Tibetan
་ཀྱང་། ཡན་ལག་དེས་ནི་ཆང་གིས་མྱོས་པས་མྱོས་ཤིང་རྨོངས་ཏེ་དབང་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྙེན་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ། གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་སྤོང་བ་ཡན་ལག་གཉིས་སུ་བྱས་ཤིང་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བ་བསྣན་པས། སྤང་བྱ་བཅུ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤོང་བ་དགེ་ཚུལ་ཕ་མའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྙེན་གནས་པའི་སྡོམ་པ་ལས་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བར་མཛད་ཅེ་ན། དགེ་ཚུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ནི་གནས་གཉིས་མི་མཛེས་ཤིང་། ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པ་བསོད་ཉམས་ཀྱི་མཐར་ལྟུང་བ་རྩེད་མོའི་དགའ་བ་དང་། ཆ་སྒེག་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། སོག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་མི་མཐུན་པའི་གནས་དང་པོ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་གླུ་གར་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནས་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་ཀྱི་བར་དུ་སྤོང་བ་བཅས་ལ། གནས་གཉིས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བ་བཅས་ཏེ། གསེར་དངུལ་ནི་སོག་འཇོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སོག་འཇོག་དེ་ཙམ་དུ་ཉེས་པ་མི་ཆེ་ཞིང་། ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡང་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་བསྙེན་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བ་མ་བཅས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གླུ་གར་རོལ་མོའི་སྒྲ་སྤོས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བྱུག་པ་རྣམས་བསྙེན་གནས་ལ་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བཅས་ལ། དགེ་ཚུལ་ལ་ཡན་ལག་གཉིས་སུ་བཅས་ཅེ་ན། ཁྱིམ་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་འགལ་ན་ཉེས་པ་གཅིག་བཤགས་པར་ཟད་ཀྱི། གཉིས་མི་དགོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བར་མཛད་ནས་བསླབ་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པས་དེ་དང་འགལ་ན་ཉེས་པ་གཉིས་བཤགས་དགོས་ཤིང་། གཅིག་མ་ཡིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྕི་བར་མཛད་ནས་ཡན་ལག་གཉིས་སུ་བཅས་སོ། །དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ་ནི། བུད་མེད་ཉོན་མོངས་པ་མང་བས་རིམ་གྱིས་དགེ་སློང་མ་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། དགེ་ཚུལ་མའི་སྤང་བྱའི་སྟེང་དུ། གཅིག་པུ་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། །ཆུ་བོའི་ཕ་རོལ་རྐྱལ་མི་བྱ། །སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་རེག་པ་དང་། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་མི་བྱ། ཁ་ན་མ་ཐོ་མི་བཅབ་ཅིང་། །བསྙེན་དུ་འགྱུར་བར་མི་བྱ་སྟེ། །འདི་རྣམས་དགེ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི། །ཆོས་དྲུག་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ས་ལེ་སྦྲམ་ནི་ལེན་པ་དང་། །གསང་བའི་གནས་ཀྱི་སྤུ་འབྲེག་དང་། །ས་རྣམས་རྐོ་བར་
Chinese
而且，那个支分是因为被酒灌醉而昏聩，以致于不由自主地放纵自己。第三是，在近住的八支斋戒中，将歌舞等和花鬘等舍弃分为两个支分，加上舍弃取金银，舍弃十种应舍弃之物直至寿命终结，是沙弥父母的律仪。为什么在近住的律仪中，沙弥的律仪要舍弃取金银呢？因为沙弥住在出家的方面，对于出家者来说，两种处所是不庄严的，并且与律不相符。比如，欲望堕落到享受的极端，是嬉戏的快乐；对于打扮得如意，随心所欲地行事而努力；以及积蓄的享受。因此，为了舍弃与律不符的第一种处所，从歌舞和音乐的声音等，到非时食之间都加以舍弃。为了舍弃第二种处所，舍弃取金银，因为金银是所有积蓄的根本和主要。对于在家方面来说，积蓄的过失并不那么大，也没有与律不相符之处。因此，在近住的支分中，没有规定舍弃取金银。为什么歌舞音乐的声音、香、花鬘、涂香等在近住中被规定为一个支分，而在沙弥中被规定为两个支分呢？因为对于在家者来说，无论如何违犯它，只需忏悔一个罪过，为了不做两个罪过，所以和合而归纳为一个学处。由于与出家的律不相符，如果违犯它，需要忏悔两个罪过，为了不做成一个罪过，所以加重而规定为两个支分。比丘尼的律仪是，因为女性的烦恼多，为了逐渐成为比丘尼，在沙弥尼应舍弃的基础上：不应独自走在路上，不应游泳渡过河流，也不应触摸男人，不应与他一起坐，不应隐瞒罪过，不应成为亲近者，这些是比丘尼的六法，应当如是宣说。取萨勒树的叶子，剃除秘密处的毛发，以及挖掘土地
English
Moreover, that limb is because one is intoxicated and stupefied by alcohol, so that one indulges oneself involuntarily. The third is, in the eight-limbed fast of the Upavasatha, the abandonment of singing, dancing, etc., and garlands, etc., are divided into two limbs, and the abandonment of taking gold and silver is added. Abandoning the ten things to be abandoned until the end of life is the discipline of the parents of a Śrāmaṇera. Why is it that in the discipline of the Upavasatha, the discipline of the Śrāmaṇera requires the abandonment of taking gold and silver? Because the Śrāmaṇera dwells in the aspect of renunciation, and for a renunciate, two places are not beautiful and are incompatible with the Vinaya. For example, desire falls to the extreme of enjoyment, which is the pleasure of play; striving to act as one pleases, dressing up as one wishes; and the enjoyment of hoarding. Therefore, in order to abandon the first place that is incompatible with the Vinaya, from the sounds of singing, dancing, and music, etc., to untimely food, all are abandoned. In order to abandon the second place, the taking of gold and silver is abandoned, because gold and silver are the root and main of all hoarding. For the householder's side, the fault of hoarding is not so great, and there is no incompatibility with the Vinaya. Therefore, in the limb of the Upavasatha, the abandonment of taking gold and silver is not prescribed. Why are the sounds of singing, dancing, and music, incense, flower garlands, and unguents prescribed as one limb for the Upavasatha, but as two limbs for the Śrāmaṇera? Because for a householder, if one violates it in any way, one only needs to confess one fault, and in order not to make two faults, they are combined and summarized into one training. Because it is incompatible with the Vinaya of renunciation, if one violates it, one needs to confess two faults, and in order not to make it one fault, it is made heavier and prescribed as two limbs. The discipline of a Śikṣamāṇā is that because women have many afflictions, in order to gradually become a Bhikṣuṇī, on top of what a Śrāmaṇerī should abandon: one should not walk alone on the road, one should not swim across a river, one should not touch a man, one should not sit with him, one should not hide faults, one should not become an intimate, these are the six dharmas of a Śikṣamāṇā, and should be proclaimed as such. Taking the leaves of the Sal tree, shaving the hair of the secret place, and digging the earth