Tibetan
་སྣང་བ་བ་ལང་ཉིད་དང་། སྒྲའི་བྱེད་པའི་དབང་གིས་བློ་ཡུལ་དུ་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་རང་གི་ཆོས་སུ་མི་སྤོང་ཞིང་བསྟེན་པ་ལྟར་སྣང་བ་བ་ལང་དག་གོ ། གང་གི་ཞེ་ན། བ་ལང་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བའི་སྒྲ་དང་། བ་ལང་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བའི་སྒྲ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བརྡའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་བརྡ་ཐ་དད་པ་འཇུག་པའོ། །བརྡའི་བྱེ་བྲག་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་པོའི་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཤེས་འདོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་འབྲངས་ནས་འཇུག་པའི་བརྡ་ཞིག་གོ །དེས་ན་བ་གླང་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བ་ལང་དེ་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བ་ལང་དེ་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་བ་ལང་གི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཉན་པ་པོའི་བློ་ཡུལ་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་པ་པོ་རྣམས་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྱོད་བ་ལང་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བ་ལང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བ་ལང་དེ་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཙམ་དུ་ཉན་པ་པོའི་བློ་ཡུལ་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་པ་པོ་རྣམས་བ་ལང་དེ་བ་ལང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ན། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྱོད་བ་ལང་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་སྒྲ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡུལ་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་སྟོན་པ་ནི། ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་སྤྱི་དང་སྤྱི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཅན། རྫས་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་དངོས་པོ་ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ་དག་གི་བརྗོད་བྱ་ལ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་གཉིས་པོ་དེའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ཙམ་དུ་ཟད་པ་དེ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྗོད་བྱེད་ཐ་དད་པས་བརྗོད་བྱ་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་བྱའི་དོན་དེ་སྨྲ་བ་པོའི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོས་ཤེས་པར་བྱེད་འདོད་པས་དེ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་ནམ་བྱེད་ལྡན་གྱི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་ནམ། གལ་ཏེ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་བརྗོད་ཀྱང་རུང་། རྗོད་བྱེད་ཐ་དད་པ་དེ་ལས་བརྗོད་བྱ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་དངོས་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྨྲ་བ་པོའི་བརྗོད་འདོད་དང་། ཉན་པ་པོའི་ཤེས་འདོད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་དེ། སྒྲ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དེ་དོན་གཞན་དང་ལྡན་པ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས། རང་དབང་མེད་ཕྱིར་དེ་ལྡན་མིན། །བཏགས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ཞེས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་བ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོག་ལྡོག་དོན་ཐ་དད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་དབང་མེད་ཕྱིར་དེ་ལྡན་མིན། །བཏགས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རིགས་དང་རིགས་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་དག་རྫས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་སྤྱི་དོན་གཞན་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་རང་གིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རང་ལ་མཚུངས་པར་འབྱུང་བ་བསལ་ནས། གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རང་ལ་མི་འབྱུང་བར་གཞན་ལ་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་དེ། གལ་ཏེ་ལོག་ལྡོག་དོན་གཅིག་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་མེད་པས་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པའི་སྒྲ་དང་གཅིག་ལ་མང་ཚིག་དང་མང་པོ་ལ་གཅིག་ཚིག་གི་རྣམ་དབྱེ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ལུགས་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པའི་སྒྲ་དང་གཅིག་ལ་མང་ཚིག་མང་པོ་ལ་གཅིག་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མི་རུང་བའི་ཀླན་ཀ་འབྱུང་བར་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་བརྗོད་འདོད་ལ་མི་བརྟེན་པར་དངོས་པོའི་དབང་གིས་ལྷུར་ཏེ་གཙོ་ཆེར་རྗོད་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྒྲ་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཀླན་ཀ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གང་ཡིན་རྣམས་དངོས་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་སྨྲ་བ་པོས་ཇི་ལྟ་བུར་རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་བྱེད་དེ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླན་ཀ་རིགས་ཞེས་པའི་གཞུང་འཛུགས་པ་དེ། བུད་མེད་གཅིག་པུ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བཙུན་མོ་རྣམས་ཞེས་པའི་
Chinese
显现为牛本身，以及凭借声音的作用，在意识领域中，牛的其他特性之法不舍弃自身之法而如依附般显现的牛等。原因是什么呢？因为“牛本身”这样说的舍弃其他特性的声音，和“牛”这样说的不舍弃其他特性的声音，这两者的表诠差别，即是不同的表诠在起作用。表诠的差别是怎样的呢？是追随觉悟者想要觉悟的知识而起作用，即是跟随而起的表诠。因此，“牛本身”这样说的声音，作为有法，你以舍弃牛的其他特性的方式来说牛，因为你将牛作为牛的其他特性之法所不能依存的牛之法，投向听者的意识领域。这并非不成立，因为听者们想要了解牛的特性之法所不能依存的法，因此，为了了解它，你才对牛进行表诠。 “牛”这样说的声音，作为有法，你以不舍弃牛的其他特性的方式来说牛，因为你将牛作为牛的其他特性之法所能依存的法，投向听者的意识领域。这并非不成立，因为听者们想要了解牛的特性之法所能依存的法，因此，为了了解它，你才对牛进行表诠。现在说明这两种声音的差别在所有事物上都是相同的：在功德和具有功德者、总相和具有总相者等所有事物上，作为有法，陈述事物的声音和陈述实物的声音，它们所表达的意义在确定认知的领域中没有任何差别，因为这两种声音的差别仅仅在于表达同一个意义，即舍弃或不舍弃其他特性。因此，表达方式不同，所表达的意义也不会改变，因为所知，作为有法，所表达的意义是听者想要按照说话者的想法来了解，因此具有对此有益的因缘的边际，或者
English
Appearing as the cow itself, and by the power of sound, in the realm of consciousness, the other characteristics of the cow do not abandon their own characteristics but appear as if relying on them, such as cows. What is the reason? Because the sound of saying "cow itself" which abandons other characteristics, and the sound of saying "cow" which does not abandon other characteristics, the difference between these two expressions is that different expressions are functioning. What is the difference between the expressions? It is an expression that follows and functions according to the knowledge that the comprehenders want to comprehend. Therefore, the sound of saying "cow itself," as the subject, you speak of the cow by abandoning the other characteristics of the cow, because you cast the cow as only the characteristic of the cow that cannot rely on the other characteristics of the cow into the consciousness of the listener. This is not unestablished, because when the listeners want to know only the characteristic that cannot rely on the other characteristics of the cow, then in order to know it, you have applied the expression to the cow. The sound of saying "cow," as the subject, you speak of the cow by not abandoning the other characteristics of the cow, because you cast the cow as only the characteristic that can rely on the other characteristics of the cow into the consciousness of the listener. This is not unestablished, because when the listeners want to know only the characteristic that can rely on the other characteristics of the cow, then in order to know it, you have applied the expression to the cow. Now, explaining that the difference between these two sounds is the same for all objects: For all objects such as qualities and those with qualities, universals and those with universals, as the subject, there is no difference in the object of definite cognition in what is expressed by the sound that expresses the substance and the sound that expresses the entity, because the difference between these two sounds is only that they express the same meaning by abandoning or not abandoning other characteristics. Therefore, the expression does not change the meaning, because the knowable, as the subject, the meaning is what the listener wants to know according to the speaker's intention, so it has the limit of a beneficial cause for it, or
Chinese
或者是具有能成立的因的边际？ 即使用其他的因来表达也可以。表达方式不同，所表达的内容也没有差别，因为表达的词语不依赖于外在的客观事物，而是按照说话者的表达意愿和听者的理解意愿来显示意义。总结这些，显示当下意义的，对于说声音遣除其他对象的宗派来说，有法。总的来说，对于认为具有其他意义的声音是所表达的内容的方面，学派大师陈那说：“无自在故彼非有，假立故及不成立故。”这是为了消除所说的过失，因为反正没有意义不同的缘故。因此，胜论师有法，你没有自在故彼非有，假立故及不成立故，会产生这样的过失，因为在你的宗派里，种类和与种类相关的清晰等是不同的事物。这样，对于认为总的意义是声音所表达的内容的宗派来说，消除了自己所说的过失发生在自己身上的情况，显示了别人所说的过失不会发生在自己身上，而是发生在别人身上。如果反正意义相同，那么法和有法没有差别，因此第六格的词和单数用作复数，复数用作单数的语法是不合理的，如果这样说。那么语法学家等，凡是属于这些的，有法，在你的宗派里，法和有法没有差别，因此第六格的词和单数用作复数，复数用作单数等的区分，可以合理地产生不合理的争论。在你的宗派里，表达的词语不依赖于表达的意愿，而是主要由事物的力量来决定，因此主要作为表达的方式来使用。因此，对于说声音遣除其他对象的宗派来说，有法，不会产生刚才所说的争论，因为任何表达的词语都不依赖于外在的客观事物，而是自己说话者如何确定表达的方式，同样，那个意义就是表达的方式。建立“争论的种类”的论典，这个唯一的女人有法，你是众妃。
English
Or is it the edge of having a cause that can be established? Even if expressed by another cause, it is fine. There is no difference in the content expressed by the different expressions, because the words of expression do not depend on external objective things, but show the meaning according to the speaker's intention to express and the listener's intention to understand. Summarizing these, showing the meaning of the moment, for the sect that says the sound eliminates other objects, there is a dharma. In general, for the aspect that considers the sound with other meanings to be the content expressed, Master Dignāga said: "Because there is no freedom, it is not there, because it is falsely established and because it is not established." This is to eliminate the fault of what is said, because there is no different meaning anyway. Therefore, Vaiśeṣika, you have no freedom, so it is not there, because it is falsely established and because it is not established, such a fault will occur, because in your sect, the kind and the clarity related to the kind are different things. In this way, for the sect that considers the general meaning to be the content expressed by the sound, it eliminates the situation where the fault of what one says occurs on oneself, and shows that the fault of what others say does not occur on oneself, but occurs on others. If the meaning is the same anyway, then there is no difference between dharma and dharmin, so the grammar of the sixth case and the singular used as plural, and the plural used as singular is unreasonable, if you say so. Then grammarians, etc., whoever belongs to these, dharma, in your sect, there is no difference between dharma and dharmin, so the distinction between the sixth case and the singular used as plural, and the plural used as singular, etc., can reasonably produce unreasonable arguments. In your sect, the words of expression do not depend on the intention to express, but are mainly determined by the power of things, so they are mainly used as a way of expression. Therefore, for the sect that says the sound eliminates other objects, dharma, the argument just mentioned will not occur, because any word of expression does not depend on external objective things, but how the speaker himself determines the way of expression, and similarly, that meaning is the way of expression. Establishing the treatise of "Kinds of Arguments", this only woman, dharma, you are the many consorts.