Tibetan
་གེ་དང་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་གྱི། གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་དེ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་འབྲས་ཉིད་ཡིན་གྱི། གསལ་བྱ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྐྱོད་པ་དང་འཕྲད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་གཞུང་འཛུགས་པ་དེ། དོན་གཞན་གསལ་བྱེད་ཡིན་ན་དེའི་གསལ་བྱ་རིགས་འདྲ་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་རང་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་གཞན་གསལ་བྱའི་བློའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་གཅིག་འདོད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་གསལ་བྱ་རིགས་འདྲ་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་པའི་བུམ་གཟུགས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲོན་མེའི་འོད་བཞིན་ནོ། །གསལ་བྱ་རིགས་འདྲ་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་དུ་སྔར་མེད་གསར་དུ་གསལ་བར་བྱེད་ནའང་གསལ་བྱེད་འདི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུ་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་མོད། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་གཞན་གསལ་བྱེད་ཡིན་ན་གསལ་བྱ་རིགས་འདྲ་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གསལ་བྱེད་དང་སྐྱེད་བྱེད་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གསལ་བྱ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པའི་བྱ་བ་བསྐྱོད་པ་དང་ཕྲད་པ་སོགས་ལས་ངེས་པ་སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡང་འབྱུང་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བྱེད་ལ་ནི་དེའི་ནུས་པ་ལས་གསལ་བྱ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཔྱོད་པ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་དེའི་དེ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཙམ་རིག་སྒྲ་གསལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་འདོད་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་ཙམ་དེ་ཆོས་ཅན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་དེ་འཇུག་ཏུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཞན་དག་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྫ་བུམ་གྱི་གསལ་བྱེད་ཙམ་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་དེ་རིག་སྒྲའི་གསལ་བྱེད་ཙམ་གང་ཞིག །བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ལས་རིག་སྒྲ་འབྱུང་བ་དང་། རྫ་མཁན་སོགས་ལས་རྫ་བུམ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཐོབ་བོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁས་ལེན་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་རྣམས་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཙམ་དུ་དོན་མེད་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་སྔར་མེད་གསར་བྱུང་མེད་ལ་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་གསལ་བྱེད་ཙམ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞར་ལ་རིག་སྒྲ་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོག་པ་ནི། གཞན་ཡང་རིག་སྒྲ་རྟག་སྟེ་འདིའོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་སྔར་ནས་ཡོད་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ་སྟེའུ་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །སོགས་པས་ཕྱིས་ཡི་གེ་ཨ་ཐོས་པ་ཆོས་ཅན། སྔར་ཡི་གེ་ཨ་ཐོས་པ་དང་ཡུལ་གཅིག་སྟེ་ཨ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་གང་ཡིན་སྒྲུབ་བྱེད་རྟག་ཏུ་འདོད་ན་ནི། ངོ་ཤེས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རིག་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་འདིས་རིག་སྒྲ་རྟག་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ངན་གཞན་ཡང་སུན་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རིག་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་རིག་སྒྲ་གསལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བྱེད་པའི་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱིས་མ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རིག་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་སྐྱེས་བུ་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ངག་ཏུ་འགྱུར་ལ། དེ་མི་རིགས་ཏེ། བློ་ཉན་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་དཔྱོད་པ་བས་དམ་བཅས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བའི་ཁས་བླངས་མངོན་སུམ་གྲགས་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཅར་དུ་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བའི་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གནོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དཔྱོད་པ་བས་སྐྱེས་བུའི་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དབང་ཡིད་སོགས་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་རང་རིག་གིས་དངོས་སུ་གྲུབ་ནས་མེད་ན་མི་སྐྱེད་བར་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དབང་ཡིད་སོགས་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དབང་ཡིད་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུར་དཔོག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་གྲགས་པས་གནོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པར་མངོན་རྗེས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དོན་མཐུན་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཡི་
Chinese
文字和发音的舌头、嘴唇等是所生和能生的关系。但并不是仅仅是所显和能显的关系，这样说明道。声明文字的这些法，是发音的舌头、嘴唇等所产生的果，但不仅仅是所显现的，因为发音的舌头、嘴唇等的行为，是由运动和接触等所成就的缘故。建立那个宗义是，如果成为其他事物的能显，就必须承认通过显现与彼等所显的同类事物，从一开始就已成立的事物，自己认识到，成为能显之智的因。例如，如同能显与彼等所显的同类事物，从一开始就已成立的瓶子的形状的灯的光芒一样。如果能显与彼等所显的同类事物，从一开始就已成立，除了显现之外，还能全新地显现，那么这个能显与生起它的因有什么区别呢？没有区别。所知法，如果成为其他事物的能显，就应该对所显的同类事物，从一开始就已成立的事物有所帮助，如果不是这样，能显和能生就会变得没有区别。因此，声明文字的这些法，是发音的舌头、嘴唇等所产生的果，但不仅仅是所显现的，因为发音的舌头、嘴唇等的集合的行为，是由运动和接触等所决定，也就是必然会产生的结果。普遍来说，对于能显来说，通过它的能力，所显必然会产生，这是不可能的缘故。如果按照你这位论师的观点，声明文字的听到它的听觉，仅仅是远离了遮蔽，声明的声音就清晰了。如果认为这是由发音的舌头、嘴唇等所产生的，那么声明的自性仅仅是远离了遮蔽，为什么在你看来，发音的舌头、嘴唇等的集合的能力，是可以进入的呢？不应该进入，因为不是实有的缘故。此外，所知法，其他陶匠等也会变成陶瓶的能显现者，因为发音的舌头、嘴唇等仅仅是声明的声音的能显现者。发音的舌头、嘴唇等产生声明的声音，和陶匠等产生陶瓶的方式没有区别的缘故，这样回答道。如果
English
The letters and the actions of the tongue, lips, etc., are the generated and the generator. But it is not merely the manifested and the manifester, thus it is shown. Those letters of the scriptures, are the very result of the actions of the tongue and lips, but not merely the manifested, because the actions of the tongue and lips are accomplished by movement and contact, etc. Establishing that tenet is, if it becomes the manifester of other things, then it must be admitted that through the manifestation of similar things that have already been established from the beginning, one recognizes oneself, and becomes the cause of the mind that manifests others. For example, like the light of a lamp that manifests the shape of a vase, which is similar to the manifested and has already been established from the beginning. If the manifester and the manifested are similar and have already been established from the beginning, and if it can manifest anew in addition to manifesting, then what difference is there between this manifester and the cause that generates it? There is no difference. Knowable things, if they become the manifester of other things, then they should be helpful to the manifested similar things that have already been established from the beginning, otherwise the manifester and the generator will become indistinguishable. Therefore, the letters of the scriptures are the very result of the actions of the tongue and lips, but not merely the manifested, because the actions of the collection of the tongue and lips are determined by movement and contact, etc., that is, they will inevitably occur. Universally, for the manifester, it is impossible for the manifested to inevitably arise from its power. If, according to your view as an arguer, the hearing of the scriptures is merely the separation from obscuration, and the sound of the scriptures becomes clear. If you think that this is produced by the tongue, lips, etc., then why, in your opinion, is the power of the collection of the tongue, lips, etc., allowed to enter into the nature of the scriptures, which is merely the separation from obscuration? It should not enter, because it is not real. Furthermore, knowable things, other potters, etc., will also become the manifesters of pottery vases, because the tongue, lips, etc., are merely the manifesters of the sound of the scriptures. There is no difference between the way the tongue, lips, etc., produce the sound of the scriptures, and the way the potters, etc., produce pottery vases, thus it is answered. If
Chinese
如果像这样承认仅仅是显现作用，那么，所知法，具有原因的事物，所有果的显现作用都将变得无意义。因为果不是先前没有的新生，对于常恒的果，原因的显现作用是没有意义的。顺便说一下，驳斥声是常恒的论证：另外，声是常恒的，因为它是通过“这是”来识别和理解的，并且是为了表达意义而使用的。这是普遍的。如果为了表达意义而使用，那么必须有一个先前存在的事物，就像翻倒的帽子一样。等等，后来的字母阿托巴（ཨ་ཐོས་པ་）法，与先前的字母阿托巴在同一处，因为是阿托巴，等等，如果无论什么论证都想主张是常恒的，那么，识别等等法，你用来证明声是常恒的例子是不存在的，因为事物是刹那毁灭的。通过这种推理，其他直接证明声是常恒的坏的征兆也应该驳斥。如果说听到声音的听觉是声音的显现，并且不是由舌头、上颚等产生的，那么，如果是这样，听到声音的听觉将变成不依赖于人的语言，那是不合理的。因为，智慧听觉法，以感官和意识等为特征的人所依赖的，你作为论证者所立的誓言是不合理的。因为以这种方式立誓，会被论证者的承诺、现量、名声和比量同时损害。你以这种方式立誓，会被论证者的承诺损害，因为你认为论证者是人的功德。会被现量损害，因为如果感官和意识等有帮助，那么产生自证就实际成立，如果没有，那么不产生也间接成立。会被比量损害，因为你可以通过感官和意识等有无的随行和随离的标志，来推断感官和意识等的结果。会被名声损害，因为就像通过现量和比量成立依赖于人一样，在世界上也以意义一致而闻名。这样，总结先前所说的是，吠陀的字母与物质不同的字母
English
If it is admitted that it is merely a manifestation, then, knowable things, things that have causes, all the manifestations of effects will become meaningless. Because the effect is not a newly born thing that did not exist before, and for the permanent effect, the manifestation of the cause is meaningless. By the way, refuting the argument that sound is permanent: Furthermore, sound is permanent because it is recognized and understood through "this is," and it is used to express meaning. This is universal. If it is used to express meaning, then there must be a pre-existing thing, like a hat that has been turned over. Etc., the later letter Athopa (ཨ་ཐོས་པ་) dharma, is in the same place as the previous letter Athopa, because it is Athopa, etc., if whatever argument wants to assert is permanent, then, recognition etc. dharma, the example you use to prove that sound is permanent does not exist, because things are destroyed in an instant. Through this reasoning, other bad signs that directly prove that sound is permanent should also be refuted. If it is said that the hearing that hears the sound is the manifestation of the sound, and it is not produced by the tongue, palate, etc., then, if that is the case, the hearing that hears the sound will become language that does not depend on people, which is unreasonable. Because, wisdom hearing dharma, which is characterized by senses and consciousness etc., and depends on people, the oath you made as an arguer is unreasonable. Because making an oath in this way will be damaged simultaneously by the arguer's commitment, direct perception, fame, and inference. You make an oath in this way, which will be damaged by the arguer's commitment, because you think that the arguer is a person's merit. It will be damaged by direct perception, because if the senses and consciousness etc. are helpful, then the production of self-awareness is actually established, and if not, then not producing is also indirectly established. It will be damaged by inference, because you can infer the results of senses and consciousness etc. through the signs of the presence and absence of senses and consciousness etc. It will be damaged by fame, because just as it is established through direct perception and inference that it depends on people, it is also known in the world as consistent in meaning. Thus, summarizing what was said earlier is that the letters of the Vedas are letters that are different in substance