Tibetan
་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་ལེན་པ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །ས་ལ་སོགས་པར་གསེར་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བསྒྱུར་བ་མོས་པ་ལ་དབང་བ་ནི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་དང་། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་ནུས་པ་ནི་ཆོས་ལ་དབང་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དྲུག་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་འདོར་ལེན་ལ་དབང་ཐོབ་པ་རྟེན་དང་། སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དམིགས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲངས་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཐུགས་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིའོ། །བདུན་པ་ནི། ཆོས་སྟོན་པ་ན་འཁོར་ཁ་ཅིག་ཉན་འདོད་ཅིང་རྣ་བ་གཏོད་ཅིང་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ། ཉན་པར་མི་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཉན་ཁ་ཅིག་མི་ཉན་པ་གཉིས་ག་དག་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཐུགས་དགྱེས་པས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། མི་དགྱེས་པས་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་། དགྱེས་མི་དགྱེས་གཉིས་དབེན་པ་ཁོ་ནར་བཏང་སྙོམས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། ཉན་རང་སོགས་ནི་བསོད་སྙོམས་སོགས་ལ་རྒྱུ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ། མངོན་ཤེས་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རམ། ཞེས་བརྟགས་ནས་སྐྱེ་བར་ཤེས་ན། བདག་ལ་དམིགས་ནས་འགའ་ཡང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ལངས་ནས་རྒྱུ་བ་ན་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་བདག་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཙམ་བྱེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི། གང་གི་རྒྱུད་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུངས་འབྱིན་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་པས་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །དགུ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་མཁྱེན་ནི་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་ལྔས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་མེད་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། དངོས་པོ་ལ་མ་ཞེན་པས་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་འདྲི་བ་ཀུན་ལ་ལན་འདེབས་པའོ། །བཅུ་པ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་གནས་ཀྱི་བརླབས། །དུས་ལས་ཡོལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལའང་། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་དང་། བཅུ་གཅིག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ངོ་བོའི་ས་བོན་སྤངས་པས། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མི་མངའ་བའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་དམིགས་ནས། ཉིན་མཚན་ལན་དྲུག་ཏུ་གཟིགས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ལས་ཤའི་སྤྱན་ནི། དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་སྟོང་གསུམ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ལྷའི་སྤྱན་ནི། མཆོད་རྟེན་ལ་མར་མེ་ཕུལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མར་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ནི། བརྒྱད་པ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཤའི་སྤྱན་ནི་ཚོགས་ལམ་དང་། ལྷའི་སྤྱན་སྦྱོར་ལམ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དེའི་རྗེས་ཐོབ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་མཚན་ཉིད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་། རྗེས་མཐུན་པ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཡོད་དོ། །བཅུ་བཞི་པ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་ནི། ས་གཡོ་བ་དང་། གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་མང་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ལྷའི་རྣ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སྒྲ་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་སོགས་ཐོས་པ། སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན་དང་བའོ། །གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ནི། བདག་གཞན་གྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་ནི། རང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ལྷའི་མིག་ནི། བསྐལ
Chinese
如所愿受生之身，于生有自在，二者乃持戒之果。如所愿将土等转为金等，于欲乐有自在，乃忍辱之果。如所愿成办，于祈愿有自在，乃精进之果。为神通所摄之神变有自在，乃静虑之果。如所愿般现证智慧，于智慧有自在，以及如所愿般能宣说十二部经，于法有自在，此二者乃般若之果。第六，依于静虑，获得舍身受身之自在为所依；获得幻化转变之自在为所缘；于每一刹那入无数等持为意；以及于无量陀罗尼之门获得自在，称为智慧完全清净，此为四者。第七，说法时，有些眷属乐于听闻，倾耳专注，心生欢喜，有些则与此相反，不乐听闻；有些听闻，有些不听闻，对于这两种情况，依次是：以悦意而随喜，以不悦意而愤怒，以及远离悦意与不悦意二者，唯以舍心住于具念之中。第八，声闻、独觉等在行乞等之前，以神通观察是否有人因我而生起烦恼，若知将生起，则心想莫要因我而使任何人产生烦恼，从而依于第四禅的究竟，入于无烦恼之等持。以此力量，当自己起身行乞时，也能使某些众生相续中不生起因自己而起的烦恼。而佛陀的无烦恼是：对于那些相续中会生起因缘自己的烦恼之有情，佛陀行事业以根除其烦恼，因此比前者更为殊胜。第九，佛陀的愿智比声闻、独觉殊胜五种差别：因无有勤作之相而任运成就；因不执著事物而断除贪著；因断除障碍而于一切境
English
The two, having power over taking birth, that is, taking a body as desired, are the result of ethics. The power to transform earth and so forth into gold and so forth as desired, having power over aspiration, is the result of patience. Accomplishing as desired, having power over aspiration prayers, is the result of diligence. Having power over miraculous abilities gathered by clairvoyance is the result of meditative concentration. Manifesting wisdom as desired, having power over wisdom, and being able to teach the twelve branches of scripture as desired, having power over Dharma, these two are the result of the Perfection of Wisdom. Sixth: Relying on meditative concentration, obtaining power over abandoning and taking bodies is the basis; obtaining power over transformation and changing is the object; entering into countless samadhis in each instant is the intention; and obtaining mastery over immeasurable doors of dharani is called the complete purification of wisdom, these are the four. Seventh: When teaching the Dharma, some in the assembly want to listen, lend an ear, and place their minds close, while others are the opposite of that, not wanting to listen; some listen and some do not listen. With regard to these two, in order, one dwells in mindfulness with equanimity, only separating from delighting and being attached with a pleased mind, being angry with a displeased mind, and being separated from both delight and displeasure. Eighth: Before the Hearers, Solitary Realizers, etc., go for alms, etc., they examine with clairvoyance whether someone will generate afflictions by focusing on me. If they know that afflictions will arise, they think, 'May no one generate afflictions by focusing on me,' and thus, relying on the ultimate of the fourth dhyana, they enter into samadhi without afflictions. By the power of that, when they rise and go for alms, they only cause that in the continuum of some, afflictions that focus on them do not arise. The non-affliction of the Buddhas is: because they perform the activity of uprooting the afflictions of those sentient beings in whose continuum afflictions arise that focus on them, they are far superior to the former. Ninth: The knowledge of the aspiration of the Buddhas is superior to that of the Hearers and Solitary Realizers by five distinctions: because it is spontaneously accomplished without the mark of effort; because attachment is abandoned by not being attached to objects; because all places are
Chinese
沒有遺忘，並且恆常安住於輪迴存在之時，以及通過各自正確的智慧，對所有被調伏者提出的問題給予回答。第十是：如「海洋是水族安住之處的加持，時間可能會過去，但對於應被調伏的諸佛子，佛陀不會有時間的流逝。」所說，對於眾生的利益不會忘失。第十一是：由於捨棄了煩惱和所知障的習氣本質的種子，因此不會有像具有煩惱那樣的行為。第十二是：緣於一切有情，日夜六時觀照，是大悲心。第十三，肉眼是從一百由旬到三千大千世界之間的色法境界。天眼是從供奉佛塔燈火等的異熟果報所生，是所有眾生的死亡和轉生之境界。智慧之眼是對一切法不執著於人我和法相之境界。法眼是對第八地和入流等所有聖者如實了知的境界。佛眼是對一切法以各種方式現證菩提之境界。其中，肉眼是資糧道，天眼是加行道，智慧之眼是見道之等持，法眼是其後得，佛眼是自性身佛地，相似者從第八地起有。第十四，神變之神通是使大地震動，以及做聚集為一和轉變為多等事的等持和智慧相應。天耳是聽聞遍布所有世界的小聲和大聲等聲音，由修持的力量所生，是與等持之地的色法相關的。他心智是如實了知自己和他人的心，包括有貪欲和無貪欲的等持和智慧相應。宿命通是憶念自己和他人多生之前的等持和智慧相應。天眼是劫。
English
There is no forgetting, and constantly abiding as long as samsara exists, and answering all the questions asked by those to be tamed through their own correct wisdom. Tenth is: As it says, "The ocean is the blessing of the abode of aquatic creatures, time may pass, but for the sons of the Buddhas who should be tamed, the Buddha will not have the passage of time." There is no forgetting for the benefit of sentient beings. Eleventh is: Because the seeds of the nature of the latent tendencies of afflictions and cognitive obscurations have been abandoned, there will be no behavior like having afflictions. Twelfth is: Focusing on all beings, observing six times day and night, is great compassion. Thirteenth, the physical eye is the realm of form from a hundred yojanas to three thousand great thousand worlds. The divine eye is born from the ripening of offering lamps to stupas, etc., and is the realm of the death and rebirth of all sentient beings. The eye of wisdom is the realm of not clinging to the characteristics of self and phenomena in all dharmas. The Dharma eye is the realm of knowing all noble beings such as the eighth level and stream-enterers as they are. The Buddha eye is the realm of completely and perfectly awakening to all dharmas in all ways. Among them, the physical eye is the path of accumulation, the divine eye is the path of preparation, the eye of wisdom is the samadhi of the path of seeing, the Dharma eye is its subsequent attainment, the Buddha eye is the Dharmakaya Buddha ground, and the similar one exists from the eighth ground onwards. Fourteenth, the supernormal power of magical ability is the samadhi and wisdom that cause the earth to shake, and do things like gathering into one and transforming into many. The divine ear is hearing small and large sounds, etc., that exist in all realms of the world, born from the power of meditation, and is related to the form of the samadhi ground. Telepathy is the samadhi and wisdom that know one's own and others' minds, including those with and without desire, as they are. Recollection of past lives is the samadhi and wisdom that remember many previous lives of oneself and others. The divine eye is kalpas.