Tibetan
ད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལུང་ཚད་མར་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ལུང་གི་དོན་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་འདི་ཆོས་ཅན། རང་གི་དོན་ལ་སྐྱེས་བུ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་མངོན་གྱུར་གྱི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད། མ་མཐོང་བ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དངོས་པོའི་དོན་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་མེད། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ལ་རང་ཚིག་འགལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་མེད་པའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དཔྱད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ལུང་ངམ། ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གང་ཡང་བརྗོད་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་བློ་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་དོན་ལ་སྐྱེས་བུ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་ལྐོག་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཏུ་སྤྱི་ལས་ཏེ་མཚུངས་པའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་བློ་ཚད་མར་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ཚུར་མཐོང་གི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་ལུང་རྣམ་དག་གི་བསྟན་བྱ་ལ་མི་བསླུ་བར་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། གཞན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་བསླུ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོའི་དོན་བདེན་བཞིའི་བླང་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བླང་བྱའི་དེ་ཉིད་འགོག་བདེན་དང་། དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་སྡུག་བདེན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལམ་བདེན་བསྟེན་པ་དང་། སྡུག་བདེན་འདོར་བའི་ཐབས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང་བཅས་པ་སོགས་རང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དུ་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་རང་ལུགས་ཀྱི་ལུང་ཚད་མར་འདོད་པའི་འཐད་པ་བསྟན་ནས། ད་གཞན་ལུགས་ཀྱི་ལུང་ཚད་མར་འདོད་པའི་འཐད་པ་འགོག་པ་དེ། གལ་ཏེ་ལུང་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཉེས་
Chinese
因为以正量完全考察了这些差别，所以说是圣言量。那么，完全考察圣言之义的道理是怎样的呢？这部佛语，是所立宗，对于自己的意义，是士夫不欺骗者，因为对于所见现前之义，没有现量妨害；对于未见隐蔽之物的意义，在那两种比量中，没有事物力量加入的比量妨害；对于极隐蔽之义，因为没有以自语相违等方式的信赖比量妨害的圣言之故。如果具有三种观察的圣言，或者依圣言的比量是正量吗？不是的，因为任何词都与所说义无关。那么，依圣言而证悟极隐蔽的智慧，如何说是比量正量呢？显示极隐蔽的佛语，是所立宗，对于自己的意义，是士夫不欺骗者，因为是显示显隐的佛语和，于可信之语中从共同处相同的圣言之故。因此，此是所立宗，依于你而证悟极隐蔽的智慧，有说是正量的理由，因为你的境极隐蔽，没有顺见的事物力量加入的观察介入的机会之故。依于你，证悟极隐蔽的智慧，说是比量之故。又以此理，也成立了清净圣言的所诠不欺骗，清净佛语，是所立宗，对于其他极隐蔽不欺骗而比量，因为对于所求之主要义，四谛的取舍不错乱是士夫不欺骗之故，因为对于应取之自性灭谛和，应舍之自性苦谛，获得之方便道谛受持，和苦谛舍弃之方便集谛断除等，如自己所显示的那样，以正量善加决定的缘故。由此显示了自宗认为圣言是正量的道理后，现在破斥他宗认为圣言是正量的道理，如果圣言作者彼为过
English
Because these differences have been fully examined by valid cognition, it is said to be scripture as valid cognition. So, what is the way to fully examine the meaning of scripture? This Buddha's teaching is the subject, and for its own meaning, it is a non-deceptive person, because there is no direct perception that hinders the meaning of what is seen and manifest; for the meaning of unseen hidden objects, among those two types of inference, there is no inference of the power of things that hinders it; for the meaning of the extremely hidden, because there is no scripture that is not hindered by the inference of trust through self-contradictory words, etc. If the scripture with three examinations, or the inference based on the scripture, is valid cognition? No, because any word is not related to the meaning expressed. So, how is the wisdom that realizes the extremely hidden based on scripture said to be valid inference? The Buddha's teaching that shows the extremely hidden is the subject, and for its own meaning, it is a non-deceptive person, because it is the Buddha's teaching that shows the manifest and hidden, and the scripture that is the same from the common ground in trustworthy words. Therefore, this is the subject, and there is a reason to say that the wisdom that realizes the extremely hidden based on you is valid cognition, because your realm is extremely hidden, and there is no opportunity for the observation of the power of things that are seen to intervene. Because the wisdom that realizes the extremely hidden based on you is said to be inference. Also, with this reason, it is also established that the meaning of the pure scripture is not deceptive, the pure Buddha's teaching is the subject, and it is inferred that it is not deceptive for other extremely hidden things, because for the main meaning to be sought, the acceptance and rejection of the four truths is not mistaken, so it is a non-deceptive person, because for the nature of the truth of cessation to be accepted, and the nature of the truth of suffering to be abandoned, the path of the method of obtaining is adhered to, and the origin of the method of abandoning the truth of suffering is eliminated, etc., as it is shown by oneself, it is determined by valid cognition. Having shown the reason why one's own school considers scripture to be valid cognition, now refuting the reason why other schools consider scripture to be valid cognition, if the author of the scripture is a fault
Tibetan
པ་ཀུན་ཟད། ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེའི་ཚིག་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཅན་དུ་གཞན་རི་ཁྲོད་རྗེ་པ་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ལུང་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉེས་པ་ཀུན་ཟད། ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་གྱི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་ཚད་མས་ཤེས་པར་ནུས་ན། དེའི་ཚིག་ཚད་མ་ཡིན་པའི་དོན་འདི་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདོད་མོད། ཉེས་པ་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་སྤོང་བ་ནི་སུ་ཞིག་ཡོད། དེ་ལྟ་ནའང་ལུང་ཚད་མར་འདོད་པ་ལ་ལུང་བྱེད་པ་པོ་དེ་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཚད་མས་ཤེས་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ལུང་ཚད་མར་འདོད་པ་ལ། ལུང་བྱེད་པ་པོ་ཉེས་པ་ཀུན་ཟད། ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་དུ་ཚད་མས་ཤེས་དགོས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐ་མལ་པས་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའམ། འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཐ་མལ་པས་སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་འདི་ནི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་ལྡན། འདི་ནི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་རྣམས་ནི་རྙེད་ཅིང་ཡོད་པར་དཀའ་བར་ཐལ། ཐ་མལ་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་སོགས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞན་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་ཟད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཚད་མས་རྟོགས་པར་དཀའ་ན། ཉེས་ཟད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་དམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་རྣམས་མཐར་ཐུག་པར་གཉེན་པོས་སྤོང་ནུས་པས་ཉེས་ཟད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་དེ། གང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་ལ་འགྲིབ་པ་དང་། གཉེན་པོ་འགྲིབ་པ་ལ་ཕུལ་བྱུང་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀུན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གནོད་བྱེད་དང་བཅས་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཚ་གྲང་བཞིན་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀྱང་གཉེན་པོ་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་འཕེལ་གྲིབ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འགལ་ཁྱབ་དམིགས་པའི་རྟགས་བཀོད་ནས། ཟག་པ་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ལ་ལའི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་སྲིད་དེ། གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས། གོམས་མཁན་གྱི་རྒྱུད་དེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེའི་བདག་གམ་ངང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདྲིས་པའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་རྣམས་གཉེན་པོས་འཇོམས་པ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་ངང་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཉེ
Chinese
一切过患都已止息。考虑到具有一切功德的殊胜之人，其他如隐士等也了解并认可他的话语具有如实之义。如果能够通过量式得知说法者是止息一切过患、具足一切功德的殊胜之人，那么我们也认可他的话语是可信的。但谁能舍弃一切过患、具足一切功德呢？即使如此，要认可言教为可信，也并非必须通过量式得知说法者是特殊之人。所知法，就认可言教为可信而言，并非必须通过量式得知说法者是止息一切过患、具足一切功德之人，因为凡夫难以通过量式了知此人具有或不具有某种功过。理由成立，因为所知法，凡夫难以找到并存在能够了知他人具有贪欲等过患或不具有贪欲等过患的量式。因为对于凡夫来说，他人相续中的贪欲等是否存在等心之差别是极其隐蔽的，这是其他佛陀们所了解的。如果难以通过量式了知止息过患之人，那么是否根本不存在止息过患之人呢？并非如此，因为过患贪欲等最终能够被对治所断除，所以这表明存在止息过患之人。凡是对治增长则减弱，对治减弱则增长的事物，都遍及与不相顺品相违害。例如，就像冷热一样，过患贪欲等也随着对治的增减而增减。通过确立相违遍的理证，可以证明：烦恼、过患、贪欲等，在某些人的相续中最终可能会止息，因为通过串习通达无我的智慧达到极致，串习者的相续会转变为通达无我的智慧的自性或状态。如果说就像从无始以来就串习的过患贪欲等会被对治所摧毁一样，那么在转变为对治自性的相续中，
English
All faults are exhausted. Considering the extraordinary person who possesses all qualities, others, such as hermits, also know and accept that his words have the meaning of reality. If it is possible to know through valid cognition that the speaker is an extraordinary person who has exhausted all faults and possesses all qualities, then we also accept that his words are reliable. But who can abandon all faults and possess all qualities? Even so, to accept teachings as valid, it is not necessary to know through valid cognition that the speaker is a special person. Knowable phenomena, in terms of accepting teachings as valid, it is not necessary to know through valid cognition that the speaker has exhausted all faults and possesses all qualities, because ordinary people find it difficult to know through valid cognition whether this person has or does not have certain merits and faults. The reason is established, because knowable phenomena, ordinary people find it difficult to find and exist valid cognitions that can know whether others have faults such as desire or do not have faults such as desire. Because for ordinary people, the differences in mind, such as whether others' continuums have desire, etc., are extremely hidden, which is known by other Buddhas. If it is difficult to know through valid cognition a person who has exhausted faults, then does that mean there is no person who has exhausted faults at all? Not so, because faults such as desire can ultimately be eliminated by the antidote, so this shows that there are people who have exhausted faults. Whatever increases when the antidote increases and decreases when the antidote decreases, all phenomena that rely on excellence are pervaded by opposing and harmful factors. For example, just like hot and cold, faults such as desire also increase and decrease with the increase and decrease of the antidote. By establishing the sign of contradictory pervasion, it can be proved that afflictions, faults, desires, etc., may eventually cease in the continuums of some people, because through the ultimate perfection of the habituation of the wisdom that realizes selflessness, the continuum of the habituator will be transformed into the nature or state of the wisdom that realizes selflessness. If it is said that just as faults such as desire, which have been habituated since beginningless time, are destroyed by the antidote, then in the continuum that has been transformed into the nature of the antidote,