Chinese
显现为心和所生二者的一切，是不清净的依他起性。圆成实性是指，依他起性并非真实的遍计所执，从本初以来，如同凡夫将人与法执着为实有一般，实际上并不存在的空性。如《三十颂》中所说：“成立即是彼之前，恒常成为无有者。”就像这样。它又分为不变圆成实性和不颠倒圆成实性两种。第一种又分为自性清净和无垢清净。第一种是不清净状态的法性。第二种是极度清净状态的法性。不变圆成实性以二无的方式显现，现量成为无分别的等持智慧，这被称为不颠倒圆成实性。唯识宗也分为随假派和随真派两种。第一种，例如清净的水晶球上显现彩色的布匹等形象一样，知识如同远离尘垢的水晶球，未被能取所取的垢染所染污，由于习气的影响，显现为各种能取所取。因此，外境的色等境的形象，在真实意义上，无论在事物还是知识上都不成立，仅仅是遍计所执而已。他们这样说。随真派认为，由于习气的因，知识自身生起为具有色等境的形象，因此知识的各种形象被认为是知识的自性。圆成实的分类有：不变圆成实性等等。什么是不变圆成实性呢？即法界。什么是不颠倒圆成实性呢？即证悟法界的智慧。随真派认为，色等外境是真实显现的心之自性，显现为能取所取二者是由于习气的影响而产生的错觉。随假派认为，色等外境的错觉并非真实存在的事物，例如患有眼翳的人看到空中出现发丝等实际上不存在的东西一样。无论是随真派还是随假派，显现为能取所取二者都是错觉，而这种错觉的自性，即二无的自证自明的智慧，是胜义谛，并且这种智慧是无分刹那的。
English
All that appears as mind and what arises from it is the impure other-powered nature. The perfectly established nature is the emptiness in which the imputations of the other-powered nature are not truly established as they are imagined to be by ordinary people with respect to persons and phenomena from the very beginning. As it is said in the Thirty Verses: "Establishment is prior to that; whatever constantly becomes nonexistent." Like that. It is also divided into immutable perfectly established nature and non-inverted perfectly established nature. The first is further divided into naturally pure and stainlessly pure. The first is the dharmata of the impure state. The second is the dharmata of the extremely pure state. The immutable perfectly established nature itself, when manifestly realized in a non-dual manner, is the non-conceptual meditative wisdom, which is called the non-inverted perfectly established nature. The Mind-Only school is also divided into those who follow the false aspect and those who follow the true aspect. The first is like the appearance of colored cloths, etc., on a clear crystal ball. Knowledge is like a crystal ball free from tarnish, not stained by the defilements of grasper and grasped, but due to the power of habit, it appears as various grasper and grasped. Therefore, the appearances of external objects such as forms are not truly established as either things or knowledge, but are merely imputations. That's what they say. Those who follow the true aspect believe that knowledge itself arises as having the appearance of objects such as forms due to the cause of habit, so the various appearances of knowledge are considered to be the nature of knowledge. The divisions of the perfectly established nature are: immutable perfectly established nature, and so on. What is the immutable perfectly established nature? It is the dharmadhatu. What is the non-inverted perfectly established nature? It is the wisdom that realizes the dharmadhatu. Those who follow the true aspect say that external objects such as forms are the nature of mind that truly appears, and the appearance of grasper and grasped is an illusion due to the power of habit. Those who follow the false aspect say that the illusion of external objects such as forms is not truly existent as things, just as when the eyes are deceived by cataracts, hairs, etc., appear in the sky where they do not exist. According to both those who follow the true and false aspects, the appearance of grasper and grasped is an illusion, and the self-aware and self-illuminating wisdom of non-duality, which is the nature of this illusion, is the ultimate truth, and this wisdom is an indivisible moment.
Tibetan
ན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གྲངས་ཅན་གྱི་བདག་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་དང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དམིགས་ན་གཅིག་ཤོས་ཀྱང་དམིགས། གཅིག་མ་དམིགས་ན་གཅིག་ཤོས་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་བློ་གཅིག་གིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དམིགས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་རྟགས་དང་། ཡང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་གསལ་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་པའོ། ། བཞི་པ་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ནི། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ། ཞི་བ་ལྷ། ཨཪྱ་དེ་བ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མ་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་བཟུང་བ་དང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་འཁྲུལ་པའི་ངོར་བདེན་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ། །ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་དོན་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་རྣམས་དང་བྱིས་པ་རྣམས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ཚུལ་མཚུངས་ན་ཆགས་སོགས་ཀྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་ལྡོངས་གྱུར་པ། །སྲེད་པ་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་འབྲང་དང་། །མཁས་པ་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བའི། །དགེ་བ་རྣམས་ལྟ་ག་ལ་མཉམ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པར་མཐོང་བའི། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དག །མཐོང་ཡུལ་གང་ཡིན་དོན་དམ་སྟེ། །མཐོང་བ་རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་བྱིས་པས་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་
Chinese
如果不是这样，就会和数论派的“我”没有差别了。如果问，怎么知道显现为能取和所取是错误的呢？因为蓝色等对境和，具有这些对境的心识不是他体，如果缘一个，另一个也缘；如果一个不缘，另一个也不缘，因为确定一个心识同时缘，所以是这样的证相。而且，色等对境是心识，因为清楚地体验，比如安乐等一样。像这样通过理证成立了能取和所取不是二体的。第四，宣说中观派的宗义：圣者龙树、寂天、阿雅提婆、吉祥月称等中观派通过二谛的途径来确定所知。其中，色等所取和，执持这些的识，在名言错乱的层面是真实的，所以是世俗谛。以证悟法界的圣者的等持智慧，证悟能取所取离戏的空性，这法界本身就叫做胜义谛。这个意义是这样的：对于事物，凡夫俗子的名言识所证悟的意义和，圣者们的真实智慧所证悟的体性是二二执持的。如果圣者们和凡夫们证悟事物自性的方式相同，那么从贪等束缚中解脱和未解脱的差别就不合理了。也如是说，《六十正理论》中说：“世间无明所盲者，贪欲之流恒随逐，智者离贪诸善业，彼等二者岂能等？”就像这样说的。其中，凡夫们所证悟的意义是什么呢？那叫做世俗谛。圣者的智慧所证悟的意义是什么呢？那叫做胜义谛。如是说，《入中论》中说：“诸法皆见为虚妄，彼等得二种自性，真实见境即胜义，所见虚妄名世俗。”就像这样说的。其中，凡夫所证悟的意义是远离四边的
English
If it were not so, it would be no different from the "self" of the Samkhya school. If asked, how do you know that the appearance of the grasper and the grasped is mistaken? Because the objects such as blue and, the consciousness that possesses these objects are not other, if one is cognized, the other is also cognized; if one is not cognized, the other is not cognized either, because it is certain that one consciousness cognizes simultaneously, so this is the sign. Moreover, objects such as form are consciousness, because they are clearly experienced, like happiness and so on. Like this, it is established through reasoning that the grasper and the grasped are not two entities. Fourth, explaining the tenets of the Madhyamaka school: The Madhyamikas such as the noble Nagarjuna, Shantideva, Aryadeva, glorious Chandrakirti, etc., establish the knowable through the path of the two truths. Among these, the grasped such as form and, the consciousness that holds these, are true on the level of conventional delusion, so they are the conventional truth. The wisdom of the samadhi of the noble ones who realize the dharmadhatu, realizing the emptiness free from the elaboration of the grasper and the grasped, that dharmadhatu itself is called the ultimate truth. This meaning is like this: For things, the meaning realized by the conceptual consciousness of ordinary people and, the nature realized by the true wisdom of the noble ones are held as two and two. If the way the noble ones and ordinary people realize the nature of things is the same, then the difference between being liberated and not being liberated from the bonds of attachment and so on would be unreasonable. It is also said in the Sixty Stanzas of Reasoning: "The world is blinded by ignorance, constantly followed by the stream of desire, the wise are free from desire, their virtuous deeds, how can these two be equal?" It is said like this. Among these, what is the meaning realized by ordinary people? That is called the conventional truth. What is the meaning realized by the wisdom of the noble ones? That is called the ultimate truth. As it is said in the Madhyamakavatara: "All phenomena are seen as false, they obtain two kinds of nature, the real seen object is the ultimate, the seen false is called conventional truth." It is said like this. Among these, the meaning realized by ordinary people is free from the four extremes.