Chinese
难道是说“这也是树”来约定俗成吗？还是说“这才是树”来约定俗成呢？如果按照第一种说法，那么完全抛弃它而进入的过失无法避免地存在。如果按照第二种说法，那么没有执着又如何知道的过失无法避免地存在。因此，通过上述的同等回答，来显示真实的回答。对于将所有显现的树木理解为同一类别的树木，在心相续中安住着一个理解树木总相的觉悟者，树木的果实，即总的智慧，其原因在于，显现的树木以及非原因的事物，不依赖于执着树木总相的实体，而是自己能够在约定俗成之前将树木和非树木区分开来，因此觉悟之间没有相互依赖的过失。以下列出论式：解释它的那个人，即对显现的树木进行约定俗成的人，有法。不依赖于执着树木总相的实体，而是自己能够在约定俗成之前区分树木和非树木，因为你的相续中存在着总相的智慧，即显现的显现对象，那个事物的实体，就像总相智慧的原因，外面的树木一样，以及与非原因的本质，即非树木分离一样，并且外面的树木和本质看起来相同，执着于树木而进入。因此，所知，有法。对于与非树木不同的其他显现的树木（排除），用“树”这个词进行约定俗成，没有觉悟相互依赖的过失，因为不依赖于执着树木总相的实体，约定俗成的人自己能够在约定俗成之前区分树木和非树木。如果允许说排除没有觉悟相互依赖的过失，那么存在着不能将名言的树木理解为树木的过失，因为树木总相的实体是不存在的，并且约定俗成时的树木在名言时不会随之而来。树的声音，有法。因为不存在树木总相的实体，所以你没有在名言时不能理解树木的过失，因为从你那里理解显现的树木的智慧，通过将显现和概念混淆为一的方式，将约定俗成和名言时的显现的树木理解为同一事物，从而进入树木。如果所有的声音都是排除
English
Is it agreed upon by saying "This is also a tree"? Or is it agreed upon by saying "This is the only tree"? According to the first, the fault of entering after abandoning it completely remains unavoidable. According to the second, the fault of how to know without clinging remains unavoidable. Therefore, by showing the equal answer above, the true answer is shown. For those who understand all manifest trees as the same category of trees, an enlightened person who abides in the mindstream with a single understanding of the general characteristics of trees, the fruit of the tree, that is, general wisdom, is due to the fact that the manifest trees and things that are not causes do not depend on clinging to the entity of the general characteristics of trees, but are able to distinguish between trees and non-trees themselves before the agreement, so there is no fault of mutual dependence between enlightenment. The following is a syllogism: The person who explains it, that is, the person who agrees on the manifest tree, has the property. Without relying on clinging to the entity of the general characteristics of trees, but being able to distinguish between trees and non-trees before the agreement, because there is general wisdom in your continuum, that is, the object of manifestation, the entity of that thing, like the cause of general wisdom, the external tree, and like being separated from the essence of non-cause, that is, non-tree, and the external tree and essence appear to be the same, clinging to the tree and entering. Therefore, the knowable, has the property. For other manifest trees (excluding) that are different from non-trees, there is no fault of mutual dependence of enlightenment in agreeing on the word "tree", because without relying on clinging to the entity of the general characteristics of trees, the person who agrees on the agreement is able to distinguish between trees and non-trees before the agreement. If it is allowed to say that exclusion does not have the fault of mutual dependence of enlightenment, then there is the fault of not being able to understand the conventional tree as a tree, because the entity of the general characteristics of trees does not exist, and the trees at the time of agreement do not follow in the conventional time. The sound of the tree, has the property. Because the entity of the general characteristics of trees does not exist, you do not have the fault of not being able to understand the tree at the time of convention, because the wisdom that understands the manifest tree from you, by confusing manifestation and concept as one, understands the manifest trees at the time of agreement and convention as the same thing, thus entering the tree. If all sounds are exclusions
Tibetan
འི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱ་གཞལ་བྱ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲའི་བསལ་བྱ་ཤེས་བྱ་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་པས་ཆུ་འོན་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་པ་པོའི་བློ་དེས་མི་འདོད་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་འདོད་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དེ་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཉན་པ་པོས་མི་འདོད་པའི་དོན་ལས་བཟློག་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ན་ཁྱོད་ངེས་བཟུང་གི་ཚུལ་གྱིས་བརྡ་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་མེད་ཤེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གཞལ་བྱའོ་ཞེས་སོགས་བླང་དོར་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། གནས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་སྨྲ་བ་པོའི་འདོད་པས་དམིགས་པའི་འགལ་ཟླ་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དེ། ཉན་པ་པོས་མི་འདོད་པའི་དོན་ལས་བཟློག་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྡ་སྦྱར་བ་དེས་ནའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དུ་སྒྲ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་རིགས་པས་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཤིང་མ་ཡིན་གང་ཞིག་ཤིང་གང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་མ་ཡིན་དེ་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་ཤིང་མ་ཡིན་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གསལ་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྣམ་པ་མཚུངས་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་དེ་ཉིད་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་བརྡ་འགོད་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་རབ་ཏུ་བཤད་དོ། །ཚིག་གང་གིས་ན། དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་དངོས་པོ་དེའི་ཆ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་དང་། སྒྲས་ནི་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་བཤད་དོ། །ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཆོས་ཅན། ཤིང་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དོན་མཐུན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུང་དང་པོ་དངོས་པོ་དེའི་ཆ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་སོ་ཞེས་པས་སྒྲའི་དོན་དངོས་པོ་བ་གཅིག་བསྟན་ཏོ་སྙམ་ན། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལའང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། འདི་སྟེ་ཁྱོད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་སེལ་ངོར་དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པ་ལྟར་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤི
Chinese
如果说，因为没有不是所知、所量等的名言的遮遣对象——所知、所量等的缘故，所以不成唯遣之境。那么，譬如说“用水罐取水”的声音，是所立宗。您是为了让听者的心识从一些不希望的意义中回转，而趣入一些希望的意义中，才极力结合的。因为您以确定把握的方式显示自己的表达意义。遍：如果听者不从不希望的意义中回转而趣入希望的意义，那么您以确定把握的方式表达就变得没有意义了。因此，无实有是所知。一切法是一切智智的所量等，是安立取舍的词语。安住的词句，是所立宗。您具有自己说话者的意愿所指定的某些相违的决断，因为为了让听者从不希望的意义中回转而趣入希望的意义，才结合名言的缘故。如是，显示了成为声音遣除其他之境没有损害，并且以理合乎。进而显示那也是导师的意旨：导师极力宣说，从不是树的任何事物中，回转与树不同的不是树，从那些不是树的事物中，以相同的方式显现树的明亮差别的树的异体遣除，就是安立名为树的声音名言。以哪个词语呢？以“从其他意义中返回，将领悟那个事物的一些部分”和“声音将领悟以从其他意义中返回而区分的差别”宣说。树执著分别的显现境，是所立宗。是树声音的真实表达，因为导师以意义相符的方式宣说的缘故。如果认为第一个教证“将领悟那个事物的一些部分”显示了声音的意义是一个事物。那么，在树执著分别中显现的树的异体遣除，是所立宗。您也丝毫没有胜义的自性，因为这个，即您虽然在胜义中不是事物，但在遣除方面，凡是看起来像是具有胜义的事物
English
If it is said that it is not established as the object of exclusion because there is nothing that is not the object of exclusion of the terms such as knowable, measurable, etc.—knowable, measurable, etc. Then, for example, the sound of "fetch water with a water pot" is the subject. You are strongly connected in order to make the listener's mind turn away from some unwanted meanings and enter into some desired meanings. Because you show your expressed meaning in a definite and grasping manner. It pervades: If the listener does not turn away from the unwanted meaning and enter into the desired meaning, then your expression in a definite and grasping manner becomes meaningless. Therefore, unrealities are knowable. All dharmas are measurable by the omniscient wisdom, etc., which are established as terms of acceptance and rejection. Abiding words are the subject. You have some contradictory judgments specified by the intention of your own speaker, because the term is combined in order to make the listener turn away from the unwanted meaning and enter into the desired meaning. Thus, it is shown that there is no harm in becoming the object of sound excluding others, and it is reasonable. Furthermore, it shows that it is also the intention of the teacher: The teacher strongly declares that from anything that is not a tree, turning away from what is not a tree that is different from the tree, from those things that are not trees, the other exclusion of the tree's bright differences that appear in the same way, is the sound term established as a tree. With which words? It is declared with "returning from other meanings, one will understand some parts of that thing" and "sound will understand the difference distinguished by returning from other meanings." The appearing object of tree-grasping discrimination is the subject. It is the true expression of the tree sound, because the teacher declared it in a meaningful way. If it is thought that the first teaching, "one will understand some parts of that thing," shows that the meaning of the sound is one thing. Then, the other exclusion of the tree that appears in the tree-grasping discrimination is the subject. You also have no ultimate nature at all, because this, that is, although you are not a thing in the ultimate sense, but in terms of exclusion, whatever looks like having an ultimate thing