Tibetan
འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡང་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མྱང་འདས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་། ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཆོམ་རྐུན་བསད་དེ་གྲོང་མ་བཤིག་པ་ལྟར། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སླར་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤང་ཀྱང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་འགགས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ཆོམ་རྐུན་བསད་པའི་འོག་ཏུ་གྲོང་ཡང་རང་གི་ངང་གིས་ཞིག་པ་ལྟར་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་བས་སེམས་རྒྱུན་ཆད་དེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་ལུས་པ་འགགས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མདོ་ལས། མ་ཞུམ་པའི་ལུས་ཀྱིས་སུ། །ཚོར་བ་དང་དུ་ལེན་པས་ན། །དེའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྷག་བཅས་དང་། གང་ན་ལུས་ཞིག་ཚོར་བ་འགགས། །འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་ཞི་གྱུར་ཅིང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ། །ཞེས་པས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་ནི། གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་ཤིང་། སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་རྒྱུན་མི་ཆད་པས་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྐུ་གསུམ་གྲུབ་པར། ཕུང་པོར་བཅས་པའི་མྱ་ངན་འདས། །གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་རྗོད་པ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕུང་པོ་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འགོག་བདེན་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ། ངེས་འབྱུང་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་འགག་པས་འགོག་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་རབ་ཏུ་ཞི་བས་ཞི་བ། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་གཙང་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་བསྲབས་པས་བདེ་བས་ན། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་བྱ་དམ་པ་ཡིན་པས་གྱ་ནོམ་པ། གཏན་དུ་ཕན་པའི་གཞིར་གྱུར་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །བཞི་པ་ལམ་བདེན་བཤད་པ་ལ་བཞི། མཚན་གཞི་དང་། མཚན་ཉིད། ལམ་སྤྱིའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། བྱེ་བྲག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། ཉེ་བར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། མཐའ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པའི་ལམ་དང་། སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་དེ་ལྔ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ལ་ཟད་པར་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་སློབ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལ་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་དང་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་ནི་ལམ་ཡིན་གྱི། ལམ་བདེན་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ནི། ལམ། རིགས་པ། སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱིན་བཞིའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཐར་པའི་གྲོང་དུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་མོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པའོ། །སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པའོ། །སྲིད་པ་ལས་གཏན་དུ་སྒྲོལ་ཞིང་རྟག་པའི་གནས་སུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་ངེས་འབྱིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལམ་སྤྱིའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་པ། ལུས་སེམས་དབེན་པར་གནས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་འདོར་བ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་བསྟེན་པ། ལོག་འཚོ་ལྔ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི། ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་བསྒོམ་མོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཞེ་ན། ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་ལགས་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་ལས་ལྡོག་པར་བྱ་ཞིང་། དེའི་འོག་ཏུ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གསུང་རབ་མཉན་པའི་སྒོ་ནས་ཐོས་པ་བྱ་ཞིང་། ཐོས་པའི་དོན་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། ཚུལ་བཞིན་དུ་སེམས་པའི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བསམ་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཅན་དང་། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་དོན་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཅན་དང་། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནི་དོན་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དག་
Chinese
这是灭谛。法界自性清净，远离应断的客尘，也是灭谛。第二，分类，有小乘和大乘的涅槃两种。第一种又分有余涅槃和无余涅槃两种，第一种就像杀死盗贼却没有摧毁村庄一样，阿罗汉断除了最后的烦恼，以不再生起的方式断除，但有漏蕴还没有停止，这是有余依的分别择灭蕴。就像杀死盗贼后，村庄也自然而然地被摧毁一样，舍弃了寿命的行，心识之流断绝，有漏蕴完全停止，这是无余依的分别择灭蕴。如是说，经中说：“以不衰老的身体，感受着诸受，他的心就解脱了，就像灯火熄灭一样。”这是有余依涅槃。又说：“在哪里身体坏灭，感受止息，想也寂灭，识也灭尽，这样的就是痛苦的终结。”这是无余依涅槃。大乘的有余依涅槃是色身两种，无余依涅槃是，以智慧断除烦恼，不住于轮回的边际，以慈悲利他相续不断，不住于寂灭涅槃的边际的佛陀的法身。如是说，成就三身时，“具有蕴身的涅槃，是对两种色身的描述，因为远离一切蕴身，法身没有蕴身。”这样说的。体相是，如前所说的灭谛的体相是，灭、静、胜妙、出离，共有四种。这些依次是，烦恼完全止息是灭，痛苦之火完全寂静是静，断除烦恼而清净，减轻痛苦而安乐，因此，是希求解脱者所追求的最胜妙的，成为恒久利益的基础，因此是出离。第四，宣说道谛，分为四部分：体相、定义、 общей 前行和详细解释。第一部分是，成熟相续的对治品之集合。
English
This is the Truth of Cessation. The realm of Dharma is naturally pure, free from adventitious defilements to be abandoned, and is also the Truth of Cessation. Secondly, the classification includes two types of Nirvana: the Nirvana of the Lesser Vehicle and the Great Vehicle. The first type is further divided into Nirvana with Remainder and Nirvana without Remainder. The first is like killing thieves without destroying the village. An Arhat eradicates the last of the afflictions, ceasing them in such a way that they will not arise again. However, the contaminated aggregates have not yet ceased. This is the Separate Analytical Cessation with Remainder of the contaminated aggregates. Just as after killing the thieves, the village is naturally destroyed, by abandoning the activities of life, the stream of consciousness is cut off, and the contaminated aggregates completely cease. This is the Separate Analytical Cessation without Remainder of the aggregates. As it is said, in the Sutra it says: "With an unaging body, experiencing feelings, his mind is liberated, like a lamp extinguished." This is Nirvana with Remainder. It also says: "Where the body is destroyed, feelings cease, perception is pacified, and consciousness is extinguished, this is the end of suffering." This is Nirvana without Remainder. The Nirvana with Remainder of the Great Vehicle is the two types of Form Bodies. The Nirvana without Remainder is the Dharmakaya of the Buddha, who, having abandoned afflictions with wisdom, does not abide in the extreme of samsara, and whose compassion for the benefit of others is continuous, not abiding in the extreme of peaceful Nirvana. As it is said, when the three bodies are accomplished, "Nirvana with aggregates is a description of the two Form Bodies, because it is free from all aggregates, the Dharmakaya has no aggregates." This is what is said. The characteristics are: the characteristics of the Truth of Cessation as described above are cessation, peace, excellence, and liberation, which are four in total. These are, in order, cessation because all afflictions have ceased, peace because the fire of suffering is completely pacified, purity because afflictions have been abandoned, and happiness because suffering has been alleviated. Therefore, it is the most excellent object of desire for those who wish for liberation, and it is the basis for lasting benefit, therefore it is liberation. Fourth, explaining the Truth of the Path, it is divided into four parts: the basis, the definition, the general preliminary of the path, and the detailed explanation. The first part is the collection of antidotes that ripen the continuum.
Chinese
资粮道，以及，能对治烦恼的加行道，以及，能部分断除烦恼的见道，以及，能全部断除烦恼的修道，以及，断除圆满的无学道，这五者是道。了知烦恼灭尽为灭尽，了知痛苦不生为不生，此二灭尽不生智也是无学道的差别。其中，资粮道和加行道二者，以及有漏的修道是道，但不是道谛，因为是有漏的缘故。见道和无漏的修道、无学道，是道之谛。第二，体性是：道、理、行、出离四者。这些也按顺序，因为是次第进入解脱之城，所以是道。因为是对治烦恼的对治品，所以是理。因为能如实成办心，所以是行。因为能从有寂中永远解脱，并且毫不犹豫地带到恒常的境地，所以是出离。第三，道的共同前行有五种，即：生起三种智慧，身心安住于寂静处，舍弃八种世间法，依止十二种净治功德，舍弃五种邪命。第一，在资粮道的阶段，修习四念住，四正断，四神足，即道之自性四三十二。如何修习之理？如云：律如种子与非种，一切功德之基也。如是安住于七种别解脱律仪，从身语意的所有恶行中返回，其后，通过听闻与证悟真谛相顺的经典，进行听闻，以理智分析听闻之义，以如理作意的思所生慧，以专注的意念来修习。那三种闻思修之智慧是什么呢？听闻之智慧是以名言为对境，思惟之智慧是以名言与意义二者为对境，修所生之智慧是以意义为对境。如是分别说者们（的主张）。
English
The path of accumulation, as well as, the path of application that is the antidote to afflictions, as well as, the path of seeing that partially eliminates afflictions, as well as, the path of meditation that completely eliminates afflictions, as well as, the path of no more learning that is the complete elimination, these five are the paths. Knowing the exhaustion of afflictions as exhaustion, knowing the non-arising of suffering as non-arising, these two knowledges of exhaustion and non-arising are also the distinctions of the path of no more learning. Among these, the two, the path of accumulation and the path of application, and the contaminated path of meditation are paths, but not the truth of the path, because they are contaminated. The path of seeing and the uncontaminated path of meditation, the path of no more learning, are the truth of the path. Second, the characteristics are: path, reason, practice, and deliverance. These also in order, because they gradually lead to the city of liberation, therefore it is the path. Because it is the antidote to eliminate afflictions, therefore it is the reason. Because it accomplishes the mind without error, therefore it is the practice. Because it permanently liberates from existence and unfailingly leads to the state of permanence, therefore it is the deliverance. Third, the common preliminaries of the path are five, namely: generating the three wisdoms, abiding in solitude of body and mind, abandoning the eight worldly dharmas, relying on the twelve qualities of purification, and abandoning the five wrong livelihoods. First, in the stage of the path of accumulation, one meditates on the four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of miracles, that is, the four three twelve aspects of the path. How to meditate on the method? As it is said: "Discipline is like the seed and the non-seed ground, it is said to be the basis of all qualities." Thus, abiding in the discipline of the seven types of individual liberation, one should turn away from all misdeeds of body, speech, and mind, and after that, one should listen through listening to the scriptures that are in accordance with the realization of the truth, and analyze the meaning of listening with reason, and with the wisdom born of thought of proper attention, one should apply to the meditation of focusing the mind on the meaning of thought. What are those three wisdoms of listening, thinking, and meditating? The wisdom of listening has the object of mere name, the wisdom of thinking has the object of both name and meaning, and the wisdom born of meditation has the object of mere meaning. So say the Vaibhashikas.