Tibetan
་པ་དང་། དགེ་སྡིག་གི་ལས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་དོ། །དུས་དང་། ཕྱོགས་དང་ནམ་མཁའ་དག་ཀྱང་བདག་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། བྱ་བ་མེད་པར་འདོད་ལ། དེ་ལ་དུས་ནི། ཡུན་རིང་ཐུང་སོགས་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུར་འདོད་དོ། །ཡིད་ནི་རྟག་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་སྟེ། དེ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོར་ཞུགས་པ་ན་དེ་དང་དེའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡོན་ཏན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་བློ་ལྔ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཆགས་པ་དང་། སྡང་བ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུས་བྱས་པ་དང་། འབད་པའི་ཤུགས་ཏེ། བཅུ་གསུམ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་བདག་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་འདུ་བ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་འཁོར་བ་ཡིན་ཞིང་། གང་གི་ཚེ་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དབང་སོགས་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་མི་ལེན་ཅིང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་བདག་ལ་མི་འདུ་བ་ན་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་སྙིང་པོར། བློ་སོགས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བཅད། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་པའི་ཐར་པར་ཤེས། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཅིག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་། ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་ལ་སོགས་པའི་བོངས་ཚོད་དང་། རྫས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་སོ་སོ་བ་དང་། རྫས་གཅིག་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་ཕྲད་པ་དང་། ཕྲད་པ་གྱེས་པའི་བྱེ་བ་དང་གཞན་མིན་པ་རྣམས་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཟེར་ཡང་། རྫས་གཞན་གྱི་ཡང་ཡོན་ཏན་ཡིན་གྱི་དེ་གཉིས་ཁོ་ནར་མ་ངེས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེ། སྒྲ་ནམ་མཁའ། དྲི་ས། རོ་ཆུ། རེག་བྱ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་ནི་བདག་དང་དོན་གཅིག་ལ་འཕྲོད་པར་འདུ་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་གཞན་གྱིས་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་ནང་གི་སེམས་པར་འདོད་དོ། །མེ་ལྕེ་གྱེན་དུ་འདེགས་པ་ཆུ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱིས་བྱས་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལས་ནི་འདེགས་པ་འཇོག་པ་བརྐྱང་བ་སྐུམ་པ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ལས་དོན་གཞན་པའོ། །སྤྱི་ནི་གཉིས་ཏེ། མཆོག་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱིའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རྫས་ཡོན་ཏན་ལས་གསུམ་ག་ལ་ཁྱབ་པ་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའོ། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་དང་ཐ་དད་པའི་སྤྱི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱི་ནི་རྫས་ཉིད། ལས་ཉིད། ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྤྱི་ཡང་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི། རྟག་པའི་རྫས་ལ་འཇུག་པའི་མཐའ་སྟེ། དེ་ནི་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་དང་གྲོལ་བའི་བདག་དང་། ཡིད་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ལོ། །དབང་པོ་དོན་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བ་ནི་འདུ་བའི་འབྲེལ་བར་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་པའི་ནང་ཚན་ཁ་ཅིག་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོར་འདོད་ལ། དེ་དག་ན་རེ། གང་གི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་གི་འཇིག་རྟེན་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། དབང་ཕྱུག་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བས་འབྱུང་བ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་དག་ཕན་ཚུན་འདུས་པས། རླུང་དང་། ས་དང་། ཆུ་དང་། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཆགས་ལ་དེ་ནས་ཚངས་པའི་སྒོ་ང་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཞིག་བྱུང་ལ་དེའི་ནང་ནས་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པ་རལ་པའི་ཅོད་པན་འཆང་བ་བྱུང་སྟེ། དེས་ཕྱི་ནང་གི་སྣོད་བཅུད་རྣམས་སྐྱེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་རིག་པ་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་འདོད་པར་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྐང་མིག་གིས། རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་དང་། ལྟག་ཆོད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་། ཚར་གཅོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་སྟོན་པ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་བྱས་སོ། །དེ་ལ་ལྟག་ཆོད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་། ཚར་གཅོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ནི། ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་དུ་བཀོད་པས་འདོད་ན་དེར་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་། འདིར་ཡི་གེ་མངས་སུ་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་གསལ་པོ་བཤད་པའི་གཞུང་མ་མཐོང་། རགས་པ་ཙམ་ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་ཕྱོགས་སྔ་ལ་ཡོད་དོ། །རིགས་པ་ཅན་པས། གསོན་པོའི་ལུས་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་ཅིང་། འདི་རྗེས་འགྲོ་མེད་ཀྱང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བུམ་པ་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་པས་ལྡོག་པ་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཞི་པ་རིག་བྱེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། རིག་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཁྱབ་འཇུག་རྟག་པ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཞིག་འདོད་དེ། མཚན་མོ་ལྔ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། མི་ཙམ་ལས་ནི་རབ་འདས་ཤིང་། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །འབྱུང་དང་བསྡུ་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །དེ
Chinese
，并且认为善恶业的作者就是“我”。时间和方位以及虚空等，也像“我”一样，被认为是无心、常恒、周遍和无作用的。其中，时间是长短等时间现象的思维之因；方位是东西等处所现象的思维之因。意是常恒的微尘，当它进入耳朵等感官之门时，就会产生该感官的识。他们这样说。二十五种 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）是：眼等五根的五种智慧，快乐和痛苦两种，贪爱和嗔恨，法和非法，有为法和努力的力量，这十三种是“我”的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）。有些人说，后两种是意的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）。这些 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）在“我”身上存在多久，“我”就在轮回中多久。当通过观修“我”的所有物为痛苦，从而对“我”的所有物不再执着，不再接受，并且 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）不再聚集在“我”身上时，就称为解脱。如《中观心要》中所说：断除智慧等“我”的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），从根拔除的瑜伽士，心中安住“我”的观念，这就是胜论派的解脱。如是说。一二等的数字，大小长短等的体积，使事物相互区分的各个，事物相互接触的接触，接触分离的分离和非异体，这些被称为方位和时间的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），但也可能是其他事物的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），不一定仅限于方位和时间。色等五境是五大的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），即色是火的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），声是虚空的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），香是地的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），味是水的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），触是风的 गुण（梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）。苦乐的感受是与“我”和同一事物相适应的意的意识，被认为是其他事物所能认知的内在心识。火苗向上升，水向下流等，说是善法和非善法的业所致。业是举起、放下、伸展、收缩、行走等，是与事物不同的东西。 பொது (泰米尔语：பொது，泰米尔语罗马拟音：potu，汉语字面意思： பொது)有两种：殊胜 பொது (泰米尔语：பொது，泰米尔语罗马拟音：potu，汉语字面意思： பொது)和少分 பொது (泰米尔语：பொது，泰米尔语罗马拟音：potu，汉语字面意思： பொது)。第一种是称为“存在本身”的常恒唯一
English
, and they consider "I" as the doer of virtuous and non-virtuous actions. Time, direction, and space are also considered like "I" – mindless, permanent, all-pervasive, and without function. Among these, time is the cause of conceptualizing temporal phenomena such as long and short durations; direction is the cause of conceptualizing spatial phenomena such as east and so on. Mind is a permanent atom, and when it enters the gates of the senses such as the ears, it generates the consciousness of that particular sense. So they say. The twenty-five qualities (गुण, guṇa, quality) are: the five intellects of the senses such as the eyes, the two of pleasure and pain, attachment and hatred, dharma and non-dharma, conditioned phenomena, and the power of effort. These thirteen are the qualities (गुण, guṇa, quality) of "I." Some say that the latter two are qualities (गुण, guṇa, quality) of the mind. As long as these qualities (गुण, guṇa, quality) gather in "I," "I" is in samsara. When, through contemplating all that belongs to "I" as suffering, one becomes detached from what belongs to "I," no longer accepting it, and the qualities (गुण, guṇa, quality) no longer gather in "I," it is called liberation. As it is said in the Madhyamakahṛdaya: The yogi who cuts off the qualities (गुण, guṇa, quality) of "I" such as wisdom, and uproots them, the mind that abides in the concept of "I," is known as the liberation of the Vaiśeṣika school. So it is taught. Numbers such as one and two, magnitudes such as large and small, long and short, the individual that differentiates substances from each other, the contact where substances touch each other, the separation where contact is broken, and non-otherness, these are said to be qualities (गुण, guṇa, quality) of direction and time, but they are also qualities (गुण, guṇa, quality) of other substances, not necessarily limited to direction and time alone. The five objects of sense such as form are qualities (गुण, guṇa, quality) of the five elements: form is a quality (गुण, guṇa, quality) of fire, sound is a quality (गुण, guṇa, quality) of space, smell is a quality (गुण, guṇa, quality) of earth, taste is a quality (गुण, guṇa, quality) of water, and touch is a quality (गुण, guṇa, quality) of wind. The feeling of pleasure and pain is the mind's consciousness that adapts to "I" and the same object, and is considered the inner consciousness that is knowable by other objects. The flame rising upwards, water flowing downwards, etc., are said to be caused by the actions of dharma and non-dharma. Action is lifting, placing, stretching, contracting, walking, etc., which are different from substance. Generality is of two types: supreme generality (பொது, potu, generality) and limited generality (பொது, potu, generality). The first is the permanent and unique one called "existence itself."
Chinese
显现为遍及物质、功德、业三者的显现。那是与差别相异的总相。短暂的总相是物质本身，业本身，功德本身等等。那些既是总相也是差别相。仅仅是差别相的是，恒常的物质所涉及的边际，那是四大种的微尘和解脱的补特伽罗，以及仅仅涉及意，并且仅仅是瑜伽士的对境。根、境、功德和具有功德者相互结合，被认为是聚合的关系。小部分正理论者认为是自在天造作者。他们说，当自在天想要创造世界时，自在天以智慧先导，四大种的恒常微尘相互聚合，形成风、地、水、火的轮围，然后出现一个燃烧的梵天卵，从那里面出现具有四面、头戴发髻的梵天，他创造了内外的情器世间。他们这样说。第三，解释胜论师的宗义：胜论师与正理派一致，认为所知是六句义。正量部仙人足目造了胜论的论典，阐述了十六句义，二十四种驳斥，二十二种破斥。其中二十四种驳斥和二十二种破斥，已经安置在《量理宝藏论》中，如果想了解，可以去那里查阅，因为这里担心文字繁多，所以没有写。没有见到清楚解释十六句义的论典。只有粗略的在详细辨析的顺世外道中有。正理论者安立论式说：活人的身体是有我的，因为具有命等。虽然这个没有后随，但是因为从不同品类的瓶子等中退还，所以是具有唯独退还的因。他们这样说。第四，吠陀派的宗义：吠陀派认为遍入天是常恒的，是从有事物和无事物中解脱出来的。如《第五夜论》中说：远远超越了人，完全舍弃了有和无，必定从生起和坏灭中解脱，那
English
It appears as the manifestation pervading all three: substance, quality, and action. That is solely the universal that is distinct from and different from particulars. The temporary universal is substance itself, action itself, quality itself, and so on. Those are both universal and particular. What is solely particular is the limit involved in permanent substance, which is the subtle particles of the four great elements and the liberated self, and it is solely involved in mind and is solely the object of yogis. The combination of sense organs, objects, qualities, and those possessing qualities with each other is considered the relationship of aggregation. Some among the Vaibhashikas consider Ishvara (自在天) as the creator. They say that when Ishvara wants to create the world, Ishvara, with wisdom as a precursor, the permanent subtle particles of the four great elements aggregate together, forming the circles of wind, earth, water, and fire, and then a blazing Brahma egg appears, and from within that appears Brahma with four faces and wearing a crown of matted hair, who creates the outer and inner containers and contents of the world. That's what they say. Third, explaining the tenets of the Logicians: The Logicians, in agreement with the Vaisheshikas, consider knowable things to be the six categories of meaning. The great sage Akshapada (足目) composed the treatises on logic, expounding the sixteen categories of meaning, the twenty-four refutations, and the twenty-two rebuttals. The twenty-four refutations and twenty-two rebuttals have been placed in the "Treasury of Logic and Reasoning," and if you want to know them, you should look there, as I have not written them here for fear of too many words. I have not seen a text that clearly explains the sixteen categories of meaning. There is only a rough one in the Charvaka (顺世外道), which analyzes in detail. The Logicians establish the syllogism: "A living body is possessed of a self, because it possesses life and so on." Although this has no subsequent concomitance, it is a reason that possesses only exclusion, because it is excluded from dissimilar instances such as a pot. That's what they say. Fourth, the tenets of the Vedic school: The Vedic school believes that Vishnu (遍入天) is eternal and liberated from things that exist and things that do not exist. As it says in the "Fifth Night Treatise": "Far beyond mere humans, completely abandoning existence and non-existence, definitely liberated from arising and ceasing, that...