Tibetan
བཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཀྱང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞག་ཅེ་ན། སློབ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི། བློ་གཅིག་གིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཉམ་གཞག་གི་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ས་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མཁྱེན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སློབ་ལམ་དུ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་པ་ན་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཕྲིན་ལས་ནི། བྱ་བ་ལས་ལ་ཡོད་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཆོས་སྐུ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་དགེ་ལེགས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་དགོད་པ་དང་། ལམ་ལ་དགོད་པ་སོགས་ཉེར་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ལས་དེ་དག་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ནུས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། རྟེན་སྐུ་བཞི། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། ཁྱད་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས། ཐུགས་རྗེའི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་བསྡམས་པས། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་གནས་གྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་སོགས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ། བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པས་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་
Chinese
被安立。既然如此，为何不将学道的智慧，以反体的方式安立为两种智慧呢？因为在学道的时候，一个心识无法完全断除两种谛实的自性，因为没有脱离执持二谛为异体的垢染。因此，即使专注在如幻的等持之法上，也无法不混杂地完全断除它们的自性，否则，因为专注在初地智慧的一切法上，就会导致通达一切所知。后得清净的世间智慧无法完全断除法性之如是，因为具有分别的垢染。因此，在学道中，如是和尽所有的两种智慧，仅仅是异体。成佛时，因为没有执持二谛为异体的垢染，无二的如幻智慧能够完全断除两种谛实的行相。第三，事业：有在作用上的事业和在作者上的事业两种，第一种是：法身在所化众生的相续中成办增上生和决定胜的善妙，也就是安立在道的所依上和安立在道上等二十七种。第二种是成办那些事业的能力，也就是能力不异于法身之自性。第二，支分之义：所依四身，能依五智，特殊功德之聚，大悲事业之进入方式。第一，有四种：自性身，法身，圆满报身，化身。第一是：由三门的不相符之处所禁锢，能胜佛薄伽梵的自性身具有三种特点：如此具有的特点是，获得转依究竟的功德等无漏之法；离别的特点是，二障的习气完全清净；自性的特点是，那些无漏之法的自性，是本来无生的体性。其中，第一点将声闻和独觉的寂灭区分开来。第二点将十地菩提
English
is established. If so, why isn't the wisdom of the path of learning established as two wisdoms in a reversed manner? Because during the path of learning, a single mind cannot completely sever the nature of both truths, because it has not separated from the impurity of grasping the two truths as different entities. Therefore, even if one focuses on illusion-like meditative states, one cannot completely sever their nature without mixing them, otherwise, because one focuses on all phenomena of the wisdom of the first ground, it would lead to knowing all knowable things. Subsequent attainment, pure worldly wisdom cannot completely sever the suchness of reality, because it possesses the impurity of conceptualization. Therefore, on the path of learning, the two wisdoms of knowing suchness and knowing the extent are only different entities. When one becomes a Buddha, because there is no impurity of grasping the two truths as different entities, the non-dual, illusion-like wisdom is able to completely sever the aspects of both truths. Third, activity: there are two types of activities, those that exist in action and those that exist in the agent. The first is: the Dharma body accomplishes the goodness of higher realms and definite goodness in the minds of those to be tamed, which are the twenty-seven types such as establishing on the basis of the path and establishing on the path. The second is the ability to accomplish those activities, which is the nature of the Dharma body since the ability is not different from it. Second, the meaning of the limbs: the four bases of the body, the five dependent wisdoms, the collection of special qualities, and the manner of entering into compassionate activity. First, there are four: the Essence Body, the Dharma Body, the Enjoyment Body, and the Emanation Body. The first is: restrained from the discordant aspects of the three doors, the Essence Body of the Victorious Buddha, the Blessed One, possesses three characteristics: the characteristic of possessing is that whatever uncontaminated dharmas, such as the qualities of the ultimate transformation of the basis, are obtained; the characteristic of separation is that the habitual imprints of the two obscurations are completely purified in every way; the characteristic of nature is that the nature of those uncontaminated dharmas is the nature of being primordially unborn. Among these, the first distinguishes from the Nirvana of Hearers and Solitary Realizers. The second distinguishes the Bodhi of the tenth ground.