Tibetan
།སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་ཅིང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་སྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་ལོག་སྒྲུབ་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར། ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བརྟེན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདི་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ན། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་མངོན་དུ་མཐོང་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་ཤིང་། སྙིང་རྗེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་ན་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་དང་འབྲེལ་བས་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཡང་ས་ལས་རིང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་དང་། འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར། །མི་གཡོ་བའི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར། མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་ལ་བརྩོན་པའི་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར། ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བློ་བཟང་། །ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །ཅེས་པ་ལྟར། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་བློ་གྲོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ས་དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་། སྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་ཆོས། ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཞེས་པ་ལྟར། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པའི་ཕྱིར། ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དང་། ས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། ས་གཞན་ལྷག་མ་སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་བཅུ་པོ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་རྫོགས་པ་ནས་བཅུ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་རྫོགས་པའི་བར་ཅི་རིགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ས་བཅུ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་རྒྱ་ཆེར་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས་གསུངས་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང ། ཡོངས་སྦྱོང་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་གསུངས་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཡི་གེ་མང་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་འཕགས་ལམ་ལ་གཉིས། འཕགས་ལམ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ལམ་གྱི་བྱེད་ལས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་
Chinese
如是说：“令诸有情皆成熟，亦为守护自心故，具慧者亦难调伏，是故名为难调伏。” 如是，令有情成熟，且以彼之邪行不令自心烦恼，故胜于极难之事。故第五地名为难调伏。 “依于般若波罗蜜多，轮回以及寂灭，此二现证故，说名现证地。” 如是，现见轮回与寂灭二者之过患功德，以智慧不住于轮回之边，以悲心不住于寂灭之边，故第六地名为现证地。“为与唯一道相连故，是故立为远行地。” 如是，为与唯一道之第八地相连故，远离轮回与寂灭之悬崖，故第七地名为远行地。“由二作意不动故，是故立为不动地。” 如是，由有相与无相之二作意不动故，第八地名为不动地。“各别正知智贤善，此地是为善慧地。” 如是，因具足各别正知之圆满智慧，故第九地名为善慧地。“如云二者虚空法，以遍布故名法云。” 如是，为于所化诸众降下法之雨故，第十地名为法云。彼等十地中，初地极喜地是见道，其余诸地则成修道。第二者，彼等十地之自性是十度圆满，当知从初地以布施度圆满至第十地以智慧度圆满，如是各别。第三者，十地之断证与功德等，广于《金光明经》中宣说，故当观彼；而诸清净之差别，则于《现观庄严论》中宣说，故当观彼；此处以恐字多故未书写。第二 圣道分二，圣道之体相与显示道之作用。初者
English
As it is said, "Making all sentient beings mature, and also for protecting one's own mind, even the wise find it difficult to tame, therefore it is called Difficult to Tame." Thus, making sentient beings mature, and not causing one's own mind to be afflicted by their wrongdoings, therefore surpassing the extremely difficult task. Hence, the fifth ground is called Difficult to Tame. "Relying on the Perfection of Wisdom, cyclic existence and nirvana, since these two are directly realized, it is said to be the Ground of Direct Realization." Thus, directly seeing the faults and virtues of both cyclic existence and nirvana, not abiding on the extreme of cyclic existence with wisdom, and not abiding on the extreme of nirvana with compassion, therefore the sixth ground is called Direct Realization. "Because it is connected with the one path, therefore it is considered the Far-Going Ground." Thus, because it is connected with the eighth ground of the one path, being far gone from the precipice of cyclic existence and nirvana, therefore the seventh ground is called Far-Going. "Because it is not moved by two conceptions, therefore it is considered the Immovable Ground." Thus, because it is not moved by the two conceptions of sign-bearing and signless, the eighth ground is called Immovable. "Individual Correct Knowledge, good intelligence, that ground is the Ground of Good Intelligence." Thus, because it is endowed with the perfection of individual correct knowledge, the ninth ground is called Good Intelligence. "Like clouds, the two are the Dharma of the sky, because of pervading, it is called Dharma Cloud." Thus, because it rains down the Dharma on those to be tamed, the tenth ground is called Dharma Cloud. Among those ten grounds, the first ground, the Extremely Joyful Ground, is the path of seeing, and the other remaining grounds become the path of cultivation. The second is that the nature of those ten grounds is the complete perfection of the ten perfections, and it should be known that from the first ground being perfected by the perfection of generosity to the tenth ground being perfected by the perfection of wisdom, each is appropriate. The third is that the abandonment, realization, and qualities of the ten grounds are extensively taught in the Noble Golden Light Sutra, so one should look there; and the distinctions of complete purification are taught in the Ornament for Clear Realization, so one should look there; here, I have not written it because I fear many letters. Second, the Noble Path has two aspects: identifying the Noble Path and showing the function of the path. The first
Tibetan
ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྫོགས་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་གི་རྟོགས་པ་ལྟར། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་གོ །རྟོགས་པ་ནི་རང་གི་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བས་གཞན་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ལས་དང་། འཚོ་བ་རྣམས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། རང་ལ་གཞན་ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །རྩོལ་བ་ནི། སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཡན་ལག །དྲན་པ་ནི་བྱིང་རྒོད་སྤོང་བའི་ཡན་ལག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པར་གེགས་བྱེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ཡན་ལག་གོ །ལྔ་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ། མཐར་ཕྱིན་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། འཚོ་བ་གསུམ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའོ། །ལྟ་བ། རྟོག་པ། རྩོལ་བ་གསུམ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་འདུས་བྱས་ནི། རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཕུང་པོའོ། །ཟད་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་བྱང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་པོ་གསུམ་ནི་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བར་སྣང་། དྲི་མ་གདོད་མ་ནས་ཟད་པ་ལ་ཟད་པ་དང་། གདོད་མ་ནས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ཟད་པ་ལ་ཟད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བསྡུས་པ་སྒོམ་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། མི་སློབ་པའི་ལམ་ཡིན་ཅེས་པ་ནོར་བའོ། །གསུམ་པ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གཞན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །སྙན་པ་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ཤིང་། །དོན་སྤྱོད་པའི་བག་
Chinese
是。正见等八圣道支的修道之支圆满之理，前面已经说过了。第二是，正见是在等持中如自己所证悟的那样，后得位中完全断除之支。正思是在自己所证悟的那样向他人宣说的语，从各方面策发使他人理解之支。正语、正业和正命，按顺序是，使自己相信他人之见、戒律和清净的活命之支。正勤是，断除修断烦恼之支。正念是，断除掉举和沉没之支。正定是，断除成就殊胜功德之障碍的等持之障碍之支。第五，无学道有二，解脱蕴五，显示究竟道之体性。第一是，无学位的正语和，业边和，活命三种是无漏戒蕴。正念和正定之蕴。见、思、勤三种是智慧之蕴。断除烦恼之解脱有为是，解脱之蕴。不尽之自性的正知是，解脱之智慧见之蕴。这些是清净无漏之蕴五。第二是，无漏之蕴最初三种是八圣道支的自性，后面两种是无学道，似乎是这样说的。智慧究竟是，了知从原始以来烦恼已尽为已尽，从原始以来不生为不生，这是大乘的大菩提，了知原因集已尽为已尽，结果痛苦不生为不生，这是声闻的菩提。金刚喻定是，断除有顶第九烦恼的加行和无间道之总集，仅仅是修道，说是无学道是错误的。第三，道的支分做利他之理，总说，广说二者之第一是，如是说，以布施之招手善召请，说悦耳之语，以有意义之行为
English
Yes. The way to perfect the limbs of the path of meditation of the eight noble paths, such as right view, has already been explained. The second is that right view is the limb that completely cuts off in the post-meditation state, just as one's own realization in equanimity. Right thought is the limb that makes others understand by arousing speech that shows others according to one's own realization. Right speech, right action, and right livelihood are, in order, the limbs that make one believe in one's own and others' views, discipline, and pure living. Right effort is the limb of abandoning the afflictions to be abandoned in meditation. Right mindfulness is the limb of abandoning sinking and excitement. Right concentration is the limb of abandoning the obscurations of absorption that hinder the accomplishment of special qualities. Fifth, there are two paths of no learning: the five aggregates of liberation and the nature of the ultimate path. The first is that the right speech of the state of no learning, the end of action, and the three livelihoods are the aggregates of flawless discipline. The aggregates of mindfulness and concentration. The three views, thoughts, and diligence are the aggregates of wisdom. The liberation of abandoning afflictions is the aggregate of liberation. The right knowledge of the inexhaustible nature is the aggregate of seeing the wisdom of liberation. These are the five aggregates of pure and flawless. The second is that the first three of the flawless aggregates are the nature of the eight noble path limbs, and the latter two are the paths of no learning, it seems to be said. The ultimate wisdom is to know that afflictions have been exhausted since the beginning as exhausted, and that they have not been born since the beginning as not born. This is the great Bodhi of the Mahayana, knowing that the cause of the origin has been exhausted as exhausted, and that the result of suffering is not born as not born, this is the Bodhi of the Hearers. The Vajra-like Samadhi is the aggregation of the practice and the uninterrupted path that abandon the ninth affliction of the summit of existence, it is only the path of meditation, and it is wrong to say that it is the path of no learning. Third, the limbs of the path do the benefit of others, in short, the first of the two extensive explanations is, as it is said, to invite with a gesture of generosity, to speak pleasant words, and to act meaningfully.