Tibetan
ང་གི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ཡིས་བསླད་ཅིང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་འདི་སྟེ་ཁྱོད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་ནི། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་དེ་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་དོན་རང་མཚན་པ་ཡིན་ན་ཤིང་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པའི་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། པ་ལ་ཤ་ལས་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྫས་གཅིག་ཅེ་ན། ཤིང་ད་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། པ་ལ་ཤ་ལས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྫས་ཐ་དད་ཞེ་ན། པ་ལ་ཤ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀའི་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། པ་ལ་ཤ་འདི་ཤིང་མ་ཡིན་འདི་ལས་ཐ་དད་ཅིང་ལྡོག་གོ་ཞེས་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་ཅིང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུང་གཉིས་པ་དེས་ལྡོག་པ་དོན་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཞིག་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་བསྟན་ཏོ་སྙམ་ན། སྒྲས་ནི་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དག་གོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ལུང་དེ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་པ་དོན་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཁྱད་པར་ཞིག་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལས་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་མ་ཡིན་དགག་གི་གཞན་སེལ་དེ་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་ལས་བཟློག་པ་ལྡོག་པ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་དེ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལས་བྱེད་ཆོས་དོན་གཞན་འགའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཞན་སེལ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་ནི་བྱེད་ཆོས་དོན་གཞན་འགའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དོན་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། ཤིང་མ་ཡིན་གཅོད་པ་དང་ཤིང་གཉིས་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས། སྒྲ་གཅིག་གིས་བྱ་བ་གཉིས་མི་འགྲུབ་པས་ཤིང་མ་ཡིན་གཅོད་པའི་སྒྲ་དང་ཤིང་གི་སྒྲ་གཉིས་སྦྱོར་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་མ་ཡིན་གཅོད་པ་དང་ཤིང་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་དོན་གཞན་གཉིས་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་མ་ཡིན་བཅད་ནས་ཤིང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་མ་ཡིན་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཡོད་པ་མིན་པར་ཡོངས་གཅོད་རྣམ་གཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་མེད་ན་གསལ་བ་རང་མཚན་པ་རྣམས་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རང་མཚན་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་ཆོས་གཅིག་བརྗོད་ཅིང་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲ་རྟོག་གང་གིས་ཆོས་གཅིག་བརྗོད་ཅིང་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལས་དེའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ནི་བརྗོད་ཅིང་དངོས་པོ་རང་མཚན་པ་དེའི་ནུས་པའི་སྟོབས་ཡིན་ན་ཡང་། སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲའམ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་ལ་རྟག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་ཅིང་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་མེད་དེ། རྟོག་པ་ལ་སྒྲ་དང་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་རྟག་པའི་དོན་གཅིག་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་དུ་མའི་ནང་ནས་སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅིག་པོ་དེ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་ཙམ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་ངེས་པའི་སྒྲ་རྟོག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་འབྲས་བུའམ་དགོས་པ་དུ་མ་ཅན་དང་། རྟེན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་རྣམས་རེ་རེས་ཀྱང་སྒྲོ་འདོགས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར་རོ། ། ད་སྒྲ་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ལ་གཞི་མཐུན་གྱི་ཐ་སྙད་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། སྔོན་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། གཞན་ཨུཏྤལ་བརྗོད་བྱར་མི་སྤོང་བར་གནས་ཏེ། སྔོ་མ་ཡིན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྔོན་པོའི་ལྡོག་པ་གཅིག་གཅིག་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྔོན་པོ་དེས་ནི་ཨུཏྤལ་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་གི་ཚེ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བློ་ཡི་ངོར་བྱས་ནས་ཨུཏྤལ་དང་སྔོན་པོ་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྟོག་པ་ལ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལྡོག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཅིའི་ལྟར་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲས་སེལ་བ་བརྗོད་ན་དོན་རང་མཚན་ཡང་ཐོབ་པར་བསྟན་པ་སྟེ། བུམ་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། བུམ་མ་ཡིན་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་བུམ་པ་རང་མཚན་ལ་རེག་འགྱུར་བ་སྟེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མི་འགལ་ཏེ། བུམ་མ་ཡིན་གཅོད་པ་དེ་ནི་བུམ་པ་རང་མཚན་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཅེས་བྱའོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཆོས་ཅན། བུམ་སྤྱི
Chinese
因为我是被普遍执着的思想所迷惑和虚构的缘故。因此，这个你并不是真实存在的。从反面来论证：在分别念中显现的树的遣余，如果不是虚构的而是实有自相，那么从非树之物中遣除的树的遣余，作为有法，不应成为真实存在的树之事物，因为与吉祥树不是一个本体，也不是他体。如果是一个本体，那么树、达瓦等等，作为有法，不应成为从非树中遣除的，因为与吉祥树是他体。如果是他体，那么吉祥树，作为有法，应是如此，因为是从非树中遣除的他体。二者的周遍都承认了。不能允许，因为你说并承认这个吉祥树与这个非树是他体且遣除的。如果认为第二个论证显示了以其他事物区分的遣除的差别是声音的表达对象，那么“声音理解为以其他事物遣除所区分的差别”这个论证，作为有法，不是显示了以其他事物区分的遣除的差别是声音的表达对象，因为从表达的声音中，仅仅是真实理解在分别念中显现的非遮的遣余，就能间接理解从其他不同类中遣除的无遮的遣余。在分别念中显现的树的遣余，作为有法，不是从声音中理解到以其他事物区分的遣余，因为对于你来说，并没有任何以其他事物区分而理解到的其他事物。如果童女马莲等说：将砍伐非树和树二者作为声音的表达对象，因为一个声音不能完成两个行为，所以必须结合砍伐非树的声音和树的声音。那么，树的声音，作为有法，也不是砍伐非树和表达树这两个行为，因为砍伐非树之后就显示了树，因为树和非树二者不是互相存在，而是完全断绝的
English
Because I am deluded and fabricated by the mind of general grasping. Therefore, this you is not truly existent. To demonstrate this in reverse: if the exclusion of tree appearing in conceptualization is not fabricated but is intrinsically real, then the exclusion of tree from non-tree objects, as the subject, should not become a truly existent tree-thing, because it is neither one substance nor different from palasha. If it is one substance, then tree, dava, etc., as the subject, should not become excluded from non-tree, because it is a different substance from palasha. If it is a different substance, then palasha, as the subject, should be so, because it is a different substance from the exclusion of non-tree. Both pervasions are accepted. It cannot be allowed, because you say and acknowledge that this palasha is different and excluded from this non-tree. If it is thought that the second statement shows that the distinction of exclusion distinguished by other things is shown as the object of sound, then the statement "sound makes understood the distinction distinguished by exclusion from other things," as the subject, is not showing that the distinction of exclusion distinguished by other things is the object of sound, because from the expressing sounds, merely by actually understanding the non-affirming exclusion appearing in conceptualization, the non-exclusion exclusion excluded from other dissimilar kinds is only implicitly understood. The exclusion of tree appearing in conceptualization, as the subject, is not understanding the exclusion distinguished by some other functional things from sound, because for you, there are no other functional things that are understood to be distinguished by some other functional things. If young maiden Malen and others say: Having made the cutting of non-tree and tree both as the object of sound, because one sound cannot accomplish two actions, it will be necessary to combine the sound of cutting non-tree and the sound of tree. Then, the sound of tree, as the subject, is also not doing the two actions of cutting non-tree and expressing tree, because after cutting non-tree, it shows the tree, because tree and non-tree are not mutually existent, but are completely exclusive.
Chinese
因为通过区分的方式相违背的缘故。如果总相事物不是声音的表达对象，那么显现的自相就会变成声音的表达对象。如果那样的话，因为自相没有部分，所以会表达一个法并且是确定的。如果有人这样认为，那么无论声音或分别念以何种方式表达一个法并使其确定，其所有法并非都被表达，即使那是自相事物的力量。声音是无常的，或者如此成立的因和比量是法。对于那个声音，你所表达和确定的对象中没有任何与常相区分的声音自相，或者无常自相的事物。因为分别念通过区分与声音混合显现的常的意义，从众多增益中仅仅去除执着声音为常的增益。因此，声音是所作，是无常的，所表达和确定的声音分别念是法。你们具有多种结果或必要，并且作为所依的法，会应用到同一个声音上。因为你们每一个都在做区分不同增益的行为。现在要说明的是，对于声音所诠释的对境，安立同体是合理的。蓝色这个声音是法。它安住于不舍弃其他青莲花作为表达对象，仅仅是表达区分非蓝色的蓝色反体。这是周遍的。因为蓝色遍及青莲花，因为二者不相违。因此，当青莲花蓝色这个声音是法时，通过你跟随的智慧的显现，青莲花和蓝色就变成了同体。因为在你跟随的分别念中，青莲花蓝色以具有两种反体的法的方式显现。如果声音表达了遮诠，那么也表示获得了自相，例如瓶子的声音是法。区分非瓶子与获得事物的法，即瓶子的自相并不相违，因为区分非瓶子存在于瓶子的自相中。刚刚所说的那些功德，对于总相事物作为表达对象的对境来说是没有的。那个是法，瓶子的总相。
English
Because it contradicts through the method of distinction. If the general object is not the object of expression of sound, then the manifest self-characteristics will become the object of expression of sound. If that is the case, since the self-characteristic has no parts, it will express one dharma and be definite. If someone thinks like that, then no matter what sound or concept expresses one dharma and makes it definite, all its dharmas are not expressed, even if that is the power of the self-characteristic object. The sound 'sound is impermanent,' or the reason and inference that establish it as such, is the subject. For that sound, there is no sound self-characteristic that distinguishes permanence, or any object of impermanent self-characteristic, that you express and make the object of determination. Because the concept, through distinguishing the meaning of permanence that appears mixed with sound, only removes the imputation of clinging to sound as permanent from among many imputations. Therefore, the sound 'sound is produced, is impermanent,' the expressed and determined sound concept is the subject. You have multiple results or necessities, and as the basis of the subject, you will apply to the same sound. Because each of you is doing the act of distinguishing different imputations. Now, to show that it is reasonable to establish the term 'same entity' for the object of sound exclusion: The sound 'blue' is the subject. It abides without abandoning other উৎপল (藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花) as the object of expression, it merely shows one reversal of blue that distinguishes non-blue as the object of expression. This is pervasive. Because blue pervades that উৎপল (藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花), because the two are not contradictory. Therefore, when the sound ' উৎপল (藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花) blue' is the subject, through the appearance of the wisdom that you follow, উৎপল (藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花) and blue become the same entity. Because in the concept that you follow, উৎপল (藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城体：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花) blue appears as a dharma with two reversals. If the sound expresses exclusion, then it also indicates that the self-characteristic is obtained, for example, the sound of 'pot' is the subject. Distinguishing non-pot from obtaining the dharma of the object, that is, the self-characteristic of the pot, is not contradictory, because distinguishing non-pot exists in the self-characteristic of the pot. Those qualities just mentioned are not present for the object of expression of the general object. That is the subject, the general characteristic of the pot.