Tibetan
འཛིན་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་མཚན་མར་རྣམ་པར་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་འཇུག་ལྡོག་གི་དུས་ནི། འདི་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་མེད་དེ། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་ཉོན་ཡིད་བཀག་པས། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་ན་མེད་དེ། དེ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་ལྟ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ལྡོག་པའི་དུས་ཏེ། འཕགས་ལམ་དང་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་སླར་ཡང་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་དག་ལས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་ནས་མི་འབྱུང་སྟེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མཐར་ཐུག་ལྡོག་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དེ་མ་གཏོགས་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ནོར་མྱུར་དུ་འབྱུང་ངོ་། །འཕགས་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཡང་། མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་འགགས་པས། ཉོན་ཡིད་ལོག་ཅེས་བྱའི། ཡིད་ཀྱི་རྫས་ལོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཤེས་ཟག་མེད་ལ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྲིད་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཟག་མེད་དག་གི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་ནམ་ལོག་པ་ན་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་ཡིད་ལོག་ཅེས་བྱའི་ཡིད་ཀྱི་རྫས་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དེ་ཉིད་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་གནས་གྱུར་པ་དང་། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐོབ་བོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་སློབ་པ་དག་གི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་ཅན་མ་
Chinese
执着的所依，是轮回的根本。意之识，是生起于对法与补特伽罗之相进行执着的体性的因，因为是意识的俱生之主因的缘故。第二，生起和退没的时间：这在灭尽定中是没有的，因为灭尽定是由于遮止了烦恼意，所以比无想定更为殊胜。在超越世间的道上入定时也没有，因为那是以我见之对治，与我见一同生起相违的缘故。这些是暂时退没的时间，从圣道和等持中起立之后，又从阿赖耶识中存在的我见习气中产生的缘故。声闻缘觉中获得阿罗汉，以及大乘中获得八地之后，就不会产生，因为在那些状态中已经舍弃了我见的缘故。这是最终退没的时间。除了这三种状态之外，所有时间都会无误且迅速地产生。即使在入定于圣道时，由于相应的四种烦恼止息，所以说是烦恼意退没，但并非意的自性退没，因为这样一来，就会导致无漏意识没有一同生起的处所。因此，只要与那四种烦恼相应，那么意既是意，也是烦恼性的。当不再与相应的四种烦恼相应时，由于意是无漏识一同生起的处所，所以是意，但不是烦恼性的。当相应的四种烦恼退没时，由于没有了烦恼意的特征，所以说是烦恼意退没，但并非意的自性退没。当意本身远离一切过患，安住于自性的二无自性之体性时，就获得了意转依，以及平等性智的名称。对于他们来说，孩童们完全是烦恼性的。声闻缘觉的学道者们，在没有入道时，完全是烦恼性的。入定时，因为是无覆无记的缘故，所以不是烦恼性的。
English
The basis of clinging is the root of samsara. The mind-consciousness is the cause of generating the nature of clinging to the characteristics of phenomena and individuals, because it is the condition of the co-emergent lord of mind-consciousness. Second, the time of arising and ceasing: this is not present in the cessation attainment, because the cessation attainment is superior to the non-conceptual attainment due to the cessation of afflicted mind. It is also not present during the time of being in equipoise on the path beyond the world, because it is the antidote to the view of self, and it is contradictory to arise together with the view of self. These are the times of temporary cessation, because immediately after arising from the noble path and samadhi, they arise again from the habit of the view of self that exists in the alaya consciousness. It does not arise after the Hearers and Solitary Realizers attain Arhatship, and after the Mahayanists attain the eighth bhumi, because the view of self has been abandoned in those states. This is the time of ultimate cessation. Except for these three states, it arises quickly and without error at all times. Even when in equipoise on the noble path, because the four corresponding afflictions have ceased, it is said that the afflicted mind has ceased, but the nature of the mind has not ceased, because otherwise, it would follow that there is no place for the co-emergence of uncontaminated mind-consciousness. Therefore, as long as it is associated with those four afflictions, the mind is both mind and afflicted. When it is no longer associated with the corresponding four afflictions, it is mind because it is the place of co-emergence of uncontaminated mind-consciousness, but it is not afflicted. When the corresponding four afflictions have ceased, it is said that the afflicted mind has ceased because there is no characteristic of the afflicted mind, but the nature of the mind has not ceased. When the mind itself is free from all faults and abides in the nature of its own non-duality, it attains the name of transformation of the mind and the wisdom of equality. For them, children are completely afflicted. The Hearers and Solitary Realizers who are still learning are completely afflicted when they are not in equipoise on the path. When they are in equipoise, they are not afflicted because they are obscured and unspecified.
Tibetan
ཡིན་གྱི་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སུ་རྒྱུན་ཆད་དོ། །བྱམས་སེམས་འཕགས་པ་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་གནས་གྱུར་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལས་ལངས་པ་ན་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་། མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་མོད་འོན་ཀྱང་ཆོས་སུ་རྨོངས་ཤིང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཕྲ་མོ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ཏུ་དགེ་བའམ་ཟག་མེད་ཡང་མ་ཡིན་པས་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཞིག་ཏུ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ན། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིང་མ་འཐོབ་བོ། །ཉོན་ཡིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ནི། སུམ་ཅུ་པར། དེ་ལ་གནས་ཏེ་རབ་བྱུང་ཞིང་། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡིད་ཅེས་བྱ། །རྣམ་ཤེས་རང་སེམས་བདག་ཉིད་ཅན། །བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི། །ཉོན་མོངས་པ་དང་རྟག་ཏུ་འགྲོགས། །བདག་ཏུ་ལྟ་དང་བདག་ཏུ་རྨོངས། །བདག་རྒྱལ་བདག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའོ་གཞན། །རེག་སོགས་ཀྱང་དེ་དགྲ་བཅོམ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ན་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ན་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ནི། བདག་རྐྱེན་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་སོགས་རང་གི་ཡུལ་རྣམས་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། དེ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཞེས་པ་ནས་ཡིད་ཤེས་ནི་ཡིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཀྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལྟར། ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བ
Chinese
是的，仅仅是意。在无学位的状态下也与之相似，在无余涅槃中则断绝。慈悲心在圣道上平等安住时，是转依的无漏意。从道中起身时，七地以下与四烦恼相应而生，因此仅仅是有烦恼的；八地以上虽然不与四烦恼相应而生，因此不是有烦恼的，然而由于与对法愚昧和微细的增益一同存在，因此既非纯粹的善，也非无漏，故称为无覆无记意。在金刚喻定之后，由于远离了对人我和法我的所有增益之相，因此没有过失，并且自性完全清净，显现为光明，所以称为平等性智。它在轮回存在期间，自然而然地持续相续。因此，声闻、缘觉和安住于不退转地的人们的意，是识，是法我增益的生起之刹那的产生之处，因此不是转依，所以没有获得平等性智的名称。 简略地确定染污意：在《三十颂》中说：“于彼而住起分别，于彼而缘名为意，识之自性即是心，无覆无记性染污，恒常与诸烦恼俱，我见我慢并我爱，及与无明常相应，何处生起即彼处，触等亦尔无罗汉，亦无灭定出世道。”如是说。 第三，六入识：依赖于眼等六根作为增上缘，对色等各自的对境进行识别，即是六识。其中，眼识是依赖于眼根，识别色之义的自性……乃至意识是依赖于意根，识别法之义的自性，如是连接。如同依赖于根而生起识一样，也依赖于境而生起。
English
Yes, it is only mind. It is similar in the state of non-learning, and it ceases in the nirvana without remainder. When loving-kindness is equally placed on the noble path, it is the mind of transformation and without outflows. When arising from the path, it is only afflicted because it arises in correspondence with the four afflictions below the seventh ground. Although it does not arise in correspondence with the four afflictions above the eighth ground, so it is not afflicted, however, because it engages together with subtle imputations and ignorance of the Dharma, it is neither purely virtuous nor without outflows, so it is called the mind that is obscured and not indicated. In the aftermath of the vajra-like samadhi, because it is free from all the characteristics of imputation of person and Dharma, it is without fault, and its own nature is completely pure and manifests as luminosity, so it is called the wisdom of equality. It naturally continues to be connected as long as samsara exists. Therefore, the minds of those who abide in the grounds of Hearers, Solitary Buddhas, and Non-returners are consciousness, the place where the moments of arising of the imputation of Dharma-self occur, so they are not transformed, and therefore they do not obtain the name of the wisdom of equality. A brief determination of the afflicted mind: In the Thirty Verses, it says: "Abiding in that, arising with discrimination, / Focusing on that is called mind. / The nature of consciousness is the self, / Obscured and not indicated, / Always accompanied by afflictions, / View of self, pride of self, and love of self, / And always corresponding with ignorance, / Wherever it arises, that is the place, / Contact and so on are also like that, without Arhats, / Also without cessation, and the path beyond the world." Thus it is said. Third, the six entering consciousnesses: Depending on the six faculties such as the eye as the dominant condition, individually distinguishing one's own objects such as forms is the six aggregates of consciousnesses. Among them, eye consciousness is dependent on the eye faculty, recognizing the essence of the meaning of form... up to mind consciousness is dependent on the mind faculty, distinguishing the essence of the meaning of Dharma, and so on. Just as consciousness arises dependent on the faculty, it also arises dependent on the object.