Tibetan
གཙོ་བོ་དེ་ཆོས་ཅན། རྣམ་འགྱུར་དེའི་རང་བཞིན་མིན་པར་ཐལ། གཅིག་རྣམ་འགྱུར་དེ་འཇིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་རྟག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་རྣམ་འགྱུར་དང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཛིན་པའི་བློ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྣམ་འགྱུར་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སེལ་བ་སྨྲ་བ་ལྟར་ནའང་གསལ་བ་ཞིག་པའི་ཚེ་སྤྱི་འཇིག་གམ་མི་འཇིག་ཅེས་བརྟགས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བུམ་གསལ་རྣམས་ལ་བུམ་མ་ཡིན་བཀག་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་ཆོས་ཅན། བུམ་གསལ་འཇིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་མི་འཇིག་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་། བུམ་གསལ་འཇིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་རྟག་ཏུ་མི་གནས་པར་འཇུག་གམ་ཞེས་རྟོག་ཅིང་དཔྱད་པར་བྱར་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཅུང་ཟད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བུམ་སྤྱི་འཛིན་པའི་བློ་ལ། བུམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱང་བུམ་གསལ་འཇིག་པའི་ཚེ་འཇིག་གམ་མི་འཇིག་ཅེས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པར་བྱར་མེད་པར་ཐལ། རྟོག་པས་བསླད་ཅིང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སེལ་བ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་འཇིག་པའི་ཚེ་སྤྱི་འཇིག་གམ་མི་འཇིག་ཅེས་བརྟགས་ནས་སུན་དབྱུང་བར་བྱར་མེད་པར་ཐལ། ལྡོག་པ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་དང་། བློའི་གཞན་སེལ་གཉིས་གསལ་བ་འཇིག་པའི་ཚེ་འཇིག་གམ་མི་འཇིག་ཅེས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པར་བྱར་མེད་པ་གང་ཞིག །དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྤྱི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་གཙོ་བོ་མེད་ན་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་དེ་མི་བསྐྱེད་པར་ཐལ། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆུ་ལུད་སོགས་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གཙོ་བོ་བ་མེད་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པར་ཐལ། ནས་ཀྱི་ས་བོན་དེས་ཁྱོད་གྲོགས་སུ་ཡོད་ན་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད། མེད་ན་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མྱུ་གུའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཐ་དད་མིན་པའི་སྤྱི་གཙོ་བོ་བའང་ཡོད་ལ། དེའི་ནུས་པས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པས་ཁྱད་པར་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་གཙོ་བོ་བ་དེས་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པ་མིན་པར་བྱ་མིན་ཁྱད་པར་རྣམས་དང་བྲལ་ཞེས་པར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་
Chinese
主要者，是所立宗。不应是彼变化的自性，因为当变化坏灭时，你恒常存在。若承认，则你不会成为与变化、总和差别对境的意识之行境，因为变化自性是各别的。如果如遮遣论者所说，当显现坏灭时，总相坏灭或不坏灭，如果这样考察，则与我们所安立的过失相同。对于瓶子的显现等，仅仅遮止非瓶子的反体，是无遮遣的他遮，是所立宗。当瓶子的显现坏灭时，你不会坏灭而恒常存在，以及当瓶子的显现坏灭时，你不会恒常存在而坏灭，不应这样思择与观察，因为你胜义中丝毫自性也不存在。对于执持瓶子总相的意识，瓶子的影像，是所立宗。你也是当瓶子的显现坏灭时，坏灭或不坏灭，不应这样思择与观察，因为是被分别念所染污和增益的。因此，在遮遣论者的宗派中，是所立宗。当显现坏灭时，总相坏灭或不坏灭，不应这样考察而进行驳斥，因为无遮遣的他遮和意识的他遮，两者当显现坏灭时，坏灭或不坏灭，不应这样思择与观察。因为除了那两者之外，丝毫也不承认总相。如果总相主要者不存在，那么青稞苗的俱生助缘水肥等，是所立宗。青稞苗如何产生，不应不产生，因为青稞苗的产生者之体性，是与青稞种子相异的物质。青稞苗的俱生助缘的差别，水肥等，是所立宗。即使是没有总相主要者的各别，也应是青稞苗的产生者，因为青稞种子，当你作为助伴存在时，就产生青稞苗，不存在时，就不产生。如果对于苗的俱生助缘水肥等，也存在不是各别的总相主要者，并且以它的能力产生苗，那么仅仅以差别产生是不合理的。总相主要者不产生苗，已经说过要远离可作不可作的差别等。如是诸事物
English
The primary entity is the subject. It should not be the nature of that change, because when the change disintegrates, you remain constant. If you concede, then you will not become the object of a consciousness that apprehends change, generality, and particularity, because the nature of change is distinct. If, as the eliminativists say, when the appearance disintegrates, whether the generality disintegrates or not, if we examine it in this way, then the fault we have established is the same. For the appearances of a vase, etc., merely negating what is not a vase, the opposite of negation, the other-exclusion, is the subject. When the appearance of a vase disintegrates, you do not disintegrate but remain constant, and when the appearance of a vase disintegrates, you do not remain constant but disintegrate, one should not think and examine in this way, because you do not exist in reality even slightly in terms of essence. For the consciousness that apprehends the generality of a vase, the image of the vase is the subject. You also, when the appearance of a vase disintegrates, disintegrate or do not disintegrate, one should not think and examine in this way, because it is defiled and fabricated by conceptual thought. Therefore, in the system of the eliminativists, it is the subject. When the appearance disintegrates, whether the generality disintegrates or not, one should not examine it in this way and refute it, because the other-exclusion of non-affirming negation and the other-exclusion of consciousness, both, when the appearance disintegrates, disintegrate or do not disintegrate, one should not think and examine in this way. Because apart from those two, they do not admit even a slight generality. If the primary generality does not exist, then the co-operative conditions of the barley sprout, such as water and fertilizer, are the subject. How does the barley sprout arise, and it should not not arise, because the nature of the producer of the barley sprout is a substance different from the barley seed. The distinction of the co-operative conditions of the barley sprout, such as water and fertilizer, is the subject. Even though it is a distinct entity without a primary generality, it should be the producer of the barley sprout, because the barley seed, when you exist as a helper, produces the barley sprout, and when you do not exist, it does not produce it. If for the co-operative conditions of the sprout, such as water and fertilizer, there also exists a primary generality that is not distinct, and it produces the sprout by its power, then it is unreasonable to produce it by the distinction alone. The primary generality does not produce the sprout, it has already been said to be separate from the distinctions of what can and cannot be done, etc. Thus, all phenomena
Tibetan
སྐྱེ་འགག་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་དུ་བསྒྲུབས་ནས། བློ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། མྱུ་གུའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གཙོ་བོ་བ་མེད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ལས་གཞན་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་མི་བརྟེན་པར་བློ་མ་འཁྲུལ་བས་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱོད་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་དེ། གཞན་རིགས་མཐུན་མི་མཐུན་ལས་ལོག་པར་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ནི་རང་འབྲས་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་དང་། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུར་བཤད་ཅིང་། དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་གནས་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། དེ་ནི་ཞུགས་པས་བླང་དོར་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་གཙོ་བོ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་གཙོ་བོའི་ངང་དུ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་གཙོ་བོའི་ངང་དུ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཁྱད་མེད་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་། རྒྱུ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་རྣམས་སྤྱི་དངོས་པོ་གཙོ་བོ་མེད་པའི་ཐ་དད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ནའང་། རྒྱུ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རྣམས་སྤྱི་གཙོ་བོ་བ་མེད་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ནའང་། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་གཙོ་བོའི་ངང་དུ་གཅིག་ན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་རྣམས་གཙོ་བོའི་ངང་དུ་གཅིག་ན་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་རྣམས་གཙོ་བོའི་ངང་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ན་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་དེར་གཅིག་ན་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱེ
Chinese
通过生灭各异而证实各异，以及通过在心识中显现各异也证实各异，例如，嫩芽的共同作用因素的差别，如水、肥料等的诸事物，是所立宗。即使没有总的“主宰”，也极其各异，因为不依赖于在心识中显现各异之外的显现为一，而是通过不欺骗的心识而确定为各异的缘故。因此，彼（水、肥料等）是所立宗。在两种普遍显现中，您是真实存在的，因为从其他同类和异类中分离出来，不与他者相混杂而存在的缘故。因此，水、肥料等事物，由于产生自己的果，所以被称为因；由于从自己的因中产生，所以被称为果。并且，由于其自性不与他者相混杂而存在，所以被认为是自己的特征。并且，由于参与其中会产生取舍的果，所以是所有寻求果的人进入的境域。除此之外，没有任何总的“主宰”存在。如果事物在“主宰”的状态下不是一体的，那么所有的因都会产生所有的果吗？不相同，就像数论派的您认为事物在“主宰”的状态下是无差别的单一，但并不认为所有的因都是所有果的产生者一样。佛教徒，是所立宗。即使事物在没有总的事物“主宰”的各异中没有差别，所有的因也不是所有果的产生者，因为即使事物在没有总的“主宰”的各异中，事物的自性也会使某些因成为某些果的产生者。如果事物在“主宰”的状态下是一体的，那么所有的因都会产生所有的果；如果事物在“主宰”的状态下是一体的，那么某些因不会产生某些果，这与事物的自性不符，这二者是相同的吗？不相同。所知，是所立宗。如果事物在“主宰”的状态下无差别地是一体的，那么某些因产生某些果是不合理的，因为如果它在那里是一体的，那么所有的因都必须产生所有的果，因为唯一的事物会产生果。
English
Having established difference through distinct arising and ceasing, and also establishing difference through appearing differently to the mind, for example, the differences in the cooperative causes of sprouts, such as water, fertilizer, etc., are the subject of debate. Even without a general "lord," they are extremely different, because they do not rely on appearing as one other than appearing differently to the mind, but rather are determined as different by the non-deceptive mind. Therefore, that (water, fertilizer, etc.) is the subject of debate. Among the two general appearances, you truly exist, because you exist separately from other similar and dissimilar types, without being mixed with others. Therefore, things like water and fertilizer are called causes because they produce their own results; and they are called effects because they arise from their own causes. And, because their own nature exists without being mixed with others, it is considered their own characteristic. And, because entering into it results in the fruit of acceptance and rejection, it is the realm entered by all beings seeking fruit. Other than that, there is no general "lord" whatsoever. If things are not one in the state of "lordship," then will all causes produce all effects? It is not the same, just as you, the Samkhya school, believe that things are undifferentiated and one in the state of "lordship," but do not believe that all causes are the producers of all effects. Buddhists, are the subject of debate. Even if things are not different in the difference without a general thing "lord," all causes are not the producers of all effects, because even if things are in the difference without a general "lord," the nature of things will cause some causes to become the producers of some effects. If things are one in the state of "lordship," then all causes will produce all effects; if things are one in the state of "lordship," then some causes not producing some effects is not in accordance with the nature of things, are these two the same? They are not the same. Knowable, is the subject of debate. If things are undifferentiatedly one in the state of "lordship," then it is unreasonable for some causes to produce some effects, because if it is one there, then all causes must produce all effects, because the single thing will produce the effect.