Tibetan
ལེའུ་དྲུག་པ། ལེའུ་དྲུག་པ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ། ཐེག་པ་གོང་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་སྤྱིའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཐུན་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ། དེ་ལ་ཆོས་བཤད་ཉན་བྱ་བ་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྤྱོད་བཅུ་སྐྱོང་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་བསྟེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། བསྟེན་བྱའི་སློབ་དཔོན་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། དོན་ནི། ལམ་སྒྲུབ་པའི་ཐོག་མར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བགྱི་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ལོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟག་པར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པར་བགྱི་སྟེ། རྒྱལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་མང་པོས་ཞི་བ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི། འདིར་ཐར་པའི་ལམ་སྟེ། སྲིད་པའི་ཉེས་པ་མ་ལུས་པ་ཚངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། བཤེས་གཉེན་གང་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས། དུལ་བ། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཞི་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཉེ་བར་ཞི་བ། སློབ་མ་ལས་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ། གཞན་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བས་བརྩོན་པ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ལུང་གིས་ཕྱུག་པ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་ལ་སྨྲ་ཞིང་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་མཁས་པ། ཟང་ཟིང་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་སློབ་མ་ལ་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྤངས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་ཞེས་རྒྱན་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཆོས་དེ་ཇི་ལྟར་བཤད་ཚུལ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན། འཆད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སློབ་མའི་བློ་བཅོས་ཚུལ། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་རྗེས་སུ་བཟུང་ཚུལ། མན་ངག་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་ན། སློབ་མ་འགའ་ཞིག་བདག་ལྟ་བུས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་ག་ལ་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པ་ལ། ཞུམ་བཅས་རྩོལ་བ་དོར་བ་ལ། །ཕོངས་ལས་ཐར་པ་ཡོད་དམ་ཅི ། །ཞེས་སོགས་ཞུམ་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མིར་གྱུར་པ། །ཚད་མེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དེའི་ཕྱིར། །ཞུམ་པ་དང་དུ་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་འདོད་དོན་གྱི་ཕྱིར་ལ་འཕྲོ་ཞིང་རྒོད་པ་ལ། དགེ་བ་ལ་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བ་ལ་འཁོར་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ་དང་། འགའ་ཞིག་སེམས་ནང་དུ་བྱིང་ཞིང་རྨུགས་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་ཐར་བཤད་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་བཤད་ནས་ཉན་དུ་གཞུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། བློ་ཅན་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་རྣམས་ལ་ཟབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་ཐབས་བཤད་ཅིང་། བློ་ཆུང་བ་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་ལ། རྗོད་བྱེད་བཟུང་བདེ་བ་ཚིག་མདོར་བསྡུས་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་གོ་སླ་བ་དང་དགེ་བ་བཅུ་དང་། མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་མངོན་མཐོའི་ཆོས་ཙམ་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་རྒྱས་པར་འཆད་པར་འདོད་ན། བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལྔའི་སྒོ་ནས་བཤད་དོ། །ཐོག་མར་གཞུང་ལ་རྟོགས་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག །གཞུང་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་བསྟན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དགོས་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གཞུང་གོང་འོག་གི་བརྗོད་བྱ་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྡུས་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་མན་ངག་གཞུང་གི་ཚིག་རེ་རེ་ནས་འགྲེལ་པའི་ཚིག་དོན་བསྟན་ནོ། །དེའི་ཚིག་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམ་མི་འགལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཚམས་སྦྱོར་བསྟན་པ་དང་། ཚིག་དང་དོན་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་རྒལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བསྙད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་མཐའ་དྲུག་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། བཤད་བྱའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལའང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་གཉིས། སྒྲ་ཇི་བཞིན་དང་། ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་གཉིས། དགོངས་དགོངས་མིན་
Chinese
第六章。 第六章。 第二总义。 上乘不共之道有三： общей сложности, это предварительная практика общего пути, определение природы пути и практика ветвей пути для блага других. 第一部分有三： благоприятные условия, опора на добродетельного друга, слушание и объяснение Дхармы, и практика десяти видов поведения, соответствующих Дхарме. 第一部分有两个： причина, по которой нужно полагаться на учителя, и определение учителя, на которого следует полагаться. 第一部分是： 为了 показать, что опора на святую личность является главным для развития благородного пути. В Письме другу говорится: Опора на добродетельного друга и т. д. Смысл в том, что в начале практики пути следует полагаться на святую личность. Будда сказал, что опора на добродетельного друга является причиной полного завершения целомудрия. Как сказано в сутре: Ананда, вот что это такое: добродетельный друг и добродетельный товарищ — это полное завершение целомудрия. Почему? Ананда, существа, подверженные рождению, полагаясь на добродетельного друга, полностью освобождаются от рождения. Поэтому следует всегда полагаться на святую личность, подобно тому, как многие существа обрели покой, полагаясь на победителя. Здесь целомудрие — это путь к освобождению. Поскольку все недостатки существования устраняются ради целомудрия и нирваны. 第二部分是： Каковы характеристики святой личности? Учитель, превосходящий других, обладает дисциплиной нравственности, поэтому он укрощен. Он обладает дисциплиной ума, поэтому он умиротворен. Он обладает дисциплиной мудрости, поэтому он близок к умиротворению. Он обладает достоинствами понимания и реализации, превосходящими учеников. Он усерден в делах для блага других. Он богат учениями Трех корзин. Он полностью постигает истинную природу реальности и говорит другим в соответствии со своим постижением, и искусен в общении. Он не смотрит на материальные блага и обладает природой любви к ученикам. Следует полагаться на того, кто отказался от усталости в произнесении наставлений и последующих наставлений. Так сказано в Украшении. 第二部分有三： как объясняется Дхарма, природа Дхармы, которую следует объяснять, и разделение Трех корзин, которые объясняют. 第一部分有三：
English
Chapter Six. Chapter Six. Second General Meaning. There are three uncommon paths of the Higher Vehicle: In general, it is the preliminary practice of the common path, the determination of the nature of the path, and the practice of the branches of the path for the benefit of others. The first part has three: favorable conditions, reliance on a virtuous friend, listening to and explaining the Dharma, and cultivating the ten kinds of conduct that are in accordance with the Dharma. The first part has two: the reason why one should rely on a teacher, and the identification of the teacher to rely on. The first part is: To show that reliance on a holy person is the main thing for developing the noble path. In the "Letter to a Friend" it says: "Relying on a virtuous friend" etc. The meaning is that at the beginning of the practice of the path, one should rely on a holy person. The Buddha said that reliance on a virtuous friend is the cause of the complete fulfillment of celibacy. As it is said in the sutra: "Ananda, this is it: a virtuous friend and a virtuous companion is the complete fulfillment of celibacy." Why is that? Ananda, beings who are subject to birth, relying on a virtuous friend, are completely liberated from birth." Therefore, one should always rely on a holy person, just as many beings have attained peace by relying on the Victor. Here, celibacy is the path to liberation. Because all the faults of existence are abandoned for the sake of celibacy and nirvana. The second part is: What are the characteristics of a holy person? A teacher who is superior to others, possessing the discipline of morality, is therefore tamed. Possessing the discipline of mind, he is therefore pacified. Possessing the discipline of wisdom, he is therefore close to pacification. He possesses the qualities of understanding and realization that are superior to the students. He is diligent in activities for the benefit of others. He is rich in the teachings of the Three Baskets. He fully realizes the true nature of reality and speaks to others according to his realization, and is skilled in communication. He does not look at material gains and possesses the nature of love for the students. One should rely on one who has abandoned weariness in uttering instructions and subsequent instructions. So it is said in the "Ornament." The second part has three: how the Dharma is explained, the nature of the Dharma to be explained, and the division of the Three Baskets that explain. The first part has three:
Chinese
调伏学徒心智之法，随应根器利钝之法，以及广说口诀之法。第一，再者，当上师讲解殊胜佛法时，有些学徒会灰心丧气，心想像我这样的人怎么可能成就解脱和一切智智呢？对于那些灰心丧气、放弃努力的人，（经文说：）“从贫困中能有解脱吗？”等等，说明灰心的过患。又说：“既然众生成为人，每个无限的刹那，都能获得圆满菩提，因此，不应接受灰心。”等等，以此来提升他们的心志。有些学徒为了世俗目的而散乱放逸，对于那些不能用于善行的，则指出轮回总的以及个别的过患。对于那些内心沉溺昏昧的人，则讲述佛陀和菩萨的传记等奇妙的故事，让他们听闻。第二，对于那些有智慧、堪为深奥法器的人，讲解深奥的空性以及广大的六度等，作为获得解脱和一切智智的方法。对于那些智慧浅薄、不堪为深奥法器的人，则讲解容易理解的简短语句，以及容易明白的内容，如十善和十不善等，只讲解增上生的法。第三，如果想要广讲经和论，则通过五种讲解方法的口诀来讲解。首先，是具足正见者进入经论的支分，说明对经论进行闻思的阶段和最终的目的。之后，为了理解那个目的，以总体的方式展示经论前后所讲的内容，并说明其概括的意义。在那之后，为了容易理解概括的意义，讲解经论中每个词的词义。为了使词句的前后顺序不相违背，说明前后句的关联，并且为了辨别词义是否合乎逻辑，通过辩论来确定，从而进行讲述。第二，关于所讲之法的自性，分为两种。第一，确定六种边际，即所讲的经等也有不了义和了义两种，字面意义和非字面意义两种，密意和非密意。
English
The method of taming the minds of disciples, the method of accommodating sharp and dull faculties, and the method of extensively explaining the oral instructions. First, when the teacher explains the sacred Dharma, some disciples become discouraged, thinking, "How can someone like me achieve liberation and omniscience?" To those who are discouraged and give up effort, (the scriptures say,) "Is there liberation from poverty?" etc., pointing out the faults of discouragement. It also says, "Since sentient beings have become human, in each infinite instant, they can attain perfect enlightenment, therefore, one should not accept discouragement," etc., thereby uplifting their minds. Some disciples are distracted and frivolous for worldly purposes. For those who cannot be used for virtuous deeds, the general and specific faults of samsara are pointed out. For those who are immersed in dullness, the biographies of Buddhas and Bodhisattvas are told, and they are made to listen to these wonderful stories. Second, for those who are wise and capable vessels for the profound, the profound emptiness and the vast six perfections, etc., are explained as methods for attaining liberation and omniscience. For those who are of shallow intelligence and incapable vessels for the profound, easy-to-understand concise phrases and easy-to-understand contents, such as the ten virtues and ten non-virtues, etc., are explained, only explaining the Dharma of higher rebirth. Third, if one wants to extensively explain the sutras and treatises, one explains them through the oral instructions of five methods of explanation. First, it is the branch of those with realization entering the scriptures, explaining the stages of listening, thinking, and meditating on the scriptures and the ultimate purpose. After that, in order to understand that purpose, the content of the scriptures before and after is shown in a general way, and the summarized meaning is explained. After that, in order to easily understand the summarized meaning, the meaning of each word in the scriptures is explained. In order to prevent the order of the words from contradicting each other, the connection between the previous and subsequent sentences is explained, and in order to determine whether the words and meanings are logical or not, it is determined through debate, and then explained. Second, regarding the nature of the Dharma to be explained, there are two types. First, determining the six limits, that is, the sutras, etc., that are being explained also have two types: provisional meaning and definitive meaning, literal meaning and non-literal meaning, and intentional and non-intentional.