Tibetan
་ནི། ས་གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི་ཟག་མེད་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དག་པ་ཉམས་པ་ཆ་མཐུན་སོགས། །རྣམ་བཞི་དེ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་དང་རང་ས་དང་། །གོང་དང་ཟག་མེད་རྗེས་མཐུན་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྲིད་རྩེ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་མེད་དེ། དེ་ལས་གོང་ན་ས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལས། གང་ཡང་རུང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་རོ་མྱོང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་ནི། རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་ཐར་པའི་ལམ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་ཡིད་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །གཟུགས་མེད་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དེ་དག་ལས། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་གཉིས་གཉིས་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གིས་འཕངས་པའི་རྣམ་སྨིན་དང་། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་དང་པོར་གང་དུ་བསྐྱེད་དཔྱད་པ་ནི། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ནི་མི་ལ་སོགས་པ་ས་འོག་མའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེེ། རང་ས་དང་ས་གོང་མར་དེ་དག་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ས་གོང་མས་ས་འོག་མ་རྣམས་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རང་ས་ལ་ཡང་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷར་སྐྱེས་ནས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་འདས་ལམ་གྱི་རྟེན་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དང་། དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་དང་། དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དེའི་གོང་མ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་གསུམ་པ་བཞི་པ་སྟེ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་དག་དང་སྲིད་རྩེ་ལས་གཞན་པའི་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་སྟེ། དགུ་པོ་རྣམས་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་བཤད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་དེ་དག་འཁོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ། དམིགས་ཡུལ་བདེན་བཞི་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྔར་འཁོར་བར་ནམ་ཡང་འདྲིས་མ་མྱོང་བས་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་ཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་སྤྱིར་བཤད་པ་དང་སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་གཟིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེན་པ་སོགས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། ལག་མཐིལ་པུ་ཉག་གཅིག་འདུག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟོགས་ལ། །དེ་ཉིད་མིག་ཏུ་སོང་བ་ན། །མི་བདེ་བ་དང་གནོད་བསྐྱེད་ལྟར། །བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདྲ་བ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས། །འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བ་ཡི། །དེ་ཡིས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཀྱང་ཕྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་ཉིད་དུ་ངེས་ཞེ་ན། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤང་བྱ་དང་། བླང་བར་བྱ་བ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤང་བྱ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྡུས་ལ། བླང་བྱ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་ནི། འགོག་པ་དང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བདེན་པ་ཇི་ལྟར་མངོན་རྟོགས་རིམ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། དཔེར་ན། སྨན་པས་ནད་གསོ་བ་ན། ཐོག་མར་ནད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་བརྟགས་ནས་དེ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ནད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བར་གནས་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐབས་སུ་སྨན་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལྟར། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་
Chinese
是：与上地的禅定生起和随后相符的禅定。决择分是与无漏生起和随后相符的禅定。如是说：清净衰损分，四种次第为，烦恼生自地，上及无漏随。如是说。有顶没有特殊的分，因为从它上面没有其他的地。有烦恼的也有四种，以见为主的是：与六十二见中的任何一种相应的禅定。以贪为主的是：与品尝禅定之乐的贪欲相应的禅定。以慢为主的是：与充满禅定的我慢相应的禅定。以怀疑为主的禅定是：对自己获得的禅定，是否是解脱道，或者不是，与犹豫不决相应的禅定。无色也应如是理解。另外，在这些之中，有作为因的等持的禅定和无色，以及作为果的生起的禅定和无色，各有两种。第一种是：能抛弃生起的禅定和无色，与专注一境的等持相应。第二种是：由作为因的等持所抛弃的异熟，以及由同类果所摄持的禅定和无色。第三，考察这些最初在哪里产生：作为因的等持的禅定和无色，生于人等下地之中，因为它们不会生于自地和上地。其理由是：上地不会追求下地，而且自地也没有观察寂静和粗大的相状。作为果的生起的禅定和无色，生于色界和无色界的诸天之中而安住。第四，考察解脱道的所依是什么：初禅的真实义，以及初禅的近分，以及真实义的特殊，以及其上的二禅、三禅、四禅这三个，合起来称为六禅地。这些以及有顶之外的前三个无色
English
are: the dhyana that is in accordance with the arising and subsequent attainment of the samadhi of the higher grounds. The discernment-part is the dhyana that is in accordance with the arising and subsequent attainment of the uncontaminated. As it is said: Pure, declining, part-like, etc., the four in order are, the arising of afflictions, one's own ground, above and uncontaminated following. As it is said. There is no special part in the peak of existence, because there is no other ground above it. There are also four kinds of afflicted ones: The one that is mainly view is: the dhyana that is associated with any of the sixty-two views. The one that is mainly craving is: the dhyana that is associated with the desire to taste the bliss of dhyana. The one that is mainly pride is: the dhyana that is associated with the pride that is filled with samadhi. The dhyana that is mainly doubt is: the dhyana that is associated with the doubt of whether the samadhi that one has attained is the path to liberation or not. The formless ones should also be understood in the same way. Furthermore, among these, there are two each of the dhyana and formlessness that are the cause of equipoise, and the dhyana and formlessness that are the result of arising. The first is: the single-pointedness that abandons the dhyana and formlessness of arising, and is associated with the corresponding equipoise. The second is: the maturation that is abandoned by the equipoise that is the cause, and the dhyana and formlessness that are included in the fruit of the same kind. Third, examining where these first arise: the dhyana and formlessness of the equipoise that is the cause arise in the lower grounds such as humans, because they do not arise in their own ground or higher grounds. The reason for this is that the higher grounds do not seek the lower grounds, and the self-ground does not have the aspect of observing tranquility and coarseness. The dhyana and formlessness that arise as a result arise and abide in the gods of the form and formless realms. Fourth, examining what is the basis of the path of transcendence: the actual basis of the first dhyana, as well as the near-attainment of the first, as well as the specialty of the actual basis, and the three dhyanas above it, the second, third, and fourth, are called the six dhyana grounds. These and the first three formless ones other than the peak of existence
Chinese
因此，这九者是觉受运行明朗的等持。宣说为见道和出世间修道的所依。这些禅定和无色为轮回道所摄，称为世间道。二、出世间道中，道的体性，所缘境四谛的解说，二者中的第一个是：因为以前从未与轮回相熟，所以是出世间道。这是由于见到苦等四圣谛的真如而获得的。第二个是总说和别说，二者中的第一个是：这些苦等是圣者们所见的苦等，因此称为圣谛，而不是凡夫的，因为凡夫对苦等执为真等颠倒之故。如经中所说：手掌中有一根刺，人们不能认识它，当它进入眼中时，就会产生不适和损害。凡夫如手掌，不能认识行苦的毫毛。圣者如眼睛，它能深深地刺痛内心。如是说。为什么四谛必定是这些呢？因为希求解脱者所应断除和应获取的只有这些。所应断除的，即一切遍染污方面的因和果，都包括在苦和集之中。所应获取的，即一切遍清净方面的因和果，都包括在灭和道之中。为什么四谛的次第是确定的呢？因为是按照现观的次第而安立的。如云：真如如何现观次第。是这样的，例如，医生治病时，首先要了解疾病的性质，然后检查疾病的原因并加以去除。然后，获得远离疾病的安乐状态。为了达到这个目的，就应该服用药物。同样，希求解脱者也应该了解苦谛，并断除其因集谛。
English
Therefore, these nine are the samadhi in which the movement of perception is clear. It is said to be the basis of the path of seeing and the path of meditation that transcends the world. These dhyanas and formless realms, which are included in the path of samsara, are called worldly paths. Second, in the path that transcends the world, the nature of the path, and the explanation of the four truths as objects, the first of the two is: Because it has never been familiar with samsara before, it is the path that transcends the world. This is obtained by seeing the suchness of the four noble truths, such as suffering. The second is the general explanation and the separate explanation, the first of which is: These sufferings, etc., are seen as sufferings, etc., by the noble ones, therefore they are called noble truths, not by ordinary people, because ordinary people are inverted in their perception of suffering, etc., as truth, etc. As it is said in the sutra: A thorn in the palm of the hand, people cannot recognize it, but when it enters the eye, it causes discomfort and harm. Ordinary people are like the palm of the hand, unable to recognize the slightest bit of the suffering of action. The noble one is like the eye, it pierces the heart deeply. It is said. Why are the four truths necessarily these? Because those who desire liberation should abandon and obtain only these. What should be abandoned, that is, all the causes and effects of the side of complete defilement, are included in suffering and accumulation. What should be obtained, that is, all the causes and effects of the side of complete purification, are included in cessation and path. Why is the order of the four truths fixed? Because it is established according to the order of manifestation. As it is said: How is the order of manifestation of truth? It is like this, for example, when a doctor cures a disease, he must first understand the nature of the disease, then examine the cause of the disease and remove it. Then, the state of happiness free from disease is to be obtained. To achieve this, medicine should be taken. Similarly, those who desire liberation should also understand the truth of suffering and abandon its cause, the truth of accumulation.