Tibetan
དག་ཉིད་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །བྱེ་བྲག་གི་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། བསེ་རུ་ལྟར་ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་འདྲེ་བས་ན་བསེ་རུ་ལྟ་བུའོ། །རང་རྒྱལ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པས་ན་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་བར་པའི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ཚོགས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་དུས་ནི། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་ནི། བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྒྱུད་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ལམ་སྒྲུབ་སྟེ། མཛོད་དུ། བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་རྒྱུས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་མངོན་རྟོགས་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ཟློག་བསྒོམས་པས་བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་བསྒོམས་པས་བདེན་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་པའི་བར་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་བསྒོམ་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་གཉིས་སྲིད་པའི་རྩ་བར་རྟོགས་ནས། ཀུན་འབྱུང་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤང་བྱར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་དག་ལས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པ་ན། སྡུག་བདེན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག །སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག །གང་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག །མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག །ཅེས་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཉིད་ལུགས་བཟློག་དུ་བསྒོམ་པ་ལས་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་འགགས་པའི་འགོག་པ་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་བདེན་བསྟེན་བྱར་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་ཐོབ་ནས། །ལམ་བཞི་སྟན་ཐོབ་གཅིག་ལ་བསྒྲུབ། །ཅེས་པ་ནོར་པ་སྟེ། མཛོད་དུ། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་བརྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཞེས་པས། སངས་རྒྱས་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་
Chinese
仅仅因为自己觉悟成佛，所以称为独觉佛。关于“差别”的解释是：像犀牛一样，不与在家众和出家众的其他方面混杂，所以像犀牛一样。独觉佛与他人一起居住，所以称为在僧团中修行。第二，关于分支的意义。简略指示和详细解释两者的第一个是：独觉佛的地位就是独觉佛的证悟，因为是中间乘的证悟。第二有四点。第一，修持资粮道的时期：像犀牛一样的独觉佛，为了在一百个劫中成熟相续，所以修持资粮道。《俱舍论》中说：‘犀牛百劫之因。’第二，证悟的修习方式是：在最后一生中，通过修习十二缘起的顺行和逆行，证悟四谛的真实性，从而获得果位。如何通过修习十二缘起而证悟四谛呢？从‘以无明为缘而有行’到‘以生为缘而有老死’之间，修习十二缘起的顺行，从而证悟苦谛和集谛。通过业和烦恼的自性，认识到无明和行是轮回的根本，从而从集谛的过患方面认识到应该断除。当认识到生和老死是烦恼的最终结果时，就从苦谛的体性方面认识到应该了解。什么灭了，老死就灭？生灭了，老死就灭。什么灭了，行就灭？无明灭了，行就灭。’等等，通过修习十二缘起的逆行，从而证悟灭谛和道谛。十二缘起的灭是直接显示的灭谛，而获得它的方法，无明的对治道谛，则通过暗示而认识到应该依止。第三，获得果位的方式是：获得初禅的禅定之后，在同一个座上修持四道。这是错误的。《俱舍论》中说：‘佛陀和犀牛菩提，都在一个禅定的基础上。’因此，佛陀和像犀牛一样的独觉佛们都在第四禅的
English
They are called Pratyekabuddhas because they awaken to Buddhahood solely by themselves. The explanation of "difference" is: Like a rhinoceros, they do not mix with householders and other aspects of the Sangha, so they are like a rhinoceros. Pratyekabuddhas live together with others, so they are called practitioners in the Sangha. Second, regarding the meaning of the branches. The first of the two, brief indication and detailed explanation, is: The state of a Pratyekabuddha is the very realization of a Pratyekabuddha, because it is the realization of the intermediate vehicle. Second, there are four points. First, the time of practicing the path of accumulation: Pratyekabuddhas like rhinoceroses practice the path of accumulation in order to ripen their continuum for a hundred eons. The Treasury says: 'The rhinoceros is the cause of a hundred eons.' Second, the way to meditate on realization is: In the last life, by meditating on the arising and ceasing of dependent origination, one realizes the suchness of the four truths and attains the fruit. How does one realize the four truths by meditating on dependent origination? From 'with ignorance as a condition, there is action' to 'with birth as a condition, there is aging and death,' by meditating on the arising of dependent origination, one realizes the truth of suffering and the truth of origin. By the nature of karma and affliction, one realizes that ignorance and action are the root of samsara, and from the aspect of the faults of origin, one knows that they should be abandoned. When one realizes that birth and aging and death are the ultimate result of affliction, then from the aspect of the characteristics of the truth of suffering, one realizes that they should be known. What ceases, aging and death cease? When birth ceases, aging and death cease. What ceases, action ceases? When ignorance ceases, action ceases. And so on, by meditating on the cessation of dependent origination, one realizes the truth of cessation and the truth of the path. The cessation of the twelve links of dependent origination is the directly shown truth of cessation, and the method of attaining it, the antidote to ignorance, the truth of the path, is implicitly realized as something to be relied upon. Third, the way to attain the fruit is: Having attained the mind of the first dhyana, one accomplishes the four paths on one seat. This is incorrect. The Treasury says: 'Buddhas and rhinoceroses attain enlightenment all on one basis of the limit of dhyana.' Therefore, Buddhas and Pratyekabuddhas like rhinoceroses are all in the fourth dhyana.
Tibetan
རབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས། སྦྱོར་ལམ་ནས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་བར་ལམ་ཐམས་ཅད་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་བསྐྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས། ལམ་བཞི་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་བསྒྲུབ་ཅེས་བསྒྱུར་ན་ལེགས་སོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་ནི། གྲོགས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་། གྲོགས་མེད་པ་གཅིག་པུར་གནས་པ་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །གཉིས་ཀའང་ཚོགས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་ལ་བརྟེན་ཏོ། །གསུམ་པ་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ཐོབ་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལོག་པས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཚོལ་བ་རྣམས་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཐར་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐར་ལམ་དུ་འདུ་ཤེས་ནས། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པས་ཚོགས་དྲུག་གི་འདུ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་པའོ། །དང་པོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་འདོད་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་། ཐོབ་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་འདོད་པར་སྣང་། གཉིས་པ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྐྱེ་ཚུལ་ལ། གང་ཟག་ནི་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གསུམ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟར། ཐེག་ཆེན་པ་ནི་ས་དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། དབུ་མ་འཇུག་པར། མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཉམ་གཞག་སེམས་གནས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ཞིང་། །རྐྱེན་ཉིད་འདི་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ། །ཤེས་རབ་གནས་པ་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་ལུས་མངོན་བྱེད། དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །གང་ཟག་དེ་དག་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེ་ན། དགག་གཞི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་དང་ཉོན་ཡིད་དེ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་ཅིང་། ཡིད་བྱེད་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཚོར་འདུ་རགས་པས་སྐྱོ་བ་ན། ཞི་བ་མྱང་འདས་འདྲ་བའི་འགག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་པས། འདི་ལ་འཇུག་པས་ཞི་བར་གནས་པ་ཡི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འབྲས་བུ་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པ་འགོག་པའོ། །ངོ་བོ་ནི། ཀུན་གཞི་ལ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་བཅས་བཀག་པའི་ལྡན་མིན
Chinese
依赖于顶峰，因为据说从加行道到无尽无生智之间的所有道路，都可以在一个座垫上生起。因此，依赖于第四禅的顶峰，如果翻译成“四道在一个座垫上成就”就更好了。第四个是果的区别：与他人一起居住是僧团修行，独自居住如同犀牛角的自生佛。两者在修习资粮道时都要依赖于上师。第三，两种等持的生起方式，分为两种。第一，无想定等持的生起方式：作为所依的补特伽罗，是获得了第四禅之心的异生凡夫，他们错误地寻求梵行，会入于此等持。作意是：认为无想之心是解脱，无想定等持是解脱道，以必定从轮回中出离的想法，止息六识及其眷属。最初未获得者，为了获得而入于欲界定；已获得者，为了熟练，也在色界中显现。似乎是这样认为的。第二，灭尽定等持的生起方式：补特伽罗是获得了有顶天之心的三位圣者，他们入于灭尽定。例如，大乘行者是安住在第六地的圣者，入于灭尽定。《入中论》中说：“现前即是等持心，趣向圆满菩提法，此乃此性见真谛，智慧安住得灭定。”小乘行者是：不还果身显现者，阿罗汉从二者的分中解脱者，入于灭尽定。这些补特伽罗如何入定呢？在阿赖耶识的基础上，止息所要止息的六识和染污意，即止息七识及其眷属。作意是：圣者们厌倦了粗大的受和想，心想：要显现寂静涅槃般的止息。因此，入于此定，以安住于寂静的作意而入定。果是止息粗大的想和受。体性是：在阿赖耶识上，止息了七识及其眷属的非相应行。
English
Depending on the peak, it is said that all the paths from the path of joining to the knowledge of inexhaustible and unproduced can be generated on one seat. Therefore, relying on the peak of the fourth [dhyana], it would be better to translate it as "achieving the four paths on one seat." The fourth is the distinction of the fruit: living together with other friends is practicing in a sangha, and living alone is like a rhinoceros horn, a self-enlightened Buddha. Both rely on the teacher when practicing the path of accumulation. Third, the way the two samadhis arise is twofold. First, the way the samadhi of non-perception arises: The person who is the basis is an ordinary being who has attained the mind of the fourth dhyana, and who mistakenly seeks pure conduct, enters into this samadhi. The attention is: thinking that the mind of non-perception is liberation, and the samadhi of non-perception is the path to liberation, with the thought of definitely escaping from samsara, stopping the six consciousnesses and their retinue. Those who have not attained it initially enter into the desire realm to attain it; those who have already attained it also manifest in the realm of form in order to become familiar with it. It seems that this is what they think. Second, the way the samadhi of cessation arises: The person is the three noble ones who have attained the mind of the peak of existence, and they enter into cessation samadhi. For example, the Mahayana practitioner is the noble one who abides on the sixth bhumi and enters into cessation samadhi. In the Madhyamakavatara it says: "What is manifest is the samadhi mind, which is directed towards the Dharma of perfect enlightenment. This is the truth of this nature, and the wisdom that abides attains cessation." The Hinayana practitioner is: the one who manifests the body of non-returner, and the Arhat who is liberated from both parts, enters into cessation samadhi. How do these people enter into samadhi? On the basis of the alaya consciousness, they stop the six consciousnesses and the afflicted mind, which are to be stopped, that is, they stop the seven consciousnesses and their retinue. The attention is: when the noble ones are weary of the coarse feelings and thoughts, they think: I must manifest the cessation that is like peaceful nirvana. Therefore, entering into this samadhi, they enter into samadhi with the attention of abiding in peace. The fruit is the cessation of coarse thoughts and feelings. The nature is: on the alaya consciousness, the non-associated formations in which the seven consciousnesses and their retinue are stopped.