Tibetan
འདོད། དེ་ལྟར་ན། ཤེས་རབ་གཅིག་གིས་མིང་དོན་གཉིས་ཀ་ལ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པས། མིང་ལ་དམིགས་པའི་ཆ་ཐོས་བྱུང་དང་། དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཆ་སྒོམ་བྱུང་དུ་འགྱུར་བས་མིང་དོན་གཉིས་ཀ་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་བྱུང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། དེ་བས་ན་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་མཉན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཐོས་པ། ཐོས་པའི་དོན་རིགས་པས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས་བྱུང་བ་བསམ་བྱུང་། བསམས་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་སྒོམ་བྱུང་དུ་རིགས་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྒྲ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སྒྲ་རྟོག་ལ་མ་ལྟོས་པར་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དེ་དག་རྟེན་གང་ལ་གནས་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལུས་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སོགས་དང་། སྨོས་འདྲིས་བྱེད་པའི་འདུ་འཛི་ལས་ཐག་བསྲིང་ཞིང་སེམས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་ལས་ཐག་བསྲིངས་པ་དག་ལ་རྣལ་འབྱོར་དེ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། དེ་དག་བཟང་པོ་དང་། མང་པོ་འདོད་པའི་འདོད་ཆེན་པ་དག་ལ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་དག་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་གནས་པ་ལ་ནི། འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེ་བ་མེད་པས། འཕགས་ལམ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་པ་ལ་ཡིད་བདེ་བ་དང་། མ་རྙེད་པ་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། སིམ་པ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་དང་། གདུང་བ་མྱོང་བའི་མི་བདེ་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་སྙན་པ་དང་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་དང་། ངོར་བསྟོད་པ་དང་ལྐོག་ཏུ་སྨད་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་མགོ་སྙོམས་པའི་སྒོ་ནས་དོར་བར་བྱ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་དུ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་རྙེད་དང་མི་རྙེད་དང་། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་དང་མི་སྙན་དང་། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པས་མགོ་སྙོམས་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་འགལ་རྐྱེན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་ནས། མཐུན་རྐྱེན་སྦྱང་བའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་བསླབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཟས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་ག
Chinese
想要如此。既然如此，一個智慧不可能同時針對名相和實義兩個方面。因此，針對名相的部分屬於聞所生慧，針對實義的部分屬於修所生慧，所以不可能產生同時針對名相和實義兩個方面的思所生慧。這是學誠大師所說。因此，從聽聞值得信賴的教言而產生的智慧是聞慧，從用道理確定聽聞的意義而產生的智慧是思慧，從一心一意地修習思考的意義而產生的智慧是修慧，這在道理上是成立的。這些也依次是：僅僅依靠聲音就能確定意義，依靠理證，以及不依賴聲音概念，依靠修習的力量就能確定意義的智慧。第二，想要知道這些聞思修的智慧依靠什麼而產生，身體方面，無論是在家人還是出家人等，遠離閒聊的喧囂，遠離不如理作意等散亂，這些瑜伽才會產生。如果僅僅滿足於破舊的法衣和粗劣的食物，並且貪求更好的和更多的東西，那麼聞思修三者的道路的瑜伽是不會產生的。第三，安住在世間八法中，是不可能產生聖道的。為了與聖道的產生相一致，應當捨棄世間八法。也就是說，對獲得利養感到高興，對沒有獲得感到不高興；體驗舒適的快樂，體驗痛苦的不快樂；聽到悅耳和不悅耳的話語；當面讚揚和背後誹謗時感到高興和不高興，這些被稱為世間八法。應當以平等的心態捨棄它們。《親友書》中說：「世間智者說，得與不得，樂與不樂，悅耳與不悅耳，讚揚與誹謗，此乃世間八法。願您以平等心對待，勿使擾亂自心。」第四，像這樣捨棄了違緣世間八法之後，為了修習順緣，必須學習十二種功德。為了對治對食物的貪執，應當
English
Desire it. That being so, it is impossible for a single wisdom to focus on both name and meaning. Therefore, the part that focuses on name becomes the wisdom arising from hearing, and the part that focuses on meaning becomes the wisdom arising from meditation, so it is impossible to generate the wisdom arising from thinking that focuses on both name and meaning. This is what Master Yixing said. Therefore, the wisdom arising from listening to trustworthy teachings is hearing, the wisdom arising from determining the meaning of what is heard through reasoning is thinking, and the wisdom arising from meditating single-mindedly on the meaning of what is thought is meditation. These are also, in order, the wisdom that finds certainty in meaning based solely on sound, based on reasoning, and the wisdom that finds certainty in meaning through the power of meditation without relying on sound concepts. Second, if you want to know on what basis these wisdoms of hearing, thinking, and meditation are generated, in terms of the body, whether householders or renunciates, etc., keep away from the hustle and bustle of idle talk, and keep away from distractions such as inappropriate attention, then these yogas will arise. If you are not satisfied with just old robes and poor food, and you are greedy for better and more things, then the yoga of the path of hearing, thinking, and meditation will not arise. Third, it is impossible for the noble path to arise while abiding in the eight worldly dharmas. In order to be in harmony with the arising of the noble path, one should abandon the eight worldly dharmas. That is to say, being happy when you get profit and unhappy when you don't get it; experiencing comfortable happiness and experiencing painful unhappiness; hearing pleasant and unpleasant words; being happy and unhappy when praised to your face and slandered behind your back, these are called the eight worldly dharmas. They should be abandoned with an equal mind. In the Suhrllekha it says: "The worldly wise say, gain and no gain, pleasure and pain, pleasant and unpleasant, praise and blame, these are the eight worldly dharmas. May you treat them with equanimity and not let them disturb your mind." Fourth, having abandoned the adverse conditions, the eight worldly dharmas, in order to cultivate favorable conditions, one must learn the twelve qualities. In order to counteract attachment to food, one should
Tibetan
ཅིག་གི་ཟས་ཙམ་ལས་ལྷག་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་བསོད་སྙོམས་པ་དང་། ཟས་བརྩམས་པའི་སྟན་དེ་ལས་མ་ལངས་བར་དུ་ཅི་ཙམ་འདོད་པ་ཟ་ཞིང་སྟན་ལ་ལངས་ནས་མི་ཟ་བ་སྟན་གཅིག་པ་དང་། དང་པོར་ཅི་ཙམ་འདོད་པའི་ཟས་ལ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཟ་བའི། ཕྱིས་བྱིན་ལེན་སློབ་པ་བྱུང་ཡང་མི་ཟ་བའི་ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་དང་གསུམ་མོ། །གོས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་བླ་གོས་ཐང་གོས་སྣམ་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་གོས་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་གོས་ལྷག་པོ་རུང་བ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་མི་འཆང་བ་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང་། ཆོས་གོས་ཐམས་ཅད་བལ་རྩུབ་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བྱས་པ་འཆང་བ་ཕྱིང་བ་པ་དང་། དུས་ཚིགས་སུ་མ་དཔྱད་པའི་གོས་གསར་པ་མི་འཆང་བས་དུས་ཚིགས་སུ་སྤྱད་པའི་ངན་ངོན་ཙམདང་། གཞན་གྱིས་དོར་བའི་ངན་པ་དག་ལ་ཆོས་གོས་བྱས་ཏེ་འཆང་བ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་གསུམ་མོ། ། གནས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གྲོང་ནས་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འཕགས་པར་སྤྱིལ་པོ་བྱས་ཏེ་གནས་ཀྱི། གྲོང་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་མི་གནས་པས་དགོན་པ་བ་དང་། དུར་ཁྲོད་དུ་གནས་ཤིང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་གོས་དང་རོ་ལ་བསྔོས་པའི་ཟས་ཙམ་གྱིས་འཚོ་བ་དུར་ཁྲོད་པ་དང་། དགོན་པའི་ཤིང་ལྗོན་པའི་དྲུང་ན་གནས་པ་ཤིང་དྲུང་པ་དང་། དགོན་པའི་བླ་གབ་མེད་པའི་སྤྱིལ་པོར་གནས་པ་བླ་གབ་མེད་པ་དང་བཞིའོ། །གནས་མལ་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གནས་མལ་ཡང་ཡང་མི་འཆོས་པ་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་དང་། མཚན་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཙོག་པུའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འདའ་བ་ཙོག་པུ་པ་གཉིས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། མདོ་ལས། རྟག་ཏུ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི། ཁྱིམ་པའི་ལྟ་བ་སྦྱང་བ་དཀའ། །འཚོ་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནི་འཚོ་བ་དཀའ། །ཞེས་པ་ལྟར། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལོག་འཚོ་ལྔ་འབྱུང་ཉེ་བས། ལོག་འཚོ་ལྔ་སྤང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཁ་གསག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །ཚིག་འཇམ་སྔོན་དུ་སྨྲ་བའོ། །ཞེས་པའི་ཁ་གསག་དང་། གཞོགས་སློང་དེ་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པའི་གཞོགས་སློང་དང་། ཐབས་ཀྱི་འཇལ་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་གཞན་ལ་སྨོད་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པའི་ཐབས་འཇལ་དང་། རྙེད་པས་རྙེད་པ་རྣམ་འདོད་པས། །སྔར་ཐོབ་པ་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པའི་བརྙེས་པས་རྙེད་པ་ཚོལ་བ་དང་། ཚུལ་འཆོས་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །དབང་པོ་སྡོམ་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་འཆོས་དང་སོགས་པས་ཞིང་ལས་ཚོང་ལས་དང་། ཆོས་བཙོངས་པའི་འཚོ་བ་སྦྱོར་བ་རྣམས་སོ། །ལོག་འཚོ་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ
Chinese
不持有超过一日之食，是为乞食者；在开始进食的座垫上不离座，想吃多少就吃多少，起身之后便不再吃，是为一座者；最初想要多少食物就接受多少，之后即使有人再给也不吃，是为不后取者，此为三。对于贪著衣物的对治，除了僧裙、法衣、袈裟这三件法衣之外，不以任何其他衣物为满足，是为三法衣者；穿着完全由粗羊毛制成的法衣，是为毡衣者；不穿不合时宜的新衣，只穿应时而穿的破旧衣服，或者将他人丢弃的破烂衣物缝制成法衣穿着，是为百衲衣者，此为三。对于贪著住处的对治，在距离村庄一由旬之外建造茅棚而住，不住在村庄和其他寺庙中，是为住寺庙者；住在坟墓中，仅靠坟墓中的尸衣和供奉给尸体的食物为生，是为住坟墓者；住在寺庙的树下，是为住树下者；住在寺庙中没有屋顶的茅棚里，是为无顶者，此为四。对于贪著床铺的对治，不经常更换床铺，保持原样，是为如实者；整夜以蹲坐的姿势度过，是为蹲坐者，此为二。第五，如经中所说：『恒常怀有种种见解，在家人的见解难以调伏；依靠他人为生，出家人的生活难以维持。』因此，对于出家人来说，容易产生五种邪命，因此，为了舍弃五种邪命而宣说：『为了获得利养和恭敬，先说柔和的语言。』这是谄媚；『为了获得利益，赞美他人的财物。』这是诱导；『为了获得利益，公开诋毁他人。』这是巧取；『因为想要以所得之物来获取更多，所以赞美先前获得的。』这是以利求利；『为了获得利养和恭敬，假装持戒。』这是虚伪，以及通过耕种、经商和贩卖佛法等方式来维持生计。因为这些都是邪命，所以应当舍弃。
English
Not holding more than one day's food is being an almsman; not getting up from the seat where food is started, eating as much as one wants, and not eating after getting up from the seat is being a single-seater; initially accepting as much food as one wants, and not eating even if someone offers more later, is not taking later, these are three. As an antidote to attachment to clothing, not being satisfied with any other clothing except the three Dharma robes, namely the sanghati, the upper robe, and the kasaya, is being a three-Dharma-robe wearer; wearing Dharma robes made entirely of coarse wool is being a felt-wearer; not wearing new clothes that are not suitable for the season, only wearing worn-out clothes that are suitable for the season, or sewing discarded rags into Dharma robes and wearing them is being a rag-wearer, these are three. As an antidote to attachment to dwelling, building a hut one yojana away from the village and living there, not living in the village or other monasteries, is being a monastery-dweller; living in a cemetery, subsisting only on the shrouds of corpses in the cemetery and the food offered to the corpses, is being a cemetery-dweller; living under the trees of the monastery is being a tree-dweller; living in a roofless hut in the monastery is being a roofless-dweller, these are four. As an antidote to attachment to bedding, not frequently changing the bedding, keeping it as it is, is being as-it-is; spending the night in a squatting posture is being a squatter, these are two. Fifth, as it is said in the sutra: 'Constantly having various views, the views of householders are difficult to subdue; relying on others for livelihood, the life of renunciates is difficult to maintain.' Therefore, for renunciates, it is easy to generate five wrong livelihoods, therefore, in order to abandon the five wrong livelihoods, it is declared: 'To obtain gain and respect, first speak gentle words.' This is flattery; 'To obtain benefit, praise the possessions of others.' This is inducement; 'To obtain benefit, openly disparage others.' This is cunning; 'Because one wants to obtain more with what one has obtained, one praises what one has obtained earlier.' This is seeking gain with gain; 'To obtain gain and respect, pretend to keep vows.' This is hypocrisy, as well as making a living through farming, trading, and selling the Dharma. Because these are wrong livelihoods, they should be abandoned.