Tibetan
་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དགེ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་གང་ལ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་གཟུགས་ཅན་ལ་དཔྱད་པ་ནི། ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་བཞིའི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྲ་བ་དང་། གཤེར་བ་དང་། དྲོ་བ་དང་། ཡང་ཞིང་གཡོ་བར་སྣང་བ་རྣམས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྒྱུའི་གཟུགས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ། ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་གི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཀུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པའམ། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ནས། ནམ་ཡང་མ་བྱུང་མ་མྱོང་བས་ན་འབྱུང་བ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་པ་ཐ་གྲུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆེན་པོ། འབྲས་བུའི་གཟུགས་རྣམས་བརྟེན་པ་དང་། སྡུད་པ་དང་། སྨིན་པ་དང་། བསྐྱོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་བཞི་ལས་མང་མི་དགོས་ཤིང་། ཉུང་ན་མི་ནུས་པས་བཞི་ཉིད་དོ། །རེག་བྱའི་ཁམས་ནི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལྷག་མ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དགུ་པོ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འཕེལ་བ་བྱུང་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །རྣམ་རིག་མིན་པའང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དག་འབྱུང་འགྱུར་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །ཞེས་བཤད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་དང་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་ལ་འདོད། དེ་ཡང་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་འདོགས་པས་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་སུ་འདོད་ཅེས་པ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་རུང་ཞིང་། ཐ་དད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་མི་རུང་ངོ་། །བཞི་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལ་དཔྱད་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་རིག་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ། བདེ་སོགས་ཀྱི་གནས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་སོགས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་བྱུང་སྟེ། དབུས་མཐར། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེའི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་བཤད་དོ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་སྟེ། བློ་གཅིག་ཉིད་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རིག་པའི་ཆ་ནས་སེམས་དང་། ཁྱད་པར་རིག་པའི་ཆ་ནས་སེམས་བྱུང་དུ་བཞག་གོ །ལུང་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཆགས་སོགས་སྣང་བའམ། །དད་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་འདོད། །ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་ཐ་དད་པ་བཞེད་དེ། བསྡུ་བར་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་ལ་ལ་མིང་ལས་སེམས་ཙམ་ཞིག་རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་འདོད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་བཀག་ནས་མཐར་མཇུག་བསྡུ་བར། ལྔ་ཉིད་འཐད་པ་མེད་ཕྱིར་དང་། །དེའི་གནས་སྐབས་སྐྱོན་ཕྱིར་དང་། །བྱེད་རྒྱུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཕྱིར་དང་། །ལུང་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ན། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་གི་ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོར་འདུས་པས། ཕུང་པོ་ལྔ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པར་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་དེ་སེམས་ལས་ཐ་དད་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགལ་ཞིང་། ཐ་མི་དད་ན་སྐྱོན་སྔ་མ་ལས་མི་འདའོ། །ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་བྱེད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོད་པ་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་སེམས་འདི་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་རྣམས་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དེས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པ་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན། གསེར་དང་རང་བཞིན་ནི་ཐ་མི་དད་ན་གང་ཞིག་གང་གིས་འཆིང་སྟེ། རང་ཉིད་ལ་རང་ཉིད་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་དབང་པོས་ཡུལ་འཛིན་ཚུལ་དཔྱད་པ་ནི། མིག་དང་ཡིད་དང་རྣ་བ་གསུམ་གྱིས་ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པར་ཡུལ་འཛིན་ཏེ། ཡིད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་མེད་ལ། མིག་དང་རྣ་བས་རྒྱང་རིང་པོའི་ཆུ་རླུང་གི་ཁ་དོག་མཐོང་བ་དང་། སྒྲ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་སྣ་ལྕེ་ལུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དང་ཕྲད་ནས་འཛིན་ཏེ། ལྕེ་ལ་མ་རེག་པར་ཁམ་ཟས་ཀྱི་རོ་མི་མྱོང་ཞིང་། ལུས་ལ་མ་རེག་པར་རེག་བྱ་མི་ཚོར་ལ། དབུགས་མ་བརྔུབས་པར་སྣས་དྲི་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་འདི་དག་གིས་རང་གི་ཚད་དང་མཉམ་པའི་དོན་འཛིན་ནམ། འོན་ཏེ་མི་མཉམ་པའི་དོན་འཛིན་ཞེ་ན
Chinese
第四，是孩童们身语意三门之业的善行。第四是烦恼的种子。第五是与生起烦恼相顺应的。第六是阿罗汉的有漏蕴。第三，对色法进行分析：什么是地等四大种的自性？对于身体的识，显现为坚硬、潮湿、温暖、轻盈且变动，这些依次是作为因的色法四大，即地、水、火、风四种元素的自性。其中，作为一切果色之源，或者从无始轮回以来，从未出现和经历过，因此称为“生”，遍及一切果色，且范围广大，因此称为“大”。果色依靠它，聚合它，成熟它，运动它，做这些事情，多于四种则不需要，少于四种则不能，因此只有四种。触觉的界是生和所生两种，之前已经说过了。其余九种色界完全是从四大所生，因为依赖于生、住、增、长。因此也称为果色。非能辨识的，有部宗也说是所生之自性，说“四大种作为因”。经部宗和大众部认为，身体和语言的表相，以及一同运作的心所——作意，是所生。这也是依靠四大而安立的，所以称为所生。说“心”是指在心和心所是同一实体的观点下是成立的，在认为是不同实体的观点下是不成立的。第四，分析心和心所：仅仅认识事物（色等）的本体并进行决断是心，认识快乐等的状态，如意不如意等事物的差别是心所。如《中边分别论》所说：“于彼见义是识，彼之差别从心生。”心和心所是同一实体，同一个智慧，从认识事物本体的角度说是心，从认识差别的角度说是心所。经典也说。
English
Fourth, it is the virtuous deeds of children's three doors of body, speech, and mind. Fourth is the seed of afflictions. Fifth is that which is in accordance with the arising of afflictions. Sixth is the contaminated aggregates of the Arhats. Third, analyzing form: What is the nature of the four great elements, such as earth? To the consciousness of the body, what appears as hardness, wetness, warmth, lightness, and movement are, in order, the nature of the four great elements of form as cause, namely earth, water, fire, and wind. Among them, it is the source of all forms of fruit, or from beginningless samsara, it has never appeared or been experienced, therefore it is called "born," it pervades all forms of fruit, and because its scope is vast, it is called "great." The forms of fruit rely on it, gather it, ripen it, and move it. To do these things, more than four are not needed, and less than four is not possible, therefore there are only four. The element of touch is of two kinds, born and to be born, which has been said before. The remaining nine form elements are entirely born from the four great elements, because they depend on birth, abiding, increase, and growth. Therefore, it is also called the form of fruit. The non-cognitive is also said by the Vaibhashikas to be of the nature of what is to be born, saying, "The great elements are made the cause." The Sutra school and the Mahayana school consider the manifestations of body and speech, and the mental factor that operates together, intention, to be what is to be born. This is also established in dependence on the four great elements, so it is called what is to be born. Saying "mind" is valid in the view that mind and mental factors are the same entity, and it is not valid in the view that they are different entities. Fourth, analyzing mind and mental factors: Merely knowing the essence of things (such as form) and making a determination is mind, and recognizing the state of happiness, etc., and the differences of things such as pleasant and unpleasant is a mental factor. As it is said in the Madhyantavibhaga, "There, seeing the meaning is consciousness, its difference arises from the mind." Mind and mental factors are the same entity, the same intelligence, from the aspect of knowing the essence of things it is called mind, and from the aspect of knowing the difference it is called a mental factor. The scriptures also say.
Chinese
在庄严中。（认为）心性显现为二元，同样，贪著等显现，或者信等显现。烦恼和善法并不存在。这样来引证。圣者无著则认为心和心所是不同实体的。在《摄事品》中（说），“沙门和婆罗门中，有些人认为只有名言上的心是实体，而心所法不是。”认为这不对，这样广为遮破后，最终总结说：“五蕴不合理之故，彼之状态有过失之故，作者之因无差别之故，与经相违之故。”这样说了。意思是，如果心和心所是同一实体，那么受等三个心所蕴就会融入识蕴中，导致五蕴不合理。如果认为受等是心本身状态的差别，那么，如果这些状态与心不同，就与心和心所是同一实体相矛盾；如果不异，就无法摆脱之前的过失。而且，因为在一刹那间，没有能使状态转变为多种的作者之因的差别，所以认为心的状态是多种心所也是不合理的。此外，这还与“心从很久以来就一直被贪欲所染污”等的经文相违背。如果贪欲等心所与心不同，那么它们才能染污心。例如，如果金子和它的本性没有差别，那么什么能束缚什么呢？因为自己对自己做是相违的。第五，观察根如何执取对境的方式：眼、意、耳这三种根不与对境接触而执取对境。因为意不是有色法，所以没有接触。眼和耳能看到远处的云雾的颜色，听到声音。除此之外，鼻、舌、身这三种根与对境接触后才执取对境。因为舌头不接触食物就无法品尝味道，身体不接触所触就无法感受到，不吸气鼻子就无法闻到气味。那么，眼等根是以执取与其自身大小相同的对境呢？还是执取不相同的对境呢？
English
In adornment. (It is thought that) the nature of mind appears as duality, similarly, attachment and so on appear, or faith and so on appear. Afflictions and virtuous dharmas do not exist. This is how it is cited. The noble Asanga, however, considers mind and mental factors to be different entities. In the Compendium of Topics, (it says,) "Among the shramanas and brahmins, some think that only the mind in name is a substance, but not the mental dharmas." Thinking that this is not right, after refuting it extensively, it finally concludes: "Because the five aggregates are not reasonable, because the state of that has faults, because the cause of the agent has no difference, because it contradicts the scriptures." This is what was said. The meaning is, if mind and mental factors are the same entity, then the three mental aggregates such as feeling will be integrated into the consciousness aggregate, which leads to the five aggregates being unreasonable. If it is thought that feelings and so on are distinctions of the state of mind itself, then if these states are different from the mind, it contradicts that mind and mental factors are the same entity; if they are not different, then it is impossible to escape the previous fault. Moreover, because in one instant, there is no difference in the cause of the agent that can transform the state into various forms, it is also unreasonable to think that the state of mind is various mental factors. Furthermore, this also contradicts scriptures such as "The mind has been defiled by desire for a long time." If mental factors such as desire are different from the mind, then they can defile the mind. For example, if gold and its nature are not different, then what can bind what? Because it is contradictory for oneself to do to oneself. Fifth, examining how the senses grasp objects: the three senses of eye, mind, and ear grasp objects without contacting them. Because the mind is not form, there is no contact. The eye and ear can see the color of distant clouds and hear sounds. Other than that, the three senses of nose, tongue, and body grasp objects after contacting them. Because the tongue cannot taste food without touching it, the body cannot feel the tangible without touching it, and the nose cannot smell without inhaling. So, do these senses such as the eye grasp objects that are the same size as themselves? Or do they grasp objects that are not the same?