Tibetan
་མཐའ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པར་རྩེ་ཞིང་རོལ་པས་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་གཞུང་ནི། མངོན་པ་སྡེ་བདུན། བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། མངོན་པ་མཛོད་ལ་སོགས་པ། སློབ་དཔོན་ནི། དབྱིག་བཤེས། འདུལ་བཟང་། ཡོན་ཏན་བློ་གྲོས། བཙུན་བ་དགེ་སྲུང་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱི། སྣང་བ་གཟུགས། གཙོ་བོ་སེམས། འཁོར་སེམས་བྱུང་། གནས་སྐབས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད། ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་དང་། ཤེས་བྱ་གཞི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་འདོད་དོ། །ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་གཤིབས་པ་ལྟར་སོ་སོར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཉིད་དེ། དེ་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་པར་འདོད་དེ། ཆ་ཡོད་ན་ཆ་ཤས་གཞན་དབྱེར་རུང་བས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་། བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རླུང་གིས་བསྡུས་པས་ཕན་ཚུན་མི་གྱེས་པར་འདོད་དོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་གྲུབ་ཏུ། ཐ་དད་ཕྱོགས་ནས་མང་པོ་དག །འགའ་ལ་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཙམ་དུ། །བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ནི། །ཆ་ཤས་བཅས་པའི་བདག་ཉིད་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །སེམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །གཞན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཟུགས་སོགས་གཟུང་བ་དང་། མིག་ཤེས་འཛིན་པ་རྣམས་རྫས་དང་། དུས་མཉམ་པ་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་ཐུག་ཕྲད་དུ་འཛིན་པར་འདོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། དབང་སྐྱེས་བློ་ནི་རྣམ་མེད་ཀྱི། །ཕྲ་རབ་བསགས་པ་དངོས་སུ་རིག །ཅེས་སོ། །རྟེན་བཅས་ཀྱི་དབང་པོ་དོན་ལ་ལྟ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། མཛོད་དུ། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་རྟེན་བཅས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ཤེས་མིན། །གང་ཕྱིར་བར་དུ་ཆོད་པ་ཡི། །གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་མིན་ཕྱིར་ལོ། །ཞེས་སོ། །དུས་གསུམ་ཀ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། གལ་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ན། དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་བློ་མི་འཇུག་པ་དང་། འདས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་པ་དང་། གཟུགས་དྲི་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་གི་ཆོས་བློས་སོ་སོར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་དེ་དང་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐོ་བས་བཅོམ་ན
Chinese
四种宗派中，第一是说一切有部的宗派：因为他们专注于研究和探讨《大毗婆沙论》，所以称为说一切有部。他们的论著有：《阿毗达磨七论》、《大毗婆沙论》、《阿毗达磨俱舍论》等。他们的论师有：世友、调善、功德慧、具寿善护等。他们的宗义是：显现是色，主导是心，随从是心所，状态是无为法，法性是无为法的根本，所知是境和差别，这是他们确定的观点。这五者就像铁串串起来一样，各自都是实有存在的。其中，色就是前面所说的色蕴。他们认为，色是极微，没有方分，因为如果有方分，就可以区分出不同的部分，那就不能称为极微了。成为根境的色等是极微的集合。而且，被具有间隔的圆周所包含、执持的风聚合在一起，所以彼此不会分离。如《外义成立》中说：从不同的方向看，有很多；对于某些事物，只是从各个方向稍微环绕；可以说，那个微尘不是具有部分的自性。这样说的。心是意处，也就是前面所说的识蕴的集合。其他的已经说过了。色等所取和眼识能取都是实有，并且在同时知道时，在境的相没有显现之前，认为是相遇。如云：根生之智无有相，极微积聚实有知。这样说的。具有所依的根是观察事物的原因，如《俱舍论》中说：眼见诸色具有依，非是依彼之识，何以故？有间隔之色，不见故。这样说的。他们认为过去、现在、未来三时都是实有存在的，如果过去和未来不是实有，那么就不会有对它们的执着，也不会产生过去业的果报。他们说，一定会改变的。用锤子等破坏性的东西摧毁，以及用智慧将色、香等支分法一一区分开来，并且不再执着于它们，这都是世俗谛，比如用锤子摧毁时
English
Among the four schools of thought, the first is the Vaibhashika school: Because they focus on studying and discussing the "Mahavibhasha Shastra," they are called Vaibhashikas. Their treatises include: "The Seven Abhidharma Treatises," "Mahavibhasha Shastra," "Abhidharmakosha," and so on. Their teachers include: Vasumitra, Dharmatrata, Gunamati, Bhadanta Dharmapala, and so on. Their tenets are: appearance is form, the dominant is mind, the attendant is mental factors, the state is unconditioned phenomena, the nature of phenomena is the basis of unconditioned phenomena, and the knowable is the object and its distinctions, which are their established views. These five are like iron skewers strung together, each existing as a real entity. Among them, form is the same as the form aggregate mentioned earlier. They believe that form is the ultimate particle, without any directional parts, because if it had directional parts, it could be divided into different parts, and then it could not be called the ultimate particle. Forms, etc., that become sense objects are collections of ultimate particles. Moreover, the wind that contains and holds the circumference with intervals gathers them together, so they do not separate from each other. As stated in "Establishment of External Objects": From different directions, there are many; for some things, it is just slightly surrounding from all directions; it can be said that the particle is not of the nature of having parts. Thus it is said. Mind is the mental faculty, which is the collection of consciousness aggregates mentioned earlier. The others have already been discussed. Form, etc., that are apprehended and eye consciousness that apprehends are real entities, and when knowing them simultaneously, they are considered to be in contact before the appearance of the object's aspect. As it is said: The wisdom born of the senses has no aspect, it knows the accumulation of ultimate particles as real. Thus it is said. The senses with support are the cause of observing things, as stated in the "Abhidharmakosha": The eye sees forms with support, it is not the consciousness that relies on it, why? Because forms with intervals are not seen. Thus it is said. They believe that the three times—past, present, and future—all exist as real entities. If the past and future were not real, then there would be no attachment to them, and the results of past actions would not arise. They say that it will definitely change. Destroying with destructive things like hammers, and distinguishing the branch dharmas such as form, smell, etc., one by one with wisdom, and no longer being attached to them, are all conventional truths, such as when destroying with a hammer.