Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བསྡུ་བ་ལས། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་སློབ་པ་ཡང་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་ལ། མི་སློབ་པ་ཡང་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་གོ །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མེད་པས་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གོང་ན་ཆེས་ཞི་བའི་གནས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བསླུ་བའི་གནས་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ། ཁམས་ནི་དང་པོར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གང་ཟག་ལས་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའོ། ། སྐྱེ་བ་ལས་ནི། དང་པོར་འདིར་བསྐྱེད་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྣམ་པ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས། འདུ་ཤེས་ནད་དང་། འབྲས་དང་། ཟུག་རྔུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་མ་རྨོངས་པའོ། །ཞེས་འདུ་ཤེས་སུན་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི། སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འགོག་སྙོམས་ལ་ཞི་བ་མྱང་འདས་དང་འདྲ་བར། ལྟ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀུན་གཞི་མ་གཏོགས་པའི་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་རེ་ཤིག་མི་འབྱུང་བར་བྱས་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོའི་གང་ཟག་ནི། བསྡུ་བར། དེ་ལ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། མི་སློབ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་སོ། །ཁམས་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་བ་ལས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི། དང་པོར་འདིར་སྐྱེས་ཅིང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཞག་ན་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་ལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པའི་རྟེན། འདོད་པ་དང་ཁམས་གསུམ་ཀ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །རྣམ་པ་ནི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་རྣམས་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའི་རྣམ་པར་བལྟས་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་དུས་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པར་འཕང་པ། གནས་པའི་དུས་ངེས་པ་ལ་བཏགས་པའོ། །འདུས་
Chinese
的缘故。如是又于《摄分》中说：于无想等持，有学亦不入等持，无学亦不入等持。何以故？于彼无有智慧之行故，将体验之。是故，以有更上寂静之住处之故，彼生乃是于未得善法者，为令获得之诳惑处，如是说。界者，首先于欲界中生起，其后则于色界中，将体验异熟。又于彼经中说：就补特伽罗而言，属于异生之相续。就生而言，首先生于此处，其后于色界中将体验果报。如是说。相者，依于第四禅之心，想乃是疾病、痈疽、疮癣。无想者，乃是不普于愚昧。如是具想破斥之相而入等持。灭尽等持者，依于有顶之心，灭尽定与寂灭涅槃相似，以观视之作意，使除阿赖耶识之外的七聚及其眷属暂时不生，乃是假立于心相续之状态。于此，入等持者之补特伽罗者，如《摄分》中说：于彼，有学不还者以身现证，及无学二者之分位解脱者亦入等持，如是所说一般，以及佛陀与菩萨圣者等。界亦于彼经中说：就生而言，阿赖耶识之行相，未安立者，首先生于此处，于色界中现证之。彼现证乃是依赖于色之故。若安立阿赖耶识，则当观一切现证皆先而行。如是说未生乃是已生之所依，说是欲界与三界皆是。相乃是受与想诸者，观视为疾病、痈疽、疮癣之相而灭尽之。命根者，乃是过去业之异熟蕴，于时际所及之处而抛掷，乃是假立于住时决定者。
English
Therefore. As it is also said in the Compendium: "In the absorption of non-perception, neither the learner enters into absorption, nor does the non-learner enter into absorption." Why is that? Because there is no practice of wisdom in it, it will be experienced. Therefore, because there is a more peaceful abode above, that birth is said to be a deceptive place for those who have not attained virtuous Dharma, to make them attain it. The realm is first generated in the desire realm, and then in the form realm, the ripening will be experienced. Again, it is said in the same: "From the person, it belongs to the continuum of ordinary beings. From birth, it is first generated here, and then the fruit will be experienced in the form realm." Thus it is said. The aspect is based on the mind of the fourth dhyana, perception is disease, tumors, and scabies. Non-perception is not universally ignorant. Thus, it enters into absorption with the aspect of refuting perception. The absorption of cessation is based on the mind of the peak of existence, the cessation absorption is similar to peaceful Nirvana, with the intention of viewing, the seven aggregates and their retinues, except for the Alaya consciousness, are temporarily prevented from arising, and it is a state of mind continuum that is nominally established. Here, the person who enters into absorption, as it is said in the Compendium: "There, the learner who does not return manifests it with the body, and the non-learner who is liberated from both divisions also enters into absorption," as it is said, as well as the Buddhas and Bodhisattvas, the noble ones. The realm is also said in the same: "From birth, the aspect of Alaya consciousness, which has not been established, is first born here, and is manifested in the form realm." That manifestation depends on form. If the Alaya consciousness is established, then all manifestations should be regarded as preceding. Thus, it is said that the unborn is the basis of the born, and it is said that the desire realm and the three realms are all. The aspect is that feelings and perceptions are viewed as the aspect of disease, tumors, and scabies, and then extinguished. The life faculty is the ripening aggregate of past karma, which is thrown to the extent of time, and is nominally established at the determined time of dwelling. The assembled
Tibetan
བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་ནི། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་བྱུང་བ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །གནས་པ་ནི། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །རྒ་བ་ནི། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །མི་རྟག་པ་ནི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་འཇིག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སོགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྒྱུན་ལ་རྩིས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཛོད་འགྲེལ་དུ། སྔོན་མེད་ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །རྒྱུན་གནས་དེ་ཆད་འཇིག་པ་ཡིན། །རྒྱུན་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། །གནས་སྐབས་གཞན་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མིང་གི་ཚོགས་ནི། མིག་རྣ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །ཚིག་གི་ཚོགས་ནི་འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་ཅེས་སོགས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་བར་སྟོན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །ཡི་གེའི་ཚོགས་ནི། མིང་ཚིག་དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་མང་པོ་འཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་དག་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གསུམ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་མེད་ཅེས་ཟེར་རོ། ། ལྔ་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་རྣམ་ཤེས་སུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གང་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེའི་སྟེང་གི་ཡི
Chinese
有为法的四种相中，生是指：内在的诸行相续未生起而生起的阶段的假立。住是指：内在的诸行相续生起后未灭亡的阶段的假立。老是指：内在的诸行相续后一刹那与前一刹那变得不相同的阶段的假立。无常是指：内在的诸行相续坏灭的阶段的假立。这四种有为法的相，是薄伽梵为了使所化众生生起厌离心，而针对内在的诸行所说的。而且，这是按照世间通常所说的生和灭等来确定的，并非是按照相续的刹那来计算的，因为刹那的生灭等在世间并不为人所知。如是说，在《俱舍论释》中说：‘从前所未有而生是生，相续存在，其断绝是灭，相续的前后差别，称为状态各异的变异。’如是所说。名称的集合是指：眼、耳等显示法之自性的名言的阶段的假立。语句的集合是指：有为、无常、有漏、痛苦等等，显示法和补特伽罗的意义的自性，与差别之法相关联的名言的阶段的假立。字句的集合是指：上述名称和语句二者的处所，元音和辅音等众多字母聚集的阶段的假立。如上所说的无相应行，分别说者认为其与色、心、心所三者是各自分离的实有自性。经部师及以上则说，其是假立于色、心、心所的阶段的假有，并非实有。第五，关于识蕴，首先是二者中的第一个，简略地说明其定义和
English
Among the four characteristics of conditioned phenomena, origination refers to the imputation of the state where the continuum of inner conditioned phenomena, which had not yet arisen, arises. Duration refers to the imputation of the state where the continuum of inner conditioned phenomena, having arisen, has not yet ceased. Decay refers to the imputation of the state where the continuum of inner conditioned phenomena becomes different from the previous moment. Impermanence refers to the imputation of the state where the continuum of inner conditioned phenomena disintegrates. These four characteristics of conditioned phenomena were spoken by the Bhagavan with the intention of causing disciples to develop weariness, referring to the inner conditioned phenomena. Moreover, this is determined according to the commonly known origination and cessation in the world, not according to the moment of continuum, because the origination and cessation of moments are not known in the world. As it is said, in the commentary on the Treasury of Knowledge: 'Origination is arising from what was previously non-existent; duration is the continuation; cessation is its termination; the difference between the earlier and later of the continuum is called change of different states.' As it is said. The collection of names refers to the imputation of the state of expressions that show the nature of phenomena such as eye and ear. The collection of phrases refers to the imputation of the state of expressions that show the nature of the meaning of phenomena and persons, such as conditioned, impermanent, defiled, and suffering, in relation to the distinguishing characteristics. The collection of letters refers to the imputation of the state where many letters, such as vowels and consonants, gather, which is the place of both names and phrases. The aforementioned non-associated conditioned phenomena are considered by the Vaibhashikas to be established as substances separate from the three: form, mind, and mental factors. The Sutrantikas and above say that they are merely imputations on the state of form, mind, and mental factors, and are merely nominally existent, not substantially existent. Fifth, regarding the aggregate of consciousness, the first of the two is a brief explanation of the definition and classification: The definition of consciousness is the distinct and non-mixing awareness of the individual natures of objects such as form and sound. Mental factors only recognize the distinctions of objects, so they do not become the fault of being consciousness. So, what is the nature of the object, and what is the distinction? The mere exclusion of form from non-form is the nature of the object of form. Above that,