Tibetan
ས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རིམ་པ་ངེས་པ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་ཆོས་ནི་འདོད་པའི་ས་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཅི་ཡང་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་སྲིད་རྩེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གོང་མའི་ཉེར་སྡོགས་རྣམས་ཀྱང་འོག་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གོང་མའི་སར་གཏོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་པ་ནས་སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་ཅེས་པའི་བར་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་ནོ། །ལུང་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ། ། ལེའུ་བཞི་པ། གསུམ་པ་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། གཞན་སྡེ་དང་། རང་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཆད་པར་སྨྲ་བ་དང་། རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་མུ་སྟེགས་ཞེས་བྱའི་སྒྲ་དོན་ནི། ཐར་པའི་ཆེད་དུ་འཇུག་ངོགས་སུ་འཇུག་པས་མུ་སྟེགས་ཞེས་བྱ་ལ། རྒྱ་འཕེན་པ་ནི་ཐར་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ནི་ལྷའི་བླ་མ་ཕུར་བུ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ལ། དྲང་སྲོང་འཇིག་རྟེན་མིག་ཅེས་བྱ་བས། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་སྟོན་པའི་འཆད་ལྟའི་གཞུང་འབུམ་སྡེ་བརྩམས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ ། དེའི་ལུགས་ལ་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོངས་པ་དང་། འདི་ནས་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་མེད་ལ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མར་མྱོང་བ་མེད་དོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ལས་སམ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མེད་ཀྱི་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའམ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྨྲས་པ་ནི། སྲན་ཟླུམ་ཞེས་སོགས་རྒྱང་འཕེན་གྱི་གཞུང་ངོ་། །དྲང་སྲོང་འཇིག་རྟེན་མིག་གིས་རང་གི་བུ་མོ་ལ་འདོད་ལོག་སྤྱད་པར་འདོད་ནས་བུ་མོ་ལ་ཆད་ལྟ་འཛིན་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། ཅི་ཙམ་ཞེས་སོགས་སྨྲས་ཏེ། ཅི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་པ་མཐོ་རིས་དང་། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཅེས་པའོ། །སྔོ་བསངས་ཞེས་པ་རང་གི་བུ
Chinese
这是关于断除贪欲之心的次第的确定：对于欲望没有断除贪欲的法就是欲界。对于欲望断除了贪欲，而对于初禅没有断除贪欲，这被称为初禅之界，乃至对于无所有处断除了贪欲，而对于有顶没有断除贪欲，这被称为有顶之界。上面的近分定也因为断除了对下面（各界）的贪欲，所以属于上面的界。如上所述的十二缘起支是轮回的因果。第二，还灭缘起是：无明灭则行灭，乃至生灭则老死灭，这是寂灭的因果。《律藏总集》中关于因果分别解说的第三品的注释。 第四品。 第三，确定自他宗派，分为他宗和他宗两类，首先是主张断灭论者和主张常恒论者。首先，一般而言，“外道”一词的含义是：为了解脱而进入歧途，所以称为外道。而顺世外道不希求解脱，所以不具备外道的含义。其中，顺世外道的宗义是由天神导师布里哈斯帕提所宣说的，据说贤者世眼撰写了十万颂的阐释顺世外道的论典。按照他们的观点，众生不是从前世而来，也不会从今生而去，因此，前世所造的业果不会在后世感受。内外诸法不是由业或自在天等因所生，而是从一开始就自性成立，或者突然产生的。他们陈述理由说：“扁豆是圆的”等等，这是顺世外道的论典。贤者世眼因为想要让自己的女儿持有断灭见，就与自己的女儿行邪淫，所以说了“多少”等偈颂，即“多少是根识之境，士夫仅限于此”，意思是说没有天界和地狱等其他世界。 “青色”是指自己的儿
English
This is the determination of the stages of mind that are free from attachment to desire: The dharma that is not free from attachment to desire is the realm of desire. Having abandoned attachment to desire, but not having abandoned attachment to the first dhyana, this is called the realm of the first dhyana, and so on, having abandoned attachment to nothingness, but not having abandoned attachment to the peak of existence, this is called the realm of the peak of existence. The higher proximate concentrations also belong to the higher realm because they are free from attachment to the lower (realms). Thus, the twelve links of dependent origination mentioned above are the cause and effect of samsara. Secondly, the reverse dependent origination is: when ignorance ceases, actions cease, and so on, when birth ceases, old age and death cease, this is the cause and effect of nirvana. This is the commentary on the third chapter of the "Collected Vinaya," which explains the distinctions of cause and effect. Chapter Four. Third, establishing the tenets of oneself and others, divided into other schools and one's own school. The first is those who assert annihilationism and those who assert eternalism. First, in general, the meaning of the term "Tirthika" is: because they enter the ford for liberation, they are called Tirthikas. But the Lokayata do not desire liberation, so they do not have the meaning of Tirthika. Among them, the doctrine of the Lokayata was taught by the divine teacher Brihaspati, and it is said that the sage World-Eye composed a treatise of one hundred thousand verses explaining the Lokayata. According to their view, beings do not come from a previous life, nor do they go from this life to a future life, therefore, the fruits of actions done in a previous life are not experienced in a future life. External and internal phenomena do not arise from causes such as karma or Ishvara, but are either established by their own nature from the beginning or arise suddenly. They state the reason, saying, "Lentils are round," etc., this is the Lokayata scripture. The sage World-Eye, because he wanted his daughter to hold the view of annihilationism, committed incest with his daughter, so he said verses such as "How much," that is, "How much is the object of the senses, the person is limited to that," meaning that there are no other worlds such as heaven and hell. "Blue" refers to his own so
Tibetan
་མོ་ལ་འབོད་པའོ། །མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ་ཞེས་པ་ནི། དགེ་སྦྱོང་གོ་ཏ་མས་མཐོ་རིས་དང་དམྱལ་བ་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་སོགས་ནི་སྔོན་དྲང་སྲོང་སྤྱང་ཀི་ཞེས་བྱ་བའི་རྫུན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་བསླུས་ཞེས་གྲགས་པ་དང་མཚུངས་ཞེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་སྔ་མ་མེད་ན་སེམས་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། སེམས་ནི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བའི་དྭངས་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ནི་མངོན་པར་གསལ་བའི་སེམས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་གཞན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སེམས་ནུས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འབྱུང་བ་དང་སེམས་ཐ་མི་དད་པས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཞིག་པ་ན། སེམས་དེ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དགེ་སྡིག་གི་འཆིང་བ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ལ་བརྒྱད་ཀྱི། དང་པོ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ནི། དེ་ལ་སེར་སྐྱ་པ་དང་གྲངས་ཅན་པ་དང་སུམ་ཅུ་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གྲངས་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སེར་སྐྱས་ཤེས་བྱའི་གྲངས་ནི་ཀུན་བསྡུས་ན་རང་བཞིན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་ན་རལ་པའམ་བྱི་བའམ་ཅོད་པན་ནམ། །ཆ་ལུགས་གང་གིས་གནས་ཀྱང་རུང་། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེམ་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བས་རྟག་པ་དང་། ཟླ་མེད་པས་གཅིག་པུ་དང་། མྱོང་བའི་ངོ་བོར་གནས་པས་སེམས་པ་ཅན་དང་། བྱ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་པས་བྱེད་པ་པོ་མིན་པ་དང་། ཡུལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཟ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་འཇུག་པར། ཟ་པོ་རྟག་དངོས་བྱེད་པོ་མིན་པའི་བདག །ཡོན་ཏན་བྱ་མེད་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་གྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ། སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པ་གསུམ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རིག་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང་། རྟག་པ་དང་། གཅིག་པུ་དང་། རང་དབང་ཅན་སེམས་མེད་པས་བེམས་པོ་དང་། བྱིས་པ་རྣམས་
Chinese
是向彼（她）祈请。所谓“多闻所说”是指：沙门乔达摩宣说天界和地狱以及业果等，如同过去名叫豺狼的仙人以谎言欺骗世人一样。如果说没有前世，那么心从何而来呢？心是精液和血液等元素的精华。因此，具有感官的心是显明的有心识的补特伽罗，而存在于外面的其他四大元素也是不显明的有心识，因为心存在于能力的自性中。因此，元素和心没有差别，当具有感官的身体坏灭时，心也随之断绝，没有前后世相连的善恶束缚，所以称为顺世外道。 第二，说常有者有八种，第一种是数论派的观点。其中，僧佉派、数论派和三十派都是不同的名称。数论派的导师大仙人僧佉说，如果总括所知的数量，就是二十四自性和补特伽罗以及二十五真如。他自己说：如果知道这二十五真如，那么无论是留着发髻、剃光头发还是戴着发冠，以任何装束存在都可以解脱，对此没有阻碍。 其中，作为我，智慧的补特伽罗的特征是：在任何状态下都不会改变，所以是常有的；没有匹敌，所以是唯一的；存在于体验的自性中，所以是有心识的；对于行为保持中立，所以不是作者；因为享受对境，所以是享受者。如《入中论》中所说： 享受者常有实，非作者之我， 功德无为数论者， 依于少分而观察， 异生外道宗派别。 如是宣说。 贪欲、嗔恨、愚痴三种，乐、苦、舍三种，勇气、尘埃和黑暗三种都是不同的名称。这三种不变且处于平衡状态的状态称为自性，是除了智慧之外的一切事物的生因，是常有的、唯一的、自主的，没有心识所以是无情物，以及孩童们。
English
This is a supplication to her. The so-called "what is said by the learned" refers to: The ascetic Gautama's teachings of heavens and hells, and the fruits of karma, etc., are similar to how in the past, a sage named Jackal deceived the world with lies. If there is no previous life, then from where does the mind arise? The mind is the essence of elements such as semen and blood. Therefore, the mind with senses is a manifest being with consciousness, and the other four elements that exist outside are also beings with non-manifest consciousness, because the mind exists in the nature of ability. Therefore, since the elements and the mind are not different, when the body with senses is destroyed, the mind also ceases, and there is no bondage of good and evil that connects previous and future lives, so it is called the Lokayata. Secondly, there are eight kinds of those who speak of permanence, the first being the view of the Samkhya school. Among them, the Kapila, Samkhya, and Thirty schools are different names. The teacher of the Samkhya, the great sage Kapila, said that if the number of knowables is summarized, it is twenty-four natures, the purusha, and twenty-five suchness. He himself said: If one knows these twenty-five suchness, then whether one remains with matted hair, shaved hair, or a diadem, in whatever form, one will be liberated, there is no obstacle to this. Among them, the characteristics of the self, the purusha of wisdom, are: it does not change in any state, so it is permanent; it is unmatched, so it is unique; it exists in the nature of experience, so it is conscious; it is neutral towards actions, so it is not a doer; because it enjoys objects, it is called an enjoyer. As it is said in the Madhyamakavatara: The enjoyer is permanent and real, not the agent, The qualities are inactive, contemplated by the Samkhyas. Depending on slight differences, The tenets of the heterodox schools became distinct. Thus it is taught. Desire, hatred, and ignorance, pleasure, pain, and equanimity, courage, rajas, and tamas are all different names. The state in which these three are unchanging and in equilibrium is called the Pradhana, which is the cause of all things except wisdom, and is permanent, unique, independent, without consciousness, so it is inanimate, and children.