Tibetan
རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་བདེན་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཇུག་པར། གནོད་པ་མེད་པ་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །བཟུང་བ་གང་ཡིན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལྟོས་དེ་ནི་ལོག་པར་བཞག། ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ཡང་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པར་བཞག་གོ །འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། རྗེས་ཐོབ་དུ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྫུན་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། དགག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་དོ། །འོ་ན་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དོན་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ས་སོགས་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་འགྱུར་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་གཟུང་ཆ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པས་སྣང་མཁན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འདུས་པས་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པར་གསུངས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དཔེར་ན་ཁབ་ལེན་གྱིས་ལྕགས་གཡོ་བ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་དབང་གིས་རྟེན་གྱི་ལུས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཡོ་ཞེས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ཀུན་གཞིའི་སྣང་བར་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། དབུ་མ་འཇུག་པར། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་དྲང་དོན་ཡིན་གྱི། ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པར་བཞེ
Chinese
由因缘所生，即依赖性地产生的色等世俗之法的立名之基础的所有法，这是因为凡夫执着于它们的真实性，所以称为世俗谛。而幻术和梦境等仅仅是世俗，不是真实，因为世间没有把它们立为真实的名称。如《入行论》中说：“无害六根所取境，世间说彼为真实，余者唯是世间说，当依世间立为倒。”就像所说的那样。世俗谛也是被无明的昏暗所遮蔽的凡夫认为是真实的。对于圣者来说，仅仅是世俗，不能说是真实，因为在后得位时也像幻术一样看待为虚假的。如云：“愚痴自性蔽覆故，是故说彼为世俗，以彼所造诸假相，佛说即是世俗谛，虚假之物皆世俗。”就像所说的那样。《六十正理论》中说，生和破等仅仅是意识的显现，在外境中是没有的。如果这样，那么所说的四大等外境是什么呢？地等诸大和色等所生之物，是指在彼处和此处显现的意识的所取分而说的，所以完全包含在显现者的名相识之中，因此说在外境中是没有的。在《菩提心释》中也说：“譬如磁石牵引铁一样，由于阿赖耶识完全执持的缘故，所依之身也完全动摇。”所以说身体和受用显现为处所等都是阿赖耶的显现。论师月称等认为，世俗谛是依赖于世间的名言而安立的。如《入中论》中说：“如汝许彼依他起，世俗谛我亦不许，为成世间所立故，此等虽无亦容有，于世间前许为有，我说是依世间说。”就像所说的那样。阿赖耶识是不了义，而不是了义。
English
All phenomena that arise from causes and conditions, that is, dependently arising forms and other worldly things, are the basis for naming. Because ordinary people cling to their reality, they are called conventional truths. Illusions and dreams are merely conventional and not real, because the world does not give them the name of reality. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "Whatever is grasped by the six senses without harm, the world says is real; the rest is only what the world says, and should be regarded as false according to the world." As it is said. That conventional truth is also regarded as true by ordinary people who are obscured by the darkness of ignorance. For the noble ones, it is merely conventional and cannot be called true, because in the subsequent attainment they also regard it as false like an illusion. As it is said: "Because the nature of ignorance obscures, it is called conventional; whatever false appearances are created by it, the Buddha said is conventional truth; all false things are conventional." As it is said. The Sixty Stanza Reasoning says that arising and destruction are merely appearances of consciousness and do not exist in external objects. If so, what are the four elements and other external objects that are spoken of? The elements such as earth and the things that arise from form and other elements are spoken of with reference to the apprehended aspect of consciousness that appears here and there, so they are completely contained within the name consciousness of the manifestor, and therefore it is said that they do not exist in external objects. In the Commentary on the Awakening Mind, it is also said: "Just as a magnet attracts iron, so too, because of the complete holding of the alaya consciousness, the dependent body also completely moves." Therefore, it is said that the body and enjoyment appearing as places are all appearances of the alaya. The teacher Chandrakirti and others believe that conventional truth is established based on worldly conventions. As it is said in the Engaging in the Middle Way: "As you accept that other-dependent reality, I also do not accept conventional truth; in order to establish what is established by the world, these things, although non-existent, can exist; I say that they exist before the world, I say it according to the world." As it is said. The alaya consciousness is provisional, not definitive.
Tibetan
ད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས། །གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་དོན། །རིག་པར་མི་འགྱུར་གང་ཡིན་དེ་ལའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་ཉིད་གནས་དང་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་དག །བ་ནི་བ་སྦྲ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཇི་བཞིན་དང་། །སྟག་ཤ་ཡལ་ག་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་པ་ལྟར། དབང་ཕྱུག་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཅེས་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་འཇུག་པར། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུའི་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པས། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། སྤྱོད་འཇུག་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན། །ཅེས་བཤད་པར་སྣང་སྟེ། གཞུང་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཡང་མི་བཞེད་ལ། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྫས་གྲུབ་ཀྱང་མི་བཞེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཁས་ལེན་མོད། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚུལ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས་སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་རྟོགས་པར་ཟད་དོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་དག་རང་ལུགས་ལ་སྒྲུབ་བྱ་མེད་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་མི་ལེན་ལ། མཐར་ལྷུང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་པ་བཞིས་འགོག་སྟེ། དེ་ལ་རྒོལ་བ་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་ནི། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་དངོས་འགོག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་མིག་དབང་གཟུགས་ལ་དོན་དམ་པར་ལྟ་བྱེད་དུ་ཁས་བླངས་ཤིང་། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་བར་འདོད་པ་ན། གང་རང་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ནི་གཞན་ལ་ལྟ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་བཞིན། མིག་ཀྱང་རང་ལ་མི་ལྟའོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་རྩ་བར། གལ་ཏེ་རང་གི་བདག
Chinese
因此，正如其中所说：“阿赖耶识存在且补特伽罗存在，这些蕴聚仅仅存在。”所说的那样，对于那些不能理解如此甚深意义的人来说就是这样。如果阿赖耶识本身是处所和身体等的作者，那么怎么能说自在天是因呢？“牛是牛蝇等的因，水精是水等的因，虎肉是树枝等的因，那是所有有情众生的因。”就像这样，与认为自在天是万物的作者相同，只是自在天是常，而阿赖耶识是无常，这仅仅是差别而已。如是说。又，《入行论》中说：“所有能知的干燥木柴，被焚烧而寂灭，那是胜者们的法身。那时没有生也没有灭，心寂灭即是身的显现。”以及《入菩萨行论》中说：“当事物和非事物，不在心的面前存在时，那时没有其他相状，因此无所缘而完全寂灭。”因此，有人认为这是在说佛没有智慧，所以在《入菩萨行论·入中论》中说：“佛没有智慧。”似乎是这样说的。但那些论典并不是在说佛没有智慧，那些论师在名言中也不认为佛没有智慧，也不认为像其他人所认为的那样，智慧是实有的。然而，仅仅在名言中也承认远离四边，依赖缘起而生的自性智慧。即使是那样，因为那个道理非常深奥，所以其他人不能理解，那些论师只是颠倒地理解了他们的意图而已。中观应成派因为自己的宗派没有要建立的，所以不承认自续的论证，并且用四种理证来遮止所有的堕入极端的戏论。其中，对于反驳者来说，其他宗派所共许的比量，是用实事宗所承认的相来遮止真实存在，例如，声闻宗承认眼根是真实能见色法的，并且认为它不能见自己，那么，凡是不能见自己的，就不是能见其他的，比如瓶子。眼根也不能见自己。就像这样。如是说。正如《中论》中所说：“如果自己的自体
English
Therefore, as it is said therein: "The ālaya-vijñāna exists and the pudgala exists, these aggregates alone exist." As it is said, it is like that for those who cannot understand such profound meaning. If the ālaya-vijñāna itself is the agent of the place and the body, etc., then how can one say that Īśvara is the cause? "The cow is the cause of cow-flies, etc., the crystal is the cause of water, etc., tiger meat is like the branches, etc., that is the cause of all sentient beings." Just like that, it is the same as believing that Īśvara is the creator of all things, except that Īśvara is permanent and the ālaya-vijñāna is impermanent, that is the only difference. Thus it is said. Furthermore, in the Entering [the Middle Way], it says: "All the dry firewood of knowable things, being burned, is pacified, that is the dharmakāya of the victors. At that time, there is no birth and no cessation, the cessation of mind is the manifestation of the body." And in the Bodhisattvacaryāvatāra, it says: "When things and non-things do not exist before the mind, then there is no other aspect, therefore, it is completely pacified without an object." Therefore, thinking that this is saying that the Buddha has no wisdom, in the Bodhisattvacaryāvatāra, Entering the Middle Way, it says: "The Buddha is shown to have no wisdom." It seems to be saying that. But those treatises are not saying that the Buddha has no wisdom, and those teachers do not believe that the Buddha has no wisdom in conventional terms, nor do they believe that wisdom is substantially existent as others believe. However, even in mere conventional terms, they acknowledge the self-nature wisdom that arises dependently, free from the four extremes. Even so, because that principle is very profound, others cannot understand it, and those teachers merely misunderstand their intention. The Prāsaṅgika Madhyamikas, because their own system has nothing to establish, do not accept autonomous reasoning, and they refute all the elaborations of falling into extremes with the four types of reasoning. Among them, the inference that is known to other opponents is the refutation of true existence with the sign that is accepted by the proponents of entities. For example, the Vaibhāṣikas acknowledge that the eye sense is truly able to see forms, and they believe that it cannot see itself, then, whatever cannot see itself is not able to see others, like a pot. The eye also cannot see itself. Like that. As it is said in the Root Verses on the Middle Way: "If one's own self"