Tibetan
་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་ནས་བརྗོད་བྱའི་དོན་རྣམས་ལ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་སྦྱར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབས་ནས། ངག་གི་བརྡ་བརྟགས་པའི་དགོས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ལ་བ་ལང་གི་རིགས་སམ་སྤྱི་རྟག་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྟོག་ལྡན་གྱིས་བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དངོས་མིང་དུ་བརྡ་བྱེད་པ་མི་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་རྟག་དངོས་འབའ་ཞིག་བརྡའི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་རྣམས་བརྡའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། སྤྱི་ལྡན་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་དོན་བྱེད་རུང་མིན་གྱི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། བརྡའ་དེ་ཡང་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་གསལ་བ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་མི་སྦྱོར་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་ལ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་རོ་༼ཞེ་ན༽། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་སྤྱི་གཞན་དང་ལྡན་པའི་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་མི་སྦྱོར་བར་ཐལ། དེ་རྣམས་མཐའ་ཡས་པ་འདི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བཞོ་བཀལ་སོགས་དེ་བྱེད་པའི་དོན་རྣམས་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་མཚུངས་པའི་གཞན་སེལ་བ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅིས་ན་བརྡ་མ་བྱས་ཞེས་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་ལྡོག་པའི་གཞན་སེལ་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པ་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་དེར་མི་འགྱུར་མོད། གྱུར་ཀྱང་སླ་སྟེ། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྗོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལ་བ་ལང་གི་རིགས་གཞན་རྟག་དངོས་བརྗོད་བྱར་མི་དགོས་པར་ཐལ། བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་གཞན་སེལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཁྱོད་རྗོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་འཆད་པ་དེ། འོ་ན་བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་བརྗོད་བྱར་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་གཅོད་དམ་མི་གཅོད། གལ་ཏེ་མི་གཅོད་ན། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་དངོས་མིང་དུ་བརྡ་བཏགས་པའི་དགོས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། དེ་ཡིས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམས་ལས་བ་ལང་འདི་མི་གཅོད་ན་ནི་སྟེ་ཁྱད་པར་གོ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བ་ལང་དེ་ལ་གཞན་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོངས་ནས་བ་ལང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་ནས་ཁྱོད་བ་ལང་ལ་བརྡ་བརྗོད་ཅིང་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
思及约定俗成之时，声音会用于指代事物，因此将能表达的语音施加于所要表达的事物上，如此确立周遍性后。既然如此，考察语言约定的必要性在于，牛的种类或共相常有事物，作为所立宗。有知者将“牛”这个声音约定俗成为你的实名是不合理的，因为你不能用于挤奶、负重等作用。如果说，仅仅是共相常有事物不是约定的对象，而是通过共相的方式，与该共相相关的显现是约定的对象。由于与共相相关的显现能够发挥作用，所以不存在能否发挥作用的过失。那么，反问，那个约定是出于什么原因不直接施加于显现上呢？如果说，不直接将约定施加于显现上，是因为显现是无限的（如果这样说）。“牛”这个声音，作为所立宗，不直接施加于与牛的共相不同的牛的显现上，因为那些显现是无限的，这二者是相同的。此外，挤奶、负重等作用，与进行这些作用的事物不同，仅仅是排除其他事物的异体，那么反问，有什么理由不对其进行约定呢？如果说，如果将反面的异体作为声音的对象，那么将与共相相关的事物作为声音的对象，就会有安置的过失，因为二者是相同的。虽然不会有那个过失，即使有也很容易解决。 “牛”这个声音，作为所立宗，你在用作能表达的时候，不需要将牛的种类之外的常有事物作为所要表达的对象，因为仅仅通过将牛的显现与非牛区分开来的异体，就能实现你用作能表达的目的。这就是要阐述的内容。那么，“牛”这个声音，在表达时，是排除非牛，还是不排除？如果说不排除，那么“牛”这个声音，作为所立宗，约定为牛的实名有什么必要呢？没有必要，因为如果你不从那些非牛中区分出这头牛，那么就不会理解其差别。周遍性是，因为考虑到将牛完全从其他非牛中排除，从而使牛具有独特性，所以你才对牛进行约定和施加。
English
Thinking that at the time of convention, sound will be used to refer to things, therefore, the sounds that can express are applied to the things to be expressed, thus establishing pervasiveness. Since this is the case, the necessity of examining linguistic conventions lies in the fact that the category of cow or the common permanent entity, as the subject of the proposition. It is unreasonable for a knowledgeable person to conventionally establish the sound "cow" as your real name, because you cannot be used for functions such as milking and carrying loads. If it is said that merely the common permanent entity is not the object of convention, but rather through the mode of commonality, the appearances related to that commonality are the objects of convention. Since the appearances related to the commonality are able to function, there is no fault of whether or not they can function. Then, the question is asked, for what reason is that convention not directly applied to the appearances? If it is said that the convention is not directly applied to the appearances because the appearances are infinite (if this is said). The sound "cow", as the subject of the proposition, is not directly applied to the appearances of cows that are different from the commonality of cows, because those appearances are infinite, and these two are the same. Furthermore, milking, carrying loads, etc., are different from the things that perform these functions, merely excluding other things that are different, then the question is asked, what reason is there for not making a convention for them? If it is said that if the opposite other-exclusion is made the object of sound, then making the things related to the commonality the object of sound would have the fault of placement, because the two are the same. Although there would not be that fault, even if there were, it would be easy to resolve. The sound "cow", as the subject of the proposition, when you are used as the expresser, there is no need to make the permanent entities other than the category of cow the object to be expressed, because merely through the other-exclusion that distinguishes the appearances of cows from non-cows, the purpose of you being used as the expresser is accomplished. This is what is to be explained. Then, does the sound "cow" exclude non-cows in expression, or does it not exclude them? If it is said that it does not exclude them, then the sound "cow", as the subject of the proposition, what is the necessity of conventionally establishing it as the real name of a cow? There is no necessity, because if you do not distinguish this cow from those non-cows, then the difference will not be understood. The pervasiveness is, because considering that the cow is completely excluded from other non-cows, thereby making the cow unique, that is why you make a convention and apply it to the cow.
Tibetan
། །གལ་ཏེ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་འདི་ལ་དེ་མ་ཡིན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་རྟག་དངོས་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པའི་རྒོལ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་རྗོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེར་སྤྱི་རྟག་དངོས་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་མི་དགོས་པར་ཐལ། བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་བརྗོད་བྱ་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་བཅད་ནས། བ་ལང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་བརྡ་སྦྱར་བའི་དགོས་པ་ནི་བརྗོད་བྱར་མི་འདོད་པའི་དོན་བཅད་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་རྟོག་ལྡན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་རྟག་དངོས་པོ་མེད་ན་གསལ་བ་རིགས་མཐུན་ཐ་དད་པ་རྣམས་རིགས་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པའི་བློ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བ་ལང་གི་གསལ་བ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ནི་སྤྱི་རྟག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཀྱང་བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་བྱ་བ་རིགས་མཐུན་དེ་དང་དེ་བྱེད་པ་དོན་རིགས་མཐུན་སྔ་མ་རྣམས་མཐོང་ནས་གཞན་རིགས་མཐུན་ཕྱི་མ་རྣམས་མཐོང་བ་ན་ཡང། བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་དོན་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་དང་བྲལ་བའི་བ་ལང་གི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ནང་གི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་བ་ལང་གི་གསལ་བ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལྷན་ཅིག་སྟེ་རིགས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །བ་ལང་གི་གསལ་བ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་རྟག་དངོས་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་རྣམས་རིགས་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་འཇུག་ཏུ་རུང་སྟེ། དེ་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་རྣམས་བཞོ་བཀལ་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་བྱེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་ཀྱང་སྤྱི་བློ་སྐྱེ་བ་འཐད་པར་བསྟན་ནས། ད་སྤྱི་སྨྲ་བ་རང་གི་ལྟར་ན། སྤྱི་བློ་སྤྱི་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པ་དེ། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་ལྟར་ནའང་བ་ལང་གི་སྤྱི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་སྤྱི་རྟག་དངོས་འབའ་ཞིག་ཉིད་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བ་ལང་གི་སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་གསལ་བ་གཏན་ནས་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། དུས་རྟག་ཏུ་བ་ལང་གི་སྤྱི་རྟག་དངོས་དེ་ཙམ་རྣམ་པར་ཤེས་ཤིང་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ན་བ་ལང་གི་གསལ་བ་བ་ལང་གི་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དུ
Chinese
如果能立之声具有遮遣非它的能力，那么，对于你这位主张共相常有实法作为声音的表达对象的论敌来说，有法，牛这个声音作为表达对象所适用的处所，其它的共相常有实法做什么呢？成为不需要的，因为牛这个声音遮遣了不是牛的表达对象之后，使得牛成为不共有的适用对象。这是周遍的，因为能立之声施设名言的必要，不就是遮遣不希望表达的意义，而使有分别念者适用于希望的意义上吗？因为是这样的缘故。如果不存在共相常有实物，那么显现、同类、他异等就不会成为认识为同一类别的智慧所适用的对象了吧？牛的前后显现虽然是由于不存在共相常有实物而成为他异的，但是挤奶、套轭等行为是同类的，见到先前所做的同类事情，当见到其它同类的后来的事情时，通过与挤奶、套轭等作用不同的意义相分离的、以牛的排除异体的对境为具有者的内在表达之声音分别念，将牛的前后显现一同结合成为一类，从而认识到“这正是它”。牛的前后显现，有法，即使你们没有随之而行的共相常有实物，你们也能够被认识并适用于同一类别，因为即使没有它，你们也同样能够做出挤奶、套轭等同一类的结果。这样，在显示了即使没有共相实物，产生共相的智慧也是合理的之后，现在，按照共相论者自己的观点，显示共相的智慧不是从共相产生的，对于主张共相实物者之外的他者来说，牛的共相智慧，有法，不成为仅仅以牛的共相常有实物本身作为执著对境而产生的，因为也执著牛的显现的缘故。如果不是这样，那么牛的共相智慧，有法，将成为根本不了解牛的显现，因为时时仅仅是分别和执著牛的共相常有实物的缘故。如果承认，那么，在这种情况下，牛的显现必定不会成为具有牛的共相，因为时
English
If the expressing sound has the ability to exclude what is not it, then, for you, the opponent who asserts that the general, permanent, and real sound is the object of expression, the subject of the proposition: In the place where the sound "cow" applies as an object of expression, what is the purpose of other general, permanent, and real things? It becomes unnecessary, because the sound "cow" excludes the object of expression that is not a cow, making the cow a non-common object of application. This is pervasive, because isn't the necessity of applying conventional terms for expressing sounds just to exclude the meaning that is not desired to be expressed, and to make those with conceptual thought apply to the desired meaning? Because it is so. If there is no general, permanent entity, then the clear, similar, and different things will not become objects to which the mind that recognizes them as the same kind applies, will they? Although the earlier and later appearances of a cow are different because there is no general, permanent entity, the actions of milking, yoking, etc., are similar. Having seen the previous similar actions, when seeing other similar later actions, the sound discriminations of inner expression, which are separated from the meaning different from the actions of milking, yoking, etc., and which have as their object the exclusion of others from the cow, combine the earlier and later appearances of the cow together as one kind, and thus recognize, "This is it." The earlier and later appearances of a cow, the subject of the proposition: Even though you do not have a general, permanent entity that follows you, you can still be recognized and applied to the same category, because even without it, you are equally able to produce the same kind of results, such as milking and yoking. Thus, having shown that even without a general entity, the arising of general wisdom is reasonable, now, according to the general proponents themselves, showing that general wisdom does not arise from the general, for others besides those who assert general entities, the general wisdom of a cow, the subject of the proposition: It does not arise from taking only the general, permanent entity of a cow itself as the object of apprehension, because it also apprehends the appearances of a cow. If it is not so, then the general wisdom of a cow, the subject of the proposition, will become completely unaware of the appearances of a cow, because it always only distinguishes and apprehends the general, permanent entity of a cow. If you accept, then in that case, the appearances of a cow will definitely not become possessed of the generality of a cow, because at the time