Tibetan
ཐ་དད་པའི་མང་ཚིག་གིས་བཞག་པ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་བཙུན་མོ་རྣམས་ཞེས་པའི་མང་ཚིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཁྱོད་དུ་མར་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གྲོང་དྲུག་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཁང་བཟངས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་པའི་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་གཅིག་ཚིག་གིས་བཞག་པ་སྟེ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དེ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཁྱོད་གཅིག་ཏུ་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལོགས་པས་བྱེ་མ་ཉག་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེ་མ་རྣམས་ཞེས་པའི་མང་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དེ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཁྱོད་དུ་མར་མེད་པའི་ཕྱིར། འམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་དྲུག་སྒྲ་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། དེའི་རྒྱུ་ཁྱོད་དང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་རྐྱེན་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། དེའི་རྒྱུ་ཁྱོད་དངོས་པོར་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ད་སྔར་གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དངོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་གནས་ཞེས་བསྟན་པ་ལ། ཁོ་ན་རེ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ན་གསལ་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་དོན་གཞན་ནི་མེད་པས་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་སྤྱི་རང་མཚན་པ་མེད་ཀྱང་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ལ་སྤྱི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། ཤིང་གི་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་བྱེད་དེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་རང་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཅེ་ན། ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་བརྒྱུད་ནས་བྱུང་ཞིང་དོན་ཤིང་གསལ་རྣམས་རིགས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཞིག་གོ །དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ལྟ་བུར་སྣང་སྟེ། རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཤིང་གསལ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་རང་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤིང་གི
Chinese
以相异的复数词安立，不应理，因为你具有被称作“妃子们”的复数词的理由，即你具有多个，是不存在的缘故。这六座城市，是所立宗。你以“房屋的连串”这样的非相异的单数词安立，不应理，因为你具有安立它的理由，即你具有一个，是不存在的缘故。被风吹散的单单一粒沙子，是所立宗。你不应被称作“沙子们”这样的复数词，因为你具有安立它的理由，即你具有多个，是不存在的缘故。或者，这个天空，是所立宗。你不应被加上“天空的自性”这样的六格，因为你和天空的自性，没有成立是物质各异的法和有法。不应被加上称作“天空本身”的事物之词，因为你具有成为事物的理由，是不存在的缘故。现在，先前因为说明了“所有事物”等的事物各自以自己的体性不与他者相混杂而存在。有人说，如果事物各自以自己的体性不与他者相混杂而存在，那么明亮之自性等就不会一个接着一个，并且除此之外没有其他的总义，那么总的名称怎么能成立呢？回答说，虽然胜义中没有总的自相，但因为在分别念的显现境上以总的增益的方式来作总的名称，所以没有过失。树木的总相执着的识，是所立宗。是遮蔽者，即具有世俗的对境，因为凡是识，以缘自己的体性，即缘自己的显现境向外执着的方式，遮蔽了其他外境的树木自相的体性如实显现。总相执着的识是怎样的呢？是依靠与非树木相异的各个树木显现的事物，通过间接的方式而产生的，并且是各个树木显现的事物显现为同一类别的识。这个识，是所立宗。各个树木显现的事物，以与非树木相异的某些体性，显现为非相异的如同一个，因为以缘自己的显现境向外执着的缘故，各个树木显现的事物虽然本体是相异的，但遮蔽了在自己显现为相异的本身。因此，树木的
English
It is unreasonable to establish it with a different plural word, because you have the reason for applying the plural word "consorts," that is, you have multiple, which does not exist. These six cities are the subject. It is unreasonable to establish you with a non-distinct singular word such as "a string of houses," because you have the reason for establishing it, that is, you have one, which does not exist. A single grain of sand scattered by the wind is the subject. It is unreasonable to call you a plural word such as "sands," because you have the reason for applying it to you, that is, you do not have multiple. Or, this sky is the subject. It is unreasonable to add a sixth case to you, such as "the nature of the sky," because you and the nature of the sky have not been established as distinct substances of dharma and dharmī. It is unreasonable to add the word of things called "the sky itself," because you have the reason to become a thing, which does not exist. Now, previously, it was explained that "all things," etc., exist without being mixed with others in their own nature. Someone says, if things exist without being mixed with others in their own nature, then the nature of clarity, etc., will not follow one after another, and there is no other general meaning other than that, so how can the general name be established? The answer is that although there is no general self-character in the ultimate sense, there is no fault because the general name is made by way of general imputation on the appearance object of conceptualization. The mind that grasps the generality of trees is the subject. It is the obscurer, that is, it has a conventional object, because whatever consciousness, by grasping its own nature, that is, grasping its own appearance object outward, obscures the clear appearance of the nature of the self-character of other external trees. What is the mind that grasps the generality? It is a consciousness that arises indirectly by relying on the objects of appearance of each tree that is different from non-trees, and the objects of appearance of each tree appear as the same kind. This consciousness is the subject. The objects of appearance of each tree appear as if they are not different, but like one, with some nature that is different from non-trees, because by grasping one's own appearance object outward, although the objects of appearance of each tree are different in themselves, they obscure the very appearance of being different in oneself. Therefore, the