Tibetan
བའི་གོ་སྐབས་རྙེད་པས་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བར་ཡུལ་དྲུག་པོ་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་རྣམ་ཤེས་དྲུག་པོ་སོ་སོའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་བདག་རྐྱེན་ནི། སྔར་རང་ལས་གཞན་པ་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཞེས་བཤད་པའི་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་སོགས་སོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་ནི་ས་བོན་གྱིས་བསྐྱེད་ལ་སྔོན་པོ་དང་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གསུམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཤད་པ་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་ནི། མདོར་བསྡུ་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆ་མ་ལུས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ལྔའི་དང་པོ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆ་བཤད་པ་ནི། མདོར་བསྡུ་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཕེན་པའི་རྒྱུ་དང་། འཕངས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་། མངོན་པར་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་སྲིད་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་སྲིད་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་བག་ཆགས་གོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ཇི་ལྟར་འཕངས་པའི་ཡང་སྲིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྲེད་པ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་འདུན་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྲེད་པ་ཆེར་འཕེལ་བའི་ལེན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྲིད་སྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ལས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་འགྲུབ་བོ། །མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་བཞི་པོ་ནི་འཕངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྲིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མིང་དང་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། མིང་གཟུགས་མངལ་དུ་ཆགས་པ་ནས་ཡང་སྲིད་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གྲུབ་པ་རྫོགས་པ་ནི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་ཏེ། མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རྫོགས་པ་ན། ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་རེག་པ་སྟེ། ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འདུས་པ་ན་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་པའོ། །རེག་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཚོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རེག་པ་ལས་བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་འབྱུང་བའོ། །མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་ལས་སྲེད་པ་སྐྱེ་ལ་དེ་ལས་ལེན་པ་དང་། དེ་ལས་སྲིད་པ་འཕེལ་ཞིང་། དེ་དག་གིས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འཕངས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་རྒ་བ་དང་། རྒྱུན་འཇིག་པ་ཤི་བ་ཡིན་ལ། མ་རྒས་པར་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་ཀ་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ། །དེས་ན་སྐྱེ་བ་དང ། རྒ་ཤི་གཉིས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་མདོར་བསྡུ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་གསུམ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་དང་། ཀུན་ནས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་ནི། ལས་དངོས་ཡིན་ལ། སྲིད་པ་ཡང་ལས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ལྷག་མ་བདུན་ནི་ལས་ཉོན་དེ་དག་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཉོན་མོངས་གསུམ་མོ་ལས་གཉིས་སོ། །གཞི་བདུན་དེ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ཡན་ལག་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་མི་མཐུན་ཆོས་གཞན་མ་རིག །མི་མཛའ་མི་བདེན་ལ་སོགས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་རྨོངས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པ་གཉིས་ལས། འདིར་དང་པོ་བཟུང་ངོ་། །འདུ་བྱེད་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བསོད་ནམས་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་ཞིང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་དང་། མི་གཡོ་
Chinese
获得机会称为缘。第三，所缘缘是一切法，因为没有不是心和心所的所缘。也就是从色到法六境，依次是眼识到意识六识各自的所缘缘。第四，增上缘是，之前所说的“能使自己以外的事物产生的因”中的“能生之因”就是增上缘。例如，根生识等。那么，因和缘的差别是什么呢？能使果产生不共的自性的是因，能生起与他者共同的差别的是因缘。例如，苗芽的自性由种子产生，而青色和好坏等差别由水肥等产生。第三，宣说缘起，分为流转还灭的缘起和还灭清净的缘起两种，首先是流转还灭的缘起。简略地说，轮回的因和果的所有部分都称为缘起，如果分类，则有从无明到老死的十二支。第二，广说分五部分，第一，宣说因果的部分：简而言之，所有这十二支都是能引的因、所引的果、能成就的因和能成就的果。其中，无明、行和识是能引后有的因，因为依赖于无明，行之识以染上能成就后有的习气的方式被引。爱、取、有三者是能成就所引的后有的因，其中，爱是对苦乐感受的执着，依赖于此，对未来蕴的欲望相同增长的取，由此称为有的，能生后有的业力变得强大。名色到受的四者是所引的果，因为是异熟的自性。对于后有
English
The opportunity to obtain is called the condition. Third, the objective condition is all phenomena, because there is nothing that is not an object of mind and mental factors. That is, the six objects from form to dharma are, in order, the objective conditions of the six consciousnesses from eye consciousness to mind consciousness. Fourth, the dominant condition is that the "cause that produces things other than oneself" mentioned earlier is the dominant condition. For example, the sense faculties generate sense consciousness, etc. What is the difference between cause and condition? That which causes the effect to arise with a unique nature is the cause, and that which causes the distinction shared with others is the causal condition. For example, the nature of a sprout is produced by a seed, while the distinctions such as blue and good or bad are produced by water, fertilizer, etc. Third, explaining dependent origination, there are two types: dependent origination of cyclic existence and dependent origination of purification. First, the dependent origination of cyclic existence. Briefly stated, all parts of the cause and effect of samsara are called dependent origination, and if classified, there are twelve links from ignorance to old age and death. Second, the detailed explanation is in five parts, the first of which is the explanation of the cause and effect aspect: In short, all twelve links become the cause that propels, the effect that is propelled, the cause that accomplishes, and the effect that is accomplished. Among them, ignorance, formation, and consciousness are the causes that propel rebirth, because, relying on ignorance, the consciousness of formation is propelled in such a way that it is stained with the habitual tendencies that accomplish rebirth. Craving, grasping, and existence are the causes that accomplish the propelled rebirth, where craving is the attachment to pleasant and painful feelings, and relying on this, the grasping that increases the desire for future aggregates, which is called existence, accomplishes the powerful karmic energy that tends towards the production of rebirth. The four from name and form to feeling are the effects that are propelled, because they are of the nature of fruition. Regarding rebirth
Chinese
存在的自性是名和色，因为名色在母胎中形成，所以转世才得以成立。圆满的成立是六处，因为眼等六处圆满，所以身体才完全圆满。对境受用是触，当境、根、识三者聚集成因果时，就称为根对境受用。触的果是受，从能完全区分境是否适意的触中产生苦乐的感受。从与无明相伴的感受中产生贪爱，从贪爱中产生执取，从执取中生起有，这些导致将六处抛向他处之生是生，而这六处本身在其他状态中变化是老，相续断绝是死。因为未老也有死亡，所以将二者合为一个支分。因此，生和老死是显现成立的果。第二，支分简略归纳：这十二支分如果简略归纳，则变为三种遍一切烦恼，即：无明、贪爱和取三者是烦恼的遍一切烦恼，因为心极度不寂静，并且遍一切地折磨。行是业本身，有也是业的能力变得强大，因此称为业的遍一切烦恼。其余七者是这些业烦恼之果的痛苦，因此称为生的遍一切烦恼。如是说：烦恼三，业二，地七，如是果。第三，确定各个支分的自性：成为明智智慧之相违品的是无明，如云：种类相违异法无明，不友不实等亦如是。同样，迷于真如是具烦恼的无明，迷于所知是无烦恼的无明，此处取前者。行是福德和非福德，以及不动业等。其中，福德是在欲界中享用的善业，非福德是罪业，不动
English
The nature of existence is name and form, because name and form are formed in the womb, therefore rebirth is established. The complete establishment is the six sense sources, because the six sense sources such as the eye are complete, therefore the body is completely complete. Experiencing objects is contact, when object, faculty, and consciousness gather as cause and effect, it is called the faculty experiencing the object. The result of contact is feeling, from the contact that can completely distinguish whether an object is pleasing or not, feelings of pleasure and pain arise. From feelings accompanied by ignorance, craving arises, from craving arises grasping, from grasping arises becoming, these cause the throwing of the six sense sources to another place, which is birth, and these six sense sources themselves changing in other states is aging, and the cessation of continuity is death. Because there is death even without aging, the two are combined into one limb. Therefore, birth and aging and death are the manifest results. Second, the limbs are briefly summarized: if these twelve limbs are briefly summarized, they become three kinds of pervasive afflictions, namely: ignorance, craving, and grasping are the pervasive afflictions of affliction, because the mind is extremely unpeaceful and pervasively torments. Action is karma itself, and becoming is also the power of karma becoming strong, therefore it is called the pervasive affliction of karma. The remaining seven are the suffering that is the result of these karma afflictions, therefore it is called the pervasive affliction of birth. Thus it is said: three afflictions, two karmas, seven grounds, thus the result. Third, determining the nature of each limb: that which becomes the opposite of intelligence and wisdom is ignorance, as it is said: different kinds of contradictory dharmas are ignorance, unfriendly, untrue, and so on are also like that. Similarly, being deluded about suchness is ignorance with afflictions, and being deluded about objects of knowledge is ignorance without afflictions, here the former is taken. Action is merit and non-merit, and immovable karma, etc. Among them, merit is virtuous karma enjoyed in the desire realm, non-merit is sinful karma, and immovable