Tibetan
་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྦྱིན་པ། ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་སྤོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། རྣམ་མཁྱེན་ལ་མོས་ཤིང་ཕོངས་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཇིགས་པ་བཟོད་པ། སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་བརྩོན་འགྲུས། ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་བ་བསམ་གཏན། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སོགས་མི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདུན་པ་ནི། རང་གཞན་གྱི་དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ། ཉོན་མོངས་པའི་ཚ་གདུང་བསིལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས། ཁོང་ཁྲོའི་གནོད་པ་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པ། ཡོན་ཏན་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བས་ན་བརྩོན་འགྲུས། དམིགས་པ་ལ་ཡིད་འཛིན་པས་ན་བསམ་གཏན། དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་བོ། །གཉིས་པ་ཞི་ལྷག་སྒོམ་ཚུལ་ལ་ལྔ། ཞི་ལྷག་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། འགལ་རྐྱེན་སྤང་བ། མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པ། ཞི་ལྷག་གི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། གྲོགས་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་མྱང་འདས་ཐོབ་ཀྱིས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་བསམ་གཏན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པས་ན། དམིགས་པ་ལ་བདེ་བར་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་དེ། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལའང་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་དེས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ལྟ་བུ་འཚལ་བར་བགྱི་སྟེ། མྱུར་དུ་སྐམ་པའམ་རྒལ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་འདིར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འདོད་དེ། གཞན་གྱིས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དྲུངས་འབྱིན་མི་ནུས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་པར་ཡང་བསམ་གཏན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་འགྱུར་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་བྱེད་ཀྱིས་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་ལྷག་མཐོང་གཙོ་ཆེའི་ཞི་གནས་མི་གཙོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བསྟན་ཆོས་བྱེད་པ་གང་དག་གིས། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། །སྐྱེ་བོ་མ་རིག་གིས་ལྡོོངས་པའི། །སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སོང་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་བྱུང་སྲིད་པ་སྒྲུབ། །ཅེས་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྗེས་འབྲང་བ། །བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །བདུད་ཀྱི་མིག་རས་བཙའ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པ་རྣམས་ནི་ཟློག་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཞི་གནས་ཙམ་ཐོག་མར་བསྒྲུབས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་གནས་པ་ཙམ་བསྒོམས་པས་ནི། འཇིག་རྟེན་ཆགས་བྲལ་ཡང་མི་འཐོབ་ན། ཐར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གཉིས་པ་ནི། ཞི་གནས་དང་བྲལ་བའི་ལྷ་མཐོང་གིས་ནི་མར་མེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟར། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་མི་ནུས་པས་ཞི་གནས་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་མཐོང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་བཙལ་བར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས། ལུས་འདུ་འཛི་དང་སེམས་རྣམ་གཡེང་ཀུན་ལས་ཐག་བསྲིང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་དང་བསོད་སྙོམས་བཟང་པོ་དང་མང་པོ་ལ་འདོད་པ་མེད་པས་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་། ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ན་དབེན་པ་བསྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཞི་ལྷག་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱན་དུ། ཡང་དག་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། །དོན་རབ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །ཅེས་པ་ལྟར། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་ནི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན། སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བརྟག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །ལྔ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་བྱེད་ལས། ཐུན་མོང་གི་སྒོམ་
Chinese
当布施微薄之物时，其自性即是布施；舍弃声闻缘觉之作意，即是持戒；信乐遍知，不畏贫困等，即是忍辱；乐于布施，即是精进；不杂于其他乘，以专注之心回向遍知，即是禅定；不执著布施之物、布施者等，即是智慧。此乃以六度波罗蜜多的方式修持布施之法。同样，对于其他（度），也应如理了知。第七，为了遣除自他的贫困而行布施；为了获得平息烦恼热恼的清凉而持戒；因能忍受嗔恚的损害而行忍辱；因能与殊胜功德相应而行精进；因能专注于所缘而行禅定；为了证悟胜义谛而行智慧。第二，修习止观之法有五：修习止观之必要；断除违缘；成办顺缘；辨识止观之自性；劝诫生起助伴智慧。第一，唯有止观双运才能获得涅槃，否则不能。因为若无善能了知诸法自相和共相的智慧，则不可能有禅定。因为智慧能对所知之境毫无疑惑，断除增益和损减，所以能安乐地安住于所缘。没有禅定，也就不可能有如实了知的智慧。如经所说，若心能安住，则能如实了知。任何瑜伽士，若具足专注的禅定和如实了知的智慧，就能像践踏牛迹之水一样，迅速地干涸或超越轮回之海。此处的智慧是指证悟人无我和法无我，否则无法斩断轮回之根。没有禅定的智慧是不稳固的，因此无法根除烦恼。同样，没有智慧，禅定只能暂时压制烦恼的现行，而无法根除其种子。因此，唯有通过止观双运之道才能获得涅槃。
English
When giving meager offerings, its essence is generosity; abandoning the thoughts of Hearers and Solitary Realizers is discipline; aspiring to omniscience and being unafraid of poverty, etc., is patience; delighting in generosity is diligence; dedicating with a single-pointed mind, unmixed with other vehicles, to omniscience is meditation; not fixating on the object of giving, the giver, etc., is wisdom. This is how to practice generosity with the six perfections. Likewise, one should understand the others accordingly. Seventh, generosity is for abandoning the poverty of oneself and others; discipline is for obtaining the coolness that pacifies the heat of afflictions; patience is enduring the harm of anger; diligence is engaging with supreme qualities; meditation is holding the mind on the object; wisdom is for knowing ultimate truth. Second, there are five aspects to meditating on shamatha and vipashyana: the reason for needing to meditate on shamatha and vipashyana; abandoning obstacles; accomplishing conducive conditions; identifying the nature of shamatha and vipashyana; and advising to generate the three companions of wisdom. First, nirvana is attained only through the union of shamatha and vipashyana, and not otherwise. Without the wisdom that thoroughly knows the individual and general characteristics of phenomena, there can be no meditation. Because wisdom eliminates doubt about the object of knowledge and cuts through superimpositions, it allows one to comfortably abide in the object of focus. Without meditation, there is no wisdom that knows things as they truly are. As it is said, 'If the mind is placed in equipoise, one knows things as they truly are.' Any yogi who possesses both single-pointed meditation on the object and wisdom that knows things as they truly are can cross the ocean of existence like a footprint in water, quickly drying up or being able to cross it. Here, wisdom is understood as realizing the selflessness of persons and the selflessness of phenomena, for otherwise, one cannot cut the root of existence. Wisdom without meditation is unstable and cannot uproot afflictions. Similarly, without wisdom, meditation only suppresses the manifestation of afflictions but cannot uproot their seeds. Therefore, nirvana is attained through the path of the union of shamatha and vipashyana.
Chinese
是的。对于这些，着重强调胜观，而非止观。正如所说： 凡是行持教法者， 若不倾向于您的教法， 那些被无明蒙蔽的众生， 即使到达有顶， 也会产生痛苦，造作业。 又说： 您的教法的追随者， 即使没有获得正定， 也能像磨损魔鬼的眼罩一样， 遮止一切有。 如是说。 因此，想要解脱的人们，首先要修成能够随心所欲的止观，然后在它的基础上，从忆念近住开始，努力修持以分别慧观修无我的瑜伽。仅仅修习不具分别慧的住心，连世间的离欲也无法获得，更何况是解脱呢？第二，不具止观的胜观，就像风中摇曳的灯火，无法断除烦恼，因此要知道具足止观的胜观才能摧毁烦恼。因此，首先要寻求心一境性的止观，而这只有通过对世间无执着和极度欢喜才能成就，而不是通过其他方式。因此，想要生起止观瑜伽的人，应当远离身体的喧嚣和内心的散乱。第三，因为不贪求佛法和美好的布施，以及众多的财物，所以知足少欲，仅仅满足于粗陋之物，就能获得依止寂静处的功德，从而生起止观的等持。第四，如果问这些止观的体性是什么？《庄严经论》中说： 依靠正确安住， 为了将心安住于心， 以及为了区分甚深之义， 是止观。 如是说。 舍弃一切有戏论的对境，一心一意地正确安住于心的自性，这是止观。胜观则是以分别慧对二谛之义进行辨析，也就是，以一与多分离等理进行观察时，对内外一切事物，以空性无戏论的方式进行观察的智慧。第五，分为五点：三种智慧的作用，共同的修法。
English
Yes. For these, emphasis is placed on vipassanā (insight meditation) rather than śamatha (calm abiding). As it is said: Those who practice the Dharma, If they do not incline towards your teachings, Those beings blinded by ignorance, Even if they reach the peak of existence, Will still experience suffering and create karma. And it is said: Followers of your teachings, Even if they have not attained true samādhi, Can, like wearing down the eye-covering of Māra, Turn back all existences. Thus it is said. Therefore, those who desire liberation should first cultivate śamatha to the point where the mind is workable, and then, based on that, starting from mindfulness, diligently practice the yoga of meditating on the two aspects of selflessness with discriminating wisdom. Merely cultivating the abiding of the mind without discriminating wisdom will not even attain detachment from the world, let alone liberation. Second, vipassanā without śamatha is like a lamp moved by the wind, unable to eliminate afflictions. Therefore, it should be understood that vipassanā endowed with śamatha can destroy afflictions. Therefore, one should first seek śamatha of one-pointedness of mind, and this is accomplished only through non-attachment to the world and extreme joy, and not through other means. Therefore, those who wish to generate the yoga of śamatha and vipassanā should distance themselves from the busyness of the body and the distractions of the mind. Third, because one does not crave Dharma, excellent alms, and many possessions, one is content with little desire, and merely being satisfied with meager things will bring about the qualities of relying on solitude, and thus the samādhi of śamatha and vipassanā will arise. Fourth, if asked what the nature of these śamatha and vipassanā are? In the Ornament [for Clear Realization], it says: Relying on correct abiding, In order to place the mind on the mind, And in order to distinguish profound meanings, Are śamatha and vipassanā. Thus it is said. Abandoning all objects of elaboration, correctly abiding single-pointedly in the nature of the mind is śamatha. Vipassanā is the analysis of the meaning of the two truths with discriminating wisdom, that is, when examining with reasoning such as oneness and separateness, the wisdom that examines all internal and external phenomena as emptiness, free from elaboration. Fifth, divided into five points: the functions of the three wisdoms, the common practice.