Tibetan
་ནམ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དངོས་པོ་ཀུན་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་ཡང་སྐྱེ་བས་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་འགལ་ཏེ། གྲུབ་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྐྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། མེད་པ་ལ་རྒྱུའི་བྱ་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བདེན་གཉིས་ལས། ཡོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་སྟེ། །མེད་པ་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཡང་དངོས་པོ་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་སོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དེས། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པར་སྨྲའོ། །ལུང་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟེ། ལེའུ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ། ། ལེའུ་ལྔ་པ། གཉིས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ལམ་ལ། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། ལམ་དངོས་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཉེར་སྡོགས་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞིའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་གྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞིའི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་ཡང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས། ས་དགུར་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ། ཟག་བཅས་ཟག་མེད་དུ་བསྒོམ་ཚུལ། བདུན་པོ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་བཞག་པ་བཞིའི། དང་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རིག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། མོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་། དགའ་བ་སྡུད་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་མཐའ་དང་། སྦྱོར་བའི་མཐའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དང་པོ་དང་བར་དང་ཐ་མར་སྤོང་བའི་དབང་གིས་ས་རེ་རེའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་ཅིང་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན
Chinese
因为那样会变成永远不存在的过失。而且，一切事物在胜义谛中是不生的，因为果无论存在与否，都空无生起。理由成立，如果果已存在，那么生起就相违，因为已成就的事物不依赖于其他。不存在的事物不能产生不存在的事物，因为不存在的事物不会有因的作用。如《二谛论》所说：“已有的不会生，因为已存在；没有的不会生，因为不存在。” 而且，一切事物都是无自性的，因为是缘起，就像幻象一样，这是缘起的理由。其中的理由是，因为无明是行之缘，所以十二缘起的根本是无明，因此一切事物都是错觉的显现，并且在自性上是空性的。自续派中观宗以这四个大论式，主张事物是无自性的。出自《汇集诸经论》中对自他宗派的详细解释，这是第四品的注释。 第五品。 第二，在应修之道中，有共同小乘道和不共大乘道两种，首先在共同小乘道中，有真实道和成就它的根基两种，首先在真实道中，又有世间道和出世间道两种，首先是这两种道的准备阶段，分为略说和广说两种，首先是，通过加行和正行的七种作意，可以圆满四禅和四无色定的道。第二是广说，又分为：七种作意的名称分类，在九地中舍弃之法和舍弃方式，有漏和无漏的修习方式，以及七种作意各自的差别四部分。第一，什么是七种作意呢？即：善能了知自性的作意，由信欲生起的作意，极度寂静的作意，摄集喜乐的作意，加行之边的作意，以及加行之边的果作意。第二是：由于最初、中间和最后舍弃的缘故，每一地都有大、中、小三种修所断的烦恼，并且每一个又分为大、中、小三种，因此，欲界和禅定。
English
Because that would become the fault of never existing. Moreover, all things are unborn in the ultimate truth, because whether the result exists or not, it is empty of arising. The reason is established, if the result already exists, then arising is contradictory, because an accomplished thing does not depend on others. Non-existent things cannot produce non-existent things, because non-existent things do not have the function of a cause. As the Two Truths says: "What exists does not arise, because it already exists; what does not exist does not arise, because it does not exist." Moreover, all things are without inherent existence, because they are interdependent, like an illusion, this is the reason of interdependence. The reason for this pervasion is that ignorance is the condition for action, so the root of the twelve links of interdependence is said to be ignorance, therefore all things are illusory appearances and are empty in nature. The Svātantrika-Madhyamikas assert that things are without inherent existence through these four great arguments. From the detailed explanation of self and other schools in the Compendium of Scriptures, this is the commentary on the fourth chapter. Chapter Five. Second, in the path to be practiced, there are two paths: the common Lesser Vehicle and the uncommon Great Vehicle. First, in the common Lesser Vehicle, there are two: the actual path and the basis for accomplishing it. First, in the actual path, there are two: the worldly path and the transcendental path. First, there is the preparatory stage for these two, which is divided into two: brief explanation and detailed explanation. First, through the seven mental engagements of application and main practice, the path of the four dhyānas and the four formless absorptions can be perfected. Second, the detailed explanation is further divided into four parts: the classification of the names of the seven mental engagements, the method of abandoning what is to be abandoned in the nine grounds, the method of cultivating with outflows and without outflows, and the distinctions of each of the seven. First, what are the seven mental engagements? They are: the mental engagement of thoroughly knowing the characteristics, the mental engagement arising from aspiration, the mental engagement of extreme solitude, the mental engagement of gathering joy, the mental engagement of the limit of application, and the mental engagement of the result of the limit of application. Second: Because of the initial, intermediate, and final abandonment, each ground has three great, medium, and small afflictions to be abandoned by cultivation, and each of these is further divided into three: great, medium, and small. Therefore, the desire realm and the dhyānas.
Tibetan
་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ། ས་དགུ་པོ་རེ་རེ་ལའང་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དགུ་དགུ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཟག་བཅས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཟག་མེད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཡོད་ལ། ཟག་བཅས་ནི་གོང་ས་དང་། འོག་ས་ལ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་ཟག་མེད་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་མོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རིག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་འོག་མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང་། ཚེ་ཐུང་བ་སོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་མ་ཞི་ཞིང་བསམ་གཏན་དང་པོ་སོགས་གོང་མ་རྣམས་དེ་ལས་བཟློག་པས། རབ་ཏུ་ཞི་བར་ཐོས་བསམ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །མོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་བྱུང་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་བྱེད་ནི་སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོ་གསུམ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །དགའ་བ་སྡུད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རགས་པ་སྤངས་པས་དགའ་བདེ་ཆུང་ངུ་ལ་རེག་ཅིང་། འབྲིང་གསུམ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་པས། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་འགྱུར་ཆེར་མི་སྐྱེ་བ་ན་ཉོན་མོངས་སླར་ཡང་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་དུ། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་དེ་ལྟར་རྩོལ་བ་ན་དཔྱོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། ། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གཉེན་པོས་ཟད་པར་སྤོང་བ་སྦྱོར་བའི་མཐའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ཆུང་ངུ་གསུམ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །དཔྱོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་བོད་སྔ་རབས་པ་དག་ཟེར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་ཉེར་སྡོགས་ཞེས་བྱ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ནི་ཟག་བཅས་དང་། ཟག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་ཡན་གྱི་ཉེར་སྡོགས་རྣམས་ནི་ཟག་བཅས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་འཕགས་ལམ་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འོག་མའི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པར་གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་མི་འཐོབ་ཅིང་གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་ལས་འོག་མའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེར་སྡོགས་ཐམས་ཅད་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཅན་དང་། དང
Chinese
四和，无色四，这九地每一地中也有九九种需要通过禅定来断除的。第三，这七种作意也分为有漏世间和无漏出世间两种。有漏是观上地和下地具有寂静和粗猛的相状，无漏是观无常等真谛的相状。第四，其中，对于相状极为了解的作意是：对于欲界等下地，观其痛苦且烦恼众多、寿命短促等极不寂静，而对于初禅等上地，观其与此相反，极为寂静，并通过听闻和思考来进行辨别。从信解产生的作意是，对于相状极为了解的作意本身的相续进行串习，为修所生加行道所摄。从极度寂静产生的作意是，断除三种大品修断的无间道。聚集喜悦是，由于断除了粗猛的烦恼，而触及到微小的喜乐，是断除三种中品的无间道。在此之后，由于断除了大部分的烦恼，烦恼现行难以生起，为了观察烦恼是否还会再次生起，对于与烦恼生起相顺的相状进行作意等，像这样努力时，即为观察作意。像这样观察后，对于再次生起的烦恼，通过对治彻底断除，是加行道的尽头的作意，是断除三种小品的无间道。有些藏族老前辈称观察作意为特殊的道。这六种作意称为近分定，而初禅的近分定称为无障碍，因为依靠它可以断除三界的一切烦恼。初禅的近分定有有漏和无漏两种，而二禅以上的近分定都只有有漏，因为它们不依赖于圣道。没有获得下地的正行，就无法获得上地的近分定，并且从上地的近分定开始，依靠下地的正行，就容易修道。所有的近分定都具有舍受，并且
English
four, and the four formless ones. In each of these nine realms, there are nine times nine things to be abandoned through meditation. Third, these seven mental activities are also divided into two types: contaminated worldly and uncontaminated transcendental. The contaminated involves contemplating the higher and lower realms as having aspects of tranquility and coarseness, while the uncontaminated involves contemplating the aspects of truth such as impermanence. Fourth, among these, the mental activity of thoroughly understanding characteristics is: contemplating that the lower realms such as the desire realm are suffering and have many afflictions, short lifespans, etc., and are extremely unpeaceful, while the higher realms such as the first dhyana are the opposite of this and are extremely peaceful, and discriminating through listening and thinking. The mental activity arising from aspiration is the continuous familiarization with the very thorough understanding of characteristics, included in the path of meditative cultivation and application. The mental activity arising from extreme solitude is the uninterrupted path that abandons the three great categories of what is to be abandoned by meditation. Gathering joy is touching small joy and happiness by abandoning coarse afflictions, and is the uninterrupted path that abandons the three medium categories. After that, since most afflictions have been abandoned, and manifest afflictions are difficult to arise, in order to examine whether afflictions will arise again, when striving in this way, such as by mentally engaging with characteristics that are in accordance with the arising of afflictions, it is the mental activity of examination. Having examined in this way, the mental activity at the end of application is to completely abandon the afflictions that have arisen again through antidotes, and is the uninterrupted path that abandons the three small categories. Some early Tibetan elders call the mental activity of examination a special path. These six mental activities are called "close absorption," and the close absorption of the first dhyana is called "unobstructed," because by relying on it, one can abandon all the afflictions of the three realms. The close absorption of the first dhyana has both contaminated and uncontaminated aspects, while the close absorptions of the second dhyana and above are only contaminated, because they do not rely on the noble path. Without obtaining the actual state of the lower realm, one cannot obtain the close absorption of the higher realm, and from the close absorption of the higher realm, it is easier to cultivate the path by relying on the actual state of the lower realm. All close absorptions have a feeling of equanimity, and