Tibetan
ས་ནས་ལྟ་བའི་བར་དྲུག་སྟེ། བཟའ་བྱ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གསུམ་ཡིན་ལ། ཟ་བ་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ང་རྒྱལ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངེས་པ་ལ་ལོག་པར་གྲུབ་པ་ལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ། ལོག་པར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཏེ་བག་ལ་ཉལ་གཉེན་པོས་མ་སྤངས་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་། སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཉེ་བ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དང་། གཙང་བདེ་སོགས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་ལྟ་བ་ལ་ལྔར་དབྱེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་བཅུར་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་ལ་དབྱེ་ན། ང་རྒྱལ་ལ་ཡང་བདུན་དུ་དབྱེ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ལྟ་བ་དག་ནི་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ལྔར་ཕྱེ་སྟེ། འབད་སྟེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ཁམས་གང་ན་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཁོང་ཁྲོ་ནི་འདོད་ཁམས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་ཀྱི་ཁམས་གོང་མ་ན་མེད་དེ། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དགུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དགུ་ནི། འདིས་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་དགྲ་ལ་ཕན་བཏགས་སོ། །འདོག་གོ །འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་གཉེན་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ། མཐོང་སྤང་བཤད་པ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ན་བདེན་པ་བཞི་པོ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་ཕྲག་བཞི་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུའི་བར་རོ། །ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བས་དགུ་དགུ་སྟེ། དགུ་ཕྲག་བཞི་ཡིན་ལ། བསྡོམས་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་ཕྲག་གཉིས་སོ། །ཀུན་བསྡོམས་ན་ཁམས་གསུམ་ན་མཐོང་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆ་དང་། ལྟ་བ་ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་རིལ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་རྣམས་མཐོང་སྤང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་སྤང་བཤད་པ་ནི། ཡུལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་
Chinese
从地到见之间有六种。对可食、可行、乐、苦、舍三种颠倒执着，依次是贪、嗔、痴三种。对能食的众生颠倒执着是慢。对没有颠倒的确定颠倒成立是见。以及怀疑。从颠倒的确定与不确定来说，因此有六种烦恼。对于这些烦恼的细微扩展，即未被对治力断除的随眠是因的缘。苦与非苦等境的邻近是所缘的缘。以及将净与乐等不如理作意作为主宰的缘。这些是烦恼生起的圆满之因。从这六种烦恼中，将见分为五种，就变成了十种烦恼。如果将见进行分类，那么慢也应该可以分为七种。见的过患极大，所以分为五种，是为了努力断除它们。这些烦恼存在于哪个界中的多少呢？愤怒只存在于欲界，而上界没有，因为没有普遍恼害之境的九种对境。普遍恼害之境的九种对境是：此人对我造成损害，正在造成损害，将要造成损害。此人帮助我的敌人，正在帮助我的敌人，将要帮助我的敌人。此人对我的亲友造成损害，正在造成损害，将要造成损害。第二，分别解说，分为三，第一，解说见断。在欲界中，仅仅通过见到四谛就能断除的烦恼有四十种，即见到苦谛所要断除的烦恼有贪等十种，同样，直到见到道谛所要断除的也有十种。在上二界中，对每一个四谛都舍弃愤怒，所以是九九，即有四个九种。总共是两个三十六种。总计三界中见断的烦恼有一百一十二种。其中，坏聚见和边执见是俱生分，以及后面的三种见，怀疑，以及对这些见颠倒执着的贪、嗔、慢、无明等都是见断。第二，解说修断。对境颠倒执着的
English
There are six from the ground up to seeing. Attachment, aversion, and ignorance are the three in order due to wrongly engaging with the three: edible, doable, pleasure, suffering, and equanimity. Pride is wrongly engaging with sentient beings who eat. View is established as wrongly engaging with what is definitely not wrong. And doubt. Based on definite and indefinite wrong engagement. Therefore, there are six afflictions. The subtle expansion of these afflictions, namely, the predispositions not abandoned by antidotes, is the causal condition. The proximity of objects such as suffering and non-suffering is the objective condition. And considering impure and pleasurable things as improper attention is the dominant condition. These are the complete causes for the arising of afflictions. From these six afflictions, dividing view into five makes ten afflictions. If view is divided, then pride could also be divided into seven. Views are divided into five because their faults are great, in order to strive to abandon them. In which realm do these afflictions exist, and how many? Anger exists only in the desire realm and not in the upper realms, because there are no nine objects of universal torment. The nine objects of universal torment are: 'This one has harmed me, is harming me, and will harm me. This one has benefited my enemy, is benefiting my enemy, and will benefit my enemy. This one has harmed my friend, is harming my friend, and will harm my friend.' Second, the separate explanation is in three parts, the first of which is the explanation of what is abandoned by seeing. In the desire realm, the afflictions to be abandoned merely by seeing the four truths are forty, that is, ten afflictions such as attachment to be abandoned by seeing suffering, and similarly, up to ten to be abandoned by seeing the path. In the two upper realms, anger is abandoned for each of the four truths, so there are nine nines, that is, four nines. In total, there are two sets of thirty-six. In total, there are one hundred and twelve afflictions to be abandoned by seeing in the three realms. Among them, the view of the aggregates as real and the view of extremes are the conceptually constructed part, and the latter three views, doubt, and attachment, aversion, pride, and ignorance that wrongly engage with these views are all abandoned by seeing. Second, the explanation of what is abandoned by meditation. Wrongly engaging with objects
Tibetan
འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་དང་། འདོད་པ་ན་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ཡོད་ལ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་ལྔ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་ཁམས་གསུམ་ན་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ས་དང་རྣམ་པས་ཕྱེ་ན། ས་དགུ་པོ་རེ་རེ་ཡང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུའི་དབྱེ་བས་དགུ་དགུར་འགྱུར་བས་བཞི་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ཐུན་མོང་བ་ངོས་བཟུང་བ་སྤོང་ཚུལ་ནི། དེ་ལ་མཐོང་སྤང་རྣམས་ནི་བཤེན་གཉེན་ངན་པ་ལ་ཆོས་ལོག་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཀུན་བཏགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མུ་སྟེགས་པའི་བདག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐོང་སྤང་རྣམས་ནི་སྤང་སླ་བས་ས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་དུད་འགྲོ་ཡན་ཆད་ལ་ཕུང་པོ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལྟ་བུའོ། །མཐོང་སྤང་རྣམས་ནི་སྤང་སླ་བས་ས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བས་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཅར་སྤོང་བ་ལྟ་བུའོ། །སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་སྤང་དཀའ་བའི་ཕྱིར། ས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཀུན་འབྱུང་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྲིད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་རྫས་རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རབ་སྐྱེ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་སྔར་བླངས་ཟིན་འདོར་བ་དང་མ་བླངས་པ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ། མཚན་གཞི་དང་། མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་
Chinese
贪等四种，以及俱生之坏聚见和边见，欲界有修断的烦恼六种。上二界，除了嗔恚之外各有五种。总而言之，三界有修断的烦恼十六种。这些如果以地和种类来区分，九地每一地又以大中小的差别分为九种，所以有四百一十四种。第三，共同认定的断除方式是：其中见断是由于听闻恶知识所说的邪法等而产生，所以称为遍计所执，例如外道徒对我和自在天等妄加执着。见断容易断除，所以不分地和种类。修断的烦恼是从无始以来就串习，因此遍及一切众生，所以称为俱生，例如乃至畜生都执着五蕴为我。见断容易断除，所以不依赖地和种类，仅仅是见到真谛就能断除，所以称为顿断。例如，如果见到苦谛的真如，就能见到三界的痛苦，从而将所有应断之物一并断除。修断的烦恼是从无始以来就串习，所以难以断除，因此要按照地和种类的差别，逐渐断除。第二，体性是：如前所说的集谛，其体性有四种，即因、集起、增生和缘。其中，业和烦恼是能积蓄有之习气的，所以称为因。能产生各种痛苦的物质，所以称为集起。能产生众生在处所、时间和形态上的差别，所以称为增生。能使已取的身体舍弃，未取的身体取受，所以称为缘。第三，灭谛。分为体相和体性两种，首先，二者的自性是：以世间和出世间的修所成慧，断除见修所断的烦恼习气，就是择灭。
English
There are four afflictions such as desire, along with the co-emergent view of the perishable aggregate and the extreme view. In the desire realm, there are six afflictions to be abandoned by meditation. In the two upper realms, there are five each, excluding anger. In short, there are sixteen afflictions to be abandoned by meditation in the three realms. If these are divided by grounds and types, each of the nine grounds is further divided into nine by the distinctions of large, medium, and small, resulting in four hundred and fourteen. Third, the method of abandoning what is commonly identified: Among them, the afflictions to be abandoned by seeing arise from listening to false teachings from bad spiritual friends, and are therefore called 'imputed.' For example, like the attachment of non-Buddhists to a self and a chief. The afflictions to be abandoned by seeing are easy to abandon, so there is no distinction of grounds and types. The afflictions to be abandoned by meditation are habitually followed by all sentient beings from beginningless time, and are therefore called 'co-emergent.' For example, even animals have the thought of 'I' in relation to the aggregates. The afflictions to be abandoned by seeing are easy to abandon, so without relying on the distinction of grounds and types, they are abandoned simply by seeing the nature of truth, and are therefore called 'sudden abandonment.' For example, if one sees the suchness of the truth of suffering, one sees the suffering of the three realms, and thus abandons all that is to be abandoned at once. The afflictions to be abandoned by meditation have been followed since beginningless time, so they are difficult to abandon. Therefore, they will be gradually abandoned according to the distinction of grounds and types. Second, the characteristics are: As mentioned above, the characteristics of the origin are four: cause, arising, production, and condition. Among them, actions and afflictions are the agents that establish the imprints of existence, so they are called causes. They produce various kinds of suffering substances, so they are called arising. They produce different places, times, and forms of beings, so they are called production. They cause the body that has already been taken to be abandoned, and the body that has not been taken to be taken, so they are called conditions. Third, the truth of cessation. There are two aspects: the basis and the characteristics. First, the nature of the two is: the cessation of discrimination, where the habitual imprints of the afflictions to be abandoned by seeing and meditation are abandoned by the wisdom arising from meditation in the mundane and supramundane realms.