给予息等果报。另外，如果咒语本身不能因缘而改变，那么又有什么理由只有婆罗门才能成为修法者呢？如果说常恒的咒语被修法者的因缘所显现，这就是咒语的修法，也就是显现，那么，常恒的咒语被因缘所显现，这与前面所说的没有改变的事物没有差别，已经被正确的理智所驳斥了。如果由修法者所约定的咒语中产生的、以咒语声音为对象的意识能够使咒语声音显现，而咒语声音的显现是给予息等果报的修法，那么，所知法，凡是听到给予息等果报的咒语声音的人，也应该与息等果报相关联，因为咒语念诵者相续中的咒语声音显现的听觉也是息等果报的原因。还有，如果咒语声音的听觉没有显现，仅仅是舌头、上颚等念诵咒语的动作相遇或产生，那么默念或意念咒语也会变得没有意义，因为给予息等果报的咒语是成为耳朵行境的自相声音。如果意念时咒语声音的形象显现的意识也是咒语声音的显现，因为它是通过那个（意识）而从咒语声音中产生的，所以意念咒语不会变得没有意义，那么，意念时咒语声音的形象显现的意识，所知法，不能成立它是以咒语声音自相为所取境，因为它跟随先前分别念的习气。如果问你，为什么意念咒语也不会变得没有意义呢？所知法，从咒语意念等中产生咒语的果报并不矛盾，因为咒语声音的自相和咒语声音的共相，也就是形象，被想要表达的分别念假立为一体，然后由作为咒语符号的人们表达，也就是约定俗成的
English
The difference in caste is whether or not to give (blessings) based on the goodness or badness of castes in places like Dolpa. If so, then the practitioner himself will give the results of pacification, etc., as agreed upon. Furthermore, if the mantra itself cannot be changed by conditions, then what reason is there that only Brahmins can become practitioners? If it is said that the constant mantra is manifested by the conditions of the practitioner, and this is the practice of the mantra, that is, manifestation, then the constant mantra being manifested by conditions is no different from the unchanging things mentioned above, and has already been refuted by correct reasoning. If the consciousness that arises from the mantra agreed upon by the practitioner, which takes the sound of the mantra as its object, can make the sound of the mantra manifest, and the manifestation of the sound of the mantra is the practice for giving the results of pacification, etc., then, knowable phenomena, whoever hears the sound of the mantra that gives the results of pacification, etc., should also be associated with the results of pacification, etc., because the hearing consciousness that manifests the sound of the mantra in the continuum of the mantra reciter is also the cause of the results of pacification, etc. Furthermore, if the hearing consciousness of the mantra sound is not manifest, and merely the actions of reciting the mantra, such as the tongue and palate, meet or arise, then silently reciting or mentally reciting the mantra will also become meaningless, because the mantra that gives the results of pacification, etc., is the self-characterized sound that becomes the object of the ear. If the consciousness in which the image of the mantra sound appears during mental recitation is also the manifestation of the mantra sound, because it arises from that mantra sound through that (consciousness), so mental recitation will not become meaningless, then the consciousness in which the image of the mantra sound appears during mental recitation, knowable phenomena, it cannot be established that it has the self-characterized mantra sound as its object, because it follows the habits of previous conceptual thoughts. If you ask why mental recitation will not become meaningless for you either, knowable phenomena, it is not contradictory for the results of the mantra to arise from mental recitation of the mantra, etc., because the self-characterized sound of the mantra and the general characteristic of the mantra sound, that is, the images, are imputed as one entity by the conceptual thought that wants to express it, and then expressed by the people who act as the symbols of the mantra, that is, agreed upon.