Tibetan
་ཉིད་ནི། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ལྟ་ན། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཅི་ལྟར་ལྟ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ལྡོག་པ་གཅིག་པའི་དཔུང་ཕུལ་བའམ། འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་ནི། གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས། བྱ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ཞིང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔར་གྲུབ་ན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཚན་ལ་སྔར་གྱུར་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གཞན་དུ་ཁས་བླང་པ་ལས། འོ་ན་མུན་པ་ལས་ཀྱང་མེ་ལྕེ་འཐུག་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འཇུག་པར། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་མ་གྲུབ་པ་ནི། གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དབུ་མ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆོས་གཅིག་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བར་འདོད་པའམ། བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། དབུ་མ་རྩ་བར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་ཞིག་ལན་འདེབས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་བྱས་ཚེ། །གང་ཞིག་སྐྱོན་འདོགས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་བཏགས་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞན་གྱི་བདེན་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པ་བཞི་ཞེས་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་སོ། ། འོན་ཀྱང་དབུ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པ་བཞིན་དུ་རང་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རང་རྒྱུད་པའི་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བཞི་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་བཞིན། ཅེས་པ་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ཞེས་སོ། །རྟགས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཕྱིའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་ཏུ་མེད་དེ། ཆ་གཅིག་སྒྲིབ་ན་ཀུན་སྒྲིབ་པ་དང་། གཅིག་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་ན་ཀུན་ཚོན་
Chinese
正如所说：“自己不观察，如何观察他人？”。反驳的唯一论点，或表达矛盾的归谬论证是：将他人所承认的作为理由，如果不能做，不能行，并且如果自性在定义之前成立，就会导致没有自性。例如：正如所说：“如果虚空的自性先于虚空，那么虚空就一点也不存在。如果名称先于自性，就会导致没有自性。”原因相同的一概而论是：从承认因果是不同的事物出发，那么也会从黑暗中产生浓密的火焰。正如《入行论》所说：“如果依赖于其他而产生其他，那么也会从火焰中产生浓密的黑暗。”证明者与被证明者相同的不成立是：如果说色法没有自性，那么，因为五蕴相同，感受等也应没有自性。当有人这样说时，中观派认为，正如一个法没有自性一样，一切也应被证明为没有自性，因此认为这是归谬，或者反驳的理由不成立。正如《中观根本慧论》所说：“当以空性进行辩论时，谁能回答问题，他并没有回答所有问题，这与要证明的是相同的。当以空性进行解释时，谁能指出错误，他并没有指出所有错误，这与要证明的是相同的。”这些被称为中观应成派驳斥他人真实存在的四种理路，这是早期学者的说法。然而，正如中观应成派没有自己的宗派一样，他们也没有自己的理路。自续派证明空性的四种理由是：一切内外事物，作为所立宗，在胜义谛中没有真实成立，因为它们远离了胜义谛中的一和多的自性，就像有色法一样。这就是对本体进行分析，即远离一和多。证明方式是：外在的瓶子等有肢分的事物不是一个整体，因为如果一个部分被遮盖，所有部分都会被遮盖，如果一个部分被涂上颜色，所有部分都会被
English
As it is said, "If one does not observe oneself, how can one observe others?" The single argument of reversal, or the reductio ad absurdum that expresses contradiction, is: taking what others have admitted as a reason, if it cannot be done, cannot be acted upon, and if the self-nature is established before the definition, it will lead to no self-nature. For example: As it is said, "If the self-nature of space precedes space, then space does not exist at all. If the name precedes the self-nature, it will lead to no self-nature." The generalization of the same reason is: starting from the admission that cause and effect are different things, then thick flames will also arise from darkness. As it is said in the "Entering the Middle Way": "If something arises from relying on something else, then thick darkness will also arise from flames." The unestablishedness of the prover being the same as the proven is: if it is said that form has no self-nature, then, because the five aggregates are the same, feelings and so on should also have no self-nature. When someone says this, the Madhyamika believes that just as one dharma has no self-nature, everything should also be proven to have no self-nature, so they consider this a reductio ad absurdum, or the reason for refutation is not established. As it is said in the "Root Verses on the Middle Way": "When debating with emptiness, whoever answers the question, he has not answered all the questions, it is the same as what is to be proven. When explaining with emptiness, whoever points out the fault, he has not pointed out all the faults, it is the same as what is to be proven." These are called the four reasonings of the Madhyamika-Prasangika refuting the real existence of others, which is what the early scholars said. However, just as the Madhyamika-Prasangika do not have their own tenets, they also do not have their own reasonings. The four reasons for the Svatantrika to prove emptiness are: all internal and external things, as the subject to be established, are not truly established in the ultimate truth, because they are separated from the nature of one and many in the ultimate truth, just like form. This is analyzing the essence, that is, being separated from one and many. The way to prove the sign is: external things with limbs, such as pots, are not a whole, because if one part is covered, all parts will be covered, and if one part is painted, all parts will be
Tibetan
གྱིས་ཁ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་མེད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དབུས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་བ་ན། དབུས་རྡུལ་གྱི་ཕྱོགས་གང་གིས་ཤར་རྡུལ་ལ་རེག་པའི་ངོས་དེར་ཕྱོགས་གཞན་གྱི་རྡུལ་ལ་ཡང་རེག་ན་རྡུལ་དུ་མ་བསགས་པའི་གོང་བུ་དང་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བོངས་ཚོད་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ངོས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་གཞན་གྱིས་རྡུལ་ལ་རེག་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉི་ཤུ་པར། དྲུག་གི་ཅིག་ཅར་བསྐོར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ནང་ཤེས་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་བདེན་པར་ཡང་མེད་དེ། ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དང་། ཐ་མར་འགག་པ་དང་། བར་དུ་གནས་པའི་ཆ་གསུམ་མེད་ན། སྐྱེ་བའི་སྔ་ལོགས་དང་། འགག་པའི་ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཅི་ཙམ་མཐུད་ཀྱང་། དུས་ཡུན་རིང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཡང་མེད་དེ། དུ་མ་ནི་གཅིག་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་སྐད་ཅིག་ཆ་བཅས་ཕྱིར། །གཅིག་མེད་དེ་བསགས་དུ་མའང་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དབུ་མ་རྒྱན་དུ། བདག་དང་གཞན་སྨྲའི་དངོས་འདི་དག །དེ་ཉིད་དུ་ན་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་དངོས་པོ་ཀུན་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་བདག་གཞན་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། རྒྱུ་མེད་པ་སྟེ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དབུ་མ་རྩ་བར། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་ཡིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རང་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་རང་ཉིད་ལ་རང་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སོར་མོས་རང་ལ་མི་རེག་པ་བཞིན། གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞིག་པ་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་ན། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་གཉིས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་ཡང་ན
Chinese
因为会导致改变等等的过失。极微尘也不是无分，因为当中心的微尘被六方的微尘围绕时，中心微尘的任何一面接触到东方微尘的那个面，如果也接触到其他方向的微尘，那么未聚集的团块和微尘的一个体积就变得相同了。如果另一面的其他方向接触到微尘，那么极微尘就具有六个部分。如是说，在《二十品》中说：“六者同时围绕时，极微尘变为六部分。六者如果处于同一位置，团块也变得像微尘一样。”就像所说的那样。内在的意识也不是刹那无分而真实存在，因为如果没有最初的生、最后的灭、中间的住这三个部分，那么生的前际和灭的后际的时间差别就不存在了。这样的话，无论连接多少个刹那，也不会变成长久的时间。因此，因为没有一，所以也没有多，因为多是以聚集一为前提的。因为极微尘和刹那有分，所以没有一，因此聚集的多也没有。如是说。又在《中观庄严论》中说：“我和他宗所说的这些事物，如果就其本身而言，既不是一，也不是多的自性，因此没有自性，就像影像一样。”如是说。而且，一切事物在胜义谛中没有生，因为在胜义谛中，与自他、二者和无因，即四边的生远离。这被称为《观察因的金刚屑》。如是说。又在《中观根本慧论》中说：“非自生，非他生，亦非自他共生，无因而生亦非有。诸法于何处，是处皆无生。”如是说。理由成立，因为不是从自身产生，因为自己对自己起作用是相违的。例如手指不能触摸自己一样。也不是从他者产生，因为不是从已坏和未坏的因产生，因为已坏的在本体上不存在，如果从未坏的产生，那么会导致因果同时。因为存在如上所说的两种过失，所以也不是从自他二者产生，也不是从无因而产生，因为要么是常有，要么是。
English
Because it would lead to faults such as alteration. The subtle atom is also not partless, because when the central atom is surrounded by the atoms of six directions, if any side of the central atom touches the eastern atom, and that side also touches the atoms of other directions, then the volume of an unaggregated mass and a subtle atom becomes the same. If another side of another direction touches the atom, then the subtle atom has six parts. As it is said, in the Twentieth Chapter: "When six surround simultaneously, the subtle atom becomes six parts. If the six are in the same place, the mass also becomes like a subtle atom." As it is said. Inner consciousness is also not truly existent as a partless moment, because if there are not the three parts of initial arising, final cessation, and intermediate abiding, then there is no difference in time between the prior limit of arising and the posterior limit of cessation. In that case, no matter how many moments are connected, it will not become a long time. Therefore, because there is no one, there is also no many, because many is preceded by the aggregation of one. Because the subtle atom and the moment have parts, there is no one, therefore the aggregated many also does not exist. As it is said. Also in the Ornament of the Middle Way it says: "These things spoken of by self and others, if in themselves, are neither one nor the nature of many, therefore they have no nature, like an image." As it is said. Moreover, all things do not arise ultimately, because ultimately they are separated from the four extremes of arising from self, other, both, and without cause. This is called The Diamond Splinters Examining Causes. As it is said. Also in the Root Verses on the Middle Way it says: "Not from self, not from other, not from both, not without cause. Things that arise, in whatever place, are never born." As it is said. The reason is established, because it does not arise from itself, because it is contradictory for itself to act on itself. For example, just as a finger cannot touch itself. It also does not arise from another, because it does not arise from a cause that is destroyed or not destroyed, because what is destroyed does not exist in substance, and if it arises from what is not destroyed, then it would follow that cause and effect are simultaneous. Because there are the two faults mentioned above, it also does not arise from both self and other, and it also does not arise from no cause, because it is either always existent or.