Tibetan
་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྟོགས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་གསུམ་ནི་རང་དོན་ནོ། །གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མཁྱེན་པའོ། །རང་གིས་མཁྱེན་པ་ལྟར་གཞན་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་ནི་བརྩེ་བའོ། །མཁྱེན་བརྩེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པ་ནི། ནུས་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་དེ་ནི་གཞན་དོན་ནོ། །ཡང་བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་དེ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི། །གང་ཞིག་གང་གི་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཞེས་པ་ལྟར། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་དེ་ལ་བསམ་མེད། གཉིས་མེད། རྟོག་མེད་གསུམ་ནི། གང་ཟག་གི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་མུ་བཞིར་རྟོག་གེས་བརྟགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གསུམ་ནི། གང་གིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། གནས་ལུགས་མཐོང་བའི་གེགས་ཀྱི་མུན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་དགེ་འདུན། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། །ཅེས་པ་ལྟར། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་རྟོགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བཞི། བསྟན་པ་དང་བསྟན་འཛིན་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། ཁྱད་པར་དུ་ལུང་ཆོས་སྤོབས་པ་བཞི་ལྡན་དུ་བཤད་པ། སྒྲ་དོན་འབྲེལ་བ་ལུང་ཆོས་སུ་སྒྲུབ་པ། ལམ་འགོག་འབྲེལ་བ་རྟོགས་ཆོས་སུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དམ་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས། ལུང་གི་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་འགོག་ལམ་གཉིས། དེ་ལ་
Chinese
因为它远离了生住灭三者。任运自成是因为断除了二障及其习气，是法身的自性。不为他缘所知是因为是各自自证智慧所证知的。这三者是自利。通达这三者是自生智慧，是为知。如自己所知般向未证悟者宣说，是为悲。以知悲二者摧毁他者之苦及其因，是为力，这三者是利他。又如是说，无思无二无分别，清净明亮对治品，何者离于何者贪，二谛体性即是法。如是，具足八功德的清净之二谛体性即是法宝，其中无思，无二，无分别这三者是，远离有情之贪执的灭谛，因为于四边无法以分别念思量，以及远离业与烦恼二者，并且没有不如理作意的分别念。清净明亮对治品这三者是，以何者远离贪执之道谛，因为远离不相顺品而清净，以及使如所有和尽所有的所知之真实性显现，并且是对治见实相之障碍的黑暗。 又是僧伽，如所有尽所有之中，以智慧观照清净故，具慧不退转之众，具足无上功德性。如是，以自性光明之心证悟如所有，以及见一切有情皆具法界自性之如来藏，具足如尽所有之智的菩萨圣者不退转之众，这些是大乘的范畴。第二是法宝有四点，分为教法和持教者二者，特别是说教法具有四种无畏，成立声与义相关联为教法，以及阐述道与灭相关联为证法。第一点是，正法有两种，教法是三藏，证法是道和灭。
English
Because it is free from the three characteristics of arising, abiding, and ceasing. Being spontaneously accomplished means that it is the nature of the Dharmakaya because it has abandoned the two obscurations along with their habitual tendencies. Not being understood by others means that it is to be realized by the wisdom of one's own individual awareness. These three are for one's own benefit. Comprehending these three through self-arising wisdom is knowing. Showing those who have not realized it as one has realized it oneself is compassion. Destroying the suffering of others and its causes with these two, knowledge and compassion, is power; these three are for the benefit of others. Furthermore, as it is said: "Without thought, without duality, without conceptualization, the side of purity, clarity, and antidote, whatever is free from attachment to whatever, that which has the nature of the two truths is the Dharma." Thus, the Dharma Jewel, which has the nature of the two truths of complete purification and possesses eight qualities, is such that the three, without thought, without duality, and without conceptualization, are the Truth of Cessation, which is free from the attachment of beings, because it cannot be examined by conceptual thought in four ways, and because it is free from both karma and afflictions, and because it is without the conceptualization of improper attention. The three aspects of purity, clarity, and antidote are the Truth of the Path, by which one is free from attachment, because it is pure by being free from opposing factors, and because it makes clear the suchness of all knowable things as they are and as many as they are, and because it acts as an antidote to the darkness that obstructs the seeing of reality. Furthermore, the Sangha: "Among all things as they are and as many as they are, because of the purity of wisdom's vision, the assembly of wise ones who do not turn back, possess unsurpassed qualities." Thus, the assembly of noble Bodhisattvas who do not turn back, possessing the wisdom of knowing all things as they are by realizing that the mind is naturally luminous, and seeing all sentient beings as having the essence of the Tathagatagarbha, the nature of the Dharmadhatu, possessing the wisdom of knowing all things as many as they are; these are within the scope of the Mahayana. Secondly, the Dharma Jewel has four points: dividing it into the Teaching and the Holders of the Teaching, especially explaining that the Teaching possesses four confidences, establishing the connection between sound and meaning as the Teaching, and explaining the connection between the Path and Cessation as the Realization. The first point is that there are two aspects of the sacred Dharma: the Teaching is the three pitakas, and the Realization is the two, the Path and Cessation. To that,
Tibetan
ལུང་གི་ཆོས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི། སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ནི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུང་གང་ཞིག་བརྗོད་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་ཞིང་། བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་འབྲེལ་ལ་བྱེད་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གསུང་གང་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་དེ་ནི་དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་མཚན་ཉིད་དེ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པ་མིང་། ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ཚིག །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་སོགས་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་སྒྲ་སྤྱིར་སྣང་བ་ནི་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ལ། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་དོན་སྤྱིར་སྣང་བ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞིང་། བརྗོད་བྱེད་སྒྲ་དང་བརྗོད་བྱ་དོན་འབྲེལ་ཞིང་མི་བསླུ་བ་ནི། ཚད་མར་གྱུར་པའི་ལུང་ཡིན་ལ། དེ་དག་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཚིག་ཙམ་ནི། ལུང་མ་བསྟན་ཏེ་ཚིག་ལྟར་སྣང་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པས་བསྡུས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་པས། ལམ་ལྔ་བསྒྲོད་དེ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་འཕགས་པ་རྣམས་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པས་སྐྱབས་གནས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་བྱ་ནི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བློ་གཏོད་ཅིང་། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ལྷ་གཞན་ལ་སྟོན་པར་མི་བཟུང་། དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་མི་བྱ། དགེ་འདུན་མ་ཡིན་པ་ལ་གྲོགས་སུ་མི་བཟུང་སྟེ། མདོ་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྟེན་དང་། རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྨོན་པའི་སེམས་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ལྷ་དང་ཀླུ་སོགས་དག་ལ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ། སེམས་འཆད་པ་ན་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ཀླུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གིས་སེམས་བསྐྱེད
Chinese
执持经教之法，即是宣说三藏；执持证悟之法，即是修持三学。第二，凡经教所诠之义，与二谛之义相符，所诠之法，名、句、文之组合清净，且与断除三界一切烦恼之作用相关联，凡宣说寂静涅槃之利益者，乃是如来佛陀之语；反之，若不具备此等特征，则非佛陀之语。第三，仅示事物之体性者为名，显示差别者为句。ཨཱ་ལི་(藏文，梵文天城体：अलि，梵文罗马拟音：ali，汉语字面意思：阿黎)ཀཱ་ལི་(藏文，梵文天城体：कलि，梵文罗马拟音：kali，汉语字面意思：嘎黎)等字母之显现，乃是普遍之声音，此为所诠之法；无常、痛苦等普遍之义，乃是所诠之义。所诠之声音与所诠之义相关联且不欺骗，即是成为量之经教；若仅是彼此不相关联之词句，即是未被阐明之经教，仅是看似词句而已。第四，四念住等三十七菩提分法，由有学与无学所摄持，即是证悟之法。第三，僧宝：如大小乘经典中所说，依三学而修学，由此证悟五道之圣者，即是僧宝。因了知而生起信心，故对皈依处不会动摇。皈依之学处：任何时候都应信赖三宝，精勤供养三宝；皈依三宝后，不应再信奉其他天神，不应将非正法视为正道，不应将非僧众视为道友。如经中所说：“凡皈依佛者……”等等。第二，发菩提心。分总说和支分两方面。首先，分发心之所依和自性两方面。首先，愿菩提心可于具大乘意乐且欲证得佛果之天、龙等众生相续中生起。如宣说发心时，诸天子发菩提心，以及《海龙王请问经》中记载，两万一千龙众发菩提心。
English
To uphold the Dharma of scripture is to speak of the Three Baskets; to uphold the Dharma of realization is to accomplish the Three Jewels of training. Secondly, any scripture whose expressed meaning accords with the meaning of the two truths, whose expressing Dharma, the collection of names, sentences, and letters, is perfectly pure and connected with the function of abandoning the afflictions of the three realms, and whose speech reveals the benefits of peaceful Nirvana, is the speech of the righteous Buddha. Conversely, if it does not possess these characteristics, it is other than the speech of the Buddha. Thirdly, that which merely shows the essence of a thing is a name; that which shows the distinction is a sentence. The appearance of letters such as Āli (藏文，梵文天城体：अलि，梵文罗马拟音：ali，汉语字面意思：阿黎) and Kāli (藏文，梵文天城体：कलि，梵文罗马拟音：kali，汉语字面意思：嘎黎) as a general sound is the expressing Dharma; the appearance of impermanence, suffering, etc., as a general meaning is the expressed meaning. The expressing sound and the expressed meaning are related and not deceptive, which is the scripture that has become a valid means of knowledge. Those mere words that are unrelated are unelucidated scriptures, merely appearing as words. Fourthly, the thirty-seven factors of enlightenment, such as the four mindfulnesses, gathered by those who are learning and those who are not learning, are the Dharma of realization. Thirdly, the Sangha Jewel: As it is said in the scriptures of the Great and Small Vehicles, those noble ones who, by training in the three trainings, ascend the five paths and generate realization are the Sangha Jewel. Because they know and gain faith, they do not waver in their refuge. The precepts of taking refuge are: at all times, rely on the Three Jewels and strive to make offerings to the Three Jewels; having taken refuge in the Three Jewels, do not rely on other gods, do not take non-Dharma as the path, and do not take non-Sangha as friends. As it is said in the sutra, "Whoever goes for refuge to the Buddha..." and so on. Secondly, on generating the mind of enlightenment, there are two aspects: general and specific. First, regarding the basis and nature of generating the mind. First, the mind of aspiration can arise even in gods, nagas, and others who are devoted to the Great Vehicle and desire to attain Buddhahood. As it is said, when explaining the mind, the sons of the gods generated the mind of enlightenment, and in the Questions of the Ocean, twenty-one thousand nagas generated the mind of enlightenment.