Tibetan
ངེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་གསུམ། སྐུ་སོགས་མ་ངེས་པའི་ཚུལ། དེའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ལས་ལྡོག་སྟེ་མ་ངེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐུ་མ་ངེས་པ་ནི། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་སོགས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་ཡང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་མ་ངེས་པ་ནི། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་མ་ངེས་པ་ནི། གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་ལོ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཁྲི་ལ་སོགས་པར་ཅི་རིགས་སུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་མ་ངེས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མ་ངེས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་མམ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སྐུ་གང་གིས་སྲིད་པ་དང་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་བར་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་ལ་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི་ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། དེ་ནི་མཛད་པ་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སྟོན་པ་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུར་བཞག་པ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་མཛད་ཚུལ། གནས་དུས་གང་དུ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཟས་གཙང་གི་སྲས་པོ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ། འདི་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་གང་ཞེ་ན། ཐུབ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་མཚོན་ན། འོག་མིན་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ། འཛམ་བུ་གླིང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར། སྤྲུལ་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོན་པའི་དང་པོར་འོག་མིན་ནས་བྱོན་ཏེ། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་པོར་སྐྱེ་བ་ནི་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། འདི་ཁ་ཅིག་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ལས་མི་བགྲང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་དགའ་ལྡན་ནས་འཕོ་བ་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདི་དང་ཐེག་བསྡུས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་དང་། འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དང ། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་སོགས་དུ་མ་ནས་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་གཅིག་ཏུ་བགྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་གླང་པོ་ཆེའི་གཟུགས་ཀྱིས་འཛམ་གླིང་དུ་འཕོ་བ་དང་། ཡུམ་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་ལྷུམས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ན། འདི་གཉིས་འཕོས་ནས་ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་
Chinese
具有五种决定的，是报身。第四个是化身，分三部分：身体等不决定的情况，认识它的自性，特别宣说本师。第一部分是：与如前所说的具有五种决定的相反，具有五种不决定的，是化身。其中身体不决定，是因为也示现为帝释天和梵天等的形象。处所不决定，是因为安住在清净和不清净的各种刹土中。时间不决定，是因为与所化众生的显现相符，随意安住一百年和八万年等。眷属不决定，是因为有三乘的凡夫和圣者等各种各样。法不决定，是因为随意宣说三乘或一乘等。第二部分是：以任何色身，只要存在世间和虚空，就同时成办暂时和长远利益所化众生的各种事业，那个身体就是能仁的化身，它是按照事业而恒常不断的。第三部分分三部分：安立本师为化身，做十二事业的方式，在何处何时如何安住的方式。第一部分是：净饭王的儿子释迦牟尼完成了十二事业，并为众生宣说佛法，这也是佛的化身。第二部分是：什么是十二事业呢？就这位能仁的事业而言，在色究竟天现证菩提，在南赡部洲百俱胝数的地方，示现百俱胝数的化身，首先从色究竟天降临，在兜率天的处所化生为圣善白幢，这是降生。有些不把它算作十二事业的数目中，有些说从兜率天降下与后面合为一体，这是不合理的。因为这与《摄大乘论》和《经庄严论》的注释，以及《释论义明》和《中边分别论》的解释等诸多论典中，都将安住在兜率天算作一个的缘故。之后以白象的形象降临到世间，进入母亲摩耶夫人的腹中，如果归纳为十二事业，这两个可以归纳为降生后入胎。
English
The Sambhogakaya is endowed with the five certainties. The fourth is the Nirmanakaya, which has three parts: the aspect of the body and so on being uncertain, recognizing its essence, and especially explaining the Teacher himself. The first part is: contrary to the five certainties mentioned above, the one endowed with the five uncertainties is the Nirmanakaya. Among them, the body is uncertain because it also appears in the form of Indra and Brahma, etc. The place is uncertain because it resides in various pure and impure realms. The time is uncertain because it resides appropriately for a hundred years and eighty thousand years, etc., in accordance with the appearance of the beings to be tamed. The retinue is uncertain because there are various ordinary beings and noble ones of the three vehicles. The Dharma is uncertain because it teaches appropriately the three vehicles or one vehicle, etc. The second part is: whatever form body performs various temporary and long-term benefits for the beings to be tamed as long as the world and space exist, that body is the Nirmanakaya of the Sage, which is constantly continuous according to the deeds. The third part has three parts: establishing the Teacher himself as the Nirmanakaya, the way of doing the twelve deeds, and how to abide in what place and time. The first part is: Shakyamuni, the son of Shuddhodana, completed the twelve deeds and taught the Dharma to beings, this is also the Nirmanakaya of the Buddha. The second part is: what are the twelve deeds? As for the deeds of this Sage, he attained enlightenment in Akanishta, and in hundreds of millions of Jambudvipa, he manifested hundreds of millions of emanations. First, he came from Akanishta and was born as Damapa Tokkarpo in the place of Tushita, which is the manifest birth. Some do not count this as one of the twelve deeds, and some say that descending from Tushita is combined with the latter, which is unreasonable. Because this and the commentary on the Abhidharmasamuccaya, the commentary on the Sutra Ornament, the Meaningful Commentary, and the explanation of the Madhyantavibhaga, etc., all count residing in Tushita as one. Then, descending into the world in the form of an elephant and entering the womb of the mother Maya, if summarized into twelve deeds, these two can be summarized as entering the womb after descending.
Tibetan
དགོས་པར་སྣང་ངོ་། །ལུམ་བིའི་ཚལ་དུ་གློ་གཡས་པ་ནས་བལྟམས་པ་དང་། ཡི་གེ་དང་། འཕོང་དང་། གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་སོགས་བཟོ་དང་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་ལ་མཁས་པར་སྟོན་པ་དང་། ས་མཚོ་མ་དང་གྲགས་འཛིན་མ་ལ་སོགས་པའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་དགའ་བར་རོལ་བ་དང་། ཁབ་ཀྱི་གནས་ནས་ངེས་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཆུ་བོ་ནེ་ར་ཛ་ནའི་འགྲམ་དུ་དཀའ་བ་ལོ་དྲུག་སྤྱད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཤེགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་རྩ་བཏིངས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས་ནས་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྲོོད་ལ་བདུད་ཀྱི་སྡེ་མ་ལུས་པ་འཇོམས་པ་དང་། ཐོ་རངས་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཝཱ་རཱ་ན་སཱིར་ལྔ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགེ་སློང་དག་མཐའ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདོད་པ་བསོད་ཉམས་ལ་སྦྱོར་བའི་མཐའ་དང་། ངལ་ཞིང་དུབ་པར་གྱུར་པའི་མཐའ་སྟེ། མཐའ་འདི་དག་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། ངག་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། འཚོ་བ་དང་། རྩོལ་བ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས་བདེན་བཞི་ལན་གསུམ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ལ་སོགས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་རྣམས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་སྨོན་པའི་རྣམ་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་རིགས་སྣ་ཚོགས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་དང་། གྱད་ཀྱི་ཡུལ་རྩ་མཆོག་གི་གྲོང་གི་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་དྲུང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པར་གཤེགས་པར་མཛད་པ་རྣམས་ཐུབ་པའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་འཁོར་གནས་དང་ཡངས་པ་ཅན། །ཞེས་སོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་ལས་འབྱུང་སྟེ་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་གཉིས། གནས་འགྱུར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་བཤད་པ། ཡེ་ཤེས་བཞིའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་
Chinese
看來有此必要。在藍毗尼園從右脅降生，以及示現精通文字、摔跤、角力等工藝和藝術之處，以及與娑摩海母和名聞執持母等妃嬪眷屬一同歡樂嬉戲，以及從王宮出家，以及在尼連禪河邊苦行六年，以及為了示現於菩提樹心金剛座成佛之相而前往，以及在菩提樹下坐在所鋪設的草墊上，以慈愛的等持於黃昏時分摧伏所有魔軍，以及在黎明時分依止極其殊勝的第四禪定，以剎那相應的智慧現證一切法而成佛，以及在瓦拉納西對五比丘等開示說：『比丘們，這兩種極端是出家者不應趨入的，即耽著於欲樂的極端，以及使自己疲勞困頓的極端。捨棄這些極端，以中道來宣說佛法，即正見、正思維、正語、正業、正命、正精進、正念、正定這四者，是聖諦，即苦、苦之集、苦之滅、以及滅苦之道。』等等，轉了三次四諦十二行相的法輪，以及在王舍城等地，對於大乘的眷屬們，從一切法無自性開始，以希求空性的方式轉了無相的法輪，以及在各種地方，對於各種根器的眷屬們，以三相等等的方式善加分別地轉了三種法輪，以及在拘尸那揭羅城的雙娑羅樹下示現涅槃之相而前往，這些都是佛陀的十二事業。第三是，『法輪處和廣大處』等等，出自聲聞的教證，很容易理解。第二，所依智慧有二，宣說轉依的五種智慧，以及開示四種智慧的自性。第一是，一切
English
It seems necessary. (These are the twelve deeds of the Buddha, namely:) Being born from the right side in the Lumbini Grove; demonstrating expertise in crafts and arts such as writing, wrestling, and grappling; delighting and playing with the retinue of consorts such as Samudradevi and Yashodhara; renouncing the world from the royal palace; practicing austerities for six years on the banks of the Nairanjana River; going to the Vajrasana at Bodh Gaya to demonstrate the attainment of enlightenment; sitting on the mat spread under the Bodhi tree, destroying all the hosts of Mara at dusk with the samadhi of loving-kindness; relying on the fourth dhyana of utmost excellence at dawn, and becoming fully enlightened with the wisdom that is in union with a single moment, realizing all dharmas; and in Varanasi, teaching the five disciples and others: 'Monks, these two extremes are not to be approached by those who have gone forth: the extreme of attachment to sensual pleasures, and the extreme of exhausting and fatiguing oneself. Abandoning these extremes, the Dharma is taught by the Middle Way, namely, right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right concentration. These four are the noble truths, namely, suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the path leading to the cessation of suffering.' And so forth, turning the wheel of Dharma in three rounds and twelve aspects of the four noble truths; and in Rajagriha and other places, for the retinues of the Great Vehicle, beginning with the non-inherent existence of all dharmas, turning the wheel of Dharma of no characteristics in the manner of aspiring to emptiness; and in various places, for the retinues of various dispositions, turning the three wheels of Dharma, well distinguishing them by way of the three characteristics and so forth; and going to demonstrate the manner of passing into nirvana under the pair of Sala trees in the city of Kushinagar. The third is, 'The place of the wheel of Dharma and the vast place,' and so forth, which comes from the teachings of the Shravakas and is easy to understand. Second, the dependent wisdom has two aspects: explaining the five wisdoms of transformation, and showing the nature of the four wisdoms. The first is, all