Tibetan
བང་བྱེད་དེ། བདེན་པ་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཤེས་ལྡན་པས་ནི་མི་སློབ་ལམ་ལ་དབང་བྱེད་སྟེ། ལྷག་བཅས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་དང་། ལྷག་མེད་ལ་འཇུག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟེན་འདོད་པའི་ཁམས་པ་ལ་སྲིད་པ་ལ་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ། སས་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱི་ཟག་མེད་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ། །ཕོ་མོའི་དབང་པོ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བསམ་གཏན་འོག་མ་གཉིས་ན་ཡོད་ལ། འཁྲིག་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཕོ་མོའི་དབང་པོ་མེད་ཅིང་། མི་དགེ་བ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་མེད་ལ། ལུས་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱར་མེད་པས་དེ་དག་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡིད་བདེ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་བདུན་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ཡོད་ལ། དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་བདེ་མེད་དོ། །བདེ་བ་མ་གཏོགས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ན་ལྷག་མ་བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་མེད་དེ། མཛོད་དུ། སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་ནི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། །བཞི་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་དང་། སྐྱོན་བརྒྱད་ནི། རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་དབུགས་དག་དང་། །བདེ་བ་ལ་སོགས་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དད་སོགས་ལྔ་ཟག་མེད་གསུམ་སྟེ། དགེ་བ་བརྒྱད་བཏང་སྙོམས་སྲོག་ཡིད་དང་བཅུ་གཅིག་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་མེད་ཀུན་ན་ཡོད་ལ། སྲིད་རྩེར་ཟག་མེད་གསུམ་པ་ཡིས་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་དེ། དེ་ལ་ཟག་མེད་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཛོད་ལས། འདོད་པ་ཁམས་དང་སྲིད་རྩེ་ན། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སྤངས། །ཞེས་སོ། །ལུང་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ལེའུ་ལྔ་པའི་རྣམ་བཤད་དོ། ། ལེའུ་དྲུག་པ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ། ཐེག་པ་གོང་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་སྤྱིའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཐུན་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ། དེ་ལ་ཆོས་བཤད་ཉན་བྱ་བ་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་སྤྱོད་བཅུ་སྐྱོང་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་བསྟེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། བསྟེན་བྱའི་སློབ་དཔོན་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཞེས་སོགས
Chinese
因此，这样做是为了使已经证悟的真谛变得熟悉。具有一切智者则能自在无学道，因此，在有余依时，能自在地安住于现法乐住，以及进入无余依。第三，作为所依的欲界者，具有有顶的所有根，除了以地所摄的三个无漏之外，拥有一切。除了男女根和痛苦、不悦意之外，其余在下二禅都有，因为已离于对性爱的贪欲，所以没有男女根；因为没有不善，所以没有痛苦和不悦意的异熟果；因为没有对身心造成损害的行为，所以这些也没有等流因。除了悦意之外，其余十七个在第三禅都有，因为已离于对喜的贪欲，所以没有悦意。除了乐之外，第四禅具有其余十六个，因为已从八种禅定之过失中解脱，所以没有乐。如《俱舍论》云：“为离八过故，第四无动摇。”又说，八过是：“寻伺及出入，乐等四应知。”如是说。信等五者和三个无漏，以具有八种善、舍、命根和意根等十一种的方式，在一切无色界都有。在有顶，以三个无漏所摄的方式而没有，因为在那里无漏不依赖于任何事物。也如是说，《俱舍论》中说：“欲界及有顶，舍菩提分法。”《律藏总集》第五品之释。
English
Therefore, doing so is to familiarize oneself with the truths that have already been realized. Those with omniscience have mastery over the path of no more learning, and therefore, in the case of remainder, they have mastery over abiding in comfort in the present life, and entering into non-remainder. Thirdly, as for the basis, those in the desire realm have all the faculties of existence, and except for the three uncontaminated ones included by earth, they have everything. Except for the male and female faculties and suffering and displeasure, the rest are present in the two lower dhyanas, because they are free from attachment to sexual intercourse, so there are no male and female faculties; because there is no non-virtue, there is no ripening of suffering and displeasure; because there is no harm done to body and mind, these also do not have a corresponding cause. Except for pleasure, the remaining seventeen are present in the third dhyana, because they are free from attachment to joy, so there is no pleasure. Except for happiness, the fourth dhyana possesses the remaining sixteen, because it is liberated from the eight faults of dhyana, so there is no happiness. As the Treasury says: "Because of freedom from eight faults, the fourth is unwavering." And it is said that the eight faults are: "Investigation and analysis, breathing, and the four beginning with happiness should be known." Thus it is said. The five, such as faith, and the three uncontaminated ones, in the manner of possessing the eight virtues, equanimity, life force, and mind, eleven in all, are present in all the formless realms. In the peak of existence, they are not present in the manner of being included by the third uncontaminated one, because the uncontaminated does not rely on anything there. As it is also said, in the Treasury it says: "In the desire realm and the peak of existence, the limbs of the path to enlightenment are abandoned." Commentary on the fifth chapter from the Collected Compendium of Vinaya.
Tibetan
་གསུངས་ཏེ། དོན་ནི། ལམ་སྒྲུབ་པའི་ཐོག་མར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བགྱི་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ལོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟག་པར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པར་བགྱི་སྟེ། རྒྱལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་མང་པོས་ཞི་བ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི། འདིར་ཐར་པའི་ལམ་སྟེ། སྲིད་པའི་ཉེས་པ་མ་ལུས་པ་ཚངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། བཤེས་གཉེན་གང་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས། དུལ་བ། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཞི་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཉེ་བར་ཞི་བ། སློབ་མ་ལས་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ། གཞན་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བས་བརྩོན་པ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ལུང་གིས་ཕྱུག་པ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་ལ་སྨྲ་ཞིང་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་མཁས་པ། ཟང་ཟིང་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་སློབ་མ་ལ་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྤངས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་ཞེས་རྒྱན་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཆོས་དེ་ཇི་ལྟར་བཤད་ཚུལ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན། འཆད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སློབ་མའི་བློ་བཅོས་ཚུལ། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་རྗེས་སུ་བཟུང་ཚུལ། མན་ངག་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་ན། སློབ་མ་འགའ་ཞིག་བདག་ལྟ་བུས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་ག་ལ་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པ་ལ། ཞུམ་བཅས་རྩོལ་བ་དོར་བ་ལ། །ཕོངས་ལས་ཐར་པ་ཡོད་དམ་ཅི ། །ཞེས་སོགས་ཞུམ་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མིར་གྱུར་པ། །ཚད་མེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དེའི་ཕྱིར། །ཞུམ་པ་དང་དུ་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་འདོད་དོན་གྱི་ཕྱིར་ལ་འཕྲོ་ཞིང་རྒོད་པ་ལ། དགེ་བ་ལ་བཀོལ
Chinese
说，意思是：修持道的开始，应当依止殊胜士夫，导师依止是梵行圆满之因，这是能仁所说。如经中所说：阿难陀，譬如说，善知识和善友是梵行圆满。为什么呢？阿难陀，有生法者依靠善知识而从生中解脱。因为如此，所以，应当恒常依止殊胜士夫，如依靠胜者，极多的众生获得寂静一样。其中梵行是：此处是解脱道，为了舍弃轮回的一切过患，而趋向梵天涅槃之义。第二是：殊胜士夫的相是什么呢？导师殊胜，具有戒律的修学，调伏。具有心的修学，寂静。具有智慧的修学，近寂。比弟子更具证悟的功德。对于利他之事，以欢喜而精进。精通三藏的教证。彻底了悟实相的真如，并且如实地为他人宣说，善于表达。不贪图财物，具有慈爱弟子的本性。依止于宣说教诲和随教诲而不厌倦者，如《庄严经论》中所说。第二有三：彼法如何宣说之方式。所说之法的自性。能说之三藏的差别之显示。第一有三：调伏弟子之心的方式。随顺根器利钝的方式。窍诀本身广大宣说之方式。第一是：另外，导师宣讲正法时，有些弟子想我这样的人怎么能成办解脱和一切智呢，心生怯懦，对于怯懦者，舍弃精进。贫穷有解脱吗？等等怯懦的过患。以及，因为众生成为人，无量刹那每一个，获得圆满菩提，为此，不应接受怯懦。等等以使心高扬。有些为了欲求而散乱放逸者，用于善事。
English
It is said that the meaning is: At the beginning of practicing the path, one should rely on a noble person. Relying on a virtuous spiritual friend is the cause of the complete fulfillment of pure conduct, as stated by the Able One. As it is said in the sutra: Ananda, for example, a virtuous spiritual friend and a virtuous friend are the complete fulfillment of pure conduct. Why is that? Ananda, those who are subject to birth are completely liberated from birth by relying on a virtuous spiritual friend. Because it is so, one should always rely on a noble person, just as many beings attain peace by relying on the Victorious One. In this context, pure conduct is: Here, it is the path of liberation, because it abandons all the faults of existence and aims for the meaning of Brahma Nirvana. The second is: What are the characteristics of a noble person? A superior teacher who possesses the training of morality, is disciplined. Possesses the training of mind, is peaceful. Possesses the training of wisdom, is nearly peaceful. Has more qualities of understanding than the student. Is diligent in the work of benefiting others with joy. Is rich in the teachings of the three baskets. Thoroughly understands the suchness of reality, and speaks to others according to understanding, and is skilled in expression. Does not look at material things, and has the nature of loving students. One should rely on those who speak of instructions and follow-up instructions without weariness, as stated in the Ornament Sutra. The second has three: How the Dharma is taught. The nature of the Dharma to be taught. The distinction of the three baskets that can be taught is shown. The first has three: The way to tame the student's mind. The way to follow the sharp and dull faculties. The way to explain the essence itself extensively. The first is: In addition, when the teacher teaches the sacred Dharma, some students think, how can someone like me accomplish liberation and omniscience, and become timid. For those who are timid, give up effort. Is there liberation from poverty? And so on, the faults of timidity. And, because sentient beings become human, in every immeasurable moment, they attain perfect enlightenment, therefore, one should not accept timidity. And so on, to raise the mind. Some who are distracted and wild for the sake of desire, use it for good deeds.