Tibetan
པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་དེས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ལྟ་བུ་འཚལ་བར་བགྱི་སྟེ། མྱུར་དུ་སྐམ་པའམ་རྒལ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་འདིར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འདོད་དེ། གཞན་གྱིས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དྲུངས་འབྱིན་མི་ནུས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་པར་ཡང་བསམ་གཏན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་འགྱུར་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་བྱེད་ཀྱིས་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་ལྷག་མཐོང་གཙོ་ཆེའི་ཞི་གནས་མི་གཙོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བསྟན་ཆོས་བྱེད་པ་གང་དག་གིས། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། །སྐྱེ་བོ་མ་རིག་གིས་ལྡོོངས་པའི། །སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སོང་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་བྱུང་སྲིད་པ་སྒྲུབ། །ཅེས་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྗེས་འབྲང་བ། །བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །བདུད་ཀྱི་མིག་རས་བཙའ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པ་རྣམས་ནི་ཟློག་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཞི་གནས་ཙམ་ཐོག་མར་བསྒྲུབས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་གནས་པ་ཙམ་བསྒོམས་པས་ནི། འཇིག་རྟེན་ཆགས་བྲལ་ཡང་མི་འཐོབ་ན། ཐར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གཉིས་པ་ནི། ཞི་གནས་དང་བྲལ་བའི་ལྷ་མཐོང་གིས་ནི་མར་མེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟར། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་མི་ནུས་པས་ཞི་གནས་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་མཐོང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་བཙལ་བར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས། ལུས་འདུ་འཛི་དང་སེམས་རྣམ་གཡེང་ཀུན་ལས་ཐག་བསྲིང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དང་བསོད་སྙོམས་བཟང་པོ་དང་མང་པོ་ལ་འདོད་པ་མེད་པས་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་། ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ན་དབེན་པ་བསྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཞི་ལྷག་དེ་དག་གི་ངོ
Chinese
具有如实了知的智慧，能像吸干夏季的积水一样吸干有海，因为能够迅速干涸或超越。此处的智慧是指证悟人无我和法无我，因为其他方法无法斩断有之根本。没有禅定的智慧，因为不稳固而无法连根拔除烦恼，没有智慧的禅定也只能压制烦恼的现行，无法连根拔除种子，因此要通过止观双运之道才能获得寂灭。对于这些，也是观胜于止，止不重要。如是说： 凡是行持教法者， 不趋向于您的教诲， 为无明所蒙蔽的众生， 即使到达有顶， 也会产生痛苦，造作业有。 又说： 追随您的教诲者， 即使没有获得真实的禅定， 也能像烧毁魔的眼翳一样， 遮止诸有。 就像这样说的。因此，希求解脱者，首先要修成心能堪能的止，之后从忆念开始，以分别的智慧修持二种无我的瑜伽。如果仅仅修持没有分别智慧的住心，连世间离贪也无法获得，何况解脱？第二，没有止的观，就像风中之烛，无法断除烦恼，因此要知道具有止的观才能摧毁烦恼。因此，首先要寻求心一境性的止，而这也要通过不贪著世间和现前的喜乐才能成就，否则不能成就。因此，想要生起止观瑜伽者，要远离身体的喧嚣和内心的散乱。第三，对于法和好的、多的衣食没有贪欲，知足少欲，就能产生依止寂静处的功德，生起止观的等持。第四，这些止观的体性
English
Having the wisdom that knows things as they are, one can dry up the ocean of existence like sucking up the water after the heat of summer, because one can quickly dry it up or cross over it. Wisdom here refers to the realization of the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, because other methods cannot cut off the root of existence. Wisdom without meditation cannot uproot afflictions because it is unstable, and meditation without wisdom can only suppress the manifestation of afflictions, but cannot uproot the seeds. Therefore, liberation is attained through the path of uniting calm abiding and insight. Among these, insight is more important than calm abiding, and calm abiding is not as important. As it is said: Those who practice the teachings, But do not turn to your teachings, Beings blinded by ignorance, Even if they reach the peak of existence, Will still experience suffering and create existence. And: Those who follow your teachings, Even if they have not attained genuine meditation, Can still avert all existences, Like burning away the eye disease of Mara. It is said like this. Therefore, those who desire liberation should first cultivate calm abiding to the point where the mind is workable, and then, starting from mindfulness, strive in the yoga of meditating on the two kinds of selflessness with discriminating wisdom. If one only meditates on the abiding of the mind without discriminating wisdom, one will not even attain worldly detachment, let alone liberation. Secondly, insight without calm abiding is like a candle moved by the wind, unable to abandon afflictions, so one should know that insight with calm abiding can destroy afflictions. Therefore, one should first seek calm abiding with one-pointedness of mind, and this is accomplished by not being attached to worldly things and manifest joy, and not by other means. Therefore, those who wish to cultivate the yoga of calm abiding and insight should distance themselves from the busyness of the body and the distractions of the mind. Thirdly, having no desire for Dharma and good and plentiful alms, being content with little desire, the merit of relying on solitude will arise, and the samadhi of calm abiding and insight will arise. Fourthly, the nature of these calm abiding and insight
Tibetan
་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱན་དུ། ཡང་དག་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། །དོན་རབ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །ཅེས་པ་ལྟར། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་ནི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན། སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བརྟག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །ལྔ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་བྱེད་ལས། ཐུན་མོང་གི་སྒོམ་པ་དམན་ཚུལ། ཁྱད་པར་དུ་སྟོང་ཉིད་མཆོག་ཚུལ། ཤེས་རབ་མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་པ། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ལེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བླང་དོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་པའི་མགོ་མནོན་པར་བྱེད་ལ། བསམ་བྱུང་གིས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་པའི་མགོ་མནོན་པར་བྱེད་ལ། བསམ་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས། གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱམས་པ་དང་མི་སྡུག་པ་སོགས་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བྱམས་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་རྒྱུ་ལ་མི་གནོད་པ་དེས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་མི་གནོད་དེ། མངར་བ་དང་སྣུམ་པའི་རྫས་ཀྱིས་བད་ཀན་གྱི་ནད་ལ་མི་གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཉེས་པའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་འཛིན་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཆགས་སོགས་ཉེས་པ་ཀུན་དང་འགལ་བར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ནུས་སམ་ཞེ་ན། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་མཆོག་དུ་བཟུང་ནས་མ་བསྒོམས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བས་ཐོས་བསམ་དེའང་མཐར་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དུ་ལྟུང་ཟེར་ཡང་། ཐོས་བསམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཅེས་པའོ། །ལྔ་པ
Chinese
什么是寂止和胜观呢？《庄严经论》中说：“依于如实住，为令心住心，为善分别义，是寂止胜观。”正如所说，完全舍弃所有有戏论的对境，一心一意地如实安住于心性，这就是寂止。胜观是对二谛之义进行分别观察的智慧之观，也就是，以一与多分离等理进行观察时，一切内外事物，都是以空性无戏论来观察的智慧。第五部分有五点：三种智慧的作用，共同的修法低劣之处，特别的空性殊胜之处，不修习智慧的过患，生起智慧的利益。第一点是：听闻的智慧，通过辨别取舍的特征，能够压制粗大的烦恼；思维所生的智慧，通过对事物的真如进行反复的分别观察，能够压制粗大的烦恼；以专注的意念来串习思维之义，当串习达到极致时，由真如显现的修所生智慧，能够连根拔除烦恼。第二点是：修习慈爱和不净观等，难道不能调伏烦恼吗？慈爱和不净观等，并不能彻底断除由我执所产生的贪等习气，因为它们与贪等之根源——于我愚昧无知——并不相违。凡是对因无损的，也必不对果有损，就像甘甜油腻之物对痰病无损一样。第三点是：因为证悟空性的见解，与罪过的根本——我执——是相违的。我执的自性，也就是与果——贪等一切罪过——是完全相违的。第四点是：仅仅依靠听闻和思维的智慧，就能断除烦恼吗？如果只是执着于听闻和思维的智慧，而不去修习，那么真如就不会显现，最终听闻和思维也会堕入怀疑之中，也就是说，听闻和思维并不能如实地确定真如。第五点
English
What are Śamatha and Vipaśyanā? The Ornament says: "Relying on truly abiding, to make the mind abide in the mind, to clearly distinguish the meaning, are Śamatha and Vipaśyanā." As it says, completely abandoning all objects with elaboration, and truly abiding in the nature of the mind with one-pointedness, this is Śamatha. Vipaśyanā is the wisdom that separately examines the meaning of the two truths, that is, when examining with reasoning such as one and separate from many, all internal and external things are the wisdom that examines emptiness as free from elaboration. The fifth part has five points: the function of the three wisdoms, the inferiority of common meditation, the particular excellence of emptiness, the faults of not cultivating wisdom, and the benefits of generating wisdom. The first is: the wisdom of hearing, by examining the characteristics of what to accept and reject, can suppress the head of coarse afflictions; the wisdom arising from thinking, by repeatedly and separately examining the suchness of things, can suppress the head of coarse afflictions; by familiarizing the meaning of thinking with a one-pointed mind, when familiarity reaches its extreme, the wisdom arising from meditation, in which suchness becomes manifest, can uproot afflictions. The second is: can't afflictions also be subdued by meditating on love and ugliness, etc.? Love and ugliness, etc., do not completely cut off the habitual tendencies of attachment, etc., arising from self-grasping, because they are not contrary to the root of attachment, etc., ignorance of self. Whatever does not harm the cause does not harm the result, just as sweet and oily substances do not harm phlegm disease. The third is: because the view of realizing emptiness is contrary to the root of faults, self-grasping. The nature of that self-grasping, that is, the result, is completely contrary to all faults such as attachment. The fourth is: can afflictions be abandoned by merely the wisdom of hearing and thinking? If one holds the wisdom of hearing and thinking as supreme and does not cultivate it, then suchness will not become manifest, and in the end, hearing and thinking will fall into doubt. That is to say, hearing and thinking do not ascertain suchness as it is. The fifth