English
Manifestation sees the various consciousnesses. Their distinctions arise from the mind. Thus it is said. Regarding the meaning, essence, and distinctions of mind and mental factors, although ancient scholars made many distinctions, they generally did not go beyond, and nowadays no one pays attention to them. Therefore, I have written about them in detail in the commentary on the Compendium of Abhidharma. Please refer to it there. If we classify consciousness, there are eight consciousnesses: the ālaya-vijñāna, the afflicted mind, and the six consciousnesses. Second, the detailed explanation is divided into three: the ālaya-vijñāna, the afflicted mind, and the six entering consciousnesses. The first part has three aspects: its characteristics and divisions, and the scriptures that prove it. The first part also has three aspects, the first being the actual text: Among the eight consciousnesses, the characteristic of the ālaya-vijñāna is: the vipāka-vijñāna is associated with all of all pervasive afflictive dharmas. Its names are: Because it is the basis of all of saṃsāra and nirvāṇa, it is also called ālaya-vijñāna. Because it is the nature of the complete maturation of the predispositions of previously accumulated karma, it is also called vipāka-vijñāna. Because it is the continuum that causes the body that has not been obtained to be obtained, and the body that has already been obtained to abide, it is also called ādāna-vijñāna. Because it is the place of the three natures of knowable objects, it is also called the place of knowable objects. So, what are its objects and aspects like? In the realm of form, its objects are two: the internal aspect of taking and the external aspect of the vessel. The first is the predispositions of what is imputed as the apprehended and the apprehender, and the physical sense faculties with their locations, these two. Among them, the first is: Because it takes the form together with the sense faculties, it is called taking. The second is: Because it is what is to be taken, it is taking. The aspect of the vessel is: mountains, houses, and so on, which are external objects, are the appearances gathered by the senses. Why are these three the objects of the ālaya-vijñāna? Because, with the predispositions of what is imputed as the cause and condition, the vipāka-vijñāna arises, manifesting the sense faculties such as the eye belonging to one's own and others' continuums, and the appearances of external vessels such as mountains, houses, and so on. Therefore, the predispositions of clinging to what is imputed are
Tibetan
པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དོན་དང་སེམས་སུ་སྣང་བའི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེའི་དམིགས་པར་བཞག་སྟེ། དཔེར་ན། མདོ་སྡེ་པ་དག །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་དེ་དག་གི་ཤེས་པ། བཟུང་བ་རྣམ་ལྡན་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དེའི་དམིགས་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣོད་རྣམས་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བཟུང་བྱ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་བཞག་གོ །གཟུགས་མེད་ཁམས་ན་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཁོ་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་བསྒྲུབས་པའི་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས། གཟུགས་མེད་བཞིར་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་དང་པོ་གཉིས་སུ་བཟུང་བྱ་ཚད་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཅན་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་བཟུང་བྱ་ཆ་ཕྲ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཆ་ཕྲ་བའི་དམིགས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུས་འཇུག་ཅེ་ན་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཟུགས་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འདིའི་དམིགས་པ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདིའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་ཅེ་ན། སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་ཁོ་ནར་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དམིགས་རྣམ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལྟར། སུམ་ཅུ་པར། དེ་ནི་ལེན་པ་དག་དང་གནས། །རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིག་པ། །ཞེས་བཤད། གཉིས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་ནི། བཏང་སྙོམས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དམིགས་རྣམ་རིས་སུ་ཆད་པས་འདི་དང་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་མི་དགེ་མངོན་འགྱུར་དང་། ལྷན་ཅིག་རྒྱུད་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འཁོར་གྱི་རེག་པ་དང་། སེམས་པ་འདུ་ཤེས་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱང་དེ་བཞི
Chinese
因为异熟识是生起显现为对境和心识的对境之因，所以安立它为对境。例如，经部师认为，虽然色、声等事物实际上不显现于根等识中，但它们能生起具有所取相的识，因此将它们安立为对境。有色根连同所依以及外境器世界，是异熟识的所取，因此安立为对境。在无色界，唯有遍计所执的习气才是对境，因为从遍计所执的习气的因缘，以及由空无边等定所成就的不动业之主的因缘，生起于无色界四处的异熟识，最初二者具有所取无量之对境，后二者具有所取微细和极微细之对境。如果问：这些对境以何种方式进入？答：在有生之年，以极不明显、相续不断、同一味道的方式进入。如果问：为什么极不明显？答：就像眼识的对境是色一样，因为此识的对境无法以体验的力量完全确定“这就是它”。如果问：为什么相续不断地以同一味道进入？答：因为在生处结生的第一个刹那，对境和相如何，在有生之年也将以同样的方式进入。因此，也可以称为对境相完全不间断。如是，《三十颂》中说：“彼与受者俱，及与识不识。”第二，它的差别是：与阿赖耶识相应之感受唯是舍受，而非乐受或苦受，因为彼等对境相有差别，故与此不相应。它是无覆无记，因为不与烦恼相应，并且善与非善现行，一同进入同一相续。它的眷属触、作意、受、想等也是如此。
English
Because the Vipaka-vijnana (resultant consciousness) is the cause of generating the object that appears as an object and mind, it is established as an object. For example, the Sautrantikas believe that although objects such as form and sound do not actually appear in the consciousness of the senses, they can generate consciousness with the aspect of being apprehended, so they are established as objects. The material sense organs together with their support and the external world are the apprehended objects of the Vipaka-vijnana, so they are established as objects. In the formless realm, only the habit of conceptual construction is the object, because from the cause and condition of the habit of conceptual construction, and from the cause of the lord of unwavering karma accomplished by the samadhi of infinite space, etc., the Vipaka-vijnanas born in the four formless realms, the first two have objects of immeasurable apprehension, and the latter two have objects of subtle and extremely subtle apprehension. If you ask, how do these objects enter? The answer is that they enter in a very unclear, continuous, and uniform manner for as long as life lasts. If you ask, why are they so unclear? The answer is that just as the object of eye consciousness is form, the object of this consciousness cannot be completely determined as "this is it" by the power of experience. If you ask, why does it enter continuously in the same taste? The answer is that because in the first moment of rebirth in the place of birth, the object and aspect will enter in the same way for as long as life lasts. Therefore, it can also be called the object-aspect that is completely uninterrupted. Thus, in the Thirty Verses, it is said: "It is with the receiver, and with consciousness and non-consciousness." Secondly, its difference is that the feeling that is associated with the Alaya-vijnana is only neutral feeling, not pleasure or pain, because those objects and aspects are different, so they are not associated with this. It is obscured and non-specified, because it is not associated with afflictions, and because virtue and non-virtue manifest and enter into the same continuum together. Its retinue of contact, attention, feeling, perception, etc., are also the same.
Tibetan
ན་དུ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཅན་དང་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ནོ། །འདིའི་གྲོགས་ནི། ཀུན་འགྲོ་ལྔ་ལས་གཞན་མེད་དོ། །ཀུན་གཞི་དེ་ནི་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འཇུག་ཏེ། དཔེར་ན། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ནས་ལྡོག་ཅིང་། ཐེག་ཆེན་པ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ལྡོག་སྟེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ནི་ཉན་རང་གི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡོག་ལ། ཐེག་ཆེན་པས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡོག་གོ །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི། དབང་ཤེས་ལྔ་རྣམ་ཤེས་རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀུན་གཞི་ལས་བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཇི་ལྟ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བའི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཅར་རམ་དེ་ལྟ་མིན་པར་རིམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན། ཆུ་ལས་རྐྱེན་མང་ཉུང་གི་དབང་གིས་རླབས་མང་ཉུང་རིམ་དང་གཅིག་ཅར་ཅི་རིགས་པར་འབྱུང་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། ཀུན་གཞི་དེ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཀུན་གཞི་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་གཉིས་སུ་གཞུང་ལས་གསུངས། དེ་གཉིས་ནི་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་གནས་པ་བཞིན་དུ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། ། དེ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དམིགས་རྣམ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ལེན་པ་དང་། གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་བྱེད་པ། རྐང་མཐིལ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་གྱི་ཁོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ནུས་པ་ཙམ་གྱིས་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་ཤེས་རིག་གི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ། རྣམ་སྨིན་ཆ་ལས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད
Chinese
那里的感受是舍受，并且是无覆无记。它的同伴是，除了五遍行之外没有其他的。阿赖耶识在轮回的阶段，即使一刹那也不会中断地运行，例如，如同河流的相续一般。其中，阿赖耶识种子的部分，声闻和独觉的阿罗汉获得之后便会断灭，大乘的八地菩萨也会断灭，因为在那些阶段中，所有烦恼的种子都已断除。异熟的部分，声闻和独觉的蕴身无余断灭的方式而断灭，大乘行者以金刚喻定的后续，转为大圆镜智的方式而断灭。因此，在有余依的阶段和，清净三地的阶段，虽然有异熟识，但不能称之为阿赖耶识，因为它不是一切杂染法的所依。第三，在那里生起入门识的方式是，五根识、根本识，从阿赖耶识中，以唤醒习气的因缘，生起一到五个识，或者同时一起，或者不是那样而是次第地，如何应理地生起，例如，如同从水中，以因缘多少的力量，波浪多少次第和同时如何应理地生起一样。第二，分类是，阿赖耶识分为异熟阿赖耶识和习气阿赖耶识两种，经论中这样说。那两者如同镜子中安住影像一般，在异熟阿赖耶识上，习气阿赖耶识是不可说为相同或相异的。其中，异熟自性的阿赖耶识是，因为是智慧的体性，所以具有如上所说的对境和行相，做着取身和安住的事业，成为一切杂染法的习气熏染的所依，并且是现在一切杂染法的增上缘，遍布从脚底到头顶的所有身体。习气自性的阿赖耶识是一切杂染法的习气，并且，也仅仅以能力的方式安住于体性中，因为没有成立为识的实物，所以没有对境和行相，从异熟分来说，是那个实物本身，并且，不可说为相异。
English
The feeling there is neutral, and it is obscured and unspecified. Its companions are none other than the five omnipresent ones. That alaya consciousness continues without interruption even for a moment in the state of samsara, like the flow of a river. In that, the seed aspect of the alaya consciousness ceases after the Hearers and Solitary Realizers attain Arhatship, and the Mahayanists cease from the eighth bhumi onwards, because in those stages, all the seeds of affliction have been abandoned. The aspect of fruition ceases in the way that the aggregates of Hearers and Solitary Realizers are extinguished without remainder, and the Mahayanists cease in the way that it transforms into mirror-like wisdom as a result of diamond-like samadhi. Therefore, in the state of remaining aggregates and in the state of the three pure grounds, although there is fully ripened consciousness, it is not called alaya consciousness, because it does not serve as the basis for all defiled dharmas. Third, the way in which entering consciousness arises there is: the five sense consciousnesses, the root consciousness, from the alaya consciousness, due to the condition of awakening the habitual tendencies, one to five consciousnesses arise, either simultaneously or not in that way but gradually, as appropriate. For example, just as from water, due to the power of many or few conditions, many or few waves arise gradually and simultaneously as appropriate. Second, the distinction is: the alaya consciousness is said in the scriptures to be divided into two types: the fruition alaya consciousness and the habitual tendency alaya consciousness. Those two are like an image residing in a mirror. On the fruition alaya consciousness, the habitual tendency alaya consciousness is neither the same nor different. Among them, the alaya consciousness of the nature of fruition is: because it is the nature of wisdom, it possesses the object and aspect as mentioned above, performs the activities of taking a body and abiding, becomes the basis for imprinting the habitual tendencies of all defiled dharmas, and is the dominant condition for all present defiled dharmas, pervading the entire body from the soles of the feet to the crown of the head. The alaya consciousness of the nature of habitual tendencies is the habitual tendencies of all defiled dharmas, and it also abides in its essence only by its potential, and because it has not been established as a substance of consciousness, it has no object or aspect. From the aspect of fruition, it is that substance itself, and it cannot be said to be different.