Tibetan
པའི་ལྡོག་པ་ནས་བཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམས་པད་མའི་འདབ་མ་ལྟར་མ་འདྲེས་པར་རྟོགས་པའི་ལྡོག་པ་ནས་བཞག་གོ །བཞི་པ་ནི། དེས་གཟུགས་སོགས་སྒོ་ལྔའི་སྣང་བ་ལ་ཡོད་པ་སྒྱུར་མེད་པ། སྤྲུལ་པ་སོགས་དགའ་རྒུར་དབང་བྱེད་པའི་ལྡོག་པ་ནས་བཞག་གོ །དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན། ཀུན་གཞི་དང་། ཉོན་ཡིད་དང་། ཡིད་ཤེས་དང་། དབང་ཤེས་གནས་གྱུར་པ་ལས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པར་འཇོག་ཅིང་། ཇི་ལྟར་སོ་སོར་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་ཀུན་གཞི་དང་འཇུག་ཤེས་ཐ་དད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་ཡང་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་རྣམས་རྫས་ཐ་དད་པར་བཞེད་ཀྱང་། འདིར་ཀུན་གཞི་དང་། ཉོན་ཡིད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དེ་གནས་འགྱུར་བའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་བཞེད་པས། ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ངེས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མཉམ་རྗེས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཐུགས་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། རྫས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ལ་བསམས་ནས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱང་། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྣང་བའི་ཆ་མ་འདྲེས་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ལྡོག་པ་ནས། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ལྡོག་པ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཀྱང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞག་ཅེ་ན། སློབ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི། བློ་གཅིག་གིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཉམ་གཞག་གི་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་
Chinese
从遣除的角度安立。第三是，从遣除了知如幻显现的自性，如莲花瓣般不混杂的角度安立。第四是，从遣除了色等五根的显现是不可变的，化身等能自在喜忧的角度安立。对此，如承认八识聚的唯识宗那样，认为阿赖耶识、染污意、意识和五根识转依后，次第安立为如镜智等。如异生位时，阿赖耶识和转识是不同的，成佛时也认为如镜智和其余三种智慧是实体不同的。但在此不承认阿赖耶识和染污意，因此不认为其转依的如镜智和平等性智，所以从遣除的角度区分四智是合理的。二是，这四智也从对境的角度决定为如所有和尽所有智两种。它们所要完全断除的法，决定为法性尽所有和法性如所有两种。这些也是从遣除的角度安立，而不是实体，因为佛地没有俱生和后得的差别，因为没有不恒时安住于等性的意。如果问：如所有境和尽所有境的两种智慧不会相违吗？如果从实体的角度来说，这仅仅是意愿，因为二谛的自性无别。如果从遣除的角度考虑，即使两种智慧无二，也仅仅是体性不同，从不混杂地完全断除缘起如幻显现之分的角度，安立为尽所有智；从完全断除空性离戏的角度，安立为如所有智。这样，为什么不从遣除的角度将学道的智慧也安立为两种智慧呢？因为在学道时，一个心识不能完全断除两种真谛的自性，因为没有脱离执着二谛为异体的垢染。因此，即使等持的法如幻象般被确定为对境，但它们的自性不混杂
English
It is established from the perspective of negation. The third is that it is established from the perspective of negating the understanding of the divisions within the illusion-like appearance itself, unmixed like lotus petals. The fourth is that it is established from the perspective of negating that the appearance of the five senses, such as form, is immutable, and that emanations and the like have mastery over joy and sorrow. In this regard, according to the Mind-Only school, which accepts the eight consciousness aggregates, the Alaya consciousness, afflicted mind, consciousness, and five sense consciousnesses are transformed and sequentially established as mirror-like wisdom and so on. Just as in the state of ordinary beings, the Alaya consciousness and the active consciousness are different, so too in the state of Buddhahood, it is asserted that mirror-like wisdom and the other three wisdoms are different entities. However, here, since the Alaya consciousness and afflicted mind are not accepted, the mirror-like wisdom and the wisdom of equality, which are their transformations, are not accepted. Therefore, it is reasonable to differentiate the four wisdoms from the perspective of negation. Secondly, these four wisdoms are also definitely two wisdoms from the perspective of the object: the wisdom of knowing suchness and the wisdom of knowing all that exists. The phenomena to be completely eliminated by them are definitely two: all that exists of phenomena and suchness of phenomena. These are also established from the perspective of negation, not as entities, because there is no difference between coemergent and subsequent in the ground of Buddhahood, because there is no mind that does not constantly abide in equanimity. If you ask: Will the two wisdoms, the object of suchness and the object of all that exists, not contradict each other? If considered from the perspective of entity, it is merely a wish, because the nature of the two truths is inseparable. If considered from the perspective of negation, even though the two wisdoms are non-dual, they are merely different in characteristics. From the perspective of completely distinguishing the aspects of dependent arising, illusion-like appearances without mixing, it is established as the wisdom of knowing all that exists; from the perspective of completely cutting off emptiness, free from elaboration, it is established as the wisdom of knowing suchness. Thus, why is the wisdom of the path of learning not also established as two wisdoms from the perspective of negation? Because during the path of learning, a single mind cannot completely cut off the nature of both truths, because it has not separated from the defilement of grasping the two truths as different. Therefore, even if the object of meditative equipoise is determined to be like an illusion, their nature is not mixed.
Tibetan
པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ས་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མཁྱེན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སློབ་ལམ་དུ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་པ་ན་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཕྲིན་ལས་ནི། བྱ་བ་ལས་ལ་ཡོད་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཆོས་སྐུ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་དགེ་ལེགས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་དགོད་པ་དང་། ལམ་ལ་དགོད་པ་སོགས་ཉེར་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ལས་དེ་དག་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ནུས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། རྟེན་སྐུ་བཞི། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། ཁྱད་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས། ཐུགས་རྗེའི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་བསྡམས་པས། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་གནས་གྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་སོགས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ། བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པས་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་སོ། །གསུམ་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་སྐུ་ལ་བཞི་སྟེ། མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་ཚུལ། གནས་གྱུར་གྱི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཚུལ། མཚན་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཀུན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཟག་པ་མེད་པའི་གནས་གྱུར་པ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཚན་
Chinese
不能完全断定，因为它是针对初地智慧的所有法。因为这将导致知晓一切所知。后得清净的世间智慧不能完全断定法性如何，因为它带有分别的垢染。因此，在学道位上，如所有和尽所有智二者是各不相同的。成佛时，因为没有执着二谛为异体的垢染。无二智慧如幻化般，能够完全断定二谛的体性。第三是事业：有作用于事和作用于作者两种，第一种是：法身在所化众生的相续中成办增上生和决定胜的善妙，也就是安立于道之所依和安立于道等二十七种。第二种是成办那些事业的能力，也就是能力与法身无别之故，是法身的自性。第二、支分之义方面：所依四身，能依五智，特殊功德之聚，大悲事业的进入方式。第一、四身方面：自性身，法身，报身，化身。第一是：三门的不相顺品被遮止，能胜佛陀薄伽梵的自性身具有三种特点：如此具有的特点是获得处所转变究竟的功德等无漏法，离别的特点是二障的习气完全清净，自性的特点是那些无漏法的自性从本初以来就是无生的体性。其中，第一点将声闻缘觉的涅槃区别开来。第二点将十地菩萨区别开来。第三点将有法之其余三身区别开来。第二、法身有四种：相的确定，与异熟蕴分离的方式，获得处所转变智慧的方式，名称意义的异名显示。第一是：所有心和心所，在佛地转变为无漏的处所，无二智慧的类别
English
It cannot be completely determined, because it is directed towards all dharmas of the wisdom of the first ground. Because this would lead to knowing all knowable things. Subsequent pure worldly wisdom cannot completely determine the nature of reality, because it is accompanied by the defilement of conceptualization. Therefore, on the path of learning, the wisdoms that know reality as it is and as many as it is are only different. When one becomes a Buddha, it is because there is no defilement of grasping the two truths as different entities. Non-dual wisdom, like an illusion, is able to completely determine the nature of both truths. The third is activity: there are two types, acting on the object and acting on the agent. The first is: the Dharmakaya accomplishes the goodness of higher realms and definite goodness in the continuum of beings to be tamed, which are twenty-seven kinds such as establishing on the basis of the path and establishing on the path. The second is the ability to accomplish those activities, that is, because the ability is non-different from the Dharmakaya, it is the nature of the Dharmakaya. Second, in terms of the meaning of the limbs: the basis is the four bodies, the dependent is the five wisdoms, the collection of special qualities, and the way in which compassionate activity enters. First, regarding the four bodies: the Svabhavikakaya, the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. The first is: by preventing the dissimilar aspects of the three doors, the Svabhavikakaya of the victorious Buddha Bhagavan has three characteristics: the characteristic of having is the attainment of the qualities of the ultimate transformation of the state and other uncontaminated dharmas, the characteristic of separation is the complete purification of the habitual tendencies of the two obscurations, and the characteristic of nature is the nature of those uncontaminated dharmas, which from the beginning is the nature of being unborn. Among them, the first distinguishes from the Nirvana of Hearers and Solitary Realizers. The second distinguishes from the Bodhisattvas of the tenth ground. The third distinguishes from the remaining three bodies of the subject of dharma. Second, the Dharmakaya has four aspects: the determination of the characteristics, the way of separating from the aggregates of Vipaka, the way of attaining the wisdom of transformation of the state, and the display of the different names of the meaning of the name. The first is: all minds and mental factors, transformed into uncontaminated states in the Buddha-field, the category of non-dual wisdom.