Tibetan
ར་དེར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འོ་མའི་རྣམ་འགྱུར་དེ་ཉིད་ཞོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཞོ་རྔ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྒྲ་བློ་ཐ་དད་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །༼རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་འདི་ཉིད་བྲིས་མ་ལ་མེད།༽དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ལ་སྟེ། འདོད་ན། གནས་སྐབས་ཐ་དད་ལ་མཐར་ཐུག་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་བློ་ཐ་དད་འཇུག་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཡོད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པ་བསྟན་ནས། ད་མེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པ་སྟོན་པ་ནི། བུམ་མེད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་མེད་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟོག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་དམ་སེལ་བས་བརྗོད་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་དག་ཉིད་ཆོས་ཅན། རང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྟོག་གིས་ནི་རྣམ་གཅོད་ཙམ་དུ་བརྗོད་ཅིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་གྲུབ་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་གིས་ཡུལ་དུ་བྱས་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞར་ལ་སྒྲ་རྟོག་གི་འཇུག་ཚུལ་གཞན་སེལ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ད་དཀྱུས་མ་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལ་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྗོད་ཅིང་བཀོད་པའི་རྟགས་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། སྒྲ་འཇིག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབྲས་བུ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་རང་མིང་གིས་རང་གི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཐ་དད་ལྟོས་པར་འཕངས་པའི་ལྟོས་པའམ། འོན་ཏེ་སྒྲ་འཇིག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་བཞིན་རང་མིང་གིས་རང་གི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཕངས་པའི་འབའ་ཞིག་པ་སྟེ་དག་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་སྒྲ་མི་རྟག་སོགས་སུ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ན། ཡོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གཙོ་བོ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ཏེ་ཡིན་དགོས་ལ། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་ཙམ་ནི་གྲུབ་ཟིན་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་རྟགས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་ཙམ་ནི་གྲུབ་ཟིན་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་སྒྲ་ལ་ཡོད་པ་ནི་མཐུན་དཔེ་བུམ་པ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་བུམ་པའི་ཡོད་པ་
Chinese
因为那里没有的缘故。周遍，因为牛奶的变相就是酸奶的缘故。因此，酸奶、搅拌器等所有事物，有法。对你来说，不会出现声音和意识的差别，因为你们全部都是一个自性。调伏自己的心，这是佛的教法。（调伏自己的心，这是佛的教法。这句偈颂在手稿中没有。）像这样说，如果承认，那么，在不同阶段最终不可能汇集为一个自性，因为没有声音和意识的差别。因此，通过排除对存在的声识来显示进入方式后，现在通过排除对不存在的声识来显示进入方式，即，对于无瓶等非事物，有法。声音和意识是通过说出还是排除你的自性来表达呢？不需要进行考察，因为即使只是名言，也没有自性。因此，那些事物本身，有法。成立的是，表达它们的声识仅仅是进行区分并作为对境，因为声识已经作为对境，但不是通过成立的方式作为对境。像这样，顺便详细解释了排除其他声识进入的方式后，现在显示直接的自性之相的差别，即，自性之相有两种，为了成立所要成立的意愿对境而说出和安排的相，比如，在成立声音是无常时，将结果作为相来安排，以自己的名称来对待自己的特殊法，即差别，或者依赖于所依赖的，或者，比如在成立声音是无常时，将存在本身作为相来安排，不依赖于以自己的名称来对待自己的特殊法而抛出的唯一，即清净，因为有两种。数论师说，如果仅仅存在的自性成为成立声音无常等的理由，那么，存在怎么不是成立主物存在的所要成立的呢？必须是啊。如果存在不是所要成立的，因为仅仅存在就已经成立了，而存在的差别在例子中没有随同，那么，这样一来，存在也不能成为相，因为仅仅存在就已经成立了，而存在的差别在声音中存在，在共同的例子瓶子中没有随同，瓶子的存在。
English
Because it is not there. Pervasive, because the transformation of milk is yogurt. Therefore, all things like yogurt churns, subject. It is impossible for different sounds and minds to enter you, because you are all one self. Taming one's own mind, this is the teaching of the Buddha. (Taming one's own mind, this is the teaching of the Buddha. This verse is not in the manuscript.) Like this saying, if you admit, then, it is impossible to eventually gather into one self in different stages, because there is no difference between sound and mind. Therefore, after showing the way to enter by eliminating the sound consciousness of existence, now showing the way to enter by eliminating the sound consciousness of non-existence, that is, for non-things such as the absence of a vase, subject. Is sound and consciousness expressed by saying or excluding your own nature? There is no need to investigate, because even if it is just a nominal term, there is no own nature. Therefore, those things themselves, subject. It is established that the sound consciousness that expresses them only distinguishes and acts as an object, because the sound consciousness has already acted as an object, but not as an object in the way of establishing it. In this way, after explaining in detail how to eliminate other sound consciousnesses, now showing the difference between direct nature signs, that is, there are two kinds of nature signs, the sign that is spoken and arranged for the purpose of establishing the object of desire, such as when establishing that sound is impermanent, arranging the result as a sign, treating one's own special dharma with one's own name, that is, the difference, or relying on what is relied on, or, for example, when establishing that sound is impermanent, arranging existence itself as a sign, the only one thrown out without relying on treating one's own special dharma with one's own name, that is, pure, because there are two kinds. The Samkhya says, if only the nature of existence becomes the reason for establishing sound as impermanent, etc., then how is existence not what is to be established that establishes the existence of the principal? It must be. If existence is not what is to be established, because mere existence has already been established, and the difference of existence does not follow in the example, then, in this way, existence cannot become a sign either, because mere existence has already been established, and the difference of existence exists in sound, and does not follow in the common example of a vase, the existence of a vase.
Tibetan
ནི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན་དང་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་དག་ལས་ཉམས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མི་མཚུངས་ཏེ་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་རང་འདོད་མི་འགྲུབ་ཅིང་། གཞན་འདོད་སྒྲུབ་པར་སྟོན་པ་དེ་གྲངས་ཅན་པས་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་འགྲོ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། གཙོ་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་ལ་རྒོལ་བ་གྲངས་ཅན་པའི་བཞེད་འདོད་ཀྱི་དོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པའི་བློ་ངོར་དེ་འདྲའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡོད་ཙམ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པ་དེས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡོད་ཙམ་དེ་འདྲ་བ་ཡང་ཚད་མས་བཀག་པ་མེད་པ་གྲུབ་ཟིན་མ་བརྗེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པ་གཅིག་བུ་བ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོད་པ་ཙམ་དེ་གཙོ་བོ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱར་བཟུང་ན། གྲངས་ཅན་གྱི་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་རྗེས་འགྲོ་མཐོང་བ་འདིར་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་གཅིག་བུ་བ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོད་ཙམ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོད་ཙམ་དེས་ཁྱོད་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་ཙམ་གཙོ་བོར་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ལ་སོགས་པ་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྟགས་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡོད་པ་དེའི་ཁྱད་པར་རྟགས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པར་དངོས་པོ་ཙམ་ནི་རྟགས་སུ་བསྒྲུབ་ཙམ་བཟུང་བ་ན། དངོས་པོ་ཙམ་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ་ཉམས་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། རང་གྲུབ་ཙམ་གྱིས་མི་རྟག་པ་དེ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཡོད་པ་དེ་གཙོ་བོ་ཡོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འཐད་དེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་གཙོ་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་རང་མཚན་དུ་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་སུ་གང་བཀོད་ཀྱང་རྟགས་ལྟར་སྣང་གསུམ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། རྟགས
Chinese
如果作为有法的事物，声音没有随同周遍。因此，存在的差别在有法和例子上没有随同周遍，那么这从理由和所立的法二者都退失了吗？并非如此不相同，如果存在是所立，则自宗不成立，并且显示成立他宗，这是数论派成立自宗“自性”的理由差别上见到随同周遍，这是有法。在成为主宰分别的显现境的共同有法之上，与论敌数论派的承许意愿的一些意义也将会成立，因为在那样的有法之上，仅仅存在本身作为差别是所立的缘故。因此，在你佛教徒的心识中，在那样的有法之上，仅仅存在成立的正确理由不会成立，因为佛教徒没有忘记在那之上，像那样仅仅存在也是已经由量成立而没有遮止的。如果将常一自在等所差别了的仅仅存在，执为成立自性存在的所立，那么，在数论派所安立的理由差别上见到随同周遍，在此有法，成为成立常一自在等所差别了的仅仅存在的理由，成为没有随同周遍者，因为由它所差别了的仅仅存在没有遍及于你的缘故。这样，如果仅仅存在是成立自性存在的所立，那么，常一自在等所差别了的存在差别就是所立，如果是这样，则成为理由没有随同周遍的过失。因此，没有将存在的差别执为理由，而是仅仅将事物本身执为成立的理由时，事物本身，作为有法的事物，成立声音是无常的理由，没有退失所立法的随同周遍的过失，因为仅仅自成与无常作为周遍是随顺相联的缘故。以其他理路，存在也不应许作为自性存在的所立，因为，所知，作为有法的事物，存在怎么会成为成立主宰分别的显现境自相的所立呢？不会成为的，因为无论安立什么作为成立它的理由，也不会超出三种似是而非的理由的缘故。理由啊！
English
If, as the subject of the proposition, sound does not have concomitance. Therefore, the difference of existence does not have concomitance in the subject and example, then does this degenerate from both the reason and the established dharma? It is not so dissimilar, if existence is the established, then the self-assertion is not established, and it shows the establishment of the other's assertion, this is the concomitance seen in the difference of the reason for the Samkhya school to establish its own "Prakriti", this is the subject of the proposition. On the common subject of the proposition that has become the appearing object of the dominant discrimination, some meanings of the opponent Samkhya school's acceptance will also be established, because on such a subject of the proposition, only existence itself as a difference is the established. Therefore, in your Buddhist's mind, on such a subject of the proposition, the correct reason for establishing only existence will not be established, because the Buddhist has not forgotten that on it, like that, only existence is also already established by valid cognition and not prohibited. If the mere existence differentiated by the eternal, single, independent, etc., is held as the established to establish the existence of Prakriti, then, the concomitance seen in the difference of the reason established by the Samkhya school, here the subject of the proposition, becomes the reason for establishing the mere existence differentiated by the eternal, single, independent, etc., becomes one without concomitance, because the mere existence differentiated by it does not pervade you. Thus, if mere existence is the established to establish the existence of Prakriti, then the difference of existence differentiated by the eternal, single, independent, etc., is the established, and if so, it becomes the fault of the reason not having concomitance. Therefore, without holding the difference of existence as the reason, but only holding the thing itself as the reason to be established, the thing itself, as the subject of the proposition, the reason for establishing that sound is impermanent, does not degenerate from the fault of the concomitance of the established dharma, because only self-establishment and impermanence as the pervader are sequentially connected. By other reasoning, existence should also not be allowed as the established of the existence of Prakriti, because, knowable, as the subject of the proposition, how can existence become the established of establishing the self-characteristic of the appearing object of the dominant discrimination? It will not become, because no matter what is established as the reason for establishing it, it will not exceed the three fallacious reasons. Reason!