Tibetan
་དངོས་པོ་བ་གཅིག་བརྗོད་པ་ལས་བུམ་པ་རང་མཚན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། བུམ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་ན་བློ་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལ། དེ་བློ་ལ་སྣང་རུང་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྣང་རུང་གི་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པ་ལ་སྣང་རུང་གི་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དང་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་རྟོག་པ་རྣམས་སྤྱི་དངོས་པོ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པར་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་འཐད་དེ། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་ན་གཞི་མཐུན་དང་དོན་རང་མཚན་ཐོབ་པ་འཐད་ཅིང་། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་བརྗོད་པ་ལ་གཞི་མཐུན་དང་དོན་རང་མཚན་དེ་དག་ཐོབ་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་ན་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གཅིག་ན། དངོས་པོ་སྟེ་བ་ལང་དང་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་བློས་གཟུང་བྱ་གང་ལས་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ངོ་བོ་སྟེ་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་མཐུན་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ་ལོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང་བ་ལང་གི་སྤྱི་ནི་ཆོས་ཅན། བ་ལང་ནག་སྒུར་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཐལ། བ་ལང་གི་རིགས་སྤྱི་ཡིན་ཞིང་བ་ལང་དཀར་ཟལ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་ཆ་མེད་གཅིག་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཞེས་པའི་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་གཞི་མཐུན་གྱི་ཐ་སྙད་དག་ཀྱང་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར། སྔོན་པོ་ཞེས་པས་ཡོན་ཏན་རྫས་གཞན་བརྗོད་ལ། ཨུཏྤལ་ཞེས་པས་སྤྱི་རྫས་གཞན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སེལ་བ་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། སེལ་བ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གཞི་མཐུན་སོགས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་དེ། སེལ་ངོར་རིགས་མི་མཐུན་ལས་ལྡོག་པའི་གཞན་སེལ་དེ་གསལ་བ་རིགས་མཐུན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་ན་གསལ་བ་རྣམས་ལ་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་མི་འཇུག་སྟེ་དེ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་རེ་རེ་ལ་བརྡ་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་སྦྱོར་དགོས་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། རིགས་མཐུན་ཐ་དད་པ་བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་པའི་བ་ལང་གི་གསལ་བ་ད
Chinese
仅仅陈述一个事物并不能使瓶子获得自相。如果瓶子的总相是实有，那么它应该能在心中显现。然而，它不能在心中显现。这是因为，如果不可显现的事物没有被观察到，那么就必然没有可显现的事物。因此，正理师（陈那、法称）您，您所说的能诠之声和以总相为境的分别念，不应以总相实有为境，而应以他者遣除为境。如果声音和分别念通过遣除而起作用，那么就能够成立共同的基础和获得自相。如果陈述总相实有，那么就不可能成立共同的基础和获得自相。如果总相是实有，那么总相是一个清晰的实体，还是多个不同的实体？如果是一个实体，那么牛和牛的各个显现，不应被认为是本质上不同的心识所把握的对象，因为它们的本质是相同的。如果承认，那么它们就不应是共同的基础。另外一个问题是，牛的总相，应该既随顺又违背黑矮牛，因为牛的种类是总相，并且与白杂色牛是同一个实体。如果承认，那么它就不应是同一个实体，因为它是一个不可分割的整体。这是因为，一个不可分割的整体不是随顺和违背的对象。如果总相是多个不同的实体，那么，对于所知，像“蓝莲花”这样的无差别，也就是共同基础的术语，也将失去适用的原因，因为“蓝”表示不同的属性实体，而“莲花”表示不同的总相实体。如果有人认为，说遣除有什么过失呢？对于说遣除的宗派来说，不会有总相、共同基础等不存在的过失，因为在遣除的视角下，从不同种类的事物中返回的他者遣除，普遍存在于所有相同种类的显现中。如果总相不是实有，那么显现就不应适用总相的术语，因为没有适用它的理由。因此，对于每一个显现，都必须使用不同的名称，这太过分了。如果有人说，对于种类相同但不同的挤奶、负重等结果相同的牛的显现
English
Merely stating a single entity does not cause a pot to attain its own characteristic. If the general characteristic of a pot were truly existent, it should be able to appear in the mind. However, it does not appear in the mind. This is because if an entity that is able to appear is not observed, then it is necessarily the case that there is no entity that is able to appear. Therefore, you, the teacher Dignāga (and Dharmakīrti), should not show the expressing sounds and the conceptual thoughts that have a general object as their object as having a truly existent general object as their object, but rather as having an object of other-exclusion. If sounds and thoughts operate through exclusion, then it is appropriate to establish a common basis and attain its own characteristic. If stating a truly existent general characteristic, then it is impossible to establish a common basis and attain those own characteristics. If the general characteristic is truly existent, then is the general characteristic a single clear substance or multiple different substances? If it is a single substance, then the entities, i.e., the cow and the appearances of the cow, should not be objects grasped by minds that are different in nature, because their essence is the same. If you assert this, then it follows that they cannot be a common basis. Another problem is that the generality of a cow should both follow and contradict the black, hunched cow, because the genus of the cow is a generality and is the same entity as the white and brindled cow. If you assert this, then it follows that it is not that, because it is a partless unity. This is because a partless unity is not something that abides as an object of following and contradicting. If the general characteristic is multiple different substances, then, for knowables, even the non-different, i.e., the terms of a common basis, such as "blue lotus," will lack a cause for applying, because "blue" expresses a different attribute substance, and "lotus" expresses a different general substance. If someone thinks, is there a fault in speaking of exclusion? For the system of speaking of exclusion, there are none of those faults of not having a general characteristic, a common basis, etc., because from the perspective of exclusion, the other-exclusion that turns away from dissimilar kinds is universally present in all appearances of similar kinds. If the general characteristic is not truly existent, then the appearances should not apply the term of a general characteristic, because there is no reason to apply it. Therefore, it would be too extreme to have to apply a different designation to each appearance. If someone says, for the appearances of cows that are of the same kind but different, such as milking, loading, etc., the result is the same.